LOGINNanginginig ang kalamnan ni Ericka, ngunit pinilit niyang manatiling kalmado. "Masama lang ang loob ko kaya lumabas ako para magkape. Bakit mo ako sinisiraan nang ganito?""Nasa akin na ang lahat ng kuha ng mga surveillance camera. Kapag kumpirmado na ang ebidensya, ibibigay ko ito sa pulisya. Hindi ka na makakagawa pa ng gulo."Sinabi na sa kanya noon ni Stephano na kahit nagpadala ng mga tao para bantayan siya si Marco, ayos lang naman siya sa ngayon.Bukod pa rito, kung may natuklasan man talaga si Marco, hindi siya magiging ganito kalamig ang ulo—dahil ang taong pinagtulungan niyang patayin ay ang kanyang pinakaiginirespeto at pinakamalapit na tiyuhin.Sa pinakamataas, hinihinala lang siya nito ngayon.Nang maunawaan ito, kumalma ulit si Ericka. "Nagkape lang naman ako, sigurado namang hindi ako ikukulong ng pulisya dahil lang doon?"Alam ni Marco na hindi madaling magpapahuli si Ericka. "Siguro akala mo noon ay walang butas ang ginawa mo, pero paano na ngayon?"Itinuro niya si St
Pagkatapos mag‑almusal, naligo si . Buong gabi siyang walang tulog, at ang pagligo ay nakatulong upang magising ang diwa niya.Nang makita ni Sierra ang namumula nitong mga mata, nakaramdam siya ng kirot sa kanyang puso. “Bakit hindi ka muna matulog bago umalis?”“I'm okay.” Hinawakan ni Marco ang kamay nito at nagbilin. “Napakarami ko pang kailangang gawin, kaya baka hindi kita maasikaso nang maayos kasama si Sathalia. Take care of yourselves and refrain from going outside these days—and if needed, bring Reon with you.”“Okay.”“Don't send Thalia to school for the meantime. Maghintay muna hanggang sa humupa na ang gulo.”Alam ni Sierra na nag‑aalala ito sa kanilang kaligtasan, matapos ang nangyari kina Senyora Elizabeth, Stevan, at Oscar. “Sige, huwag kang mag‑alala. Mag‑iingat kami. Pero ikaw rin, huwag kalimutang kumain sa oras at magpahinga…”Sa sandaling iyon, tumunog ang telepono ni Marco.Tawag iyon mula kay Liam.“Nagpipilit si Ericka na manatili sa ICU at ayaw umalis. Wala na
Seryosong kumunot ang noo ni Marco. “Mukhang sunod‑sunod na pangyayari. Sinimulan ko na ang pag-iimbestiga. Masyadong magulo kagabi, at puno ng kamag‑anak ng pamilya Montezides ang ospital. Ngayong lumabas na rin ang katotohanan tungkol sa pagkatao mo bilang Audrey, natatakot akong baka pagtulungan ka nila kung pupunta ka roon—kaya hindi kita kaagad nasabihan.”Kung nagagawa nilang pahirapan siya, paano pa kaya kung nandoon si Sierra? Siguradong lalo siyang aabusuhin.“Natatakot ako… gusto ko sanang makita si lola.”“Nasa punerarya na si Lola. Maghintay ka muna sa tawag ko. Aayusin ko muna ang lahat bago ka pumunta.”Gusto sana ni Sierra na magmatigas, ngunit nais din niyang maramdaman na inaalala pa rin siya nito sa ganitong oras. “Sige… susunod ako sa iyo.”Sinulyapan ni Marco ang mansyon. “Gising na ba si Thalia?”“Oo. Kanina pa nga niya sinasabing gusto ka niyang makita.”Naalala ni Marco ang munting paslit, gustong‑gusto niya itong yakapin, ngunit natatakot siyang baka matakot an
Dahil noong nagkasakit si Stevan, si Ericka lamang ang kasama nito—at kay Ericka rin narinig ni Senyora Elizabeth na inatake ang lalaki.Masyadong abala si Ericka sa pagpapalakas ng loob kay Stevan—walang dahilan upang patayin pa ito. Kung mawawala man ito, ano na ang mangyayari sa pinakamahalagang sandigan ng pamilya Montezides?Maliban na lamang kung ang taong nasa likod ay makapagbibigay sa kanya ng mas matibay na sandigan, o nangangako ng malaking pakinabang—o kaya naman ay may hawak siyang patunay na maaaring makasira nang lubusan sa kanya—hindi niya gagawin ang anuman laban kay Stevan.Santillan residence.Madaling‑araw pa lamang, pagkagising ni Sierra ay hindi tumigil ang pagkibot ng kanyang kanang mata.Sabi nga sa kasabihan: ang pagkibot ng kaliwang mata ay tanda ng swerte, habang ang kanan naman ay banta ng kapahamakan. Pakiramdam niya ay may masamang mangyayari.Nag‑ayos na siya, tinulungan ang anak na bumangon, magbihis at maghilamos—at sabay silang bumaba.“Gising na po b
Agad na hinawakan ni Marco ang braso ng lalaki at itinulak ito nang paitaas nang may lakas, narinig ang malakas na lagitgitan ng pagkakabali nito.Namutla ang mukha ng lalaki sa sakit at napasigaw. Bago pa man makapaglabas ng pangalawang sigaw, hinawakan na ni Marco ang kabilang braso at sa isang mabilis na pagkilos ay muling binali, kasabay ng isa pang masakit na lagitgitan.Nagtubig na ang noo ng lalaki sa tindi ng kirot; nakalaylay na lamang ang kanyang mga braso, at tanging mahina at masakit na ungol na lamang ang nakalalabas sa kanyang lalamunan.“Ikaw…”May iba pang sumubok magsalita, ngunit nang sinalubong sila ng matalas at malupit na tingin ni Marco, bigla silang natahimik, namula pa sa pagpigil ng hininga.“Gusto niyo bang kaladkarin ko kayo isa-isa?”Isang malalim at malamig na tinig ang umalingawngaw sa silid. Walang sigaw, ngunit ang banta at kapangyarihang nakatago rito ay nagpadala ng ginaw sa likod ng lahat.Ang mga duwag ay dahan‑dahang tumakas na agad. Ang mga may ka
Bahagyang tumingala si Stephano at sinilip sa salamin si Stevan na nakahiga sa ospital sa ilalim ng masusing pagbabantay. “Kumusta na siya?” “Sabi ng doktor, napakabigat ng kalagayan, pero dapat ay nagising na siya.” “Humihinga pa, kaya may pag‑asa pa ring magising. At kapag nagising siya… wala ka nang matatakbuhan.” Inamin na ni Ericka ang lahat kay Stevan.. Ngayong patay na si Senyora Elizabeth, kung magising pa ito nang totoo, tiyak na mamamatay siya sa kakila‑kilalang paraan. “Gusto mo pa bang gumawa ako ng hakbang?” “Napakaduwag mo. Lahat ng ito ay ikaw ang gumawa, pero ako ang nasasangkot. Kapag nagising siya, ikaw ang unang mapapahamak. Ano namang kinalaman ko roon?” “Ano ang ibig mong sabihin? Tatalikuran mo na ako ngayong nagawa mo na ang gusto mo?” “Kung nais kitang ipagkanulo, hindi ko na sasabihin pa ito sa iyo. Ang nais kong ipaalam — kapag nagising siya, ikaw ang unang babagsak. Ang pagiging mabait sa akin ay pagiging malupit sa sarili mo.” Napakadiin ang pagkakah
“Pasensya, Mrs. Montezides ngunit wala akong nakikitang senyales ng paggising ng iyong asawa.” Malungkot na usal ni Liam, ang personal na doktor ng ni Marco. Bumagsak ang balikat ni Sierra at nahihiyang lumingon kay Senyora Elizabeth. Nang makita niya kasing magmulat kanina si Marco ay nataranta siy
Bago pa man makalapat sa pisngi ni Sierra ang palad ni Adriana ay dagli na niya itong hinawakan sa pulsuhan atsaka bahagyang pinisil. “Oh, galit ka na niyan?” Nang-aasar niyang sinabi. Kakaibang galit ang nararamdaman ni Adriana sa tuwing nababanggit ng mga tao ang tungkol sa pagkatao niya. At mas l
Nang mawala na nang tuluyan ang mag-asawa ay pumako ang tingin nila sa bata. Si Vester ay nanatiling nakaupo, nakatungo ang maliit na ulo at hindi makatingin ng diretso sa stepmother at Grandma. Batid niya kasing may hindi siya magandang nagawa kaya nahihiya ito. Umiling lamang ang Senyora at hindi
Isa. Dalawa. Tatlo. Tatlong subo at pabagsak na ibinaba ni Vester ang kutsara at tinidor sa kanyang pinggan. Kaunti lang ang inilagay niya sa kanyang pinggan kaya matalim niyang tiningnan si Sierra na ngayon ay pokus na pokus sa kanyang sariling kinakain. Gusto niyang tingnan siya nito at matakot sa







