FAZER LOGINKiara’s POVNang imulat ko ang mga mata ko, agad kong nakita si Chase na hinihili ang anak namin. Hindi ko mapigilang mapangiti sa sobrang saya habang pinagmamasdan ko ang aking mag-ama.Nakangiti si Chase habang mahimbing na natutulog ang anak namin. Maingat niya itong hawak, parang natatakot siyang masaktan ang bata kahit na bahagya lang ang galaw.“Easy, little one…” bulong niya habang bahagyang inaalog ang anak namin. “I’m here. Daddy’s here.”Naramdaman kong nanikip ang dibdib ko.Ganito pala siya bilang ama…Hindi ko napigilan ang sarili kong magsalita.“Chase…”Agad siyang napalingon sa akin. Nanlaki ang mga mata niya nang makita niyang gising na ako.“Kiara…” halos pabulong niyang sabi, parang hindi makapaniwala. “You’re awake…”Tumayo siya at dahan-dahang lumapit sa kama ko habang hawak pa rin ang baby namin.“Are you okay? May masakit ba? Tell me if something hurts,” sunod-sunod niyang tanong.Napangiti ako kahit masakit pa rin ang katawan ko. “I’m okay… medyo,” sagot ko.Na
Kiara’s POVNakakulong pa rin si Lola Ivy at kasalukuyan nang inaasikaso ng kampo ni Chase ang lahat ng dokumento at ebidensiya para sa darating na paglilitis. Halos araw-araw siyang nasa meeting kasama ang mga abogado niya. Ako naman, pinili kong ituon ang natitirang oras ko sa huling kaso na hinahawakan ko bago ako manganak.Domestic violence case iyon.Isang buntis na babae at limang taong gulang na bata ang muntik nang mapatay ng sariling asawa dahil lang sa ayaw siyang bigyan ng pera pambili ng alak.Hindi ko kayang iwanan ang kasong ito.Nasa loob na ako ng courtroom nang umupo ako sa tabi ng kliyente kong si Marissa. Namamaga pa rin ang kaliwang mata niya kahit ilang linggo na ang lumipas mula nang bugbugin siya.“Attorney, kinakabahan ako,” bulong niya.“Normal lang iyon,” sagot ko. “Pero kasama mo naman ako. Hindi kita pababayaan.”“Paano kung makalaya siya?” tanong niya habang nanginginig ang kamay.“Hindi mangyayari iyon,” sagot ko. “Malakas ang ebidensiya natin.”Nasa kabi
Kiara’s POVNakakulong pa rin si Lola Ivy at kasalukuyan nang inaasikaso ng kampo ni Chase ang lahat ng dokumento at ebidensiya para sa darating na paglilitis. Halos araw-araw siyang nasa meeting kasama ang mga abogado niya. Ako naman, pinili kong ituon ang natitirang oras ko sa huling kaso na hinahawakan ko bago ako manganak.Domestic violence case iyon.Isang buntis na babae at limang taong gulang na bata ang muntik nang mapatay ng sariling asawa dahil lang sa ayaw siyang bigyan ng pera pambili ng alak.Hindi ko kayang iwanan ang kasong ito.Nasa loob na ako ng courtroom nang umupo ako sa tabi ng kliyente kong si Marissa. Namamaga pa rin ang kaliwang mata niya kahit ilang linggo na ang lumipas mula nang bugbugin siya.“Attorney, kinakabahan ako,” bulong niya.“Normal lang iyon,” sagot ko. “Pero kasama mo naman ako. Hindi kita pababayaan.”“Paano kung makalaya siya?” tanong niya habang nanginginig ang kamay.“Hindi mangyayari iyon,” sagot ko. “Malakas ang ebidensiya natin.”Nasa kabi
Kiara’s POVNagpasya akong dalawin si Lola Ivy. Kasama ko si Mama Kristina ngayon. Kanina pa niya ako kinukulit habang nasa sasakyan kami papunta sa presinto.“Kiara, pakiusap,” sabi niya habang mahigpit ang hawak sa kamay ko. “Kausapin mo si Chase. Iurong niya ang kaso. Hindi pwedeng makulong si Mama.”Napapikit ako sandali. “Mama, she killed his parents—”“No!” putol niya agad, halos pasigaw. “Hindi magagawa ni Mama ‘yon!”Napatingin ako sa kanya. “May video na, Mama. May witness na. Hindi na ito haka-haka lang.”“Peke ‘yon!” sagot niya. “May nagmanipula kay Chase!”Napailing ako.Hanggang ngayon, hindi pa rin niya matanggap.“Mama, kahit ako nakita ko—”“Hindi! Hindi totoo ‘yon!” sigaw niya ulit.Tumahimik ako. Ayokong makipagtalo sa kanya sa loob ng sasakyan.Pagdating namin sa presinto, agad kaming sinalubong ng isang pulis na kilala ko.“Attorney,” bati niya. “This way po.”Tumango ako.Sumunod kami ni Mama.Habang naglalakad kami sa hallway, nararamdaman ko ang mga tingin ng ib
Kiara’s POVPagdating ko sa ospital, agad kong nakita si Chase at Papa Carlito na kausap ang mga pulis sa labas ng hallway. Halata ang tensyon sa paligid. May ilang guards na nakabantay sa bawat sulok, at may mga reporters na pilit lumalapit kahit pinipigilan na sila.“Sir Chase! Any statement?” sigaw ng isa.“Is it true your adoptive mother killed your parents?” dagdag ng isa pa.Napahigpit ang hawak ko sa bag ko habang papalapit ako sa kanila.Hindi pa rin sila tumitigil.Napansin ako ni Chase.Agad siyang lumapit sa akin.“Kiara,” sabi niya, halatang nag-aalala. “Why are you here? I told you to rest.”“Hindi ako mapakali,” sagot ko. “I needed to see her.”Tiningnan niya ako nang mabuti.“Okay ka lang ba?”“Oo,” sagot ko, kahit hindi sigurado. “Ikaw?”Hindi siya agad sumagot.“I'm managing,” sabi niya pagkatapos.Sumingit si Papa Carlito.“Kiara, anak, dapat nagpahinga ka muna,” sabi niya.“Papa, okay lang ako,” sagot ko. “Kumusta na po ang sitwasyon?”Huminga siya nang malalim.“Nas
Kiara’s POVKanina pa ako hindi mapakali mula nang umalis si Chase upang puntahan si Kara sa ospital. Hindi na ako sumama dahil gabi na rin at ayaw niyang mapagod ako. Ilang beses pa niya akong pinigilan bago siya umalis.“Stay here, Kiara,” sabi niya kanina habang suot na niya ang coat niya. “I don’t want you stressing yourself tonight.”“Chase, stepsister ko si Kara,” sagot ko. “I should be there.”Umiling siya. “Hindi. Delikado ang sitwasyon. May nagpaputok ng baril sa kanya. Hindi pa natin alam kung sino ang may gawa talaga.”“Mas lalo nga akong kinakabahan,” sabi ko.Lumapit siya sa akin at hinawakan ang mukha ko. “Please. Just stay here. I will call you once I get there.”“Sigurado ka?”“Yes. I promise.”Hindi na ako nakipagtalo pa dahil nakita ko ang pagod sa mukha niya. Pero ngayon, habang mag-isa ako sa kwarto, hindi ko mapigilan ang kaba ko.Binuksan ko ang TV para may marinig akong ibang tunog sa paligid.Agad bumungad sa akin ang balita.Namilog ang mga mata ko.“Breaking
Kiara’s POVPaglabas ko ng banyo, agad kong nakita si Uncle Chase na nakasuot na ng tuxedo. Nakatayo siya malapit sa kama, parang hinihintay lang akong lumabas.Napahinto ako sa paglalakad.Shit.Mas lalo siyang guwapo. Mas lalo siyang nakakapagpahina ng tuhod. Parang hindi sapat ang salitang guwapo
Kiara’s POVTinulak ko si Uncle Chase, mas malakas kaysa sa inaasahan ko. Hindi dahil galit ako, kundi dahil nahihiya ako sa puntong gusto ko na lang maglaho.“Akin na nga,” mabilis kong sabi habang kinukuha ang vibrator mula sa kamay niya. Nanginginig ang daliri ko habang ibinabalik ko iyon sa loob
Kiara's POV “Happy birthday, baby girl,” he said huskily, before lowering his lips to kiss my bare skin.Napaliyad ako nang sakupin ng mga palad niya ang dibdib ko. Kagat-kagat ko ang pang-ibabang labi ko, pilit pinipigil ang reaksyon ng katawan kong parang wala nang kontrol.Pinunit niya ang damit
Kiara’s POVMag-a-alas onse na ng gabi nang nagpasya akong magpahinga sa silid ko sa bahay namin. Tahimik na ang buong paligid. Isa-isang umuwi na rin ang mga kaibigan at katrabaho ko dahil may pasok pa sila bukas. Ramdam ko ang pagod sa katawan ko. Hindi lang dahil sa maghapong pakikipag-usap, kund







