LOGINBigla akong nakaramdam ng takot. Natatakot ako sa mga nangyari kanina, lalo pa't may asawa akong tao.
At kahit pa sabihing isang contract marriage lang ang naging kasal namin ni Scott, alam na alam ko na kung gaano katindi ang magiging galit niya. "Love..." singit ko sa kanila kaya napatingin sila sa 'kin ng sabay. Nakita kong kumunot pa ang noo ni Scott. Siguro ay naiinis na siya kakahintay sakin. "Oh, are you okay?" agad niya akong sinalubong pero imbes na pag-aalala alam kong nairita ito sa sobrang tagal kong bumalik. Si Scythe naman ay nakatingin sa akin na may bahid ng pag-alala. Umakto akong nahihilo, gusto ko ng umalis. Hindi na pwedeng magtagal ako dito. "B-biglang sumama ang pakiramdam ko..." pagsisinungaling ko kaya biglang hinawakan ni Scott ang pulsuhan ko. Alam kong hindi ito natutuwa dahil halos kararating lang nina Scythe. "P-pwede bang umuwi na ta'yo?" tanong ko sabay tingin kay Scythe na parang nagpapaalam. "Sure. Sure, kuya. Iuwi mo na muna si Ara," anito at ngumiti sa kuya niya. Nakita kong tumaas ang kilay ni Scott, galit talaga ito. Bukod kasi sa surprise ay alam kong makikipag-usap lang ito ng busines sa asawa ni Scythe na sa pagkakaalam namin ay isang mayamang negosyante, kaya hindi ako makapaniwala. Paanong si Logan? "Okay." Matipid nitong saad. "E-enjoy you night, Scythe..." saad ko. Garalgal ang boses ko at pinipilit kong ikalma ang takot at sakit na nanaramdaman ko. Pa'no ba naman kasi. I'm married to her brother and she's married to my love of my life. Ang saklap. Hindi naman sana to masakit kahit pa makasal si Logan sa iba, pero bakit sa sister-in-law ko pa? Pinaglalaruan yata ako ng panahon. O karma ko na 'to kasi iniwan ko man lang siya ng walang paliwanag. Ni hindi ko masabing ginawa ko lang 'to para sa operasyon ni Nanay. "And thank you so much for this dinner date, Ara. I'll enjoy this night." sagot niya kaya muli ko siyang ngitian. "Let's go." Tuluyan na kaming nakalabas ng venue. Tahimik ang buong biyahe pauwi. Ramdam ko ang mabigat na paghinga ni Scott. Nindi man lang ito nagtanong kung ayos lang ba talaga ako. Sa kabilang parte ng utak ko, puro kirot ang nararamdaman ko, upon seeing Logan, masasabi ko sa sarili ko na kahit ilang taon na ang lumipas. Nariyan parin talaga ang pagmamahal ko sa kan'ya. I looked out the window, pinilit kong kalimutan ang mga iniisip ko pero parang ginugulo pa rin ang utak ko, hindi mawala sa ala-ala ko ang mga sinabi ni Logan kanina. Finally, we arrived at the mansion, isang malaking bahay na patunay ng yaman ni Scott, my boss five years ago. I was just his secretary back then. He confessed he, love me pero I rejected him, sinabing may mahal na ako— si Logan 'yon. Akala ko nerespeto niya ang disesyon ko, hanggang sa isang dagok ang dumating sa buhay ko. Kailangan ni Nanay ng heart transplant. Masyadong mahal ang gagastusin. I was so down that time, but in instance Scott came, offering everything I need basta magpakasal ako sa kan'ya. Wala akong mapagpilian, nakipaghiwalay ako kay Logan. Wala akong sinabing rason. "Ano bang nangyari sa'yo? Paanong bigla nalang sumama ang pakiramdam mo?" napabalik ako sa realidad nang magsalita si Scott. I forced a smile. "Just tired. It's been a long day." ani ko. Totoo. Buong araw din kasi akong abala sa pagprepare ng surprise para kay Scythe. Pero ang mas lalong nagpabigat ay si Logan mismo. He didn't look convinced, pero hindi na siya nagtanong. "Okay. Let's get you inside," anito at hinila ako ng bahagya. Pumasok na kami sa loob, hawak niya parin ang kamay ko. Nang makarating na kami sa may living room, bigla siyang tumigil at tumingin sa 'kin. "Love," Scott said, breaking the silence. "Scythe and Logan will be staying with us for a while." My heart stopped, nanlaki ang mga mata ko sa pagkabigla. "What?" He chuckled, "Yeah, they just got married pero hindi pa natatapos ang house nila. Mas malaki pa kasi sa bahay natin ang pinatayo ng asawa niya para sa kan'ya, pero ang kupad naman. Hindi ko alam kung tinitipid ba or ano." parang naasar nitong saad. Kung alam niya lang na may secret house na ito! Na mukhang mas mayaman ito kumpara sa kan'ya. "I told them they could stay here until it's done. I want to know his husband more, I want to make sure he won't hurt my princess! Isa pa, I want to know more about his business" dugtong niya pa. Napalunok ako. Natakot ako bigla. "When are they arriving?" I asked, halos pabulong. Nakayuko. "Tomorrow, I think. Sa hotel parin muna sila ngayong gabi." I nodded, my mind racing. Paano ko 'to haharapin? How could I possibly pretend na normal ang lahat. Paano ako aakto na komportable sa harap ni Scythe at Logan. Shit! akala ko I moved on already, pero pagkatapos ng nangyari kagabi. Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Logan. Hindi ko alam. "Love, are you sure about this?" tanong ko habang papasok kami sa kwarto. "What do you mean?" nagtataka niyang tanong. "About Scythe and Logan staying here... I mean, don't you think it's a bit too much? We barely know Logan," pagdadahilan ko. Sinubukan ko ulit na magsalita, umaasang magbabago ang isip ni Scott. Scott smiled. "Love, they're family. And Scythe is my sister. Besides, I told you, I want more about Logan. Everything about him." "But..." everything? Paano pag malaman ni Scott na si Logan ang ex ko before. Pano kung malaman niyang may nangyari na samin habang wala silang kamalay malay. "No buts, Love. It's settled. I already told them," seryosong saad niya kaya tumahimik nalang ako. It's okay. I just have to tell myself, na wala na akong nararamdaman kay Logan. I just have to act normal. Kahit pa malaman nila, it should be okay. It was 5 years ako, I should have moved on. Did I? Pagdating namin sa kwarto, I excused myself to the bathroom. I splashed cold water on my face, trying to calm my self. Trying to get out Logan on my mind. Trying to wash off Logan's touch on my body. Dahol hindi na pwede, hindi pwede... I'm married. He's married.Hello dito 🥰🥰🥰
Tumingin ito kay Micaiah, ang mga mata ay nagkukunwaring puno ng sakit. “Bakit, Love? Bakit mo ginawa sa akin ‘to? I gave you everything. Binigay ko ang pinakamagarang kasal na pinangarap mo. Handa kong saluhin ang lahat ng utang niyo. May nagawa ba akong mali para ipahiya mo ako ng ganito?”Parang may sumabog na bulkan sa loob ng dibdib ni Micaiah. Ang lahat ng hiya at pisikal na sakit na bitbit niya ay mabilis na napalitan ng isang umaapaw at nakakapasong galit. Tinitigan niya si Arkin. Ang galing. Napakagaling mong umarte, Arkin.Sa loob ng isip niya, nag-uunahan ang mga alaala kahapon. Ang pangakong binitawan ng lalaki na magiging sandalan nila ito. Pero ang totoo? Rinig na rinig niya ang plano nitong ubusin ang kumpanya nila at itapon siya pagkatapos. Malinaw pa sa sikat ng araw sa balintataw niya ang senaryong tumambad sa kaniya sa bridal suite. Ang nakabukas na zipper ng slacks ni Arkin. Ang matinding ungol nito habang nakabaon ang kamay sa buhok ni Shiena. Ang kababuyan ng mis
Mabigat ang bawat hakbang ni Micaiah papasok sa mismong gate ng malaking bahay ng mga Vergara. Wala na ang ulan ngunit pakiramdam niya ay bitbit niya ang lamig ng buong mundo. Gulo-gulo pa rin ang kaniyang buhok, suot ang lukot-lukot at ginupit na wedding gown mula pa kagabi.Wala na siyang natitirang lakas. Bawat paghakbang ay tila pinipiga ang kaniyang kalamnan, at ang bawat kirot sa kaniyang ibaba ay nagpapaalala pa sa katangahang nagawa niya. Na naisuko niya ang pagkabirhin sa lalaking hindi niya kilala. At alam niyang ilang taon ang tanda sa kan’ya.Gusto na lang niyang magpahinga. Gusto niyang umiyak nang malakas at yakapin ang kaniyang amang si Michael para humingi ng tawad at hindi natuloy ang partnership sa mga Silvestre, na hindi niya kaya, na paumanhin kung nabigo siya. Pero pagkapasok na pagkapasok niya sa mismong double doors ng kanilang living room, hindi ang mainit na yakap ng pamilya ang sumalubong sa kaniya.Pakk!Isang malakas at nag-aapoy na sampal ang dumapo sa kan
Mabigat ang aura ni Craige habang pumasok sa malaking glass doors ng kaniyang kumpanya.Nasanay siyang ang business lang ang nasa isip niya, ngunit ngayon ay hindi siya makapag-focus. Ang nangyari kagabi ay hindi niya unang beses. But his body feels something strange. Kakaiba. Hindi kagaya ng ibang babaeng nakuha na niya. Maybe because, that girl was untouched? Higit pa ro’n. The pleasure he felt was really different. Ang init na gumapang sa katawan niya ay hindi mawala wala sa isip niya.Pagbukas niya sa pinto ng kaniyang pribadong opisina, agad na nangunot ang kaniyang noo.Sa halip na ang kaniyang sekretarya, sumalubong sa kaniya ang isang pamilyar at may kaedarang babae na nakaupo ng prente sa kaniyang leather sofa. Ang kaniyang ina.May hawak itong tasang tsaa at nakangiti nang pagkatamis-tamis. Isang ngiting pamilyar kay Craige—ang ngiting nangangahulugang may kalokohan itong ginawa.“Mom,” malamig na bati ni Craige, niluluwagan ang kaniyang necktie bago naupo sa kaniyang swivel
Isang mabigat na daing ang pinakawalan ni Micaiah nang imulat niya ang kaniyang mga mata.Pakiramdam niya ay binibiyak ang kaniyang ulo sa tindi ng sakit, tila ba pinupukpok iyon ng martilyo dulot ng magkakasunod na lagok niya ng matapang na whiskey kagabi.Mabigat ang kaniyang talukap, dahan dahang iminulat ang kan’yang mga mata kasabay noon unti-unting pagflashback ng lahat sa isip niya. Ang mukha ng kaniyang amang si Michael na nahihirapan dahil sa sakit habang sinusubukan isalba ang naghihingalo nilang kumpanya.Ang walang-hiyang pagtataksil ng boyfriend niyang si Arkin at ng matalik niyang kaibigang si Shiena, na ginawa ang kababuyan sa mismong araw ng kaniyang kasal.At ang pinakamasakit sa lahat—ang katotohanang plano lang pala ni Arkin na kunin ang kumpanya nila at itapon siya pagkatapos.Sandali siyang nanlamig at tila naistataw nang pumasok din sa isip niya ang nangyari pagkatapos niyang tumakbo sa kasal dapat nila.Napabalikwas siya ng bangon. Sa pag-angat niya, naramdaman n
Napakagat-labi muli si Micaiah, napapikit. Napaigtad dahil sa kakaibang kiliti na gumapang sa katawan niya, “Ugh… Craige…” halos nababaliw nitong saad.“Fuck!” usal ni Craige saglit na tumayo para hubarin ang natitira niyang saplot. Habang si Micaiah ay nakatingin na parang batang naghihintay.Mabilis na tinapos ni Craige ang paghuhubad, pagkuwa’y muling dumagan sa katawan ni Micaiah. Gumapang ang mainit niyang palad sa likod ni Micaiah para tuluyang tanggalin ang harang sa dibdib nito.He removed her bra at itinapon ito sa sahig. Kitang kita sa mga mata niya ang kakaibang excitement. He looks at Micaiah’s boobs for a second. Napalunok, nagtaas baba ang adam’s apple niya dahil doon. Maging ang kanina niya pang naninigas na pagkakalalaki ay kumislot.Micaiah’s body was perfect. Malalaki at malulusog ang hinaharap nito para sa balingkinitan nitong katawan. Maging ang mga nipples nito ay pinkish na para bang tinatawag siya nito.Hindi na nag-atubili pa si Craige, he leans and played with
Chapter 7:“You’re coming with me,” aniya, hindi na bilang mungkahi kundi bilang isang utos.Muling binuhat ni Craige si Micaiah walang pakialam kung muli itong magpumiglas.Mabilis siyang naglakad patungo sa dulo ng pasilyo kung saan matatagpuan ang isang itim na pinto na may markang private.This room is his personal VIP suite sa The Paradise—isang room na nakalaan lang para sa kan’ya.Pagsipa niya sa pinto para bumukas, ang malamig na hangin mula sa aircon.He managed to lock the door kahit pa buhat buhat niya si Micaiah.“Stay here,” bulong ni Craige, maingat na binaba si Micaiah sa malambot na kama, “Tama na ang paglalasing. Take a rest. You can have this suite for tonight, I’ll satay somewhere.” Anito at hindi na naghintay ng sagot mula sa dalaga.Tumalikod na ito at nakatatlong hakbang na nang bigla itong makaamoy ng kakaibang amoy na humahalo sa lamig ng aircon. Pakiramdam niya ay umiikot ang paningin niya. Parang umakyat ang lahat ng init sa katawan niya.Hindi lang basta ini







