LOGINNaramdaman ko na lang ang kamay niya na humahaplos sa binti ko. Nagtaasan ang balahibo ko sa naramdaman kong kiliti. Pero dahil gusto ko ang ginagawa niya, hinayaan ko lang siya.
I spread my lëgs as he continued to rub his hand on it. Pataas nang pataas. And as I expected, naramdaman ko na lang ang kamay niya sa ibabaw ng pribado ko. "O-Ohh..." I moaned. But despite that, hinahalikan pa rin niya ako nang mapusok sa labi ko. Ngunit hindi kalaunan, bumaba sa leeg ko ang halik niya. Kaya't bagaman nakabuka ang bibig ko para makahinga nang malalim, hindi naman ako makadaing dahil baka marinig pa kami ng mga kaibigan namin. "B-Babe..." Hindi niya ako tinugunan kundi ang patuloy niyang paghalik sa leeg ko. Nararamdaman ko na lang na itinataas na niya ang damit ko habang hinahalik-halikan niya ako hanggang sa dibdib. "D-Draken..." daing ko pero balewala lang sa kaniya. Amoy na amoy ko ang alak na mula sa hininga niya. Alam kong lasing na lasing lang siya kaya niya 'to nagagawa. Kailangan kong pigilan ang bugso ng init namin sa isa't isa kaysa sa kung saan pa ito mapunta. Marahan kong itinutulak-tulak ang katawan at mukha niya pero hindi siya nagpapatinag. Ang mga malalalim niyang paghalik, napunta na hanggang sa mismong mga dibdib ko. "D-Draken..." halos mamaos-maos kong sambit dahil ayokong lakasan ang boses ko. "P-Please stop. H-Hindi pwedeng mangyari 'to." But he just ignored me. Ipinagpapatuloy lang niya ang paghalik sa 'kin hanggang sa maramdaman ko ang pagpasok ng kamay niya sa päntÿ ko. Gusto kong dumaing dahil sa biglaang kiliti at init na bumungad sa buong katawan ko. Pero para akong naging estatwa nang maramdaman ko ang pagbaba-taas ng kaniyang daliri. H-Hindi. I cried a little bit. Kinagat ko ang ibabang labi ko habang umaagos ang luha ko. I don't want this to happen. Hindi sumasang-ayon ang isip ko. Pero ang katawan ko, nag-iinit na sa kaniya. "A-Ahmm... Hmm... Ohh..." daing ko habang nakasabunot sa buhok niya. Halos libutin na ng labi niya ang buong katawan ko habang hindi mapigil-pigil ang paglalakbay ng mga kamay niya. "Hmm.... Babe," bulong niya sa 'kin pero hindi na ako nakaimik dahil tanging mga paghikbi na lang ang kayang ilabas ng bibig ko. H-Hindi ko kaya 'to. Para akong inaantok sa kiliti at sarap na nararamdaman ko. Yung paningin ko, parang umiikot. Hindi ko maintindihan. Anong nangyayari sa 'kin? Maya-maya pa nang biglang dumilim ang paligid ko at hindi na nasaksihan pa ang mga kasunod. NAKATULALA lang ako habang nakadungaw sa bintana ng sasakyan dahil pauwi na kami ni Draken. Ihahatid muna niya ako sa 'min. Then after, uuwi na siya sa kanila. Simula paggising kanina hanggang ngayon, iniisip ko kung totoo nga ba ang nangyari sa 'min kagabi. Hindi kaya guni-guni ko lang 'yon? O panaginip? Baka nga. "Babe." Iginawi ko ang tingin ko kay Draken na busy sa pagmamaneho. "Bakit, babe?" tanong ko sa kaniya. "Gusto mo bang---" "Babe, hanggang ngayon pa ba, pag-uusapan pa rin natin 'to?" tanong ko sa kaniya at saka ko tinungo ang tingin sa daan. "Mag-a-apat na taon na tayo. I tried so many times para mapalapit sa mommy and daddy mo pero hindi talaga nila ako tanggap." "How will they know na willing kang pakisamahan sila kung ikaw mismo ang lumalayo?" Hindi ako sumagot sa itinanong niya. Hindi sa wala akong masagot kundi pagod na ako sa kakasagot nang paulit-ulit sa kaniya. Ang tagal na naming dalawa. Sinubukan ko dahil mahal ko siya pero wala e. And as what I said, hindi ako tanggap ng parents ni Draken. Kung rason ang tatanungin, hindi raw kami bagay. Wala ako sa kalingkingan ng yaman nila. Inaamin ko naman na hindi ako kasing-yaman ng pamilya ng boyfriend ko. Yes, may business kami ng family ko pero hindi pa gano'n kalawak at malago. Pero may kaya kami. At ewan ko sa mga magulang ng boyfriend ko kung anong mali sa relasyon namin. Napapalunok na lang ako ng laway sa pagpipigil ng luha. May mga araw at oras na nakikita kong may babae sa mansion nila. Everytime na bumibisita ako, parang hangin lang ako sa pamilya nila. At mas iniintindi nila yung isang babaeng bisitang hindi ko makalimutan. Maganda, sexy, maputi, makinis ang balat at mayaman. Parang nasa kaniya na lahat. Kulang na lang, ipamukha ng mga magulang ni Draken sa 'kin na walang-wala ako sa babaeng 'yon. "Babe." Bigla na lang akong nagising sa diwa at napatigil sa pagre-reminisce sa mga time na 'yon. "Babe, mahal kita. At ikaw ang gusto kong makasama habang buhay." "Alam ko," tipid kong sagot. "Kaya sana, pagtiisan mo pa ng---" "Ewan ko, Draken. Ewan ko," dugtong ko pa sa isinagot ko. "Talagang ayaw ng mga magulang mo sa 'kin. Mas gusto nila yung babaeng palagi kong nakikita sa mansion niyo simula pa noon. Hindi naman ako tanga, babe. Sa kilos at istilo nila, alam ko na."Biglang nag-iba ang expression ni Julian. Matalim niya akong tinignan at walang ano-ano niya akong nilapitan."J-Julian! Ano ba?!" sigaw ko habang pilit na kumakawala sa mga kamay niyang nakahawak sa magkabilang braso ko.Sa lakas ni Julian ay hindi ko alam kung paano ako makakakalas mula sa kaniya.Halos mangiyak-ngiyak na akong nagmamakaawa para tigilan niya ako nang bigla naman kaming nakarinig ng isang malakas na pagbalagbag ng pinto. Napahinto si Julian at sabay kaming napatingin sa may gawa nito."R-Richard!" may pag-asa kong sambit sa pangalan ng boyfriend ko nang makita siya. Kitang kita ko ang panlilisik ng mga mata niya habang nakatingin sa kapatid niyang si Julian."How dare you?!" sigaw ni Richard at walang ano-anong sinuntok si Julian, dahilan para bumagsak ito sa sahig. Nilapitan pa niya ito at kinuwelyuhan para umangat."Richard!" banggit kong muli sa pangalan niya bago niya muling suntukin sa mukha si Julian. Nang mapaupo itong muli ay dali-dali na akong lumapit sa boy
I took a taxi para pumunta sa place ni Julian. Alam ko naman na ang address niya kaya ako na lang pumuntang mag-isa.Sa pagbaba ko, bumungad sa 'kin ang may kalakihang bahay. To be honest, ang aesthetic nitong tignan.Nag-doorbell ako at hinintay ang paglabas niya. Ilang sandali lang ay bumungad na si Julian habang nakangiti sa 'kin."Where's Richard?" nagtataka niyang tanong nang mapansing hindi ko kasama si Richard."May pinuntahan lang na emergency meeting. Susunod kaagad siya after no'n," sabi ko sa kaniya."Oh, okay. Come in, Nadia," sabi niya kaya naman pumasok na ako sa loob."Welcome here, Nadia. Nandoon na yung drinks natin. Gusto mo na bang uminom or mamaya na?" tanong niya."Mamaya na lang pagdating ni Richard," sabi ko bilang pagtanggi.Habang tinitignan ko ang bahay ay naalala ko ang asawa niyang si Francine. Talaga ngang nakahiwalay si Julian sa asawa niya.Pinaupo ako ni Julian sa mala-aesthetic na sofa niya. Puti, dark grey and black ang combination ng mga kulay ng mod
"Para makabawi ako sa 'yo, let's have lunch later, okay? Treat ko," sabi ko sa boyfriend ko and he smiled and nodded."Sure, love.""Okay, I'll go to my—""Wait, love," sambit ni Richard kaya natigil ako. Kinuha niya sa ilalim ng mesa niya ang isang bouquet ng red roses. "For you."Ngumiti ako nang malapad. Akala ko, nakalimutan na niya akong bigyan, e!"Thank you, love," sabi ko matapos kong kunin ang napakagandang bulaklak na 'yon.TINAWAG ako ni Janice kanina para magsabay kami ng lunch pero ang sabi ko, may date kami ni Richard. Pinasasama ko nga siya pero hindi naman siya nag-agree.Were on our way na sa isang restaurant. I said naman na I'll treat him, so dapat is makabawi ako sa kaniya."Here we are," sabi niya nang mai-park na niya ang car. Bumaba kami at pumasok na sa loob. Gutom na gutom na rin ako kaya gusto ko na rin'g kumain.Sa pagpwesto namin, um-order kaagad kami ng food. Mukhang mas marami pa yata akong napili kumpara kay Richard. I'm so hungry na talaga!"That's all,
"Canada, alam na ba ng Daddy mo na nandito ka sa Pilipinas? Baka pinauuwi ka na niya?" tanong ni tita Rama."Bakit pa po ako babalik ng States? Divorced na silang dalawa ni Mommy. Sino pa ang babalikan ko ro'n?" sabi ko kay tita. Napakunot ang noo niya at nanlaki ang mga mata sa nalaman."D-Divorced?!"I was about to answer her pero bigla namang may nag-doorbell."Gotta go, tita. Nandito na si Richard," paalam ko. Dali-dali akong tumayo after kong kunin ang bag ko.Sa pagbukas ko ng pinto, naglaho ang malapad kong ngiti nang makita na hindi pala si Richard ang nasa harapan ko, kundi si Julian."A-Anong ginagawa mo rito?" nagtataka kong tanong."I came up to fetch you," sabi niya."Sino siya?" tanong naman ni tita pero hindi ko siya nagawang sagutin."P-Paano mo nalaman ang address ko?"Ngumiti siya at nagkibit-balikat. "Well, I unexpectedly found your address so... yeah."Napatapik ako sa noo. Saan ba niya nakuha ang address ko?"You know what? Hindi tayo pwedeng magsabay. Susunduin a
After work ay dumiretso na kami ni Richard papunta sa Blackbird sa Makati. I feel excited and nervous. Kanina ko pa inaalala na sana ay hindi pumalya ang plano kong 'to."We're here," sambit niya nang mai-park na ang kotse. Bumaba na kami at pumasok sa loob after kong sabihin ang ni-reserve kong place."Love, ano ba 'tong sorpresa mo? Hindi ko alam kung anong espesyal na okasyon para dalhin mo 'ko sa ganitong lugar," tanong ni Richard kaya napangiti ako nang malapad."We have to celebrate 'di lang dahil sa relasyong meron tayo. You know what? Sometimes, we have to celebrate kahit walang special occasions, at ise-celebrate natin 'yon what your love ones," sabi ko naman sa kaniya. Medyo napakunot pa ang noo ng nobyo ko pero nagpatuloy lang kami sa paglalakad."Love ones? You mean, nandito sina tito at tita?" tanong pa niya but I refuse to answer.Nang mahinto kami sa isang seat kung saan ay nakaupo si Mr. Julian Pallicetti ay kusang nagtama ang tingin nilang magkapatid. I saw Richard's e
Naupo ako sa may tapat ng mahogany office table ni Julian. Nagsalin siya ng alak sa wine glass niya at binigay sa 'kin."Thanks," tipid kong sabi."So tell me, how did you find me?" kaswal niyang tanong then he drank his wine."Uhmm... It all started when I knew about my boyfriend's family background. I searched about it and I found out that you guys have the same mother, Briella. I got your address so that's why I came here," paliwanag ko. Marahan namang tumatango si Julian."Who's my half-brother again?" tanong niya ulit."Richard. Richard Luzevia.""Hmm... so what's your purpose of finding me?"Huminga ako nang malalim. Marami siyang tanong. Nakaka-stress, pero kung ito ang paraan para sumang-ayon siya sa pagkikita ko sa kanila ng kapatid niya, then I'll do it."G-Gusto ko sana na magkita kayo ni Richard. Nalaman ko na patay na pala ang mother niyo. Nakakalungkot. Hindi na siya makikita pa ni Richard," paliwanag ko. "Pero kayo, pwede pa kayong magkita at magkakilala. Sir Julian, p-







