Kabanata 14

Sad Demon Hours

***

Andito ako ngayon, nakatayo sa tapat ng pintuan nila

"Cal?" bungad niyang bati "Anong ginagawa mo dito?" tanong niya

Hindi ko alam kung paano sabihin ito... sabihin kaya niya muna salamat shoppee ganon?

"Cal? ayos ka lang ba?"

"Oo naman ayos na ayos" kalmado kong bigkas

"Ahh so... bakit

ka nakapikit? napuwing

ka ba?"

Tangina kasi ito lang naisip kong paraan para hindi nanaman ako kontrolin ng sumpang ito at masabi ko ang dapat kong sabihin

"Hindi naman... gusto ko lang ng dark mode"

Tangina hindi ko tuloy nakikita yung reaksyon niya.. malungkot ba siya? masaya ba siya? anong suot niya? bagay ba sakanya? AHHH focus calcifer! focuuus!

"Galit ako sayo kasi nagsinungaling ka

saakin" sabi niya sa tonong malungkot

"Alam mo na yung tungkol saakin?" sabi ko habang nakapikit pa din

"Bakit sinabi mo saakin na patay na ang magulang mo?"

"Ha?"

"Nakilala ko ang papa mo buhay na buhay siya"

Sana nga mamatay na siya eh

"Ahh ano naman napag usapan niyo?"

"Calcifer, hindi ko alam kung totoo iyon pero may pinakita siya

saakin"

Tangina sana hindi yung childhood pictures ko na walang saplot

"Ano ba pinakita niya saiyo?"

"Kamatayan..." halata sa boses niya na natatakot siya

Hindi ko alam kung didilat ba ako o hindi eh baka kasi kung dumilat ako masabi ko lang na

'wag ka matakot ibig sabihin lang niyan ay patay na patay ako sayo~

Puta hindi na lang ako didilat kung ganyan lang din

"Sinabi din niya na lumayo ako sayo dahil hindi tayo para sa isa't isa" alam kong tinitignan niya ako.. I can feel it.

Yung puso ko unti unting nadudurog! nanlulumo, para bang nilalamon ito ng kalungkutan

Tangina calcifer sabihin mo na agad para tapos na!

"Essay, isa akong demonyo."

Yan! nasabi ko na din!

"Ano?"

"Isa akong demonyo"

Tumawa siya ng malakas akala niya siguro nagjojoke ako

Tangina naman kasi paano nga naman niya malalaman na seryoso ako kung nakapikit yung mata ko

"Hindi ka demonyo cal, alam ko sa simula pa lang na masama kang tao kaya nga

inalok kita ng bible study eh"

"Hindi ako basta masama lang okay? demonyo nga

talaga ako!" pagdedebate ko sa katotohanan habang nakapikit pa rin

"Alam mo ba napanaginipan ko kasi iyon~ may matandang mamamatay, yung lugar kung saan at kung anong oras...una nagtaka pa nga ako tapos

sa panaginip na iyon may boses na nagsalita... sabi niya may makikilala akong binata pagkatapos ng aksidente at meron nga, ikaw iyon."

"So ano naman ibig sabihin nun?"

"Tinadhana

ka para saakin"

Hindi ko alam kung ano ba dapat kong maramdaman... matutuwa o malulungkot? tangina! pero focus calcifer! focus! tandaan mo kung bakit ka nandito

"Tinadhana

ka

nga para saakin pero hindi para mahalin ako, kundi para saktan... pahirapan... Essay hindi lang ako basta tao! demonyo rin ako!"

"Pero para saakin tao ka, hindi ka demonyo"

"Kasi ayun yung pinapakita ko sayo! hindi na nga halos mabilang yung mga taong pinatay ko dahil

sa gusto ko lang silang patayin at pahirapan.."

Saglit na katahimikan ang lumibot saamin kasabay ang malamig na simoy ng hangin

Dinilat ko ang aking mga mata, nakatungo siya na para bang nag-iisip. Sumasabay sa agos ng hangin ang kaniyang buhok na natatakpan ang kaniyang mukha

"Sabihin mo... kung mahal mo nga

talaga ako, handa ka bang mamatay?" tanong ko sakanya

Matagal na katahimikan nanaman ang lumibot saaming dalawa

"Hindi mo kaya noh? kasi hindi mo naman ako mahal..." malungkot kong sabi sakanya

"Hindi totoo yan" tinignan niya ako

dugdugtungan ko na sana ng

Sige salamat na lang sa lahat

pero narealize ko na gamit na gamit na yang linyahan na yan kaya wag na lang magiging madrama pa tong kwentong ito eh

"Hindi ako eksperto

sa pagmamahal, pero alam ko na magkaiba ang pagmamahal sa gustong iligtas. Essay, you don't need to save me..."

Oo alam ko english iyon pero kasi may kwento sa likod ng linyang iyan

***

"Ganito sabihin mo sakanya calci boi kapag nagkita na kayo" sabi ni mary na tumayo at pumwesto sa harapan na para bang magtatanghal sa harap namin

"Anong gagawin mo?"

"Idedemo ko sayo calci boi ang dapat mong gawin kapag nakaharap mo na si essay"

Pumalakpak si Heneral at Supremo, sabik ata sa gagawing demo ni Mary

"Makikipag hiwalay na ako essay" bigkas ni mary na ginagaya ang tono ko

"Tangina kailan naging tunog bakla boses ko?!" reklamo ko pero hindi ito pinansin ni mary

Hindot

"Cal~ bakit? may nagawa ba ako? panget ba ako? kapalit palit ba ako? then why?" boses naman ng pangbabae pero matinis

"Hindi naman ganyan boses ni essay eh!" reklamo ko ulit

"Pwede ba calci boi manahimik ka na lang?"

Alam niyo yung mukha na ginagawa niyo kapag binubungangaan ka ng nanay niyo kasi wala kang kwentang anak puro ka lang selpon? ganong mukha yung ginawa ko kay mary

"Essay, alam ko ang totoo! hindi mo ako mahal! Huwag na tayong maglokohan pa!" sabi ni mary sa boses bakla nanaman

Feeling ko talaga nang aasar na itong hayop na to eh

"Hindi totoo yan cal!"

"Hindi ako eksperto

sa pagmamahal, pero alam ko na magkaiba ang pagmamahal sa gustong iligtas! Essay, you don't need to save me..."

"Cal anong ibig mong sabihin?"

"I'm sorry essay, pero kailangan na natin kalimutan ang isa't isa~ good radiance... tapos sabay bura mo ng memory niya!" pagtatapos ni mary sa walang kwenta niyang demo

"O kaya halikan mo siya bago mo burahin yung alaala niya!" sabi ni Supremo

Aba good idea nga iyon akalain mo nga naman may isip din pala itong si supremo

"AAHH! Tama! yieeeee atleast hindi ka

uuwing sawi calci boi kasi uuwi kang hindi na virgin ang lips mo! ayiieeee~"

Puta nambwibwisit talaga itong hinayupak na ito eh!

"Virgin ka pa rin?!" Pagkagulat ni heneral

"Puta ka

talaga mary!!" sigaw ko sabay bato kay mary ng unan
pasalamat siya walang vase dito

"Kumpadre~ bakit? bakit virgin ka pa din? hindi kaya...bakla ka?"

So balik nanaman sa pag aawat sila pepe at supremo saakin

"Tangina mo sinong bakla!? Ha? lumapit ka

dito!"

"Patawad kumpadre~ patawad! nabibigla lamang ako sa narinig kong balita!"

***

Hindi ko malimutan yung putanginang heneral na iyon eh! tangina talaga kapag naaalala ko iyon nang gigigil ako eh

"Naiintindihan ko, Paalam Cal~" sabi ni Essay habang nakangiti saakin

Iniabot ko sakanya ang kanan kong kamay na kaniya namang tinugon

"Hanggang sa muli..." bigkas ko at sinimulan ng burahin yung mga alaala mula sa una naming pagkikita hanggang sa nangyari ngayon

Nang matapos ang pagbubura, binitawan ko na ang kaniyang kamay

Hinahaplos haplos niya ang kaniyang sintido ng mapansin niya ako na nakatayo sa harapan niya

"Ahm ako po si Essay Torres, pamangkin po ni Hannah Torres, Ano po kailangan niyo?"

Pakiramdam ko bigla na lamang nawala ang puso ko...tangina pati ba naman ang puso ko iniwan na din ako?

Hindi ko siya kinikibo bagkus tinititigan ko lang siya

"Ahmm kuya?"

"Ah?"

"May kailangan po ba kayo saamin?"

Kailangan kita

"Ahh~ tignan mo oh!" sabay turo ko sa langit "Ayun yung Diyos oh!" dagdag ko at siya naman ay napatingin

At sa isang iglap andito na ako sa aking kwarto

Paalam, Essay.

yung puso ko biglang bumalik tapos para bang sumisigaw ng:

iiyak na yan, iiyak na yan, iiyak na yan!

Gago sinong iiyak? Ako? iiyak? Ha! As if~

humiga ako sa kama at niyakap ang aking sarili

Sa hindi ko inaasahang mangyari, may luha ng tumutulo sa aking pisngi

"Tanginaaaaa nakalimutan ko siyang halikan bago burahin yung alaala namin dalawa! tangina talaga!! huhuhuhu"

May pagkakataon talaga na anjan na yung opportunity, igagrab mo na nga lang pero hindi mo pa ginawa!

Bobo mo talaga self

Matapos ang ilang minutong pagdadrama sa kwarto, bumaba na ako para makita na nakauwi na pala si Aling Flor

"Master Calcifer kumain ka na po ba?"

"Aling flor mukha ba akong kumain na?"

"Mukha ka pong nilamon ng kalungkutan master calcifer"

Sana ol nilalamon pero hindi ng kalungkutan

Wala na sila mary sa bahay... at sinabi ko na din kay Aling Flor na umuwi na si Machete at hindi na muling babalik pa dito at dahil si aling flor yan, binatuhan niya ako ng madaming tanong na wala akong sinagot!

Tangina talaga human questionnaire talaga siya!

"Inaway mo nanaman

ata master calcifer si machete kaya hindi na babalik" sabi niya saakin

"Mukha ba akong palaging nang aaway?"

"Palagi ka ngang nang aaway, Master calcifer"

Tangina talaga bakit ba palagi na lang akong hinuhusgahan dito sa kwentong ito? Mabait din naman ako eh!

"Kamusta ka naman master calcifer?" biglang tanong ni Aling flor habang pinapanood niya ako kumain ng pasalubong niyang pansit bato

"Hmm k lang"

"May problema ba?"

"Meron"

"Ano naman iyon master calcifer?"

"Kailan ka titigil magtanong saakin aling flor? hindi ako makakain eh!"

"Patawad"

Iniwan na ako ni aling flor mag isa sa hapagkainan

Okay lang naman saakin, sanay naman na ako mag-isa.. hays mabubuhay na lang ata akong mag isa :(

Bigla biglang sumagi sa isipan ko ang mukha ni essay na nakangiti saakin

Ano na pati din ikaw utak ko makikisali din? Ano kapag sakanya active ka, pero kapag exam hindi? tangina

Habang kumakain bigla bigla walang pasabi may kumislap na pananaw sa aking paningin

Ako, nasa impyerno, itim na uwak sa aking balikat at mayroong itim na pakpak sa aking likuran.

Anong ibig sabihin non?

***

TBC.