LOGINShare
*KAILANGAN MO NG CONDOM**
publish date:
2026-07-31 04:28:33
Latest chapter
PERO DAPAT BOY KA! *KAILANGAN MO NG CONDOM**
**KAILANGAN MO NG CONDOM****PANANAW NI NOAH.**Ang sampal ay umalingawngaw sa buong kuwarto habang ang ulo ko ay pumutok sa gilid, napakatindi na natapilok ako nang isang hakbang pabalik. Ang isang kamay ko ay lumipad sa aking nasusunog na pisngi, at sa loob ng tatlong buong segundo, ang utak ko ay kumpletong namatay.A-ako ba ay pinalo lang?“Ano ba naman 'yan?!” Sumigaw si Jace. Bago pa ako makarecover, ang blonde ay sumugod muli sa akin.“Oh hindi, hindi ka makakagawa niyan!” Tumalon si Jace sa harap ko, hinawakan ang kaniyang kamay sa paligid ng kaniyang pulso bago pa siya makarating sa akin. Hinila niya ang kaniyang kamay pabalik habang sumisipa at sumisigaw siya tulad ng isang babaeng nasapian.“BITAWAN MO AKO!” Sumigaw siya. “Hindi pa ako tapos sa kaniya!”“Nakikita ko 'yan,” umungol si Jace, nakikipaglaban para hawakan siyang tahimik. “Madison, nawalan ka na ba nang kumpleto ng isip?”“Nawalan ako nito tatlong araw na ang nakalipas!” Sumigaw siya, itinuturo ang isang nag-aaku
PERO DAPAT BOY KA! **ISANG BUMAGSAK NA TUWALYA**
**ISANG BUMAGSAK NA TUWALYA****PANANAW NI NOAH.**Sa sandaling itinulak niya ang pinto pabukas, tumalon ako paitaas. Hinawakan ko ang isang ekstrang tuwalya sa rack sa malapit, itinapon ko ito sa kaniyang mukha.“Oh! Ano ba naman 'yan?!” Nagsungit siya, nakikipaglaban doon habang nagkandarapa ako. Kinuha ko ang aking wig, hinila ko ito sa aking ulo, sumisilip sa kaniya sa ilalim ng aking mga pilikmata habang pinupulot ko ang iba pang mga gamit ko—ang sports bra, ang duct tape—pagkatapos ay tumakbo ako palabas doon.Narinig ko siyang humihinga nang mabigat sa likuran ko nang itulak ko pabukas ang pinto ng closet. “Owen, ano 'yon?”“S-pasensya na!” Pumiyok ako, isinasara ang pinto sa tamang oras bago siya makalakad patungo sa akin. Inikot ko ang lock, sinubukan kong humabol sa aking hininga habang itinatago ang iba pang mga gamit.“Kumikilos kang kakaiba, pre.” Sinabi niya sa pamamagitan ng isinarang pinto.“Pasensya na, medyo nenerbiyos lang siguro.” Inayos ko ang aking lalamunan, pin
PERO DAPAT BOY KA! **HUBAD NA MGA DAMIT!!**
**HUBAD NA MGA DAMIT!!****PANANAW NI NOAH**“Hubad na damit, ang lahat!!!!” Ang nag-uutos na boses ng coach ay pumutok sa ibabaw ng ice rink bago ko pa nagagawang humabol sa aking hininga pagkatapos ng labinlimang minutong ikot na pinatakbo niya lang sa amin. Ang katawan ko ay nanigas, nakadilat ang aking mga mata habang nakatitig ako sa paligid ko. Walang sinuman sa mga lalaki ang nagreak; naghubad sila ng kanilang mga damit, iniiwan akong nakatayo roon……nakadamit.Lumunok ako, nararamdaman na ang malamig na titig ng coach sa akin bago ako tumingin sa kaniya.“Ikaw!” Itinuro niya ako nang tuwiran. “Mukhag-sanggol na manika!” Bawat segundo ay parang isa pang pako sa aking kabaong. Alam kong hindi ito magandang ideya… 'yon na 'yon, mahuhuli ako sa loob ng mas mababa sa apatnapu't walong oras.“Ako?” Kumurap ako.“Hindi, ang nakakairitang Zamboni.” Lalong lumalim ang kaniyang titig. “Siyempre ikaw!” Tumawa muli ang mga lalaki.“Oo, Coach!”“Pangit ba ang tainga mo?”“Hindi, Coach!”“Ka
PERO DAPAT BOY KA! **Napakawalang-katarungan**
**Napakawalang-katarungan****PANANAW NI NOAH**Ang pagnanakaw sa pagkatao ng aking kapatid para patunayan sa aking ama na ang mga babae ay nababagay sa yelo ay tunog mas madali noong nakaraang ilang oras. Noong oras na iyon, naisip ko ang pag-iskor ng mga goal, pagpanalo sa mga kampeonato, ang pagtingin sa baba ng panga ng aking ama kapag pinatunayan ko sa kaniyang mali siya……hindi ko kailanman naisip na mababalot ako sa sapat na duct tape para makaligtas sa isang likas na sakuna.O ang pagsuot ng tatlong patong ng damit para lang itago ang katotohanang ang Diyos ay medyo masyadong matulungin noong nililikha ang aking katawan. Ang wig na nakadikit sa aking scalp ay parang ginawa mula sa isang cactus, ang mga pekeng kilay na idinikit ni Ernesto sa aking mga kilay ay sobrang nakakamot, isang kamot na lang ako sa paglalantad ng aking buong pagkatao bago pa man kami lumapag.Huwag mo na akong pasimulan sa mga sideburn.At sa paanuman, hindi iyon ang pinakamalaki kong problema.Ang pinaka
PERO DAPAT BOY KA! **KAILANGAN KONG GAWIN MO AKONG LALAKI**
**KAILANGAN KONG GAWIN MO AKONG LALAKI****PANANAW NI NOAH**“Gusto mong gawin ko ang ano?” Ang matalik kong kaibigan na si Tara ay mabilis na kumukurap sa akin.“Gawin mo akong lalaki, partikular na si Owen. At kailangan mong gawin 'to ngayon.”“Gusto mong gawin kitang kapatid mong lalaki?”“Oo, pupunta ako sa Blackridge Academy bilang si Owen, sasali sa boys team nila roon, at sa loob ng anim na linggo, tatalunin ko ang koponan ni Justin. Pagkatapos, makikita ni Papa na ang isang babae ay pwede ring maging hockey prodigy.”“Kababawan lang 'yan, Noah.”“Sige na, Tara. Alam mong kailangan ko 'to.” Nag-ungol ako. “Dumating ang mga scout para sa mga babae, nagustuhan nila ang performance namin! Kung ayaw makita ni Papa kung gaano kami kagaling, baka kapag ipinakita ko sa kaniya kung gaano ako kagaling ay magising na siya sa wakas.”Ibinagsak niya ang kaniyang baso ng alak sa lamesa bago nagpakawala ng buntong-hininga. “Naiintindihan mo ba kung gaano katindi 'to? Paano kung may makadisku
PERO DAPAT BOY KA! **HINDI NABAGAY ANG MGA BABAE SA YELO**
**HINDI NABAGAY ANG MGA BABAE SA YELO****PANANAW NI NOAH**“At nagdesisyon na ako, ang koponan na kakatawan sa paaralang ito sa pambansang rink ay ang….” Titig na titig kami sa koponan ng mga lalaki, pinipigilan ang aming mga ngiti dahil alam namin ang sasabihin ng coach. “Ang Wild Cats!!”Nawala ang aming mga ngiti sa sandaling bumaon ang mga salitang iyon; ang tunog ng malalakas na hiwayan mula sa koponan ng mga lalaki ay tumama sa arena tulad ng isang bala. Tinitigan ko ang Coach, ang aking ama, nang nakadilat ang mga mata.“Ano?” Napasinghap ako at lumapit sa kaniya. “Walang kuwenta 'yan, Coach.”“Nakapagdesisyon na ako, Noah.”“Tanga ang desisyong iyon.” Napasinghap ang lahat, at tumingin siya sa akin. “Kapananalo lang ng koponan ng mga babae sa regionals; natalo namin ang bawat koponang nakalaban namin sa nakalipas na anim na buwan. Deserve namin ito, hindi sila.”“Noah, una, ako ang coach dito; ako ang nagdedesisyon. Pangalawa, nagdesisyon ang paaralan na putulin ang pondo par
You may also like
How to Compensate The Loner's Years
Ane Daniels3.0K viewsFight for me again
Caramella3.3K viewsOne Question: Why?
kimmy2.7K viewsThe Cupid (Tagalog/Filipino)
Pyongieshii7.4K viewsWhen the Artist meets the Poet
lilevantaaa2.6K viewsThe Nerdy Guy
Thirsty_Ara2.1K viewsI'm Back Babe
charmynxwp3.1K viewsBefore You Let Go
Onyx207 views
