Chapter 3

Bumalik agad ako sa aking hotel room at sinubukan ko talagang hindi paika-ikang maglakad. Inimpake ko ang mga gamit ko at dali-daling nag-check out. Sinubukan kong lumakad nang maayos pero hindi pa rin talaga kaya ng karne ko.  

Karneng napasukan...  

Pero tiniis ko. Ginusto ko 'yon.  

Sige Corazo— Este Mika! Tiisin mo! Ginusto mo 'yon, ‘di ba? Nagpabarbeque ka ‘di ba?

Kasalanan mo naman eh...

Kasalanan mo!

Papalabas na ako ng resort nang makasalubong ko ang isang lalaking staff ng resort.  

"Ayos lang po kayo Ma'am?" tanong nito.  

"Ha? Ah... A-ayos lang ako. K-Kinagat lang ako ng langgam. Oo, kinagat..." nauutal na sagot ko habang may pekeng ngiti.  

Umaasta pa ako na kumakamot sa paa ko para ipakita sa kanya na kinagat ako ng langgam.  

Pero takte... Mas lalong sumakit.  

Well, hindi naman talaga masakit.  

Parang kinarate lang ni Ongbak at binaril ni Cardo ang puday ko.  

"Ah... Mag-ingat nalang po kayo. May mga langgam po talaga dito," sabi niya.  

"Oo nga eh... Ang laki nga ng mga langgam niyo dito." I answered, double meaning.  

Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras at pumasok na ako sa sasakyan at nag-drive pauwi. Actually, wala naman talaga akong balak na umuwi kaagad pero ayaw ko lang na makita ko ang lalaking kumuha ng pagkakababae ko.   

Nakakahiya.  

 Ngayon lang ako nakaramdam ng hiya kaysa sa kagabi dahil na rin siguro 'yon sa epekto ng alak.  

Tanginang buhay 'to. Palagi nalang akong nasasaktan. I am physically and emotionally hurt.  

Mga lalaki nga naman, puro sakit lang ang binibigay.

Pero masarap din 'yong 'ano’...

Nevermind.  

I turned off the airplane mode on my phone at sobrang dami na ng notifications, missed call, and messages from my family. At ang pinakamarami doon ay 'yong sa kuya ko.  

Nang iparada ko ang sasakyan ko sa tapat ng bahay namin, agad nila akong sinalubong.  

"Mika! Saan ka ba galing ha?! Alam mo bang nag-aalala kami sayo? Lalong- lalo na si Mama. Ni hindi ka man lang nagpaalam!" sermon ng kuya ko.  

Nilagpasan ko lang siya at dumiretso kay Mama at Papa at niyakap ko silang dalawa. Doon ako humagulgol nang malakas.  

"Aba! Nilagpasan lang ako!" reklamo niya.

Ganyan kasi ang Kuya ko, kalalaking tao, bungangero.  

"Ma... Pa... Wala ng kasal... Niloko niya ako..." I cried.  

They hugged me back and caressed me.

"Everything has a reason anak... Mabuti nang nalaman mo agad na niloloko ka niya bago pa kayo ikasal..." Mama consoled.

"Uupakan ko siya para sayo anak... Promise 'yan," may galit na sabi ni Papa habang may paghihigante sa boses.  

Tinampal naman siya ni Mama para sawayin ito. My mom doesn't want to get revenge.

Madali rin siyang magpatawad.  

They comforted me through soothing words hanggang sa maging okay ako.  

Dumiretso ako sa kwarto ko at nagpahinga. Magpahinga sa lahat— magpahinga sa sakit na nararamdaman ko.  

I am a registered nurse, and I worked in abroad for almost three years then I stopped because I tended to marry Patrick but nawala lahat noong niloko niya ako. Tumigil ako sa pagtatrabaho sa abroad at umuwi dito dahil gusto kong mag-settle na dito sa Pilipinas pero nasayang lang ang pagtigil ko.  

After a week of moving on, I finally went out from my nest. Dahil kung mabubulok lang ako sa kwarto, mas lalo lang akong masasaktan. Inasikaso ko nalang ang gagawing birthday party ni Mama sa susunod na buwan. Me and my Kuya planned a grand celebration for my Mama since we both have work and can support all the expenses.  

"Ma, iimbitahan ko nga pala ang mga kasamahan ko sa trabaho sa birthday mo. Isasama ko na rin 'yong kaibigan ko na bago kong partner sa new building project namin, " anunsyo ni Kuya habang kumakain kami nang hapunan.  

Kuya Miko is a Civil Engineer and has no girlfriend yet. He's already 28 years old but still has no plan of getting married.  

Kung tutuusin, mas mauunahan ko na nga sana siya sa pag-aasawa eh.  

Kamakailan ko lang din nalaman na binugbog niya pala si Patrick nang nalaman niyang niloko niya ako.  

"Sure! That would be great!" masayang wika ni Mama.  

"Kaya magpaganda ka Mommy dahil may mga bigating bisita si Kuya. Ako rin, in-invite ko ang mga classmates ko sa college."

I said.  

Napagpasyahan namin na sa isang five-star hotel gaganapin ang birthday party ni Mom which is owned by my Tito— my father's brother. Ang pera sanang naipon ko para sa kasal namin ni Patrick ay ginamit ko nalang din sa birthday party ni Mama.  

Dumating na ang ng birthday party ni mama at talaga namang naging busy lahat including me. Kaliwa't kanan ang ginagawa ko para maasikaso ang mga bisita.  

"Mika, Hija, I'm sorry about what happened. He's a real jerk! Buti nalang hindi natuloy ang kasal niyo," my Tita said pertaining to what happened between me and Patrick.  

Ang bilis din namang kumalat ng balita...  

I smiled softly.

"It's okay Tita... I'm already at the phase of moving on... Marami pa namang ibang lalaki dyan, ‘di ba?" pagbibiro ko pa para matabunan ang awkwardness.  

Pero deep inside, masakit pa rin talaga.  

Nagpatuloy lang kami ng pag-uusap ni Tita nang biglang dumating si Mama.

"I'm sorry to interrupt you Mare, but can I excuse Mika for a while?" my mom requested.  

"Ah sure! No problem, Mare."  

"Ma, what's wrong?" I asked when we already got out of my Tita's circle.  

"Your brother's colleagues are here!" parang natataranta siya.  

Parang 'yon lang...  

I tapped her shoulder to make her calm down.

"Ma, just relax! It's your birthday so calm down. Ako na ang bahala, okay? I got your back." ani ko.  

"So, let's go. Ako na ang magwe-welcome sa kanila."  

Pumunta na kami sa entrance para salubungin ang mga kasamahan ni Kuya pero papasok na pala sila kaya lumapit nalang kami sa kanila.  

"Kuya, ito na ba sila?" I lively asked while taking a glance with my Kuya and his colleagues.  

They're so good at their tuxedos though. They are seven in total, and I can say that all of them are in their mid-30's but three of them seemed like kaedad lang ng Kuya ko. Hinuha ko mga nasa edad 28 or 27. But still, looking good and formal.  

"Yeah," sagot naman ni Kuya at binalingan ang mga kasama. "Everyone, I want you to meet my sister Mika, and my mom."  

Ngumiti ako sa kanila at ganoon rin sila sa amin. Nag-shakehands kami at nagpakilala sa isa't isa. Panay ngiti pa ang tatlong kasama ni Kuya sa akin.  

Later on, they greeted my mom and gave their gifts. Well, they're thoughtful I guess because lahat sila ay may regalo.  

We've accompanied them on their tables.

"Kuya, akala ko ba walo kayo? Bakit pito lang ang narito?" tanong ko sa kanya habang naglalakad patungo sa mesa na nakalaan para sa kaibigan niya.  

"Susunod nalang ang isa, medyo natagalan eh. Abangan mo  nalang muna do'n sa entrance baka kasi dumating na 'yon.Aasikasuhin ko muna sila," sabi niya.  

"Eh... Hindi ko na naman kilala 'yon!" angal ko.

"Basta! Makikilala mo agad. Kapag may nakita kang mestiso, matangkad, maganda ang mata... Ah Basta! Kapag may nakita kang gwapo kagaya ko, 'yon na 'yon. Then assist him papunta rito sa pwesto namin, okay?" sabi pa niya.  

"Kagaya mo? Bakit? Gwapo ka ba?" pang-aasar ko pa.  

Pinadaanan niya ang kanyang buhok ng kanyang kamay at nag-beautiful eyes pa.

"Kahit saang anggulo, isa lang ang masasabi mo, gwapo."  

"Tama ka nga. Kahit saang anggulo, ang 'gulo'..."

Bago pa man siya makapagsalita, lumakad na ako at dumiretso sa entrance para hintayin ang isa pang kasamahan ni Kuya.  

Inabot pa ako ng sampong  minuto sa kakahintay pero wala pa rin. Sobrang sakit na ng paa ko sa kakatayo. Lalo pa't five inches 'tong heels ko.  

Naiinis na talaga ako ha... Ang tagal niya talaga.  

Kaya habang wala pa ang kasama ni Kuya, nag-selfie na muna ako dahil parang maganda ako tonight. I lowered my camera to show the half of my sizzling dress that made me look hotter.  

I took many shots and while looking at my photos, I heard a sudden noise coming from the outside. Para bang may pinagbubulongan ang mga ito.  

Nang tingnan ko kung ano ito, nabitawan ko ang phone at ang purse ko nang makita kung sino ito. Nagtagpo ang mga mata namin ng taong hindi ko inaasahang makikita ko sa gabing ito.  

At ang nakapagtataka, nakatingin siya sa akin.  

What is he doing here?!  

Nang makabalik na ako sa ulirat, pinulot ko ang phone at purse ko at sinubukan kung itago ang mukha ko gamit ang mga ito. Pinagdadasal ko nalang sana na hindi niya ako makilala and besides tatlong buwan na rin naman ang nakakalipas simula noong mangyari ang kagimbal- gimbal na pangyayari sa buhay ko.  

Dali-daling umalis do'n pero sa kasamaang palad, nakabanggaan ko si Kuya Miko.  

"Oh Mika, ba't anong nangyari sa'yo?" nagtatakang tanong niya. Hindi ako nakasagot at parang napipi ako sandali.  

Pinagmasdan lang niya ang mukha ko at hinihintay ang isasagot nang mapako na ang mata niya sa bandang likod ko.  

"Oh, heto na pala siya eh," sabi ni Kuya.  

"Alessandro! Over here!" tawag niya.  

"Kuya, d-doon nalang muna ako kay Mama..." mahinang sabi ko habang hindi pa rin ako lumilingon sa likod dahil baka makasalubong ko na naman ang lalaking kumuha ng pagkakababae ko.  

Yes. It's him! The guy I had one night stand with!  

Akmang lalakad na ako pero pigilan ako ni Kuya.

"Mamaya na. Ipapakilala muna kita kay Alessandro." Bumuntong-hininga ako.

Last na 'to... Pagkatapos kong makipagkilala sa kaibigan ni Kuya, aalis na ako. Magtatago na ako at hinding-hindi na lalabas.  

Mahirap na.  

I tried to put back the smile on my face before facing my Kuya's friend slash colleague. But it is a forced and fake smile this time.  

Pero naglaho ang ngiti ko nang makita ang lalaking tinutukoy ni Kuya na kasamahan niya ay iyong lalaki sa resort.  

"Welcome, Alessandro!" masayang bati ni Kuya sa lalaki.

Pagkatapos ay binaling ni Kuya ang atensiyon niya sa akin.

"Mika, this is Alessandro Davien Clemente, my friend and ka-partner ko sa new project namin," he introduced.  

Nakita ko ang pagkalito sa mata nang lalaki nang banggitin ni Kuya ang pangalang, "Mika". Pero gayunpaman, nanatiling seryoso ang mukha nito.  

He reached his hand for a shake hand when he saw that I wasn't responding.  

Kahit naninigas, sinubukan kong tanggapin ang kamay niya.  

Nang magkahugpong na ang kamay namin, may libo-libong boltahe ng kuryente ang lumatay sa katawan ko.

I was ready to let go but he made his grip more even tighter! Tiningnan ko siya sa mata at ngayon ko lang napagmasdan nang maayos ang mata niya.

Kulay berde ito.  

Damn this man!  

Sa ikalawang pagkakataon, buong pwersa ko nang binawi ang kamay ko at binitawan niya naman.  

Hindi ko na kayang tiisin ang makaharap itong lalaking 'to kaya tumalikod na ako.  

Pero nakakailang hakbang pa lang ako nang magsalita siya na nagpagunaw ng mundo ko.  

"Nice to meet you, 'Corazon'."  

Shit…