LOGIN
"Cheers!"
"Cheers!" "Happy Birthday, Dianne!" "Happy Birthday!" "Woah!" "Let's get party!" We're celebrating our best friend, Dianne on her 19th birthday. Enjoy na enjoy kaming magkakaibigan sa isang resort na nirentahan namin. "Babe, I'm sorry. Na-late ako," Napalingon na lang ako nang marinig ko ang boses ng boyfriend ko, si Draken. Pagkasabi niya no'n, hinalikan niya ako sa pisngi pagtapos. "Where have you been? Gabi ka na dumating, ah?" takang tanong ko sa kaniya. "Ahmm... Importante lang. By the way, nasa'n si Dianne? Oh, wait. Babatiin ko lang siya," sabi ni babe saka niya pinuntahan si Dianne. Malapit na malapit kami ni babe sa kaniya. We spent our night for this birthday celebration. We're having wines and beers. Panay rin ang sigawan at sayawan namin sa pool. "So, Dianne, 19 ka na. And I heard that you will study sa America? Legit ba?" tanong ng isa naming kaibigan. "Hindi sa America. Sa Japan, gäga. Makikinig ka na nga lang, mali-mali pa," Natatawa namang tugon ni Dianne. "E kailan ang alis mo?" tanong ko naman sa kaniya. "Hmm... Depende sa 'kin. E alam niyo naman, hindi ko maiwan-iwan ang boyfie ko." "Bakit 'di mo isama? Tsk!" "Isa ka pang gäga. Hindi pwede. Basta!" "Pero look, what if maiwan mo yung boyfriend mo tapos malaman mo na may iba? Naku! 'Yan ang problema sa mga may karelasyon." "Huh! Subukan lang niya. Talagang ipakikita ko sa kaniya kung sino ang sinayang niya." Natatawa na lang ako sa mga kwentuhan naming magkakaibigang babae. Yung mga boyfriend namin, nag-iinuman sa may mini-bar. And the rest, parang mga baliw na nagsasasayaw. Halos tumagal kami hanggang alas tres ng madaling araw nang unti-unti nang nagsisipuntahan sa kani-kaniyang room ang mga bisita. "Babe, tara na. Babe," sabi ko kay Draken na bagsak na ang katawan sa kalasingan. "Babe, let's go na." "H-Hmm... Wait... D-Drink first, b-babe." "Draken, no." "Tsk! Kaunti lang. Sige na," pagpipilit ng boyfriend ko sa kalahating alak na nasa baso. Dahil sa kakulitan niya, ininom ko 'yon bago ko inilapag ang baso sa mesa. Dinahan-dahan ko ang pag-alalay sa kaniya hanggang sa magsimula na kaming naglakad na dalawa. Mabigat si Draken pero buti, nasa may second floor lang ang room namin kaya madali rin kaming nakarating. Nang makapasok kami, isinara ko ang pinto bago ko siya inihiga sa ibabaw ng kama. Amoy na amoy ko sa kaniya ang alak. But when I looked at his eyes, napansin ko na lang na parang may namumuong luha sa bawat sulok ng mga mata niya. Umiyak ba siya? "I-I love you..." I felt my heart pounding in so much love nang sabihin niya 'yon. Although, lasing siya. "I love you too, babe," tugon ko. Dahan-dahan akong umupo sa tabi niya habang nakatitig sa mukha niya. He's so handsome. Pero minahal ko siya dahil caring and gentleman siya. Hindi naman siguro kami tatagal ng tatlong taon at mahigit kung hindi siya---Teka. Naalala ko na lang bigla na malapit na pala ang 4th anniversary naming dalawa. Mas bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi ko aakalaing magtatagal kami ng apat na taon. Third year high school nang maging kami and counting. Ngayong college na kami, hindi pa rin kami nagkakahiwalay. Marahan kong idinampi ang palad ko sa ibabaw ng pisngi niya bago ko i-rub ang thumb ko. "I love you very much, Draken Luzevia," mahina kong sambit bago ko siya halikan sa kaniyang labi. There's so many times na hinalikan ko siya nang hindi niya nalalaman. Tuwing tulog siya. But suddenly, I felt that something's on my head. If I'm not mistaken, that's a hand. O wait... Is that mean...? I felt Draken's lips moving against mine. Not just a light kiss, but a passionate one. Palalim nang palalim. "H-Hmm...." daing ko dahil sa pusok ng halik niya. I couldn't help myself. Para akong napasailalim ng halik niya nang gano'n kadali. Inikot niya ang katawan niya para ihiga ako. Kinubabawan niya ako habang hindi pa rin naghihiwalay ang halik namin sa isa't isa. Ngunit sa ilang sandali, hininto niya ang pagkakahalik niya sa 'kin. "Babe..." he whispered as he looked at me. Hindi ko maipaliwanag ang titig niyang 'yon. Kakaiba. And I feel something in me. "Continue, please," I begged him and he do as what I pleaded. He continued to kıss me. I wrapped my hands on his nape and pulled him. At sa pagkakataong 'to, malalim na ang bawat pagpapalit namin ng halik."Saka na 'yang kiss. You're drunk, love," pagtanggi ko sa asawa ko kaya't marahan niyang dinilat ang mga mata niyang namumula upang tignan ako."Ayaw mo na kaagad sa 'kin..." pagtatampo nito bago ako talikuran."What? No. You're just—""Hmph!"Marahang napataas ang isang kilay ko. Nagpapapansin 'tong lasing kong asawa after ng kasal namin? Aba!"Love, I love you, okay? I do love you," sabi ko sa kaniya nang yakapin ko siya mula sa pagkakatalikod niya sa 'kin.Marahan niya akong nilingunan kaya't nginitian ko siya nang matamis."I'm not drunk. I'm actually ready, love. Come on. Let's do it.""W-We can do it but not now—Oh!"Nabigla ako sa bilis ng pagkakaharap niya at sinalubong ako ng kaniyang bisig. Niyakap niya ako gamit ang isang kamay habang unti-unti niya akong nilalapit sa kaniya."C-Chill, Richard. You're making me pressured," sabi ko sa kaniya."What did you call me?""H-Huh?""I'm your husband, Mrs. Luzevia. Stop calling my first name..." sabi niya at saka ngumiti nang nakaka
Hindi ko inaasahan na ganito pala kakaba kapag ikakasal ka na. Kanina lang, excitement ang nararamdaman ko, pero ngayon, may halong kaba na.Natapos kami sa pictorials, giving gifts for our bridesmaids and groomsmen. Niregaluhan din ako ni Richard ng branded bag, samantalang niregaluhan ko naman siya ng Rolex watch."Okay, so we're going to start now. Hintayin niyo lang po ang signal ko kapag papasok na kayo," sabi ng wedding coordinator."Ano? Okay ka lang ba? Kaya mo 'yan," tanong sa 'kin ni Janice kaya tumango ako. "Ito na 'yon, Canada. Ito na 'yon."Huminga ako nang malalim para palitan ang kabang nararamdaman ko. Habang tinitignan ko ang mga nauunang pumasok ay panay ang paghinga ko nang malalim dahil malapit na akong pumasok sa simbahan.Hindi naglaon ay pinagbuksan na ako ng pinto. Sa pag-angat ko ng tingin ay masaya akong makita ang mga mahal ko sa buhay. Lahat sila, nakatingin sa direksyon ko.Ngunit kakaiba ang naramdaman ko nang magtama ang tingin namin ni Richard. I feel s
Hindi ko inakalang nakatulog pala ako sa kabila ng pagkakaupo. Nagising na lang ang diwa ko nang marinig ang yapak ng sapatos na tila papalapit sa direksyon namin."Nakatulog ka ba nang mahimbing, Canada?" tanong ni Sydney at saka natawa nang nakakaloko. "Sana mahanap ka pa ng savior mo, 'no? Kaso aalis na tayo, e."Kahit na gusto kong magsalita ay hindi ko naman maibuka ang bibig ko. Nabigla ako sa huling sinabi niya.Saan niya kami dadalhin?"Kayo, dalhin niyo na siya. Isakay niyo na siya sa van para makatulog siya sa mas mahabang panahon."Naramdaman ko ang pagbuhat sa 'kin ng isang lalaki kaya pilit kong nagpupumiglas. Tanging hum lang ang kaya kong sambitin. Hindi ako makagawa nang paraan para makaalis kami sa lugar na 'to.A-Anong gagawin nila sa 'kin?Ramdam ko ang pagsakay sa 'kin ng lalaki sa van habang hawak-hawak pa rin ako."You should say bye to your loved ones, Canada. Sa ibang mundo ka na kasi pupunta, e. I hope you enjoy," sarkastiko pa'ng sabi ni Sydney.Pinaandar na
Nagpunta ako sa lugar kung saan ay naroroon si Sydney. Mahigit isang oras kong binyahe ang mahaba at traffic na daan hanggang sa umabot na ako ng dalawang oras ay saka ko pa lang nakita ang mismong lugar.Madamo at iisang lumang gusali lang ang mayroon dito. Ito na siguro 'yon.Bumaba ako at nagtungo papasok sa lumang gusali. Bumungad sa 'kin ang mga gamit na tila matagal ng abandonado."Mabuti naman at dumating ka."Agad akong napatingin sa taong nagsalita at nakita si Sydney. Nakangiti siya sa 'kin nang nakakaloko."Where's Janice? Where is she and her family?" tanong ko kaagad sa kaniya. Pilit kong nagtatapang-tapangan pero ang totoo ay kinakabahan ako sa mga maaaring mangyari."She's okay, best friend. Alam mo naman ako—""I'm not your best friend," sagot ko.Tumawa siya habang umiiling dahil sa reaction ko. She's happy when I'm showing how I mad at her."Okay... okay..." sagot niya then naglakad pababa mula sa kinaroroonan niya. "Dalhin siya sa 'kin."Napakunot ang noo ko sa huli
"Hello, love? Napa—""L-Love, Sydney called me," agad kong sabi kay Richard nang sagutin niya ang tawag ko. "P-Pinagbantaan niya ako.""What?!""Y-Yes.""Wait for me, love, babalikan kita, okay? Don't end the call.""O-Okay."Hindi ko mapigilang hindi mautal sa kaba at takot na nararamdaman ko ngayon. Nanginginig ako dahil dito at hindi sa lamig.Agad akong nagtungo paakyat sa room ko para magbihis. Bago pa man ako makaakyat nang tuluyan ay nakita ko si mommy."Mom!" sambit ko at niyakap siya."Why are you crying, Canada? Is there something happened?" nagtatakang tanong ni Mama dahil sa reaction ko."M-Mom, Sydney threatened me — She threatened us," sumbong ko."What is going on here?" bigla namang tanong ni daddy na tila kagagaling lang sa meeting."Canada's ex-best friend threatened our family. We should call the police," sagot ni mommy.Gumawa ng aksyon sina Daddy, Mommy at Richard para humingi ng tulong sa mga kapulisan. We're heading to the police station right now when suddenly,
Unti-unti kong minulat ang mga mata ko at nakita ang maaliwalas kong kwarto. Sa paggising ko pa lang, napakagaan na ng pakiramdam ko. Gumuhit agad ang ngiti sa labi ko dahil simula pa kagabi ay isa na akong ganap na fiancée ni Richard.Tinignan ko ang maganda at makinang na singsing sa daliri ko. It really fits me. Bagay na bagay tignan sa kamay ko."Good morning sunshine!" pagbati ko sa sarili ko bago ako bumangon. Inayos ko ang hinigaan ko bago magtungo sa banyo upang ayusin naman ang sarili ko.Hindi ko mapigilang hindi mag-hum ng kanta sa tuwang nararamdaman ko. Panay pa ang pag-pose ko sa harap ng salamin bago ko tuluyang tapusin ang ginagawa ko."Good morning," bati ko sa bawat dumaraang kasambahay kaya't binabati rin nila ako pabalik. Nagtungo ako sa dining area at napansin kong nandoon na sina Mommy and Daddy na abalang nag-uusap. "Good morning, mom. Good morning, dad!"Sabay silang napalingon sa gawi ko na may ngiti sa labi."Good morning, sweetheart. How's your sleep?" tanon







