LOGINNaramdaman ko na lang ang kamay niya na humahaplos sa binti ko. Nagtaasan ang balahibo ko sa naramdaman kong kiliti. Pero dahil gusto ko ang ginagawa niya, hinayaan ko lang siya.
I spread my lëgs as he continued to rub his hand on it. Pataas nang pataas. And as I expected, naramdaman ko na lang ang kamay niya sa ibabaw ng pribado ko. "O-Ohh..." I moaned. But despite that, hinahalikan pa rin niya ako nang mapusok sa labi ko. Ngunit hindi kalaunan, bumaba sa leeg ko ang halik niya. Kaya't bagaman nakabuka ang bibig ko para makahinga nang malalim, hindi naman ako makadaing dahil baka marinig pa kami ng mga kaibigan namin. "B-Babe..." Hindi niya ako tinugunan kundi ang patuloy niyang paghalik sa leeg ko. Nararamdaman ko na lang na itinataas na niya ang damit ko habang hinahalik-halikan niya ako hanggang sa dibdib. "D-Draken..." daing ko pero balewala lang sa kaniya. Amoy na amoy ko ang alak na mula sa hininga niya. Alam kong lasing na lasing lang siya kaya niya 'to nagagawa. Kailangan kong pigilan ang bugso ng init namin sa isa't isa kaysa sa kung saan pa ito mapunta. Marahan kong itinutulak-tulak ang katawan at mukha niya pero hindi siya nagpapatinag. Ang mga malalalim niyang paghalik, napunta na hanggang sa mismong mga dibdib ko. "D-Draken..." halos mamaos-maos kong sambit dahil ayokong lakasan ang boses ko. "P-Please stop. H-Hindi pwedeng mangyari 'to." But he just ignored me. Ipinagpapatuloy lang niya ang paghalik sa 'kin hanggang sa maramdaman ko ang pagpasok ng kamay niya sa päntÿ ko. Gusto kong dumaing dahil sa biglaang kiliti at init na bumungad sa buong katawan ko. Pero para akong naging estatwa nang maramdaman ko ang pagbaba-taas ng kaniyang daliri. H-Hindi. I cried a little bit. Kinagat ko ang ibabang labi ko habang umaagos ang luha ko. I don't want this to happen. Hindi sumasang-ayon ang isip ko. Pero ang katawan ko, nag-iinit na sa kaniya. "A-Ahmm... Hmm... Ohh..." daing ko habang nakasabunot sa buhok niya. Halos libutin na ng labi niya ang buong katawan ko habang hindi mapigil-pigil ang paglalakbay ng mga kamay niya. "Hmm.... Babe," bulong niya sa 'kin pero hindi na ako nakaimik dahil tanging mga paghikbi na lang ang kayang ilabas ng bibig ko. H-Hindi ko kaya 'to. Para akong inaantok sa kiliti at sarap na nararamdaman ko. Yung paningin ko, parang umiikot. Hindi ko maintindihan. Anong nangyayari sa 'kin? Maya-maya pa nang biglang dumilim ang paligid ko at hindi na nasaksihan pa ang mga kasunod. NAKATULALA lang ako habang nakadungaw sa bintana ng sasakyan dahil pauwi na kami ni Draken. Ihahatid muna niya ako sa 'min. Then after, uuwi na siya sa kanila. Simula paggising kanina hanggang ngayon, iniisip ko kung totoo nga ba ang nangyari sa 'min kagabi. Hindi kaya guni-guni ko lang 'yon? O panaginip? Baka nga. "Babe." Iginawi ko ang tingin ko kay Draken na busy sa pagmamaneho. "Bakit, babe?" tanong ko sa kaniya. "Gusto mo bang---" "Babe, hanggang ngayon pa ba, pag-uusapan pa rin natin 'to?" tanong ko sa kaniya at saka ko tinungo ang tingin sa daan. "Mag-a-apat na taon na tayo. I tried so many times para mapalapit sa mommy and daddy mo pero hindi talaga nila ako tanggap." "How will they know na willing kang pakisamahan sila kung ikaw mismo ang lumalayo?" Hindi ako sumagot sa itinanong niya. Hindi sa wala akong masagot kundi pagod na ako sa kakasagot nang paulit-ulit sa kaniya. Ang tagal na naming dalawa. Sinubukan ko dahil mahal ko siya pero wala e. And as what I said, hindi ako tanggap ng parents ni Draken. Kung rason ang tatanungin, hindi raw kami bagay. Wala ako sa kalingkingan ng yaman nila. Inaamin ko naman na hindi ako kasing-yaman ng pamilya ng boyfriend ko. Yes, may business kami ng family ko pero hindi pa gano'n kalawak at malago. Pero may kaya kami. At ewan ko sa mga magulang ng boyfriend ko kung anong mali sa relasyon namin. Napapalunok na lang ako ng laway sa pagpipigil ng luha. May mga araw at oras na nakikita kong may babae sa mansion nila. Everytime na bumibisita ako, parang hangin lang ako sa pamilya nila. At mas iniintindi nila yung isang babaeng bisitang hindi ko makalimutan. Maganda, sexy, maputi, makinis ang balat at mayaman. Parang nasa kaniya na lahat. Kulang na lang, ipamukha ng mga magulang ni Draken sa 'kin na walang-wala ako sa babaeng 'yon. "Babe." Bigla na lang akong nagising sa diwa at napatigil sa pagre-reminisce sa mga time na 'yon. "Babe, mahal kita. At ikaw ang gusto kong makasama habang buhay." "Alam ko," tipid kong sagot. "Kaya sana, pagtiisan mo pa ng---" "Ewan ko, Draken. Ewan ko," dugtong ko pa sa isinagot ko. "Talagang ayaw ng mga magulang mo sa 'kin. Mas gusto nila yung babaeng palagi kong nakikita sa mansion niyo simula pa noon. Hindi naman ako tanga, babe. Sa kilos at istilo nila, alam ko na."Sa halos kalahating araw na nasa labas ako, sa wakas at nakauwi na rin ako sa bahay. Pinasok ko ang mga pinamili kong dresses, shoes at iba pa. Kumuha ako ng makakain sa fridge at naupo sa couch sa living area.Hay! Nakakapagod! Ganito pala kagastos at kapagod ang paghihiganti.Habang kumakain at nanonood ako, bigla na lang tumunog ang phone ko kaya agad ko itong binalingan ng tingin.May nag-text.Kinuha ko ang phone at nakita ang text from an unknown number.09*********: Hi, it's me, Andrade Vanzant. Can you join me later for dinner?Napangiti ako dahil sa nakita kong message.Replied: Sure, sir.09*********: Okay. I'll fetch you later. May I know where you live at?Nag-aalangan ako kung ibibigay ko ba ang address dito sa bahay, pero napag-isip isip ko naman na sa akin na nakapangalan ang bahay na 'to kaya okay lang.Ni-reply ko ang address ko kay Andrade.09*********: Nice. I'll see you later, France.Replied: Okay, sir. See you!Muling umusbong ang excitement sa puso ko. Dahil dit
Nagkuwentuhan kami ni Andrade kasama ng anak niyang si Cornelia. Masaya rin'g kausap ang mag-amang 'to. Hindi na namin napapansin na palalim na pala ang gabi hanggang sa may dumating na waiter sa kinaroroonan namin."Excuse me, ma'am and sir, we're closing na po."Napatingin kami sa waiter at sa malaking wall clock ng restaurant."Oh, we're sorry. Hindi namin namalayan," sabi ni Andrade sa waiter. Matapos nito ay sabay-sabay na kaming lumabas from the restaurant."Thank you for this wonderful night. I'm so happy that I encounter the both of you," sabi ko sa kanila."Thank you also, France, for appreciating my brand. And thank you for having a conversation with us. Masaya kang kausap," sabi naman ni Cornelia."Maybe we can see again the other time?" tanong sa 'kin ni Andrade."Of course, sir. I'm free anytime," sagot ko."Well that's great. Can I have your number?" tanong pa niya. Tumibok nang malakas ang puso ko dahil nararamdaman ko ang kasiyahan. Nakangiti kong kinuha kay Andrade an
After so many hours wiping the floor, finally, it's time for lunch break. Excited akong nagtungo sa cafeteria/canteen at nakita si Mina na nakaupo na sa pwesto."Here," aniya nang makaupo na ako sa tapat niya, dala ang food tray ko. Nakangiti naman akong kinuha ang flashdrive. "Iyan na ang mga impormasyon tungkol kay Andrade Vanzant.""Salamat, Mina," saad ko rito."Oo nga pala. Mamaya, may dinner siya kasama ang friends and daughter niya sa Italianni around 8PM."Marahan akong tumango kay Mina at muling nagpasalamat. Mukhang ito na ang magandang pagkakataon para magawa ko na ang susunod na hakbang sa plano ko.SINUOT KO ang kulay pula kong high heels bago ako umalis para magtungo sa Italianni restaurant. Pinuntahan ko ang location nito mula sa binigay ni Mina.'Di kalaunan, nakarating na ako sa restaurant. Hinanap ko muna ang gawi kung nasaan si Mr. Andrade Vanzant at nakitang nasa may dulo siya with his daughter and friends."Thank you," sabi ko sa waiter nang marahan niyang hilahin
Sumapit na ang uwian at inaayos ko ang mga gamit ko bago umuwi. Habang abala ako ay bigla namang nagtungo sa 'kin si Mina."France, kumusta ka pala kanina? Nabalitaan kong pinatawag ka ni sir Julian dahil sa nangyari kanina," nag-aalala niyang tanong. Ngumiti ako sa kaniya para bigyan siya ng gaan ng loob."Okay lang. Kinausap lang ako pero hindi naman ako pinaaalis," sagot ko. Pansin ko na gumaan ang expression ng face niya."S-Sorry, ha?" aniya. Kumunot ang noo ko sa pagtataka."Sorry? Saan?""Hmm... n-nang dahil sa 'kin... natawag ka pa sa office ni sir Julian. Nadamay ka pa tuloy," paliwanag niya."Wala 'yon, Mina. Hindi mo kasalanan. Ang may kasalanan nito ay yung secretary'ng nagpi-feeling may-ari ng kumpanya. Tsaka hayaan mo at hindi ka na niya guguluhin pa.""H-Huh?" nagtataka niyang tanong."Basta. Kaya kapag ginulo ka pa nila ulit, magsabi ka lang sa 'kin. Ako ang bahala," sabi ko pa sa kaniya. Matapos nito ay binuhat ko na ang bag ko at sabay kaming naglakad paalis. "Bakit
"Kabago-bago mo rito gan'yang ugali kaagad ang ipinapakita mo? Makakarating 'to sa—""Saan? Kanino? Kay sir Julian? Huh! Dapat ikaw ang patungan ng disciplinary action. You're acting weird and crazy, girl."She was about to slap me pero agad kong hinawakan ang kamay niya at pabagsak kong binitiwan. Napadaing siya sa lakas nito."Hindi porket kabit ka ni sir Julian, may karapatan ka ng matahin at saktan ang mga empleyado rito," saad ko. Nagulat muli ang karamihan."Ano'ng kabit ang pinagsasasabi mo? He's single, you bitch!"Napangisi ako."At paano ka nakasisiguro? Bakit hindi mo siya tanungin? Para naman malaman mo na hindi ikaw ang reyna rito," sagot ko pa."You're making nonsense! Ipatatanggal kita rito sa company!""Go," sagot ko. "Pero pinaaalalahanan lang kita. H'wag mong hintayin pa'ng pumunta rito ang asawa niya at mag-eskandalo. Labag sa batas ang pangangaliwa, 'di ba? Ikaw rin. Maaapektuhan din ang career mo."Matapos ko itong sabihin ay napansin ko ang inis at pagkakaba sa m
Nagulat ako nang bigla kong mabangga ang dumaang empleyado dahil sa pagiging tulala ko. Sa sobrang excited ko dahil sa bagong ideya kong naisip, hindi ko namalayan na makakabangga na pala ako."S-Sorry! Sorry..." sambit ko sa empleyado habang tinutulungan siyang pulutin ang mga dala niya.Ngumiti lang siya sa 'kin nang marahan at saka nagpasalamat bago umalis. Nahiya pa ako dahil sa ginawa ko."What a clumsy..." dinig kong sambit ni Stacey. Hindi ko na lang sila pinansin."France," tawag sa 'kin ni Elise. "Office. Pinapatawag ka ni sir."Wow? Talaga?"A-Ah, okay. Salamat," sambit ko."Pinapatawag siya sa office.""Punishment 'yan. Clumsy kasi, e.""Baka naman bet din siya ni sir?""Shut up. Sa gan'yang hitsura, hindi 'yan magugustuhan ni sir Julian."Dinig kong bulungan ng mga malalandi sa pantry area. Mas pinili ko na lang na umalis at magtungo sa office ng asawa ko.Ano na namang kailangan niyang sabihin sa 'kin?Kumatok ako nang tatlong beses sa pinto ng office before I enter."Goo
Maagang pumasok sina Madrid at Matthew habang ako, abala pa sa pagkain. May quiz pa raw ang anak ko sa school kaya magre-review pa raw ulit siya sa school."Alis na po ako, 'ma," paalam ko matapos kong kumain."O sige, anak. Mag-iingat ka, ha? Ako na ang bahala r'yan," sabi naman ni mama na abala s
Nagsabay kami ni Richard na mag-lunch sa iba namang restaurant. Tumanggi nga ako kanina dahil nahihiya ako sa kaniya at sa mga tauhan niya. Baka kung ano ang isipin nila sa 'min. Pinilit niya ako nang pinilit kaya pumayag na lang ako."Nagpunta sa bahay si tita mo kanina," pagbubukas ko ng topic ha
Agad akong umakyat patungo sa kwarto at nagkulong. Hinayaan ko na sina mama at Matthew ang humarap sa lalaking 'yon."P-Please, Mathia, show yourself. W-We need to talk!" sigaw niya. Nakakabulabog na siya sa buong lugar namin."Draken, hijo, pasensya na. Umuwi ka na sa inyo. T-T
"M-Mathia. Mathia, don't leave me. Mathia," pakiusap ni Draken pero hindi na ako nagpapigil pa. Hawak-hawak ko si Madrid at dire-diretso kaming lumabas ng bahay.Alam kong masakit para sa anak ko ang makitang lumuluha ang papa niya, pero sa pagkakataong 'to, mas masakit ang nararamdaman







