LOGINKa-Bookies may 3 chapters update po Tayo ngayong gabi. Maraming Salamat po sa pagsusubay sa kwentong to Ka-Bookies. 🫶
Ang gabi sa kahabaan ng EDSA ay tila isang mahabang ilog ng mga pulang brake lights, ngunit sa loob ng Matte Black McLaren 720S, pakiramdam ni Seth Axel ay nasa isang kakaiba at hiwalay silang mundo. Banayad ang instrumental jazz na tumutugtog mula sa high-end sound system ng sasakyan. Isang malaking kontras sa dumagundong na EDM na madalas niyang pinakikinggan kapag nagmamaneho siya gabi-gabi. Nilingon ni Seth ang passenger seat. Si Avery ay tuluyan nang dinalaw ng antok. Ang kanyang ulo ay bahagyang nakatagilid, sumasandal sa malambot na leather seat ng kotse. Ang matapang at walang takot na ekspresyon nito kanina sa studio at unibersidad ay napalitan ngayon ng isang payapang mukha. Ang kanyang mahabang pilikmata ay aninag sa ilalim ng mga dadaanang streetlights, at ang marahang pagbaba-taas ng kanyang dibdib ay nagpapakita kung gaano ito kapagod. “Nursing student na nga, commercial model pa. Paano mo pa nagagawang makipagkarera sa gabi, Avery?” bulong ni Seth sa kanyang sa
Pagsapit ng alas-otso ng gabi, ang labas ng isang sikat na TV at film studio sa Quezon City ay napapaligiran pa rin ng mga staff, naglalakihang mga technical trucks, at ilang mga fans na naghihintay sa labas ng gate. Katatapos lang ng taping para sa isang bagong primetime series kung saan nag-cameo bilang isang mayamang tagapagmana ang sikat na commercial model ng CIU. Ngunit hindi ang mga naglalakihang artista ang pinagkaguluhan ng mga tao sa gilid ng kalsada, kundi ang isang kulay itim na Matte Black McLaren 720S na nakaparada sa tapat mismo ng main exit. Nakasandal si Seth Axel Castillo sa hood ng kanyang sasakyan. Suot ang isang white linen shirt na may nakatuping mga manggas at fitted black trousers, mukha siyang isang modelong naghihintay ng kanyang photoshoot. Ang kanyang silver-ash na buhok ay bahagyang sumasayaw sa hangin ng gabi, at ang kanyang kanang kamay ay pilyong naglalaro sa kanyang mamahaling key fob. "Bro, seryoso ka ba talaga rito? Dalawang oras na tayong nag-
Ang Castillo International University Main Canteen ay hindi lang basta kainan; ito ang literal na arena kung saan nakalatag ang social status ng mga estudyante. Malawak ito, de-aircon, at may naglalakihang glass walls na nakatanaw sa soccer field. Ngunit pagsapit ng lunch break, ang ingay ng daan-daang estudyante ay tila ba may sinusunod na sariling ritmo. Maliban na lang kung bumubukas ang malaking double-doors ng unahan. “Oh my god! Sila na ba ’yan?” “Gaga, bilisan mo ang pag-retouch! Padaan na sila!” “Ang guwapo talaga nina Duke at Asher ngayon, nakakahimatay!” Kasunod ng sabay-sabay na pagtili at bulungan ng mga kababaihan, pumasok ang pitong tagapagmana na tila ba naglalakad sa isang fashion runway. Sa unahan ay naglalakad ang mga Seniors—sina Seth Axel na may pilyong ngisi habang nakapamulsa, si Asher Stefan na seryosong nagbabasa sa kanyang telepono, at si Duke Monteverde na plantsadong-plantsado ang suot na uniform bilang Student Council President. Sumusunod sa lik
Ang sikat ng araw na tumatama sa mga naglalakihang glass windows ng College of Business Administration building ay tila ba nagpapadagdag sa sakit ng ulo ni Seth Axel Castillo. Bagsak ang kanyang katawan sa pinakahuling upuan ng kanyang Entrepreneurship class. Lasing, puyat, at may kaunting hangover mula sa magdamag na party sa Eclipse, ngunit wala siyang magagawa kundi pumasok. Ang banta ng kanyang Ate Astrid Selene na ipapakansela ang kanyang racing license ay sapat na dahilan para gumapang siya patungo sa unibersidad kahit kulang sa tulog. "Bro, mukha kang bangkay na binuhay ng masamang espiritu," natatawang bulong ni Dwayne Alcantara na nakaupo sa kanyang unahan. Dahil may elective subject ang Hospitality Management sa Business, magka-block sila sa klase na ito. "Manahimik ka, Dwayne. Kung ayaw mong i*****k ko sa lalamunan mo 'yang ballpen ko," banta ni Seth habang nakapikit ang mga mata at nakasandal ang ulo sa pader. "Napakasungit ng natalo. Dapat kasi, natulog ka na lang tul
Ang Eclipse ay ang pinaka-eksklusibo at pinakamahal na VVIP club sa buong Bonifacio Global City. Hindi sapat ang may pera ka para makapasok dito; kailangan mo ng pangalan, impluwensya, o isang gintong black card na may tatak ng mga pinakamalalaking pamilya sa bansa. At ngayong gabi, ang pinakamalaki at pinakamarami ang bodyguard na lounge sa ikalawang palapag—ang Apex Suite—ay okupado ng pitong tagapagmana ng pinakamakapangyarihang pamilya. Ang naglalakihang glass walls ng suite ay nakadungaw sa nagwawalang crowd sa ibaba, ngunit sa loob ng kanilang kwarto, pribado ang karangyaan. May sarili silang bartender, naglalakihang bote ng pinakamamahal na wiski at champagne, at ang malalambot na black velvet na sofa. "I lost the race, so let's party until dawn and find some cute little girls upang makalimot!" malakas at natatawang sigaw ni Seth Axel sabay bagsak ng kanyang katawan sa gitna ng malawak na sofa. Inihagis niya ang kanyang black leather jacket sa gilid at niluwagan ang itaas
Ang gabi sa inabandonang provincial highway ng Batangas ay palaging madilim, ngunit ngayong gabi, mistula itong naging isang buhay na lungsod. Naglalakihang mga floodlights, malakas na tugtog ng electronic dance music (EDM), at ang magkakasunod na ugong ng mga binagong makina ng mga sports car ang pumuno sa buong paligid. Ito ang The Devil’s Track—ang pinakasikat at pinakamapanganib na underground racing event para sa mga mayayaman, makapangyarihan, at mga rebelyosong kabataan. Sa gitna ng naghihiyawang crowd, nakaparada ang pamilyar na Matte Black McLaren 720S. Nakasandal si Seth sa hood ng kanyang sasakyan, suot ang isang black leather jacket sa ibabaw ng kanyang simpleng t-shirt. Ang kanyang silver-ash na buhok ay bahagyang nagugulo dahil sa hangin ng gabi. "Seth, sigurado ka ba rito?" seryosong tanong ni Duke Monteverde habang nakatayo sa tabi niya, hawak ang isang tablet para tingnan ang takbo ng pustahan. Kahit Student Council President si Duke sa umaga, siya ang tumatayon
Hindi agad umuwi si Althea. Matapos ang lahat—ang HR meeting, ang mga bulungan, ang mabigat na katahimikan sa pagitan niya at ni Sebastian—parang hindi pa handa ang katawan niyang bumalik sa normal na mundo. Parang kung lalabas siya ng gusali at huminga ng hangin sa labas, doon pa lang tuluyang bab
Hindi agad natapos ang meeting.Pero malinaw sa lahat ng nasa loob ng silid ng HR na may nagbago na.Hindi dahil may verdict na.Hindi dahil may pinal na desisyon.Kundi dahil may linya nang hindi pwedeng tawirin.At iyon ay malinaw na iginuhit ni Sebastian Castillo.Tahimik ang mga HR executives m
Hindi agad bumalik sa trabaho si Sebastian matapos isara ang pinto ng opisina niya.Nanatili siyang nakaupo, nakasandal sa executive chair, nakatitig sa kisame na para bang may makikita siyang sagot doon. Ang opisina—na dati’y simbolo ng kontrol at kapangyarihan—ay biglang naging masikip. Parang ku
Tahimik ang opisina ni Sebastian. Hindi iyong uri ng katahimikang nakakapanatag—kundi iyong klase na parang may nakaambang sasabog anumang oras. Ang klase ng katahimikan na hindi mo maririnig ang sarili mong iniisip dahil masyadong malinaw ang tibok ng puso mo. Nakatayo siya sa harap ng bintana, n







