LOGIN
"Cheers!"
"Cheers!" "Happy Birthday, Dianne!" "Happy Birthday!" "Woah!" "Let's get party!" We're celebrating our best friend, Dianne on her 19th birthday. Enjoy na enjoy kaming magkakaibigan sa isang resort na nirentahan namin. "Babe, I'm sorry. Na-late ako," Napalingon na lang ako nang marinig ko ang boses ng boyfriend ko, si Draken. Pagkasabi niya no'n, hinalikan niya ako sa pisngi pagtapos. "Where have you been? Gabi ka na dumating, ah?" takang tanong ko sa kaniya. "Ahmm... Importante lang. By the way, nasa'n si Dianne? Oh, wait. Babatiin ko lang siya," sabi ni babe saka niya pinuntahan si Dianne. Malapit na malapit kami ni babe sa kaniya. We spent our night for this birthday celebration. We're having wines and beers. Panay rin ang sigawan at sayawan namin sa pool. "So, Dianne, 19 ka na. And I heard that you will study sa America? Legit ba?" tanong ng isa naming kaibigan. "Hindi sa America. Sa Japan, gäga. Makikinig ka na nga lang, mali-mali pa," Natatawa namang tugon ni Dianne. "E kailan ang alis mo?" tanong ko naman sa kaniya. "Hmm... Depende sa 'kin. E alam niyo naman, hindi ko maiwan-iwan ang boyfie ko." "Bakit 'di mo isama? Tsk!" "Isa ka pang gäga. Hindi pwede. Basta!" "Pero look, what if maiwan mo yung boyfriend mo tapos malaman mo na may iba? Naku! 'Yan ang problema sa mga may karelasyon." "Huh! Subukan lang niya. Talagang ipakikita ko sa kaniya kung sino ang sinayang niya." Natatawa na lang ako sa mga kwentuhan naming magkakaibigang babae. Yung mga boyfriend namin, nag-iinuman sa may mini-bar. And the rest, parang mga baliw na nagsasasayaw. Halos tumagal kami hanggang alas tres ng madaling araw nang unti-unti nang nagsisipuntahan sa kani-kaniyang room ang mga bisita. "Babe, tara na. Babe," sabi ko kay Draken na bagsak na ang katawan sa kalasingan. "Babe, let's go na." "H-Hmm... Wait... D-Drink first, b-babe." "Draken, no." "Tsk! Kaunti lang. Sige na," pagpipilit ng boyfriend ko sa kalahating alak na nasa baso. Dahil sa kakulitan niya, ininom ko 'yon bago ko inilapag ang baso sa mesa. Dinahan-dahan ko ang pag-alalay sa kaniya hanggang sa magsimula na kaming naglakad na dalawa. Mabigat si Draken pero buti, nasa may second floor lang ang room namin kaya madali rin kaming nakarating. Nang makapasok kami, isinara ko ang pinto bago ko siya inihiga sa ibabaw ng kama. Amoy na amoy ko sa kaniya ang alak. But when I looked at his eyes, napansin ko na lang na parang may namumuong luha sa bawat sulok ng mga mata niya. Umiyak ba siya? "I-I love you..." I felt my heart pounding in so much love nang sabihin niya 'yon. Although, lasing siya. "I love you too, babe," tugon ko. Dahan-dahan akong umupo sa tabi niya habang nakatitig sa mukha niya. He's so handsome. Pero minahal ko siya dahil caring and gentleman siya. Hindi naman siguro kami tatagal ng tatlong taon at mahigit kung hindi siya---Teka. Naalala ko na lang bigla na malapit na pala ang 4th anniversary naming dalawa. Mas bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi ko aakalaing magtatagal kami ng apat na taon. Third year high school nang maging kami and counting. Ngayong college na kami, hindi pa rin kami nagkakahiwalay. Marahan kong idinampi ang palad ko sa ibabaw ng pisngi niya bago ko i-rub ang thumb ko. "I love you very much, Draken Luzevia," mahina kong sambit bago ko siya halikan sa kaniyang labi. There's so many times na hinalikan ko siya nang hindi niya nalalaman. Tuwing tulog siya. But suddenly, I felt that something's on my head. If I'm not mistaken, that's a hand. O wait... Is that mean...? I felt Draken's lips moving against mine. Not just a light kiss, but a passionate one. Palalim nang palalim. "H-Hmm...." daing ko dahil sa pusok ng halik niya. I couldn't help myself. Para akong napasailalim ng halik niya nang gano'n kadali. Inikot niya ang katawan niya para ihiga ako. Kinubabawan niya ako habang hindi pa rin naghihiwalay ang halik namin sa isa't isa. Ngunit sa ilang sandali, hininto niya ang pagkakahalik niya sa 'kin. "Babe..." he whispered as he looked at me. Hindi ko maipaliwanag ang titig niyang 'yon. Kakaiba. And I feel something in me. "Continue, please," I begged him and he do as what I pleaded. He continued to kıss me. I wrapped my hands on his nape and pulled him. At sa pagkakataong 'to, malalim na ang bawat pagpapalit namin ng halik.Biglang nag-iba ang expression ni Julian. Matalim niya akong tinignan at walang ano-ano niya akong nilapitan."J-Julian! Ano ba?!" sigaw ko habang pilit na kumakawala sa mga kamay niyang nakahawak sa magkabilang braso ko.Sa lakas ni Julian ay hindi ko alam kung paano ako makakakalas mula sa kaniya.Halos mangiyak-ngiyak na akong nagmamakaawa para tigilan niya ako nang bigla naman kaming nakarinig ng isang malakas na pagbalagbag ng pinto. Napahinto si Julian at sabay kaming napatingin sa may gawa nito."R-Richard!" may pag-asa kong sambit sa pangalan ng boyfriend ko nang makita siya. Kitang kita ko ang panlilisik ng mga mata niya habang nakatingin sa kapatid niyang si Julian."How dare you?!" sigaw ni Richard at walang ano-anong sinuntok si Julian, dahilan para bumagsak ito sa sahig. Nilapitan pa niya ito at kinuwelyuhan para umangat."Richard!" banggit kong muli sa pangalan niya bago niya muling suntukin sa mukha si Julian. Nang mapaupo itong muli ay dali-dali na akong lumapit sa boy
I took a taxi para pumunta sa place ni Julian. Alam ko naman na ang address niya kaya ako na lang pumuntang mag-isa.Sa pagbaba ko, bumungad sa 'kin ang may kalakihang bahay. To be honest, ang aesthetic nitong tignan.Nag-doorbell ako at hinintay ang paglabas niya. Ilang sandali lang ay bumungad na si Julian habang nakangiti sa 'kin."Where's Richard?" nagtataka niyang tanong nang mapansing hindi ko kasama si Richard."May pinuntahan lang na emergency meeting. Susunod kaagad siya after no'n," sabi ko sa kaniya."Oh, okay. Come in, Nadia," sabi niya kaya naman pumasok na ako sa loob."Welcome here, Nadia. Nandoon na yung drinks natin. Gusto mo na bang uminom or mamaya na?" tanong niya."Mamaya na lang pagdating ni Richard," sabi ko bilang pagtanggi.Habang tinitignan ko ang bahay ay naalala ko ang asawa niyang si Francine. Talaga ngang nakahiwalay si Julian sa asawa niya.Pinaupo ako ni Julian sa mala-aesthetic na sofa niya. Puti, dark grey and black ang combination ng mga kulay ng mod
"Para makabawi ako sa 'yo, let's have lunch later, okay? Treat ko," sabi ko sa boyfriend ko and he smiled and nodded."Sure, love.""Okay, I'll go to my—""Wait, love," sambit ni Richard kaya natigil ako. Kinuha niya sa ilalim ng mesa niya ang isang bouquet ng red roses. "For you."Ngumiti ako nang malapad. Akala ko, nakalimutan na niya akong bigyan, e!"Thank you, love," sabi ko matapos kong kunin ang napakagandang bulaklak na 'yon.TINAWAG ako ni Janice kanina para magsabay kami ng lunch pero ang sabi ko, may date kami ni Richard. Pinasasama ko nga siya pero hindi naman siya nag-agree.Were on our way na sa isang restaurant. I said naman na I'll treat him, so dapat is makabawi ako sa kaniya."Here we are," sabi niya nang mai-park na niya ang car. Bumaba kami at pumasok na sa loob. Gutom na gutom na rin ako kaya gusto ko na rin'g kumain.Sa pagpwesto namin, um-order kaagad kami ng food. Mukhang mas marami pa yata akong napili kumpara kay Richard. I'm so hungry na talaga!"That's all,
"Canada, alam na ba ng Daddy mo na nandito ka sa Pilipinas? Baka pinauuwi ka na niya?" tanong ni tita Rama."Bakit pa po ako babalik ng States? Divorced na silang dalawa ni Mommy. Sino pa ang babalikan ko ro'n?" sabi ko kay tita. Napakunot ang noo niya at nanlaki ang mga mata sa nalaman."D-Divorced?!"I was about to answer her pero bigla namang may nag-doorbell."Gotta go, tita. Nandito na si Richard," paalam ko. Dali-dali akong tumayo after kong kunin ang bag ko.Sa pagbukas ko ng pinto, naglaho ang malapad kong ngiti nang makita na hindi pala si Richard ang nasa harapan ko, kundi si Julian."A-Anong ginagawa mo rito?" nagtataka kong tanong."I came up to fetch you," sabi niya."Sino siya?" tanong naman ni tita pero hindi ko siya nagawang sagutin."P-Paano mo nalaman ang address ko?"Ngumiti siya at nagkibit-balikat. "Well, I unexpectedly found your address so... yeah."Napatapik ako sa noo. Saan ba niya nakuha ang address ko?"You know what? Hindi tayo pwedeng magsabay. Susunduin a
After work ay dumiretso na kami ni Richard papunta sa Blackbird sa Makati. I feel excited and nervous. Kanina ko pa inaalala na sana ay hindi pumalya ang plano kong 'to."We're here," sambit niya nang mai-park na ang kotse. Bumaba na kami at pumasok sa loob after kong sabihin ang ni-reserve kong place."Love, ano ba 'tong sorpresa mo? Hindi ko alam kung anong espesyal na okasyon para dalhin mo 'ko sa ganitong lugar," tanong ni Richard kaya napangiti ako nang malapad."We have to celebrate 'di lang dahil sa relasyong meron tayo. You know what? Sometimes, we have to celebrate kahit walang special occasions, at ise-celebrate natin 'yon what your love ones," sabi ko naman sa kaniya. Medyo napakunot pa ang noo ng nobyo ko pero nagpatuloy lang kami sa paglalakad."Love ones? You mean, nandito sina tito at tita?" tanong pa niya but I refuse to answer.Nang mahinto kami sa isang seat kung saan ay nakaupo si Mr. Julian Pallicetti ay kusang nagtama ang tingin nilang magkapatid. I saw Richard's e
Naupo ako sa may tapat ng mahogany office table ni Julian. Nagsalin siya ng alak sa wine glass niya at binigay sa 'kin."Thanks," tipid kong sabi."So tell me, how did you find me?" kaswal niyang tanong then he drank his wine."Uhmm... It all started when I knew about my boyfriend's family background. I searched about it and I found out that you guys have the same mother, Briella. I got your address so that's why I came here," paliwanag ko. Marahan namang tumatango si Julian."Who's my half-brother again?" tanong niya ulit."Richard. Richard Luzevia.""Hmm... so what's your purpose of finding me?"Huminga ako nang malalim. Marami siyang tanong. Nakaka-stress, pero kung ito ang paraan para sumang-ayon siya sa pagkikita ko sa kanila ng kapatid niya, then I'll do it."G-Gusto ko sana na magkita kayo ni Richard. Nalaman ko na patay na pala ang mother niyo. Nakakalungkot. Hindi na siya makikita pa ni Richard," paliwanag ko. "Pero kayo, pwede pa kayong magkita at magkakilala. Sir Julian, p-







