LOGINThird Person POV
The next two weeks inside the Villareal Mansion became a quiet, torturous game of cat and mouse. Elena tried her absolute best to blend into the shadows, but no matter where she went, she could feel Zachary’s piercing, heavy gaze burning into her skin. Whether she was serving breakfast in the grand dining hall or polishing the antique vases in the living room, he was always there—watching. He didn't speak much, but the sheer intensity of his presence was enough to leave Elena completely breathless and flustered. "Elena, pakihatid naman itong bagong selyadong envelope sa kwarto ni Sir Zachary," utos ni Manang Josie isang gabi habang nag-aayos sila sa kusina. "Kararating lang galing sa kumpanya. Importante yata." "O-Opo, Manang," sagot ni Elena, kahit agad na kumaba ang dibdib niya. Iniiwasan niya hangga't maaari ang private quarters ng bilyonaryo, lalo na kapag ganitong gabi na. Pero wala siyang magagawa. Bitbit ang envelope, dahan-dahan siyang umakyat sa grand staircase patungo sa master bedroom sa dulo ng pasilyo. Pagdating sa harap ng malaking double doors, huminga muna siya nang malalim bago kumatok. "Sir Zachary? May personal delivery po para sa inyo." Walang sumagot. Kumatok siya ulit, ngunit nanatiling tahimik ang loob. Napansin ni Elena na bahagyang nakabukas ang pinto, kaya marahan niya itong itinulak. "Sir?" The room was vast and dim, illuminated only by the faint light coming from his massive balcony. The scent of premium whiskey and masculine musk hung heavy in the air. As Elena stepped inside to place the envelope on his desk, her eyes accidentally caught a stack of documents left wide open under a paperweight. At the very top of the page, bold corporate letters stared back at her: LAST WILL AND TESTAMENT: INFRASTRUCTURE & SHAREHOLDER DISTRIBUTION. Below it, a specific clause was heavily highlighted in yellow ink: "...absolute transfer of maximum shares shall only take effect upon the legal marriage of the designated heir, Zachary Villareal, before the end of the current fiscal year." Elena gasped softly, her hand flying to her mouth. “Kaya pala...” bulong niya sa sarili. Kaya pala ganoon na lamang ang pressure dito ng pamilya at ng mga board members ng kumpanya. Ang buong buhay at imperyo ng lalaki ay nakasalalay sa isang kasal. "Are you snooping around my room, Elena?" The cold, dangerously deep voice made Elena jump in sheer terror. She whipped around, her heart leaping into her throat. Zachary was standing by the open balcony doors. He had just stepped inside, holding a half-empty glass of bourbon. His black hair was chaotic, his expensive suit jacket was nowhere to be seen, and his white dress shirt was unbuttoned halfway down his chest, revealing his hard, sweat-glistening skin. He looked absolutely exhausted, his jaw clenched so tight the muscles in his face were trembling. The pressure from the business gathering he had just attended earlier that evening was clearly tearing him apart. "S-Sir... hindi po!" Elena stammered, stepping back until her hips pressed against the edge of the mahogany desk. "May inihatid lang po akong sulat. Patawad po, aalis na ako—" "Stop right there," Zachary commanded, his voice vibrating with raw, unchecked dominance. He didn't just walk toward her; he cornered her. In three large strides, Zachary closed the distance between them. He slammed his free hand onto the desk right next to her waist, trapping her completely within his space. The intoxicating heat radiating from his massive frame completely overwhelmed Elena’s senses, making her knees tremble beneath her plain uniform. "Sir Zachary..." Elena whispered, her large, innocent eyes wide with fear as she looked up at his tormented, handsome face. Zachary didn't speak immediately. His dark, clouded eyes dropped to her trembling lips, then down to how her chest heaved heavily against her shirt. The pure vanilla scent of her skin was driving him insane, breaking down whatever little self-control he had left after a night of corporate hell. "Tell me, Elena..." Zachary whispered, his voice dangerously low, his breath hot against her face. "How much do you love your family?"Ilang buwan na ang lumipas matapos ang gabing iyon sa Lux Lounge. Sa tahimik at payak na mundo ni Celestine Vane, ang bawat araw ay patuloy na binabalot ng pag-iingat at lihim na pangamba. Bagamat nagpapatuloy siya sa pagtatrabaho bilang VIP waitress gamit ang pangalang "Tine," lingid sa kaniyang kaalaman ay tuluyan nang lumipad patungong ibang bansa si Lysander Harrison para pamunuan ang mga negosyo nito sa London at New York. Dahil sa pagiging pribado at mailap ng buhay ng bilyonaryo, walang kahit katiting na ideya si Celestine na wala na sa bansa ang lalaking tinataguan niya. Para sa kaniya, ang bawat pagpasok niya sa club ay may kaakibat pa ring panganib—isang bangungot na baka sa muling pag-ikot niya sa mga mamahaling pasilyo ay muli niyang makasalubong ang malamig at matalim na titig nito. Ngunit bukod sa takot na iyon, may panibagong problema ring dahan-dahang bumubuo sa kaniyang sariling katawan. Isang madaling-araw, habang mag-isa si Celestine sa tahimik na silid ng condo n
Pagkapasok na pagkapasok ni Lysander sa loob ng Private Suite 1, sinalubong agad siya ng malamig na simoy ng aircon at ng tahimik ngunit marangyang kapaligiran ng silid. Isinara ni Gabriel ang pinto mula sa likod at nanatiling nakatayo sa may entrada habang naglalakad si Lysander patungo sa malawak na leather sofa sa gitna ng silid.Umupo si Lysander at isinandal ang kaniyang ulo sa likod ng sofa. Ipinikit niya ang kaniyang mga mata habang dahan-dahang hinahaplos ang tabas ng kaniyang panga. Muli niyang inilabas mula sa bulsa ng kaniyang coat ang pilak na relo ng ama ni Celestine at inilagay ito sa ibabaw ng glass coffee table sa kaniyang harap.Celestine Vane... Nasaan ka ba talaga?Sa kabilang banda, mabilis namang pumasok si Celestine sa pantry area matapos niyang maihatid ang yelo sa VIP Room 4. Nanginginig pa rin ang kaniyang mga kamay habang itinataas ang kaniyang maskara at hinihipan ang kaniyang mga daliri para pawiin ang lamig at kabang nararamdam
Mas lalong nagiging maingay at siksikan ang buong VIP floor ng Lux Lounge habang lumalalim ang gabi. Ang mga makinang na ilaw at ang malakas na bass mula sa DJ booth ay parang pader na naghihiwalay sa silid mula sa tahimik na mundo sa labas.Bitbit ang isang silver tray na may tatlong baso ng scotch at isang bote ng mamahaling champagne, mabilis na naglalakad si Celestine sa makipot at medyo madilim na hallway patungo sa kabilang VIP booth. Suot niya ang kaniyang maskara halos nagtatakip sa kalahati niyang mukha.Salamat at tahimik pa rin ang Private Suite 1...Nakahinga nang maluwag si Celestine dahil sa nalaman niya mula kay Ate Lily kanina, walang nakareserba sa pinakamalaking suite ngayong gabi. Malaking tulong iyon para mabawasan man lang ang matinding kaba sa kaniyang dibdib. Dahil doon, pilit niyang minamadali ang pag-aayos ng mga order ng ibang bisita para matapos na agad ang kaniyang shift at makauwi na nang ligtas sa condo ni Chloe.Dahi
Lysander's POV The heavy oak desk in my private office was piled high with documents, contracts, and financial reports, but my mind was nowhere near the billion-dollar deals waiting for my signature. I leaned back against my leather executive chair, resting my elbow on the armrest as I rubbed the bridge of my nose. The sharp ache behind my eyes hadn't faded. Every time I closed my eyes, the same frustrating images haunted me—the soft scent, the tremble of a body under mine, and the feeling of smooth skin slipping away from my grasp in the dead of the night. She escaped. A cold, bitter smirk formed on my lips. No woman had ever dared to treat me like a passing shadow, let alone run away from my bed while I was asleep. But she did. She vanished after that sinful night without leaving a trace—or so she thought. My eyes slowly shifted to the corner of my desk. There, sitting under the dim glow of my table lamp, was a sleek silv
Celestine's POVMatagal akong nakatayo sa likod ng isinarang pinto matapos umalis ni Chloe. Ang tahimik ng buong condo, pero sa loob ng dibdib ko, tila may bagyong nag-aamok.Napatingin ako sa dingding kung saan nakasabit ang digital wall clock. Alas-singko na ng hapon. Lumalalim na naman ang kulay ng kalangitan sa labas ng bintana—isang senyales na unti-unti nang nagigising ang mundong pilit kong pinagtataguan at ang gabi na muli kong kailangang harapin.Kailangan ko nang maghanda para sa shift ko sa Lux Lounge.Kumakabog ang dibdib ko habang naglalakad patungo sa banyo. Humarap ako sa salamin at tiningnan ang sariling repleksyon. Namumula pa rin ang mga mata ko mula sa pag-iyak kanina, at halatang-halata ang pagod sa aking mukha. Dahan-dahan kong binuksan ang gripo at pinaligo ang malamig na tubig sa aking mukha para magising ang aking mga pandama.Hindi ako pwedeng magpakita ng kahit anong senyales ng panghihina. Sa oras na pumasok ako
Celestine's POVNakatitig lang ako sa nakapatay kong phone na hawak ng nanginginig kong mga kamay. Pumapatak pa rin ang luha sa aking mga pisngi habang pabalik-balik sa isip ko ang kaba at takot sa pwedeng mangyari.Nasa kaniya talaga...Ang tanging alaala ng namayapa kong ama na pilit kong iningatan sa kabila ng lahat ng paghihirap at pagtatago ko ay wala rito sa condo. Para akong pinagsakluban ng langit at lupa. Gusto kong sugurin kung saan man naroroon ang lalaking pinagtataguan ko para lang mabawi iyon.Kailangan kong mag-ingat. Hindi ako pwedeng magpadalos-dalos.Bago ko pa man tuluyang maiayos ang aking sarili, biglang tumunog ang doorbell ng condo.Ding-dong.Napatayo ako sa gulat at mabilis na pinunasan ang aking mga mata gamit ang sleeves ng aking white hoodie. Mabilis kong ibinalik ang kaunting gamit ko sa loob ng sling bag para hindi magmukhang nanggaling sa matinding kataranta ang kuwarto.Ding-dong."Celestine babe? Open the door! It's me!" rinig kong sigaw ng pamilyar at
The bedroom was shrouded in shadows, illuminated only by the dim, golden glow of the bedside lamp. Outside, the rain was pouring heavily against the glass windows of the Villareal Mansion, but inside, the air was suffocatingly thick—heavy with the scent of expensive bourbon and an undeniable, dange
The grand mahogany doors of the Villareal Mansion slammed open past midnight, and Zachary stumbled into the foyer, completely soaked from the violent thunderstorm outside. His jacket was gone, his tie was ripped open, and his face was flushed with corporate rage and heavy whiskey. "Sir Zachary..."
The question hung heavily in the dim, suffocating air of the master bedroom. Zachary’s grip on the edge of the desk remained tight, his massive frame looming over Elena like a dark shadow. "S-Sir?" Elena whispered, her voice cracking as she stared into his bloodshot, tormented eyes. The heavy scen
The iron gates of the Villareal Mansion looked like the bars of a golden cage. Standing by the grand entrance, Elena Cruz tightly gripped the strap of her worn-out duffel bag. Her chest tightened as she looked up at the massive, modern estate. She didn't want to be here, but with her mother’s soari







