LOGIN**THE NIGHT BEFORE I DO—WITH YOU** Akala ni Serena ay isang gabi lang ang lahat. Isang gabing puno ng alak, kalituhan, at isang pagkakamaling gusto niyang kalimutan. Kinabukasan, dapat ay ikakasal na siya sa lalaking matagal na niyang minamahal. Pero paggising niya sa isang hotel room, wala na ang lalaking kasama niya kagabi. Ang tanging natira ay ang malabo niyang alaala, isang gabing hindi niya lubos maalala, at guilt na unti-unting sumisira sa kanya. Hindi niya alam kung sino ang lalaking nakasama niya. Ang alam lang niya hindi iyon si Ashton. Kaya bago pa siya makarating sa altar, nagdesisyon si Serena na tumakbo. Iniwan niya ang wedding dress. Iniwan ang singsing. Iniwan ang lahat ng pangarap na matagal niyang binuo. Pero paano kung mali ang lahat ng pinaniniwalaan niya? Paano kung ang lalaking pilit niyang tinatakasan ay siya ring lalaking kasama niya noong gabing iyon? At paano kung si Ashton ay hindi kasing inosente ng iniisip niya? Tatlong araw matapos ang kasal na hindi natuloy, muling nagkrus ang landas nila. At sa bawat pagkikita nila, mas maraming tanong ang bumabalik kay Serena. Bakit parang alam ni Ashton ang mga bagay na dapat siya lang ang nakakaalam? Bakit sa tuwing tinitingnan siya nito, parang may lihim na hindi nito kayang sabihin? At higit sa lahat… Paano kung ang gabing gusto niyang kalimutan ang siyang gabing magbabago sa kanilang dalawa? Dahil minsan, ang pinakamalaking pagkakamali sa buhay mo… ay maaaring siya rin ang dahilan ng pagbago ng takbo ng buhay mo.
View MoreADRIAN’S POVKinabukasan “Get the car ready. We’re leaving.”Hindi na hinintay ni Lucas ang pangalawang utos. Agad siyang lumabas para tawagin ang mga tauhan niya.Nasa loob pa rin ng maliit na opisina ang lalaking nahuli namin. Hindi pa rin nito sinasabi kung sino ang nag-utos sa kanila, pero sapat na ang sinabi niya para maintindihan ko ang isang bagay.Hindi na lang ebidensiya ang habol ng mga kalaban namin.Si Serena na mismo ang target nila.At hindi ko hahayaang may mangyari sa kanya.“Adrian.”Lumingon ako. Nakatayo si Serena sa tabi ng mesa, hawak ang litrato nila ni Sebastian.“Hindi tayo puwedeng magtago habang may ibang taong puwedeng masaktan,” sabi niya.“I know.”“Then stop treating me like someone you need to lock away.”Napahigpit ang panga ko.Gusto kong sabihin na ginagawa ko lang iyon dahil ayokong mawala siya. Pero alam kong hindi na sapa
SERENA’S POVHindi ko pa rin maalis ang tingin ko sa litrato nina Sebastian at Nate.Tatlong araw bago namatay ang kapatid ko. At tatlong araw na din kaming walang pahingang nag hahanap sa katotohanan.Kung alam lang naming iyon na pala ang huling mga araw niya, sana hindi namin hinayaang mag-isa siya.“Serena.”Napatingin ako kay Adrian. Nasa harap niya ang mga dokumentong nakuha namin sa lumang Salvatore archives. Si Lucas naman ay abala sa pag-check ng phone ni Nate.“May nakita ka?” tanong ko.Tumango si Lucas. “May huling mensahe si Nate. Galing kay Daniel.”Inilapag niya ang phone sa mesa.11:18 PM. Huwag kang pupunta roon. Alam nilang nasa iyo ang kopya.Napahigpit ang hawak ko sa litrato.“Pero pumunta pa rin siya,” sabi ko.“Because he was trying to protect Sebastian,” sagot ni Adrian.Hindi na ako nakipagtalo. Pagod na akong makarinig ng mga paliwanag. Ang k
SERENA’S POV“I saw who was still alive when I left that room.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ni Adrian.Hindi ako makagalaw. Hindi rin ako makapagsalita. Para bang may humawak sa lalamunan ko at unti-unting pinipiga iyon habang hinihintay ko ang susunod niyang sasabihin.“Who?” mahina kong tanong.Hindi siya sumagot agad.“Adrian, who was still alive?”Napatingin siya sa akin. Kita ko ang pagsisisi sa mukha niya, pero sa pagkakataong iyon, wala akong pakialam kung gaano siya nagsisisi.I needed answers.“Daniel.”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko.“Your brother?”Tumango siya.“Pagdating ko sa lugar na iyon, wala na si Sebastian. Pero nakita ko si Daniel. May sugat siya, pero buhay siya. He was the only person there who could tell me what happened.”“Then why didn't you tell the police?”“Because he thr
ADRIAN'S POV: Continuation Shit.Bumaling ako kay Serena.“Kapag sinabi kong tumakbo ka, diretso ka sa likod ng pinto. Huwag kang lilingon.”“What about you?” mahigpit akong hinawakan nito sa braso, napangiti ako dahil sa pag-aalala niya para sakin, Isa lang ang pumasok sa isip ko may pag-asa pa akong mapatawad ni Serena.I kissed her forehead saka ngumiti ulit sa kanya.“ Don't worry about me, I'll follow behind.”“Adrian—”Kita ko ang pag di sangayon nito sa sinabi ko.“Serena, please.”Sa unang pagkakataon nang gabing iyon, nakita ko ang takot sa mga mata niya. Hindi para sa sarili niya kundi para sa akin.Sapat na iyon para lalo akong magpasyang hindi siya hahayaang mapahamak. Nahinti ako sa pagiisip ng may narinig kaming yabag na papalapit.Nang makita kong pumasok ang unang lalaki sa silid, mabilis akong kumilos.Hinampas ko ang braso niyang may hawak na baril at itinul






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.