ログインNiklas's POV
Napatitig ako sa labas nang bahay habang umiinom tsaa. Malamig ang simoy nang hangin. Tahimik ang buong paligid na tipong ingay lang mula sa mga ibon at insekto ang siyang nagbibigay nang musika ngayong umaga.
Alas sais pa lamang nang umaga kung kaya'y ganoon na lamang ang paligid. Hindi ako nakatulog kagabi. I felt the uneasiness especially when the plane landed here, in the Philippines.
After two years ay bumalik na ako. Wala parin namang nagbago, tulad parin noon. Hindi ko rin namang maikakaila na namiss ko rin ang lugar na to.
Binisita din namin ni Kuya kahapon si Nanay at Tatay sa sementeryo. Bumili kami nang rosas at nagsindi nang kandila.
Napasulyap ako sa anak kong mahimbing na natutulog sa taas nang kama. Ibininaba ko ang hawak kong tasa sa taas nang mesa rito sa veranda, saka lumapit at nahiga sa tabi nya.
I caressed his hair softly. Bahagya naman itong gumalaw. I knew that he loves the feeling of combing his hair with my fingertips. Napansin ko na iyan noon pa nang maliit pa sya. Kung hindi na nakukuha ang tulog nya ay iyon ang ginagawa ko para matahan sya.
I'm really sorry for not giving you a complete family, Rin. Pero pangako ni mama na mamahalin kita, aalagaan nang higit pa sa inaakala mo. Hindi natin kailangan ang daddy mo. Masayang-masaya na sya sa buhay nya ngayon. I bet he is happy with your step siblings.
Pasensyahan tayo Dominic, subalit hindi ko hahayaang malaman mo ang tungkol kay Rin. Akin lang ang anak ko, makukuha ko rin ang gusto ko.
Makakalaya din ako sayo.
Sumulyap ako sa maliwanag na buwan. Gagawin ko ang lahat makawala lang sayo Dominic. Gaganti ako sa sakit na ipinaranas mo sa akin. Ibabalik ko sa iyo iyon nang doble.
Magtatatlongpung minuto na akong naghihitay rito sa cafe. Address na binigay sa akin ni Dominic noong magkausap kami sa telepono nung nakaraan. I couldn't even believe that he assumed that I was his mom!
Hindi ko nga din inaasahang papayag sya agad-agad na magkita kami!
Pero ang lintik ay wala yatang balak na siputin ako! Like I've been waiting for half hour here! Hindi lang sya ang nasa schedule ko! Naiinis na ininom ko ang iced coffee na inorder ko kanina habang hinihintay sya. Melted na rin ang icecubes noon!
I sigh, I stared at the brown envelope na naglalaman nang divorce papers namin. Matagal nang gawa to, hinihintay ko lang ang pagkakataong handa na ako. Ipinagawa ko to nang nasa Canada pa kami.
Bakit hindi sya sumipot? This is what he wanted right? We both wanted this, but where is he now? Mayroon ba syang importanteng ginagawa at nakalimutan nyang mayroon kaming usapan?
He needed this to give his child a complete family! To be wed to that woman!
Pasulyap-sulyap na rin ako sa wall clock nang cafe, nasaan na ba sya?! I still have a meeting after this for Pete's sake! He is not even answering my calls!
Kanina pa tawag nang tawag si Kuya kung nasaan na ako.
Padabog akong tumayo at umalis sa cafe nang walang lingon-lingon. He reserved that place anyway, tss.
Pinapahirapan nya ba ako?! Anong kasaltikan ba ang pumasok sa kukote nya? We can be happy again with that decision! Magiging malaya kami sa isa't isa! So why?! Why the hell he didn't show up?!
Inis na inis kong tinungo ang kotse kong nakapark sa labas nang cafe. Akmang papasok na ako sa kotse ko nang may humila sa akin papasok sa isang van. I was about to scream when I saw who did it.
Ang gulat na naDominicdaman ko ay napalitan nang galit, inis at pagkamuhi nang mapagsino iyon.
Ang walang hiyang to, nandito lang pala!
"Hello wife, how have you been?" He said with a wide grin on his lips. Typical Dominiceses.
"I'm doing good since the day I left you, Dominic." Walang emosyong turan ko rito.
Humagalpak ito nang tawa pero nakita ko ang pagtatagis nang bagang nya. Sige lang, magalit ka lang, I am enjoying your misery Dominic.
Yang ngisi mo sa labi ay papalitan ko nang sakit na yung tipong hindi ka na ulit makakangiti at iiyak iyak ka dahil sa sakit!
"You do? That's good then, wife."
Mas lalong sumama ang timpla ko, napansin ko rin ang mabilis na pag-usad nang van. Hindi ko tuloy maiwasan ang kabahan. I am not familiar with this road anymore! Matagal-tagal na noong huli akong pumunta rito!
"Stop calling me wife, Dominiceses. Wala akong oras makipabiruan sayo." Nandidiring aniko sa kanya.
Sumandal ito saka tumingin sa akin na tila tinutunaw ako. Why is he looking me like that?
Sorry ka nalang Dominic. News flash, nagbago na ako. Hindi na ako yung babaeng inlove na inlove sa iyo na simpleng titig mo lang ay kinikilig ako!
"Sinong may sabi sayong nakikipag-biruan din ako sayo?" Maang na tanong nya.
I glared at him, " Kilala kita Dominic, ano bang gusto mo?"
"Gusto ko? Gusto ko ang asawa ko, nasa tabi ko." Diretsong sabi nya habang nakatitig sa mata ko.
"Ginago mo ba ako? Asawa? Nakakatawa ka!"
Nakakasuka ka!
"Oh." Ani ko sabay abot ng hawak kong folder. Buti nga at hindi ko nahulog kanina noong hinila nya ako papasok sa van. He need to sign it, ASAP!.
"Ano yan?" Tanong nya habang nakatingin sa folder na parang walang paki-alam.
"Alam mo kung anong laman nyan, Dominic." Galit na sabi ko sa kanya.
Nagkukunwari ka pa huh. Alam na alam mo ang laman nito Dominic! Ito ang magiging simula nang bagong buhay natin! Ang pareho tayong makalaya sa isa't isa!
He grabbed the folder at walang ka emosyong-emosyong pinunit ito mismo sa harap ko na ikinanganga ko.
How dare he?!
Ba't ba ang gago nya?! Nag iisip ba sya?! Anong kahibangan ang nasa utak nya para gawin iyan?!
"Akin lang, Niklas. Hindi ko hahayaang mapunta ka sa iba. Ang akin ay akin lang. Hanggat kasal tayo ay akin ka lang."
Nagsitayuan ang mga balahibo ko sa leeg dahil sa sinabi nya. My heart is starting to palpitate!
Oh god no! Maghunos dili ka Niklas! Galawang baboy yan! Remember you believed with his chessy lines before look what it got you! Alone! Iniwan ka nya lang din naman at sumama sa isang babae!
"Bilisan mo ang pagmamaneho baka maiwan tayo ng eroplano."
Mas lalong kumabog ang puso ko sa kaba nang mas lalong tumulin ang takbo nang van. Natatarantang hinagilap ko ang cellphone ko sa bag pero mabilis nyang naabot ang bag ko at kinuha ang cellphone.
Walang pasabing binuksan nya ang bintana nang van at itanapon yun sa labas.
"How dare you! You have no right to do this to me!" Sigaw ko sa kanya.
"Asawa mo ako, Niklas kaya mayroon akong katapan sayo." He said with a triumphant smile on his lips.
"Asawa mo lang ako sa papel Dominic!" Galit paring sigaw ko.
"Still my wife, Niklas. Hanggat hindi na pawawalang bisa ang kasal natin ay asawa parin kita."
I glared at him. Hindi ko maiwasan ang mapaluha. My god! Hahanapin ako nang anak ko! Kailangan kong maka-alis!
"And guess what wife, I have no intention of letting you go. Akin ka lang, Niklas. Akin lang." He said in a very possessive manner dahilan para kilabutan ako!
"Bakit mo ba ipinagpipilitang ako'y sayo?! You broke me, Dominic! Sa ating dalawa ikaw ang gago!" Galit na galit na sigaw ko.
Napatili ako nang hilain nya ako pahiga sa upuan nang van at walang pag-aalinlangang sumampa sa akin.
Pinagtutulak ko sya pero masyado syang mabigat at mas malakas sya sa akin! Parang pinipisat nya ako sa bigat nya kaya hindi ako makagalaw nang husto! He pinned my hands with his one hand, ang isa naman ay hinawakan ako sa panga.
His are were very livid, kitang-kita ko ang galit at lungkot sa kanyang mga mata.
"Pareho lang tayong gago, Niklas. Wag kang magmalinis." Malamig na turan nya at kinagat ako sa leeg!
Aso ba sya!
I screamed in pain, tyak na mamamaga ang kinagat nya! Ang sakit sakit na tila doon nya binuhos ang galit nya sa akin.
Hinalik-halikan nya ang kinagat nyang parte sa leeg ko saka hinalikan ang mga luhang tumulo mula sa mga mata ko dahil sa sakit nang pagkakakagat nya. He even kissed the tears on my cheeks.
Kumalabog ang puso ko sa takot. Sana nagpasama na lang ako kay Kuya!
Saan nya ba ako dadalhin? Paano na ang ana ko? Hindi iyon makakatulog nang wala ako sa tabi nya! Hahanapin ako nang anak ko.
"Wag kang mag-alala, Niklas. Hinding-hindi na kita papabayaan tulad noon, dahil hinding-hindi ka na makakaalis pa sa puder ko. Magkakamatayan muna bago ka makuha nang iba sa akin."
Ani nya saka ako siniil nang halik sa labi. NakaDominicdam ako nang parang may tumusok sa bandang balikat ko dahilan para unti-unti akong mawalan nang lakas at malay habang sya naman ay hayok na hayok sa paghahalik sa akin.
Humanda ka sa akin Dominic! Humanda ka talaga sa akin!
Niklas's POVNapatitig ako sa labas nang bahay habang umiinom tsaa. Malamig ang simoy nang hangin. Tahimik ang buong paligid na tipong ingay lang mula sa mga ibon at insekto ang siyang nagbibigay nang musika ngayong umaga.Alas sais pa lamang nang umaga kung kaya'y ganoon na lamang ang paligid. Hindi ako nakatulog kagabi. I felt the uneasiness especially when the plane landed here, in the Philippines.After two years ay bumalik na ako. Wala parin namang nagbago, tulad parin noon. Hindi ko rin namang maikakaila na namiss ko rin ang lugar na to.Binisita din namin ni Kuya kahapon si Nanay at Tatay sa sementeryo. Bumili kami nang rosas at nagsindi nang kandila.Napasulyap ako sa anak kong mahimbing na natutulog sa taas nang kama. Ibininaba ko ang hawak kong tasa sa taas nang mesa rito sa veranda, saka lumapit at nahiga sa tabi nya.I caressed his hair softly. Bahagya naman itong gumalaw. I knew that he loves the feeling of combing his hair with my fingertips. Napansin ko na iyan noon pa
Niklas's POV"Good Morning, honeybee!"Gumuhit ang ngiti ko sa labi nang marinig ang boses ni Mindy.Nakilala ko si Mindy noong sinasamahan ako ni Kuya na magcheck up. Pasyente rin sa hospital na yun kasi mayroon syang UTI."Good morning, Mindy. How was Japan?" I asked her before sipping on my mug. Agad ko ding ibinaba iyon sa babasaging mesa."Everything is good, but someone has to ruin it." Nahimigan ko ang inis sa kanyang boses na syang ikinatawa at ikinailing ko. Alam ko naman kasi kung sinong tinutukoy nya eh. Wala namang ibang nakakapainis kay Mindy kundi sya lang."Bakit ba kasi parati kang naiinis kay Kuya? Mabait naman ang kuya ko ah." I told her laughing earing a glare from her beautiful emerald eyes.Maganda naman kasi si Mindy eh, agaw pansin iyong kurba nya sa katawan. Haba ang kanyang straight na buhok, maputi ang balat at nakakaakit tignan ang kanyang berdeng mga mata.Mata ikinagiliwan kong tignan noon nung ipinagbubuntis ko pa si Rin."Anong mabait? He is constantly
Malawak ang ngiti sa labi ko habang hawak-hawak ang ultrasound result. Hindi ko din maiwasang mapahawak sa tyan ko sa sobrang sayang naraDominicdaman ko ngayon. PakiDominicdam ko ay sasabog ang puso ko sa sobrang saya! I've been thank God from here to there for the blessing he gave me, us. For me and my husband.Mommy na ako! Tyak na matutuwa si Dominiceses sa balita ko. Dominiceses is my husband. Dominiceses Elias Del Valle, one of the richest businessmen in Asia. Hindi ako mayaman, ang asawa ko lang. Isa lamang akong katulong ng mga Del Valle noon, but love had a different way connecting me to him.Namatay ang mga magulang ko dahil sa pagbagsak nang eroplanong kanilang kinakulunanan noon kasama nang nag-iisa kong Kuya. Si Kuya Gold. Dalawa lang kasi kaming magkapatid.In some what way I still miss them and will always miss them.Tatlong taon narin kaming kasal nang asawa ko at alam kong gustong-gusto nya nang magka-anak kami. Ang totoo ay active naman ang sex life namin pero hindi







