LOGINGiselle Saavedra
Palapit ng palapit ang gwapong boss ko, kaya umuurong rin ako ngunit hindi ko namalayan na natumba na ako sa sofa.
“Sir, wag po…”
Bigla siyang napangiti, “Bakit parang natatakot ka? Hindi naman kita aanuhin. Gusto ko lang itanong kung nasaktan ba kita ng gabing ‘yon. May dugo kasi sa kama. Naging rough yata ako masyado.”
Napalunok ako. Paano kung sabihin ko na hindi lang siya naging rough, nabuntis pa niya ako. Napaluwag niya rin ang kipay ko. Pero hindi pa oras. Mag resign na kayo ako? O magpalaglag? Ang gulo ng isip ko. Bahala na.
Parang biglang may naalala si Mr. Johnson at bumalik sa desk saka kinuha ang isang maliit na box sabay abot sa akin.
“Ano po ito?” tanong ko.
“Naiwan mo sa kama.” Nakangiting sabi niya.
Bakit ba makakalaglag panty ang ngiti nitong boss ko? Kainis!
Nang buksan ko ang box ay muntik na akong mapasigaw.
Shit! Ang panty ko!
Kaya pala nung umuwi ako ay wala akong panty. Nakakahiya. Ang pangit pa naman ng suot kong panty ng araw na ‘yun!
Agad kong ibinalik sa box ang panty ay natatarantang isinara iyon.
“How about let’s make a deal.” Sabi nito na parang nang-iisip.
Deal? Ano naman kayang deal 'yan.
“Ano pong deal sir?” tanong ko.
Inilapit niya ang mukha, halos inch inch nalang ang layo ng mukha niya sa akin. Naduduling ako sa pag tingin sa mata niya.
“If Vicky can successfully remove the virus, I will hire her, but if not, you will kiss me.”
Napanganga ako.
Kiss me?
What?
“Ha? Bakit ganun may deal?” maang na sabi ko.
Napahalukipkip siya, “Pwede kasi akong maghire ng iba at mas magaling pero nag refer ka, hindi mo ba alam na bawat minuto ay pwede akong malugi ng milyon dahil sa hacker. Hindi mo naman iyon mababayaran, diba?”
May katwiran siya kaya napalunok ako. Bakit kasi nag magaling pa ako? Naisip ko lang kasi si Vicky. Matalino ito at sayang ang skill pati talent kung mananatili lang sa maliit na kompanya tulad ng Sunisa Cosmetic, isa pa ay tiwala ako rito. Nakakuha nga siya ng kopya ng CCTV ni Bea ng walang hirap.
“Deal.”
Tumango si Jake, at nag dial sa cellphone, “Jenna, naayos na ba ni Vicky?”
“Sir, hindi pa po, pinag aaralan pa niya ang virus.” Sagot ni Jenna.
Napalunok ako. Patay na.
“Okay,” wika ni Mr. Johnson sabay lapag ng telepono. “Mukhang hindi kaya ni Vicky, so I guess you lose.”
Nakakainis naman si Vicky, napanguso ako. Saka tumingin sa lalake. Mag-iinarte pa ba ako sa kiss eh, may nangyari na sa amin. Ito at after nine months pwedeng may baby junior o baby girl na kami.
“Kiss me now,” Pikit mata kong sinabi.
Nanghintay ako ng limang segundo pero walang labing lumapat sa akin. Kaya napadilat ako pero doon naman biglang kumabig si Mr. Johnson, hinawakan ako sa batok sabay halik ng mariin.
Hindi na ako lasing ngayon kaya matino na ang pag-iisip ko. Ang sarap niya humalik. Babaero siguro ‘to.
Parang tulad ng gabi na iyon, ay hindi ko na rin napigilan ang aking sarili at hinalikan siya pabalik, ihiniga niya ako sa sofa habang patuloy ang aming paghahalikan.
Medyo nabigla ako ng itinaas niya ang dress ko hanggang dibdib pero hindi ako makatutol dahil siil pa rin niya ng matindi ang mga labi ko. Binaba rin niya ang suot kong bra. Bumaba ang halik niya sa aking mga suso at nilaro ng kanyang dila ang mga u***g kong naninigas sa kiliti.
“Sir…”
“Jake. Tawagin mo kong Jake.” Bulong pa niya.
Mahigpit ko siyang nasabunutan ng humatong sa ibabaw ng panty ko ang mukha niya. Medyo nahiya ako ng parang inaamoy niya ang pagkababae ko saka gamit ang dila ay hinawi niya ito ay dinilaan ang aking hiwa.
“Ohhh!” ungol ko.
Napatirik ang mga mata ko nang tuluyan niyang ipasok ang dila sa loob ng puke ko, at mabilis na sinipsip ang tinggil.
“Sir… Jake… Lalabasan na ako,” mahina kong sabi.
Pero mas naging rough ang ginawa niyang pagkain sa puke ko hanggang sa hindi ko na kinaya at sa bibig niya sumabog ang katas ko. Sinimot naman niya iyon at parang gutom na gutom. Waring nais na walang itira.
Tumayo siya at inalis ang belt saka ibinaba ang zipper.
Oh no! Parang alam ko na ang gusto niyang mangyari.
Kaso ay hindi ako marunong mag blow job!
Nanonood naman ako minsan ng p**n pero hindi ko pa nagagawa kahit kelan. Madalas akong pilitin noon ni Bernard pero nauuwi sa ayaw dahil ayaw ko talaga.
Parang kadiri kasi eh!
Ano bang meron si Jake Thomson at nakakalimot ako sa sarili?
Napalunok ako ng makita muli ang mahaba, mataba at masarap niyang pagkalalake. Hinawakan niya ako sa ulo ay idinampi niya ang ulo ng kanyang alaga sa aking magkabilang mga pisngi.
Ang tigas! at mukhang galit na galit.
Inano ba kita?
Nang tumapat iyon sa akin mga labi ay kusa kong ibinuka iyon kaya nalasanan ko ang kanya pre-cum. Medyo matamis na maalat. Hindi ko maexplain pero masarap.
Tuluyan ko ng dinilaan ang kanyang matigas na titi, simula sa ulo ay isinubo ko iyon at sinipsip, hindi ko alam kung tama ang aking ginagawa pero ng tignan ko siya ay nakapikit.
“Ang sarap,” aniya.
Lalo naman akong ginanahan ng marinig iyon kaya sinubukan kong mas laliman pa ang pagsubo. Medyo nabibilaukan na ako pero kinalma ko ang sarili. Nasa kalahati pa lang ako pero parang iyon na lang ang kaya ko.
Shocks! Kung ganoon kalaki ang alaga ni Jake paanong nagkasya iyon sa pussy niya? Kaya pala pakiramdam ko ay sobrang na biyak siya nito.
Inilabas masok ko nalamang ang titi niya na parang mas tumigas at lumaki pa sa aking bibig kaya lalong napaungol ang lalake, napaligaya naman siya nito kaya dapat rin siguro ay tumbasan niya iyon.
Nang makita ko ang dalawang itlog nito nito ito naman ang aking sinupsop. Ang cute, bilog na bilog.
Mukhang nakilit si Jake o mas tamang sabihin na n*******n lalo dahil napahawak siya sa ulo ko ng mahigpit.
“Shit, sige pa.” sabi niya.
Ibinalik ko ang aking bibig sa kanyang titi ay muli itong sinupsop ng mabilis. Sumasabay na rin siya kaya para bang binabayo niya ang bibig ko.
Kung gaano kadahas niya k******t ang puke ko nung gabi na 'yon, ay halos ganoorin niya banatan ang bibig ko ngayon.
“Malapit na akong labasan,” sabi niya ulit at halos hindi na lang kalahati kung hindi ay aabot na sa buo ang nakasubo sa akin sa pagkalalake niya.
Naramdaman ko na biglang sumirit sa loob ng bibig ko ang katas niya kaya walang akong magawa kung hindi lunukin ito.
Nabigla naman ako ng mapatingin sa wall na salamin at pumasok sina Jenna at Vicky.
Tinapik ko ang hita ni Jake dahil nakasubo pa sa akin ang titi niya pero parang ninanamnam pa niya ang pagpapalabas.
Huwag naman sana pumasok ang dalawa dahil nakakahiya!
Nang pakawalan ako ni Jake ay agad kong pinunasan ang aking mga labi at inayos ang sarili. Nakita kong maging si Jake ay nakita ang dalawa kaya agad inayos ang suot na slacks.
Namumula pa ang mga pisngi ko ng pumasok ang mga ito.
“Sir, naalis ko po ang virus,” ani Vicky.
Nagulat ako at napatingin kay Jake. Shit! Naisahan ako! Kaya pala ni Vicky.
Napangiti si Jake at tumango, “You’re hired.”
Bigla naman may dumating na isang magandang babae, “Jake, bakit bigla kang nawala sa hotel?”
Napatingin rito si Jake at mukhang nagulat, “Belle!”
Belle? Sino naman 'tong babae na ito? Parang suman manamit, halos puputok na ang dress niya sa laki ng mga suso.
Napalunok ako, shit mukhang may girlfriend na ang boss ko.
Paano na ang baby namin?
LydiaNakatitig lang ako sa kisame ng aming kwarto rito sa quarters ng mga katulong. Patay na ang lahat ng ilaw sa mansion, pero ako, heto at dilat na dilat pa rin. Binuksan ko ang maliit na lampara sa tabi ng higaan ko at dahan-dahang binuksan ang palad ko.Nandito pa rin sa akin. Isang piraso ng contact lense.Nakuha ko ito noong gabi na sinaksak si Perla. Noong nagkakagulo ang lahat at dinala na siya sa ospital, ako ang naatasang tumulong sa mga pulis sa paglilinis ng dumi sa pasilyo. Habang pinupunasan ko ang sahig na may bahid pa ng dugo, napansin ko ang maliit at manipis na bagay na ito na nakadikit sa gilid ng carpet. Sa unang tingin, aakalain mong basura lang, pero nang pulutin ko, laking gulat ko na isa itong kulay brown na contact lense.Hanggang ngayon, hindi ko alam kung bakit hindi ko ito ibinigay sa mga pulis. Noong oras na 'yun, parang may kung anong boses sa isip ko na nagsabing itago ko muna ito. Ramdam ko kasi sa kaloob-looban ko na ito ang ebidensyang magtuturo kung
BelleDahan-dahan kong idinilat ang mga mata ko. Puting kisame ang sumalubong sa akin at ang amoy ng disinfectant na pamilyar na sa ilong ko. Alam ko kung nasaan ako—nasa ospital na naman.Pinakiramdaman ko ang paligid at narinig ko ang mahinang pag-uusap nina Jake at Madam Elena sa gilid ng kama ko. Ito na ang oras para ituloy ang palabas."Jake..." ang pabulong at paos kong tawag.Agad na lumapit si Jake sa akin, bakas ang matinding pag-aalala sa kanyang mukha. "Belle! Salamat sa Diyos, gising ka na. Huwag kang biglang babangon, dahan-dahan lang."Pinilit kong bumangon nang kaunti at agad akong sumubsob sa dibdib niya. Humagulgol ako, 'yung iyak na parang bata na takot na takot. Niyakap ko siya nang sobrang higpit, tila ba siya na lang ang tanging kakapitan ko sa mundong ito."Jake, natatakot ako! Si Giselle... papatayin niya tayo!"Hinalikan ni Jake ang tuktok ng ulo ko habang hinahaplos ang likod ko. "No, Belle. Nandito ako. Hindi kita pababayaan. Hindi siya makakalapit sa iyo, pa
BelleAlam ko na kailangan kong maging maingat. Masyado nang matalas ang pakiramdam ni Madam Elena, at hindi pwedeng habambuhay ay ako lang ang gumagawa ng maruming trabaho. Kailangan kong maipakita sa kanilang lahat na biktima rin ako—na natatakot din ako kay Giselle.Para mawala ang anumang duda, kailangan kong gumawa ng isang eksena na hinding-hindi nila malilimutan. Isang eksena na magpapatunay na si Giselle ay buhay, galit, at nasa labas lang, habang ako ay nananatiling inosente sa tabi ni Jake.Kaya naman, bago ang libing ni Julio, nagbayad ako ng isang babaeng gipit sa pera. Binigyan ko siya ng malaking halaga at ang silicone mask na kamukha ni Giselle. Ang utos ko sa kanya ay simple lang: tumayo sa malayo, magpakita nang sandali, magpaputok ng baril sa langit, at tumakbo palayo sa direksyon na sinabi ko kung saan walang CCTV at madaling magtago.Dumating ang araw ng libing. Maaliwalas ang panahon pero ang atmosphere sa sementeryo ay parang laging may dulo ng bagyo. Nakasuot ak
Madam ElenaNanginginig ang buong katawan ko habang nakakulong ako rito sa loob ng banyo ng aming mansion. Halos mabitawan ko ang cellphone ko dahil sa sobrang kaba nang muli kong tingnan ang video na ipinadala sa akin ng isang hindi kilalang numero.Doon sa video, kitang-kita ang bawat detalye—mula sa suot kong hospital gown hanggang sa uniporme ni Kanor. Nangyari ito noong nasa ospital pa kami, noong akala ko ay walang ibang tao na nakakakita.Kitang-kita kaming dalawa ni Kanor na naghahalikan sa loon ng hospital room ko. Ang akala ko ay ligtas kami dahil pribado ang kwarto, pero mali pala ako."Diyos ko, paano nakuha ni Giselle ito?" ang pabulong kong tanong habang nararamdaman ko ang pagdaloy ng malamig na pawis sa aking likuran.Ibig sabihin, nakapasok siya sa ospital nang hindi namin namamalayan. Ibig sabihin, nandoon siya sa loob mismo ng kwarto namin, nakatago, habang hawak ang cellphone niya at pinapanood ang bawat maling galaw namin.Ang mas nakakatakot p ay ang lakas ng loo
BellePagkasara na pagkasara ng pinto pagkaalis ni Madam Elena, agad na nawala ang plastic na ngiti sa mukha ko. Ramdam ko ang mabilis na pag-akyat ng dugo sa ulo ko sa sobrang inis. Muntik na. Muntik na talagang masira ang lahat ng pinaghirapan ko dahil sa pakikialam ng matandang 'yun.Mabilis akong lumapit sa cabinet ko at chineck ang sikretong bulsa ng bag ko. Naroon pa rin ang silicone mask na mukha ni Giselle. Napahinga ako nang malalim. Kung nakita niya ito, tapos ang palabas ko. Siguradong hihilahin niya ako sa harap ni Jake at ipapahiya."Masyado kang matapang, Elena," ang bulong ko sa sarili ko habang nanginginig ang panga ko sa galit. "Akala mo siguro ay mas matalino ka sa akin."Kailangan kong gumawa ng paraan para tumigil na siya sa pag-iimbestiga. Hindi pwedeng habang gumagalaw ako ay may matang nakabuntot sa akin. Kailangan ko siyang bigyan ng sarili niyang problema, 'yung problemang magpapatahimik sa kanya dahil sa takot at hiya.Bigla kong naalala ang alas na hawak ko.
Madam ElenaSabi ng doktor, mas maayos na ang lagay ko at pwede na akong lumabas ng ospital kung gusto ko. Pero paano ako aalis? Paano ako uuwi sa mansion kung ang asawa kong si Gary ay nakahiga pa rin dito at nagpapagaling?Mas pinili kong manatili sa tabi niya. Hindi ko kayang iwan ang asawa ko sa ganitong kalagayan, lalo na’t parang bawat sulok ng buhay namin ngayon ay binabalot ng panganib.Kanina lang, dinala si Gary sa CT scan room para masigurong walang ibang komplikasyon ang mga sugat niya. Dahil hindi pa ako pwedeng maglakad nang matagal, sumakay ako sa wheelchair. Pinakiusapan ko si Mang Kanor na itulak ako. Kawawang Kanor. Habang naglalakad kami sa hallway, naririnig ko ang mahihina niyang hikbi. Alam kong durog na durog siya sa pagkawala ni Julio. Sino ba naman ang hindi? Isang inosenteng bata, kinuha nang ganoon kadahas.Imbes na bumalik agad sa suite namin, nagpasya akong dumaan muna sa normal private room kung nasaan ang katulong naming si Perla. Gusto ko siyang makausa







