LOGIN"Rica?!?… Anong ibig mong sabihin?" Halos himatayin si Justin sa narinig. Parang sasabog ang puso niya sa excitement."Singilin mo na lang ako, please.Yung gabing yun kase, ano, unang karanasan ko yun kaya mahalaga pati yung nakasama ko. Hindi ko kailanman nakalimutan. Ang amoy mo, ang labi mo, ang mga halik mo. Hindi ko nakalimutan. Ginawa kong inspirasyon yun para magpakatatag at buhayin si Angelo dahil ang sabi ko sa anak ko na love at first f*ck ako sa tatay niya""Gustong-gusto kitang makita noon, gustong-gustong kong tumakbo sa bisig mo, pero wala akong karapatan. One-night stand with pay lang ang meron tayo, Justin, di ba? Kaya paano ako aasa? Yung nangyari sa elevator ang lalong nagpahina ng ilusyon ko na baka pag nalaman mong may anak tayo, magawa mo rin akong mahalin. Pero alam kong kahibangan iyon. Gustong-gusto rin kita at minahal kita sa paraan ko. Takot ako, Justin… Takot akong baka kunin mo ang anak ko at ilayo mo sa akin tulad ng mga napapanood ko sa drama. Yun ang isa
Tumingala si Rica mula sa pagkakayuko at sabay na ngumiti nang ubod ng tamis. Ngiting hindi gusto ni Justin ang kahulugan.“Hi, nasaan ang kotse mo? tara. Malamig dito, gusto kong makaupo,” sabi ni Rica na nanguna pang pumasok sa gate. Kilala ni Rica ang kotse niya, kaya doon ito dumiretso.Walang nagawa si Justin kundi ang pagbukas ng p***o ang dalaga at pagkatapos ay sumakay na rin siya. Ang buong akala ng binata ay sa loob ng kotse lamang gustong mag-usap ni Rica pero nagulat ang binata sa sinabi ni Rica na …“Tara, doon tayo sa bahay mo,” deretsong sabi nito, sabay titig sa kanya ng dalaga. Ewan ni Justin, pero kakaiba ang kaba niya, kabang may takot at may kilig na hindi niya maintindihan. “R- Ricaaaa”“Huwag mong hayaang magbago ang isip ko, Justin, kaya tara na,” sabi ni Rica nang matigalgal ang binata. Walang nagawa si Justin kundi paandarin ang kotse at yung mabilis kanina ay mas mabilis ngayon.Bumaba si Rica sa sasakyan at dumiretso sa loob ng bahay niya, palibhasa na
“Huwag kang magpasalamat sa akin, Rica. Si Justin lahat 'yan. Abala lang yung tao kaya hindi makapunta. Pero mula nung operasyon hanggang yung araw-araw na pagpunta at pag-aasikaso ng kailangan nyo ay bilin ni Justin yun Rica. Nagulat si Rica; natuwa ang puso niya, pero bigla ring nawala. Baon na man siya ng utang sa binata. Tinulungan na sila ni Kerby sa paglabas at si Kerby na rin ang naghatid sa kanila pauwi. Pero nagtataka si Rica dahil iba ang daang tinatahak nila. Nagkibit-balikat si Rica at inisip na lang na baka may dadaan pang iba ang binata. Pero huminto si Justin sa isang single detached na bahay.Bukas ang gate at ipinasok ng binata ang kotse nito, saka sila pinababa. "Bahay ba ito ni Kerby? Nakakahiya, madaling-araw na? Bulong ni Rica. Pinababa ni Kerby si Benok at pinaaalalayan si Rica.Hindi na nakatiis ang dalaga“Nasan tayo, Kerby? Kaninong bahay ito? Bahay mo ba eto?” Tanong ni Rica.“Sa loob ko na lang ipapaliwanag ni Rica,”sabi ni Kerby na inalalayan na si Angelo
Lutang na nagmamaneho si Justin; hindi niya alam at hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman. Kaninang niyakap at hinalikan niya si Rica. Alam na alam ng binata na doon nararapat ang mga bisig niya kay Rica. Nakalaan ang lahat ng meron siya.Bagama't lito na at bigat na bigat na sa guilt, alam ni Justn na ang halik lamang ni Rica ang makakapawi ng anumang sakit at tanging makakapagbura ng anumang peklat ng kahapon na meron siya. Wala na, blanco na siya. Sumagad na ang kakayahan ng isip at puso niya sa pagtanggap ng mga unlimited na katotohanang naganap ngayong araw lamang."Hanep naman isang bagsakan sa isang araw. Ang lupet mo, Lord. Ang lupet mo sa akin, lalong-lalo na ang lupet mo kay Rica." Sabi ni Justin, at muling umagos ang luha ng binata, humagolhol siya, total naman, mag-isa siya sa sasakyan. Mabilis na nagmaneho ang binata papalayo, patakas, kung saan at para saan ay hindi niya maipaliwanag.Gulong-gulo na talaga siya. Hindi siya nararapat humarap kay Rica, lalo na't wala siyan
Sa lahat ng dinanas ni Rica, anong karapatan niya para ipamukha rito ang sakit na nadarama niya? Wala pa sa dami ng daliri ang lahat ng ibinigay na pait sa kanya noong nakaraan, pero sa mag-ina ay sukdulan na. Wala siyang mukhang ihaharap kay Rica ngayon. Wala siyang karapatang mag-demand ng kahit anong paliwanag o kahit man lang magtanong. Paano naganap ang lahat ng ito? Bakit sila pinaglaruan ng tadhana sa ganito kalupit na paraan? At si Rica…. Hindi pa man niya nagagawang pangakuan, mahalin at alagaan, ay kukunin din pala sa kanya. “Dios ko, bakit ang lupit mo? Anong nagawa ko para parusahan mo? Tulad ni Rica, biktima kami ng gabing iyon. Gabing ikaw din naman ang may planong magtagpo kami, hindi ba?” Kausap ni Justin sa Diyos na pinaniniwalaan niyang siyang may plano ang lahat. “Kung totoo ngang nariyan ka, Diyos ko, kung totoong ito nga ang kapalaran ko, sige, tatanggapin ko, pero makikiusap ako. Para mo nang awa, hindi mo na ako binigyan ng pagkakataon. Mahigit dalawang taon ang
Namumuo ang aroma ng kapeng hawak ng isang lalaki na nakaupo sa bleachers. Marahil may pasyenteng naka-confine ito. Naisip ni Justin ang mga kasama na baka nagugutom na, kaya lumabas saglit ang binata at tumawid sa isa fast food na nasa harap mismo ng hospital at umorder ng kape para sa kanya at pagkain para kina Rica.Nag-aalangan man, kailangan ni Justin na isantabi ang lahat ng saloobin. Kay Benok niya inabot ang pagkain. Ewan niya, pero naiinis siya sa biglaang pagkakaroon ng mataas na pader sa pagitan nila ni Rica. Nagdaramdam siya na nang magpaalam siya ay ni hindi man lamang siya tiningnan nito at ngayon naman ay ni hindi rin siya sinulyapan man lang. Umiling lamang din ito nang alukin ni Kerby ng hamburger. Nakaramdam ng matinding hinanakit si Justin sa inaasal ni Rica. Kanina lamang ay nasa bisig niya ito. Naroon ang kagustuhan ni Justin na sana imbes na sa kamay ito nakasubsob ay sa dibdib niya sana. Imbes na sa sulok ng upuan ito nakasandal ito. Nais sana niya na sa balikat
Hindi maintindihan ni Justin ang sarili ang plano niya ay ibibilin ito kay Tere para e orient at samahan na lamang sa isang office at doon na lamang pagawin ng kahit anong pwedeng trabahuhin Sa totoo lang kase wala naman talagang vacant at hindi naman siya personally nang ha hire ng maintenance dahi
Tumayo si Benok saka niyakap ang kaibigan.“Rica kaya ko nga kinontak si Sir Kerby kase sa kanya ako humingi ng tulong. Wala na tayong iba pang mahihingian ng tulong Rica” Sabi ni Benok.“Ano magpapakapokpok na naman? Please lang Benok alam mong simula pa lang hindi ko gusto yan. May taning na ako pag
Halos tatlong dipa na lamang ang lalaki sa kinaroronan ng dalawa ng huminto ito at humugot ng hininga. Nag isip ng mabuti si Kerby kung ano ang sasabihin at kumuha ng tapang para harapin ang babae. "Ano nga ba ang plano niya?"Sa oras na makausap niya ang babae, ituturo nga ba niya ito kay Justin? H
Hello sir, natawagan ko na po si Tasyo kaso sir nagawa na daw nila yung utos ko nabawi na daw nila yung pera pero nakakuha daw ung babae kahit konti isiniksik daw ng babae sa bra. Hindi na daw nila hinabol sir kase wala akong bilin" balita ni Luther."Oh God No!!! Sh*t...sh*t sh*t" Sabi ni Justin sa





![MISTER, YOU MESSED WITH THE WRONG GIRL [SHE'S A SOLDIER]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

