LOGINGiselle Saavedra
Palapit ng palapit ang gwapong boss ko, kaya umuurong rin ako ngunit hindi ko namalayan na natumba na ako sa sofa.
“Sir, wag po…”
Bigla siyang napangiti, “Bakit parang natatakot ka? Hindi naman kita aanuhin. Gusto ko lang itanong kung nasaktan ba kita ng gabing ‘yon. May dugo kasi sa kama. Naging rough yata ako masyado.”
Napalunok ako. Paano kung sabihin ko na hindi lang siya naging rough, nabuntis pa niya ako. Napaluwag niya rin ang kipay ko. Pero hindi pa oras. Mag resign na kayo ako? O magpalaglag? Ang gulo ng isip ko. Bahala na.
Parang biglang may naalala si Mr. Johnson at bumalik sa desk saka kinuha ang isang maliit na box sabay abot sa akin.
“Ano po ito?” tanong ko.
“Naiwan mo sa kama.” Nakangiting sabi niya.
Bakit ba makakalaglag panty ang ngiti nitong boss ko? Kainis!
Nang buksan ko ang box ay muntik na akong mapasigaw.
Shit! Ang panty ko!
Kaya pala nung umuwi ako ay wala akong panty. Nakakahiya. Ang pangit pa naman ng suot kong panty ng araw na ‘yun!
Agad kong ibinalik sa box ang panty ay natatarantang isinara iyon.
“How about let’s make a deal.” Sabi nito na parang nang-iisip.
Deal? Ano naman kayang deal 'yan.
“Ano pong deal sir?” tanong ko.
Inilapit niya ang mukha, halos inch inch nalang ang layo ng mukha niya sa akin. Naduduling ako sa pag tingin sa mata niya.
“If Vicky can successfully remove the virus, I will hire her, but if not, you will kiss me.”
Napanganga ako.
Kiss me?
What?
“Ha? Bakit ganun may deal?” maang na sabi ko.
Napahalukipkip siya, “Pwede kasi akong maghire ng iba at mas magaling pero nag refer ka, hindi mo ba alam na bawat minuto ay pwede akong malugi ng milyon dahil sa hacker. Hindi mo naman iyon mababayaran, diba?”
May katwiran siya kaya napalunok ako. Bakit kasi nag magaling pa ako? Naisip ko lang kasi si Vicky. Matalino ito at sayang ang skill pati talent kung mananatili lang sa maliit na kompanya tulad ng Sunisa Cosmetic, isa pa ay tiwala ako rito. Nakakuha nga siya ng kopya ng CCTV ni Bea ng walang hirap.
“Deal.”
Tumango si Jake, at nag dial sa cellphone, “Jenna, naayos na ba ni Vicky?”
“Sir, hindi pa po, pinag aaralan pa niya ang virus.” Sagot ni Jenna.
Napalunok ako. Patay na.
“Okay,” wika ni Mr. Johnson sabay lapag ng telepono. “Mukhang hindi kaya ni Vicky, so I guess you lose.”
Nakakainis naman si Vicky, napanguso ako. Saka tumingin sa lalake. Mag-iinarte pa ba ako sa kiss eh, may nangyari na sa amin. Ito at after nine months pwedeng may baby junior o baby girl na kami.
“Kiss me now,” Pikit mata kong sinabi.
Nanghintay ako ng limang segundo pero walang labing lumapat sa akin. Kaya napadilat ako pero doon naman biglang kumabig si Mr. Johnson, hinawakan ako sa batok sabay halik ng mariin.
Hindi na ako lasing ngayon kaya matino na ang pag-iisip ko. Ang sarap niya humalik. Babaero siguro ‘to.
Parang tulad ng gabi na iyon, ay hindi ko na rin napigilan ang aking sarili at hinalikan siya pabalik, ihiniga niya ako sa sofa habang patuloy ang aming paghahalikan.
Medyo nabigla ako ng itinaas niya ang dress ko hanggang dibdib pero hindi ako makatutol dahil siil pa rin niya ng matindi ang mga labi ko. Binaba rin niya ang suot kong bra. Bumaba ang halik niya sa aking mga suso at nilaro ng kanyang dila ang mga u***g kong naninigas sa kiliti.
“Sir…”
“Jake. Tawagin mo kong Jake.” Bulong pa niya.
Mahigpit ko siyang nasabunutan ng humatong sa ibabaw ng panty ko ang mukha niya. Medyo nahiya ako ng parang inaamoy niya ang pagkababae ko saka gamit ang dila ay hinawi niya ito ay dinilaan ang aking hiwa.
“Ohhh!” ungol ko.
Napatirik ang mga mata ko nang tuluyan niyang ipasok ang dila sa loob ng puke ko, at mabilis na sinipsip ang tinggil.
“Sir… Jake… Lalabasan na ako,” mahina kong sabi.
Pero mas naging rough ang ginawa niyang pagkain sa puke ko hanggang sa hindi ko na kinaya at sa bibig niya sumabog ang katas ko. Sinimot naman niya iyon at parang gutom na gutom. Waring nais na walang itira.
Tumayo siya at inalis ang belt saka ibinaba ang zipper.
Oh no! Parang alam ko na ang gusto niyang mangyari.
Kaso ay hindi ako marunong mag blow job!
Nanonood naman ako minsan ng p**n pero hindi ko pa nagagawa kahit kelan. Madalas akong pilitin noon ni Bernard pero nauuwi sa ayaw dahil ayaw ko talaga.
Parang kadiri kasi eh!
Ano bang meron si Jake Thomson at nakakalimot ako sa sarili?
Napalunok ako ng makita muli ang mahaba, mataba at masarap niyang pagkalalake. Hinawakan niya ako sa ulo ay idinampi niya ang ulo ng kanyang alaga sa aking magkabilang mga pisngi.
Ang tigas! at mukhang galit na galit.
Inano ba kita?
Nang tumapat iyon sa akin mga labi ay kusa kong ibinuka iyon kaya nalasanan ko ang kanya pre-cum. Medyo matamis na maalat. Hindi ko maexplain pero masarap.
Tuluyan ko ng dinilaan ang kanyang matigas na titi, simula sa ulo ay isinubo ko iyon at sinipsip, hindi ko alam kung tama ang aking ginagawa pero ng tignan ko siya ay nakapikit.
“Ang sarap,” aniya.
Lalo naman akong ginanahan ng marinig iyon kaya sinubukan kong mas laliman pa ang pagsubo. Medyo nabibilaukan na ako pero kinalma ko ang sarili. Nasa kalahati pa lang ako pero parang iyon na lang ang kaya ko.
Shocks! Kung ganoon kalaki ang alaga ni Jake paanong nagkasya iyon sa pussy niya? Kaya pala pakiramdam ko ay sobrang na biyak siya nito.
Inilabas masok ko nalamang ang titi niya na parang mas tumigas at lumaki pa sa aking bibig kaya lalong napaungol ang lalake, napaligaya naman siya nito kaya dapat rin siguro ay tumbasan niya iyon.
Nang makita ko ang dalawang itlog nito nito ito naman ang aking sinupsop. Ang cute, bilog na bilog.
Mukhang nakilit si Jake o mas tamang sabihin na n*******n lalo dahil napahawak siya sa ulo ko ng mahigpit.
“Shit, sige pa.” sabi niya.
Ibinalik ko ang aking bibig sa kanyang titi ay muli itong sinupsop ng mabilis. Sumasabay na rin siya kaya para bang binabayo niya ang bibig ko.
Kung gaano kadahas niya k******t ang puke ko nung gabi na 'yon, ay halos ganoorin niya banatan ang bibig ko ngayon.
“Malapit na akong labasan,” sabi niya ulit at halos hindi na lang kalahati kung hindi ay aabot na sa buo ang nakasubo sa akin sa pagkalalake niya.
Naramdaman ko na biglang sumirit sa loob ng bibig ko ang katas niya kaya walang akong magawa kung hindi lunukin ito.
Nabigla naman ako ng mapatingin sa wall na salamin at pumasok sina Jenna at Vicky.
Tinapik ko ang hita ni Jake dahil nakasubo pa sa akin ang titi niya pero parang ninanamnam pa niya ang pagpapalabas.
Huwag naman sana pumasok ang dalawa dahil nakakahiya!
Nang pakawalan ako ni Jake ay agad kong pinunasan ang aking mga labi at inayos ang sarili. Nakita kong maging si Jake ay nakita ang dalawa kaya agad inayos ang suot na slacks.
Namumula pa ang mga pisngi ko ng pumasok ang mga ito.
“Sir, naalis ko po ang virus,” ani Vicky.
Nagulat ako at napatingin kay Jake. Shit! Naisahan ako! Kaya pala ni Vicky.
Napangiti si Jake at tumango, “You’re hired.”
Bigla naman may dumating na isang magandang babae, “Jake, bakit bigla kang nawala sa hotel?”
Napatingin rito si Jake at mukhang nagulat, “Belle!”
Belle? Sino naman 'tong babae na ito? Parang suman manamit, halos puputok na ang dress niya sa laki ng mga suso.
Napalunok ako, shit mukhang may girlfriend na ang boss ko.
Paano na ang baby namin?
Labing walong taon ang lumipas. Ang dating apat na batang sabay-sabay tumatakbo sa hardin ay ngayon mga binatang abala na sa college life.Si JC ang panganay. Mas matanda lang siya ng isang taon sa triplets na sina Jerome, Jerry, at John. Advance siya ng isang taon kaya third year college na siya habang sophomore ang tatlo. Pero dahil magkakamukha silang apat, pare-pareho ng tangkad, hulma ng mukha, at paraan ng pagngiti ay madalas napagkakamalan si JC na kakambal din ng mga kapatid niya.Isang araw sa campus, may tumawag mula sa likod.“Jerome! Sandali!”Lumingon si JC. “Hindi ako si Jerome.”“Ah… Jerry?”Umiling siya. “Hindi rin.”“John?”Napabuntong-hininga si JC. “Si JC ako. Kuya nila.”Namula ang babaeng estudyante. “Pasensya na. Sobrang magkakamukha kasi kayo.”Ngumiti na lang si JC. Sanay na siya.Sikat ang magkakapatid sa buong university. Hindi lang dahil gwapo sila at matangkad. Hindi lang dahil anak sila ng pinakamayamang tao sa mundo. Kundi dahil matatalino sila at may maay
GISELLEDumating din ang araw na kinatatakutan at inaabangan ko ang araw ng panganganak ko. Maaga pa lang, nasa hospital na kami ni Jake. Naka-reserve na ang private room ko.“Love, nandito lang ako,” sabi ni Jake habang hawak ang kamay ko.Pinisil ko ang kamay niya. “Huwag mo akong iiwan.”“Hindi kita iiwan. Kahit saan.”Ramdam ko na ang sakit. Paunti-unti pero palakas nang palakas. Tatlo ang lalabas sa akin. Hindi ko alam kung kakayanin ko pero kailangan.Habang inaasikaso ako ng nurse, may kausap si Jake sa labas. Maya-maya bumalik siya, seryoso ang mukha.“Ano yun?” tanong ko agad.Huminga siya nang malalim. “May sunog daw sa mental.”Nanlamig ako. “Mental?”Tumango siya. “Ayon kay Dr. Charles… isa raw si Belle sa mga namatay.”Hindi ako agad nakapagsalita. Kahit maraming nangyari noon, kahit nasaktan ako sa mga ginawa niya, may parte pa rin sa akin na nalungkot.“Ganun na lang? Nawala na siya?” mahina kong sabi.“Huwag mo na siya isipin,” sagot ni Jake. “Tapos na ang lahat.”Napa
GiselleEksaktong tatlong buwan mula nang ikasal kami ni Jake. Apat na buwan na rin si Baby JC at napabinyagan na. Pakiramdam ko noon, kumpleto na ang buhay ko. Isang mabait na asawa. Isang malusog na anak. Isang tahimik na umaga ng Linggo habang nagsisimba kami bilang pamilya.Karga ko si JC habang katabi ko si Jake sa pew. Tahimik ang simbahan. Nakayuko ako, nagdarasal. Medyo nahihilo ako pero inisip ko lang na kulang ako sa tulog. Ilang gabi na rin kasing pabalik-balik ang gising ko para kay JC.Bigla akong nakaramdam ng panlalamig. Parang umiikot ang paligid. Humigpit ang hawak ko kay JC.“Jake…” mahina kong tawag.Paglingon ko sa kanya, doon na nagdilim ang paningin ko.Nagising ako sa puting kisame. May amoy ng gamot. May tunog ng makina. Dahan-dahan kong igalaw ang ulo ko. Nasa hospital ako.Agad akong kinabahan. “Si… si JC?”Lumapit agad si Jake sa tabi ko. Halata sa mukha niya ang pag-aalala pero pinilit niyang ngumiti.“Shh, okay siya,” sabi niya agad. “Nasa parents ko. Inaa
GiselleTatlong araw na mula nang makauwi ako galing hospital kasama ang bagong panganak naming baby. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na totoo na lahat. Buhay ako. Buhay ang anak ko. At kasama ko si Jake.Pinangalanan namin siyang JC. Habang karga ko siya sa sala, pinapanood ko ang maliit niyang mukha. Ang tangos ng ilong niya. Ang lambot ng balat. Paminsan-minsan gumagalaw ang labi niya na parang may sinasabi kahit tulog.Pagod pa rin ang katawan ko. Masakit pa ang tahi ko. Pero iba ang saya na dala ng pagiging ina.“Love, sandali lang ha,” tawag ni Jake mula sa kusina.Nagtaka ako. Kanina pa siya abala. Bakit kaya?“Anong ginagawa mo?” tanong ko.“Secret,” sagot niya, may halong tawa.Napailing ako. “Jake, kakapanganak ko lang. Huwag mo muna akong pagurin.”“Hindi ka mapapagod. Promise.”Ilang minuto pa, lumabas siya. “Pwede mo bang ilagay muna si JC sa crib? May ipapakita ako.”Kinabahan ako bigla. “Bakit?”Ngumiti lang siya.Maingat kong inilagay si JC sa crib. Tini
JakeHuminga ako nang malalim bago ako humarap sa mga camera. Maliwanag ang ilaw. Maraming reporter sa harap ko mula sa iba't ibang station maging sa ibang bansa, may mga mikropono na halos idikit na sa bibig ko.Alam kong kailangan ko itong gawin. Hindi lang para sa sarili ko. Hindi lang para kay Giselle. Kundi para malinaw sa lahat ang totoo.“Magandang araw,” panimula ko. “Nandito ako para linawin ang mga kumakalat na balita at video.”May nagtaas agad ng kamay. “Sir Jake, totoo po bang si Giselle ang nasa mga viral video na nananakit at nanggugulo sa mga tao?”Diretso akong tumingin sa camera. “Hindi. Malinaw po na si Belle Flores ang nagpanggap. Siya ang gumamit ng mask. Siya ang nasa mga video. Walang kasalanan si Giselle Saavedra. Inosente siya at walang kinalaman sa anuman. Kinausap na rin namin lahat ng mga naging biktima at pinaliwanagan sa lahat ng nangyari, nabayaran na rin lahat ng danyos.”Nagkaroon ng bulungan sa paligid.“May ebidensya po ba kayo?” tanong ng isa pang r
BELLEMula sa pinagtataguan ko sa lumang building, hindi ko akalain na makikita ko mismo sa mga mata ko ang pagkamatay ni Kuya Kevin. Akala ko lagi siyang mananalo. Akala ko lagi siyang may paraan. Kahit gaano kagulo, kahit gaano kapanganib, siya ang sandigan ko.Pero nakita ko siyang bumagsak. Narinig ko ang putok. Nakita ko kung paano siya natumba na wala ng buhay.Doon ako parang tuluyan na bumigay sa isip. Parang may pumutok sa loob ng ulo ko. Parang may nagdilim na parte na hindi ko na makontrol.Hindi ko na inisip kung may pulis. Hindi ko na inisip kung ano ang mangyayari sa akin. Ang alam ko lang, si Jake ang dahilan kung bakit wala na ang kuya ko.Sinugod ko siya. “Akin ka lang, Jake!” sigaw ko noon. “Kung hindi tayo pwede magsama dito sa lupa, baka sa impyerno pwede!”Hindi ko na maalala lahat ng galaw ko. Basta alam ko, may baril ako. Galit ako.Nag-agawan kami. Naririnig ko ang sigaw nila Troy at Charles. Hanggang sa natulak ako ni Jake.Isang maling hakbang.At nahulog ako
LINASobrang kaba ako ng hanapin ni Vic motor ko. Mabuti nalang ay napaniwala ko ito na baka kinuka ni Giselle. Habang ginagalugad namin ang buong gubat ay galit na galit ang asawa ko.Hindi namin kasi nakita si Giselle kaya huminto muna kami. Ako naman ay lihim na natutuwa dahil nakatakas na ito.
BELLEWala naman akong balak malibugan pero dahil sa haba ng dila ni Troy na kumakalkal sa loob ng puke ko at paraan niya kung paano supsupin ang tinggil ko ay hindi ko maiwasan na labasan.“Ahhhhh! Gago ka! Shit! Ang haba ng dila mo! Lalabasan na ako!” hindi napigilan na sigaw ko habang hawak ang
JAKEMuntik na akong mahulog sa kinauupuan ko ng mabasa ang text ni Annie na buhay pa raw si Giselle at kasama si Bernard! Agad kong tinawagan si Dalton dahil hindi ako mapapakali hanggang hindi nalalaman kung totoo o hindi ang sinabi niya.Dahil kung totoong buhay pa siya at buhay rin ang magiging
ANNIESobrang excited ako na makantot ni Bernard kaya kusa na akong bumukaka para makita niya kung gaano na naglalawa ang puke ko.“Gusto mo talagang makantot?” tanong ni Bernard habang nakatingin sa pekpek sabay himas nito sa tinggil ko ng mabilis.Nangisay naman ako agad sa libog saka mas binuka







