Home / YA/TEEN / PERO DAPAT BOY KA! / **ISANG BUMAGSAK NA TUWALYA**

Share

**ISANG BUMAGSAK NA TUWALYA**

Author: Jubril Zainab
last update Petsa ng paglalathala: 2026-07-31 04:27:01

**ISANG BUMAGSAK NA TUWALYA**

**PANANAW NI NOAH.**

Sa sandaling itinulak niya ang p***o pabukas, tumalon ako paitaas. Hinawakan ko ang isang ekstrang tuwalya sa rack sa malapit, itinapon ko ito sa kaniyang mukha.

“Oh! Ano ba naman 'yan?!” Nagsungit siya, nakikipaglaban doon habang nagkandarapa ako. Kinuha ko ang aking wig, hinila ko ito sa aking ulo, sumisilip sa kaniya sa ilalim ng aking mga pilikmata habang pinupulot ko ang iba pang mga gamit ko—ang sports bra, ang duct tape—pagkatapos ay tumakbo ako palabas doon.

Narinig ko siyang humihinga nang mabigat sa likuran ko nang itulak ko pabukas ang p***o ng closet. “Owen, ano 'yon?”

“S-pasensya na!” Pumiyok ako, isinasara ang p***o sa tamang oras bago siya makalakad patungo sa akin. Inikot ko ang lock, sinubukan kong humabol sa aking hininga habang itinatago ang iba pang mga gamit.

“Kumikilos kang kakaiba, pre.” Sinabi niya sa pamamagitan ng isinarang p***o.

“Pasensya na, medyo nenerbiyos lang siguro.” Inayos ko ang aking lalamunan, pinalalim ang aking boses muli. “Nakuha mo ba ang pinuntahan mo?”

“Oo, nakuha ko na.”

Sumagot siya sa tamang oras para marealize kong naiayos ko na ang mga bagay-bagay. Sumandal ako sa p***o, ang palad ay nakadiin sa aking dibdib habang sinusubukan kong ibalik ang aking paghinga.

Ang puso ko ay pumupukpok nang matindi laban sa aking mga rib hanggang sa sigurado akong sasabog ito; ang pawis ay kumakapit sa aking mga kilay. Hindi ako patay, o nabunyag… hindi pa naman sa ngayon.

Dinilaan ko ang katuyuan sa aking ibabang labi, tumingin ako sa aking sarili, hinila ang aking hoodie sa aking ulo sa huling pagkakataon bago inayos ang wig hanggang sa maupo ito nang maayos.

Ang aking mga pekeng kilay ay mabuti na lang at bumalik na sa kung saan sila nababagay, at pagkatapos ng isang mabilis na pagtingin sa salamin na nakasabit sa tabi ng p***o ng closet, mukha akong…well, katulad ni Owen.

Halos.

“Brooks?” Tumawag si Jace muli; ang kaniyang boses ay ginawa akong pumiyok.

“Pababa na!” Inilock ko ang p***o ng closet at humakbang palabas nang kaswal kasing kaya kong pamahalaan.

Sa sandaling humakbang ako palabas, natigilan ako sa aking mga hakbang. Ang tanawin sa harap ko ay walang kahit anong maaasahan ko; hindi kahit na bayaran mo ako ng isang daang milyong dolyar.

Nakatayo si Jace sa tabi ng kaniyang kama, ang isang kamay ay nasa paligid ng isang shaving kit, ang kaniyang mga mata ay buong nakatutok sa akin. Pero hindi iyon ang problema ko.

Iyon ay kung anong mayroon siya… o kung anong wala siya.

Nakatayo siya doon mismo, kumpletong hubad sa tabi ng tuwalya na nakasabit nang napakababa sa paligid ng kaniyang mga balakang. Ang kaniyang perpektong sculpted na anyo, ang kaniyang kumikislap na abs, ang paraan ng kaniyang pecks na mukhang gumagalaw sa bawat pagkakataong kumuha siya ng isang ihip ng hangin.

Ang kaniyang kahanga-hangang V-line na pumupunta sa kung anong mukhang malaking bukol na nakatago sa likod ng—

Ako… mamamatay na ako.

“Anong tinitingnan mo?”

Ang kaniyang boses ay ginawa akong tumalon, ang aking mga mata ay tumatalbog pabalik sa kaniyang bughaw na mga mata.

“A-ano?” Pumiyok ako muli, napangiwi sa loob noong ginawa ko iyon. Kailangan ko nang itigil 'yan.

“Tinitingnan mo ako nang kakaiba.”

Nubo ako, sinusubukang tumayo tulad ng gagawin ng isang lalaki, o kumilos tulad ng gagawin ng isang lalaki. Pero isinusumpa kong galit ang uniberso sa akin.

Ang duct tape ay malamang na naibalot sa akin nang mali mula noong nagmadali ako dahil naramdaman ko ang isang piraso nito na kumakapit sa mga mahihinang buhok sa paligid ng aking pussy, binibigyan ako ng isang wedgie.

Napangiwi ako, ang pawis ay gumapang sa aking likod habang sinusubukan kong igalaw ito sa paligid nang hindi ginagawang masyadong halata.

“Bakit ka nakatayo nang ganyan?” Itinanong ni Jace, at gusto kong sumigaw ng madugong pagpatay.

“Ako… bakit hindi ka nakadamit?” Itinanong ko sa halip, umaasang itatapon siya nito palabas. “Sinabi mong gusto mong kumuha ng isang bagay mula sa banyo.”

Kung hawak niya akong nakasabit sa paligid tulad ng isang chihuahua sa init, aahit ko ang kaniyang mga kilay habang natutulog siya.

“Oo, nakuha ko na. Gusto ko ring kumuha ng mabilis na shower, pre.”

“Oh…dapat pumasok ka na sa loob.” Tumango ako, iginagalaw pa rin ang sarili sa paligid nang kaswal kasing posible, sinusubukang huwag magpokus sa kakaibang tingin na ibinibigay niya sa akin sa bawat pagkakataong gumalaw ako. “Ayaw mong paghintayin ang tubig.”

Ano ba naman 'yon?!

“Oo.” Humagikhik siya na may nakakunot na mga kilay. “Dapat maghanda ka na rin para sa ritwal. Para alam mo, baka kailanganin mo ng condom.”

“Bakit ko kailangan ng—“ bago pa ako makapagtangong muli, ginawa niya ang isang bagay na isinusumpa kong hindi niya kailanman gagawin.

Dahan-dahan si Jace, at ang ibig kong sabihin ay dahan-dahan tulad ng isang nakakairitang striptease, inalis ang balot ng tuwalya sa paligid ng kaniyang baywang….naglalahad ng isang napakalaki, napakagalit tingnan, napakatabang may mga ugat, mahabang titi na nakatitig pabalik sa akin.

“Ahh!!” Sumigaw ako, nakadilat ang mga mata, ang mga kamay ay nasa ibabaw ng aking mukha. “Ano ba namang ginagawa mo?!”

“Anong ginagawa mo?!” Nakita ko siyang tumalon mula sa maliliit na celas ng aking mga daliri. “Bakit mo tinatakpan ang mukha mo?”

“Dahil hubad ka! Bakit ka hubad?”

“E ano ngayon, Owen?” Idiniin niya ang isang palad sa p***o, nakatayo na may medyo malawak na tayo, isang tayo na sapat na malawak para makita ko ang paraan ng kaniyang mga itlog na nakasabit….paano ba namang naging ganoon kalaki 'yan???

“Anong ibig mong sabihin sa e ano ngayon? Paano ka pa nakakatayo nang hubad nang ganyan?”

“Owen, walang malaking bagay 'yan. Hindi naman sa may babae sa kuwarto kasama natin.” Humagikhik siya muli, kumuha ng isa pang tuwalya para iiwas sa paligid ng kaniyang leeg.

Tama… Ako si Owen ngayon. Iyon ang dahilan kung bakit napakakomportable niya.

“Oh, oo….t-tama.”

Napakunot ang noo niya sa akin na para bang bigla kong nakalimutan kung paano magsalita. “Owen,” sinabi niya, hindi pa rin naaapektuhan. “Naliligo na tayo nang magkasama mula noong pitong taong gulang pa lang tayo; nakita mo na akong n*******d bago pa man, pre, itigil mo na ang pag-aasal nang kakaiba.”

Tumatanggi akong alisin ang aking mga kamay sa aking mukha, kahit na ang isang maliit na bahagi sa akin ay gustong sumilip sa malaking bakal na nasusunog na butas sa aking isip.

“Nagbabago ang mga tao.”

“Talaga? Sa loob ng isang gabi o kasing dami ng nabago sa iyo?”

“Oo, Jace. Ang Paris ay nagbabago ng mga tao… noong una ay naliligo tayo nang magkasama, ngayon hindi ko na iniisip na maayos na maging hubad sa harap ng isa't isa.”

“Sinisisi mo ang France?”

“Oo.”

Isang mahabang sandali ng katahimikan ang lumipas sa pagitan namin hanggang sa sa wakas, pumutok siya sa tawa. “Hindi ka kapani-paniwala, Brooks. “

Pinanatili ko ang aking mga kamay nang mahigpit sa ibabaw ng aking mga mata. “Pwede ka bang magsuot man lang ng ilang damit bago natin ipagpatuloy ang pag-uusap na ito? O kumuha ng shower na sinabi mong gusto mo?”

“Seryoso?”

“Pakiusap.”

“Mabuti.” Narinig ko ang kaniyang mga hakbang na umaasang gumagalaw patungo sa banyo. Gayunpaman, nang idilat ko ang aking mga mata, nakatayo siya sa harap ko mismo.

Hubad pa rin nang kumpleto

“Oh!” Tumalon ako; ang malapot na duct tape na kumapit sa mga mahihinang buhok sa aking pussy ay naputol, hinahawakan ang buhok palabas kasama nito. “Aray!!!!!”

Nagsungit ako, tumatalon tulad ng isang taong galit habang ang balat ay nasusunog.

“Kumikilos ka nang kakaiba mula noong sa eroplano, Owen… Kakaiba ito.”

“Oo, p-pumunta ka na lang at maligo, pre.” At iwanan mo ako para patayin ang pasong ito, pakiusap.

Sinikip niya ang kaniyang mga mata sa akin nang isang segundo bago dahan-dahang gumagalaw pabalik sa banyo, nang hindi inaalis ang kaniyang mga mata sa akin hanggang sa isara ang p***o.

“Ahh!!” Pinigilan ko ang sigaw na bumubula sa likod ng aking lalamunan, kinakagat ang aking dila. “Tangina!”

Bago pa ako makahinga, o subukang kunin ang sakit muli, ang aking telepono ay nanginig mula sa aking kama. Tumakbo ako patungo rito, ang aking mga mata ay halos lumuwa mula sa aking socket nang makita ko ang pangalang gumagalaw sa ibabaw ng screen.

MAMA!

Ang aking mga palad ay biglang naging pawisin, ang buhok sa aking ulo; pareho silang biglang kumamot habang inabot ko ito.

Ano ba namang sasabihin ko?

Ang telepono ay patuloy na tumutunog hanggang sa ang tunog ay lumaki na nakakairita sa aking mga tainga.

“Tumutunog ang telepono mo, Brooks!” Tumawag si Jace sa ibabaw ng tunog ng tumatakbong shower.

“Nakikita ko 'yan!” Sumigaw ako pabalik bago nag-slide sa berde. “Hey, ma!”

Bumalik ako sa aking orihinal na boses, napangiwi sa loob nang marinig ko siyang sumigaw.

“Noah Elizabeth Brooks! Saang pangalan ng Diyos ka naroroon?”

“Ma, ako—“

“Tumawag ako, nag-text, halos nakipag-ugnayan sa mga pari at mangkukulam para malaman kung nasaan ka, at walang sinuman sa kanila ang mukhang may ideya! Sabihin mo sa akin na hindi ka muling nagpapakasaya dahil sa ginawa ng tatay mo.”

“Ma—“

Pumutol siya muli. “Kailangan ni Owen ang pagkakataong ito; hindi mo ba maiibigay sa kaniya ito sa pagkakataong ito?”

Isinakripisyo ko ang buong buhay ko para kay Owen, pero sigurado, magpanggap tayong hindi ko kailanman ginawa iyon.

“Ma!” Nagsungit ako sa speaker nang marealize kong hindi siya titigil at lalabas si Jace sa kahit anong sandali mula ngayon.

“Anong mayroon, batang babae?”

“Gusto kong sabihin sa iyo kung nasaan ako para hindi ka mag-alala. Pero nang makarating ako sa bahay, wala ka doon.” Huminga ako.

“Mabuti, kaya sabihin mo sa akin, mahal kong anak.” Tunog na para bang hinawakan niya ang telepono nang mas mahigpit, tulad ng lagi niyang ginagawa bago sumabog. “Saan ka ba naroroon?!”

Puta…hindi niya pwedeng malaman kung nasaan ako, siyempre! Ano ba namang sasabihin ko..?

“H-hindi sinabi sa iyo ni Tara?” Kinalmot ko ang likod ng aking ulo sa pamamagitan ng hoodie.

“Halos hindi niya sinasagot ang mga tawag ko o ang daan-daang text na ipinadala ko sa huling dalawang oras.”

Siyempre, si Tara ay isang masamang sinungaling. Kukunin ko ang pagkakataon kong magsinungaling sa sarili ko sa halip na hayaan siyang gawin ito.

“Kasama ko si Tita Maggie.” Bigla kong inilabas, isinampal ang isang kamay sa ibabaw ng aking bibig agad.

“Nasa Seattle ka pa? Paano?”

“Ako…napakalungkot ko lang at galit, alam mo na? Tungkol sa ginawa ni Papa.” Sa teknikal na paraan hindi ito kasinungalingan. “Kailangan ko ng ilang oras palayo, kaya pumunta ako kay Tita Maggie. Galit ka ba?”

“Dapat sinabi mo sa akin, kung hindi sa tatay mo.”

Hindi siya galit, salamat sa Diyos!

Lumunok ako, humihinga nang mas magaan ngayon. “Alam ko… Gagawin ko nang mas mabuti sa susunod.”

“Okay, kaya hanggang kailan ka magiging doon?”

Oh… ang panahon ay aabutin ng hindi bababa sa anim na linggo, tatlong buwan kung magdesisyon silang palawigin ang kahit ano.

“Ilang linggo.”

“Pero mamimiss mo ang paaralan.”

“Babawi ako sa tag-araw, nangangako ako.”

Nagalaw ako nang marinig kong huminto ang shower sa pagtakbo. Ang aking mga mata ay kumalat hanggang sa halos maisumpa ko na lalabas ito sa aking mga mata.

“Ma, kailangan ko nang umalis…magsisimula na ang pelikula.”

“Pero—“

Isinara ko ang isang thumb sa screen sa parehong pagkakataong humakbang siya palabas. Kumpletong pumapatak ang tubig, humakbang si Jace sa rug, ang tuwalya ay nakabalot sa kaniyang bagong ligo na katawan, ang madilim na buhok at ang mga kulot nito ay nagfi-frame sa kaniyang mukha.

Bago pa ako makapagsalita, ang p***o ng kuwarto ay biglang itinapon pabukas. Isang babae, isang blonde ang buhok na babae, ang sumugod sa loob.

Namumula ang mukha, ang mga braso ay gumagalaw sa bawat paraan, nakatitig ako sa kaniya, kumpletong naguguluhan. Pero ang nagulat sa akin ay ang kaniyang pagtayo sa harap ko mismo, ang braso ay gumagalaw laban sa aking pisngi na may matinding sampal.

“Huli kita, ikaw na nakakairitang pekeng!”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • PERO DAPAT BOY KA!   *KAILANGAN MO NG CONDOM**

    **KAILANGAN MO NG CONDOM****PANANAW NI NOAH.**Ang sampal ay umalingawngaw sa buong kuwarto habang ang ulo ko ay pumutok sa gilid, napakatindi na natapilok ako nang isang hakbang pabalik. Ang isang kamay ko ay lumipad sa aking nasusunog na pisngi, at sa loob ng tatlong buong segundo, ang utak ko ay kumpletong namatay.A-ako ba ay pinalo lang?“Ano ba naman 'yan?!” Sumigaw si Jace. Bago pa ako makarecover, ang blonde ay sumugod muli sa akin.“Oh hindi, hindi ka makakagawa niyan!” Tumalon si Jace sa harap ko, hinawakan ang kaniyang kamay sa paligid ng kaniyang pulso bago pa siya makarating sa akin. Hinila niya ang kaniyang kamay pabalik habang sumisipa at sumisigaw siya tulad ng isang babaeng nasapian.“BITAWAN MO AKO!” Sumigaw siya. “Hindi pa ako tapos sa kaniya!”“Nakikita ko 'yan,” umungol si Jace, nakikipaglaban para hawakan siyang tahimik. “Madison, nawalan ka na ba nang kumpleto ng isip?”“Nawalan ako nito tatlong araw na ang nakalipas!” Sumigaw siya, itinuturo ang isang nag-aaku

  • PERO DAPAT BOY KA!   **ISANG BUMAGSAK NA TUWALYA**

    **ISANG BUMAGSAK NA TUWALYA****PANANAW NI NOAH.**Sa sandaling itinulak niya ang pinto pabukas, tumalon ako paitaas. Hinawakan ko ang isang ekstrang tuwalya sa rack sa malapit, itinapon ko ito sa kaniyang mukha.“Oh! Ano ba naman 'yan?!” Nagsungit siya, nakikipaglaban doon habang nagkandarapa ako. Kinuha ko ang aking wig, hinila ko ito sa aking ulo, sumisilip sa kaniya sa ilalim ng aking mga pilikmata habang pinupulot ko ang iba pang mga gamit ko—ang sports bra, ang duct tape—pagkatapos ay tumakbo ako palabas doon.Narinig ko siyang humihinga nang mabigat sa likuran ko nang itulak ko pabukas ang pinto ng closet. “Owen, ano 'yon?”“S-pasensya na!” Pumiyok ako, isinasara ang pinto sa tamang oras bago siya makalakad patungo sa akin. Inikot ko ang lock, sinubukan kong humabol sa aking hininga habang itinatago ang iba pang mga gamit.“Kumikilos kang kakaiba, pre.” Sinabi niya sa pamamagitan ng isinarang pinto.“Pasensya na, medyo nenerbiyos lang siguro.” Inayos ko ang aking lalamunan, pin

  • PERO DAPAT BOY KA!   **HUBAD NA MGA DAMIT!!**

    **HUBAD NA MGA DAMIT!!****PANANAW NI NOAH**“Hubad na damit, ang lahat!!!!” Ang nag-uutos na boses ng coach ay pumutok sa ibabaw ng ice rink bago ko pa nagagawang humabol sa aking hininga pagkatapos ng labinlimang minutong ikot na pinatakbo niya lang sa amin. Ang katawan ko ay nanigas, nakadilat ang aking mga mata habang nakatitig ako sa paligid ko. Walang sinuman sa mga lalaki ang nagreak; naghubad sila ng kanilang mga damit, iniiwan akong nakatayo roon……nakadamit.Lumunok ako, nararamdaman na ang malamig na titig ng coach sa akin bago ako tumingin sa kaniya.“Ikaw!” Itinuro niya ako nang tuwiran. “Mukhag-sanggol na manika!” Bawat segundo ay parang isa pang pako sa aking kabaong. Alam kong hindi ito magandang ideya… 'yon na 'yon, mahuhuli ako sa loob ng mas mababa sa apatnapu't walong oras.“Ako?” Kumurap ako.“Hindi, ang nakakairitang Zamboni.” Lalong lumalim ang kaniyang titig. “Siyempre ikaw!” Tumawa muli ang mga lalaki.“Oo, Coach!”“Pangit ba ang tainga mo?”“Hindi, Coach!”“Ka

  • PERO DAPAT BOY KA!   **Napakawalang-katarungan**

    **Napakawalang-katarungan****PANANAW NI NOAH**Ang pagnanakaw sa pagkatao ng aking kapatid para patunayan sa aking ama na ang mga babae ay nababagay sa yelo ay tunog mas madali noong nakaraang ilang oras. Noong oras na iyon, naisip ko ang pag-iskor ng mga goal, pagpanalo sa mga kampeonato, ang pagtingin sa baba ng panga ng aking ama kapag pinatunayan ko sa kaniyang mali siya……hindi ko kailanman naisip na mababalot ako sa sapat na duct tape para makaligtas sa isang likas na sakuna.O ang pagsuot ng tatlong patong ng damit para lang itago ang katotohanang ang Diyos ay medyo masyadong matulungin noong nililikha ang aking katawan. Ang wig na nakadikit sa aking scalp ay parang ginawa mula sa isang cactus, ang mga pekeng kilay na idinikit ni Ernesto sa aking mga kilay ay sobrang nakakamot, isang kamot na lang ako sa paglalantad ng aking buong pagkatao bago pa man kami lumapag.Huwag mo na akong pasimulan sa mga sideburn.At sa paanuman, hindi iyon ang pinakamalaki kong problema.Ang pinaka

  • PERO DAPAT BOY KA!   **KAILANGAN KONG GAWIN MO AKONG LALAKI**

    **KAILANGAN KONG GAWIN MO AKONG LALAKI****PANANAW NI NOAH**“Gusto mong gawin ko ang ano?” Ang matalik kong kaibigan na si Tara ay mabilis na kumukurap sa akin.“Gawin mo akong lalaki, partikular na si Owen. At kailangan mong gawin 'to ngayon.”“Gusto mong gawin kitang kapatid mong lalaki?”“Oo, pupunta ako sa Blackridge Academy bilang si Owen, sasali sa boys team nila roon, at sa loob ng anim na linggo, tatalunin ko ang koponan ni Justin. Pagkatapos, makikita ni Papa na ang isang babae ay pwede ring maging hockey prodigy.”“Kababawan lang 'yan, Noah.”“Sige na, Tara. Alam mong kailangan ko 'to.” Nag-ungol ako. “Dumating ang mga scout para sa mga babae, nagustuhan nila ang performance namin! Kung ayaw makita ni Papa kung gaano kami kagaling, baka kapag ipinakita ko sa kaniya kung gaano ako kagaling ay magising na siya sa wakas.”Ibinagsak niya ang kaniyang baso ng alak sa lamesa bago nagpakawala ng buntong-hininga. “Naiintindihan mo ba kung gaano katindi 'to? Paano kung may makadisku

  • PERO DAPAT BOY KA!   **HINDI NABAGAY ANG MGA BABAE SA YELO**

    **HINDI NABAGAY ANG MGA BABAE SA YELO****PANANAW NI NOAH**“At nagdesisyon na ako, ang koponan na kakatawan sa paaralang ito sa pambansang rink ay ang….” Titig na titig kami sa koponan ng mga lalaki, pinipigilan ang aming mga ngiti dahil alam namin ang sasabihin ng coach. “Ang Wild Cats!!”Nawala ang aming mga ngiti sa sandaling bumaon ang mga salitang iyon; ang tunog ng malalakas na hiwayan mula sa koponan ng mga lalaki ay tumama sa arena tulad ng isang bala. Tinitigan ko ang Coach, ang aking ama, nang nakadilat ang mga mata.“Ano?” Napasinghap ako at lumapit sa kaniya. “Walang kuwenta 'yan, Coach.”“Nakapagdesisyon na ako, Noah.”“Tanga ang desisyong iyon.” Napasinghap ang lahat, at tumingin siya sa akin. “Kapananalo lang ng koponan ng mga babae sa regionals; natalo namin ang bawat koponang nakalaban namin sa nakalipas na anim na buwan. Deserve namin ito, hindi sila.”“Noah, una, ako ang coach dito; ako ang nagdedesisyon. Pangalawa, nagdesisyon ang paaralan na putulin ang pondo par

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status