LOGINNAGMAHAL lang naman siya at umasa na balang araw ay mamahalin rin siya nito. Buong akala niya ay totoo ang lahat. Buong akala niya may pag ibig na ito para sa kanya, pero mali pala siya. Muli na naman ba siyang aasa? Paano niya haharapin ang katotohanang ginamit lang siya nito? Ipaglalaban niya ba ang pagmamahal niya rito o kusang magparaya na lamang?
View MorePrologue
"AYAN! nakatunganga ka na naman diyan, habang tila nanaginip ng gising!" saglit niyang inalis ang tingin kay Zach na naglalaro ng basketball kasama ang mga kaibigan nito. Nilingon niya ang nagsalita. "Ahm! Hindi naman, no? ang sarap niya lang kasing titigan!" wala sa sariling naiwika niya at muling ibalik sa binatilyo ang atensyon. Wala sa sariling biglang napangiti ang dalagita at nakabangumbaba habang tinatanaw ito. Hay! Zachary Jack! matitigan lang kita, ang lakas na ng kabog ng puso ko! "Oy! Zach, kakaiba ka talaga! bilib na ako sayo pagdating sa mga babae!" bigla siyang natauhan ng biglang may nagsalita isa sa mga kaibigan ng binatilyo. Napalakas ang kabog ng puso niya nang saktong magtama ang kanilang mga paningin. "Hoy! Anna, ano naman iyang iniisip mo, habang nakatingin sa akin?" biglang tanong nito sa kanya. Hindi siya agad nakasagot. Napangisi na lamang ito. "Siguro, iniisip mo namang nakasuot ka ng traje de boda at kasama ako doon, syempre!" pagyayabang pa nito. "Tigilan mo na nga iyan, dahil kailan man ay hindi iyan mangyayari!" gusto na niyang mapaiyak. Kahit simple salita nito ay nasasaktan siya, dahil lantaran nitong pinapadama sa kanya na ayaw nito sa kanya. Sa inis ay tumayo siya at lumapit sa binatilyo. "Hoy! Zachary! Ang yabang mo! pero kahit ang yabang mo mahal talaga kita. Pero ito lang sasabihin ko sayo, kahit anong pag ayaw mo sa akin, ako ang babaeng karapat-dapat sayo, walang iba!" mariing bigkas niya at nagpapadyak pa siya sa harapan ng mga ito. Narinig niyang nagtawanan ang mga kaibigan nito. "Hanep, Pare! ang lakas ng loob!" singit ng isang kaibigan nito. Pinukol niya ito ng isang masamang tingin. "Ah, basta! Kahit ilang babae pa ang makarelasyon mo, sa akin ka rin babagsak!" iyon lang at iniwan niya ang mga ito. Narinig niya pa ang hiyawan ng mga ito, pero nagtatakbo na siya palabas ng court. Akala niya batang pag ibig lang iyon at nililipas din. Ngunit taon man ang lumipas ay nasa puso niya parin ang pag ibig para dito. Sa araw-araw na ginagawa ng diyos, at sa araw-araw na makikita itong iba't ibang babae ang kasama. Gusto na niyang sumuko sa sobrang sakit. Ang akala niya, kusang mawawala ang pagmamahal niya dito, ngunit nagkamali siya. "Papa, ayaw ko doon magtrabaho sa Hotel & Casino ni Tito Alwin!" halos nagmamakaawa na siya sa ama. "Pat, simula palang pinag-usapan na nito ang tungkol dito." "Pero, Papa..." Hindi niya alam kung anong idadahilan sa ama. "Anna Patricia!" suko na siya, tinawag na siya ng ama sa buong pangalan niya at hindi na siya aangal. Kaya nang tumuntog siya sa gusali ng mga Tajarda ay gusto niyang umatras upang iwasan ang taong paparating. Ngunit huli na. "So?" ito ang unang namatawi sa bibig nito habang titig na titig sa kanya. "Hindi ako nandito para sayo, sinunod ko lang si Papa!" nanlaki ang mata niya nang maintindihan ang sinabi niya. "Bakit? May sinabi ba ako? Diffensive, Anna? Hanggang ngayon ba, hindi pa na wawala iyang pag asa mo?" sarkistong wika nito. "Ang yabang mo! Porket alam mong patay na patay ako sayo, ganyan ka kung makapag-" napatutop siya sa kanyang bibig. Narinig niya ang malutong nitong pagtawa. Nahihiyang nagyuko siya ng ulo. "Itinawag na sa akin ni Tito Jake ang pagdating mo. At ako ang naatasang magturo kung anong gagawin mo!" seryosong wika nito. Napatango na lamang siya rito. Wala naman kasi siyang sasabihin. "So? Lets go!" LAKING pasasalamat niya at naging maayos ang unang araw niya sa trabaho. Kahit pa na, nahihirapan siya dahil nasa malapit lang si Zach. Pero ang pinagtataka niya ay tila nag iba ito sa pakikitungo sa kanya. Pero kusa din siyang natigil sa iniisip, naiisip niyang baka dahil sa trabaho kaya ganoon ang binata sa kanya. Ayaw na sana niyang umasa, pero bigla na lang itong lumapit sa kanya at nagyayang lumabas. Akala niya simpleng pagyaya lang iyon, pero ang minsan paglabas nila ay nasundan pa ng maraming beses. Hanggang hindi niya namalayan ang pagtakbo ng oras, araw at buwan. At ngayon, nakaharap siya sa malaking salamin at tinitigan ang sariling repleksyon na nakasuot ng traje de boda. Ikakasal na siya kay Zachary! Ang lalaking minahal niya mula noon hanggang ngayon. IChapter 12 Five Months Later MAIINGAY NA TAWANAN, masasayang kuwentuhan ang tanging maririnig sa buong hardin sa mansiyon ng mg Tajarda. Ngunit may isang taong, nangungulila. Tanging karamay lang niya ang alak. "Ilang pangarap na ang buo mo, Kuya?" mabilis niyang nilingon ang pinanggalingan ng boses. Mapait siyang napangiti ng makita ang kapatid. Umupo ito sa tabi niya. "Bakit ka nandito? Baka hanapin ka ni Miranda!" sa halip ay wika niya at muling itinuon sa boteng hawak ang tingin. "Nag paalam ako sa kanya. Ikaw, bakit ka nandito? kanina ka pa tinatanong ni Nanay sa akin, hinanap ka din ni Tatay.." Umiling siya at tinungga ang alak. Masaya naman siya at magaling na ang kanyang ama. Tuluyan na itong gumaling pero hindi niya maiwasang malungkot dahil may kulang sa kanya. Hindi kayang pawiin ng alak ang lungkot at pangulilang nararamdaman niya para sa asawa. Limang buwan na mula nang umalis ito at hindi niya alam kung saan ito hahanapin. Ilang beses na rin siyang pabalik-balik s
Chapter 11 MARAHAS NIYANG NAHIGIT ang kanyang hininga nang muling maramdaman ang maiinit na labi ng asawa sa leeg niya. Ngumiti siya at bahagyang napaungol nang kagat-kagatin nito ang leeg niya. "Zach.." Aniya nang maglikot muli ang palad nito sa katawan niya. Kakatapos lang nilang magsalo sa mainit na pagnanaig at heto, iisa pa yata ang asawa. Magkasalo sila sa kumot habang magkayakap ang hubad nilang katawan. "Zach, pupuntahan ko pa sila, Mama!" nakalabi niyang saad nang akmang idadagan nito ang katawan sa kanya. Nagpakawala ito ng isang buntong-hininga at inilibing ang mukha nito sa pagitan ng leeg at balikat niya. "Mamaya na puwede?" ngumuso siya at kinurot ito. Hindi na niya mabilang kung nakailang mamaya na ito, tila ayaw siya nitong ipahirap sa mga magulang niya. "Hindi puwede! kanina pa nag iingay iyong cellphone ko kaya, hala! Bangon na at mauna ka ng maligo!" tinapik niya ito sa pisngi at tinulak ito. "Mauna ka na, tatawagan ko lang si Mama.." Ngumiti siya dito at buma
Chapter 10 MAIINIT NA HALIK ang gumising sa kanya kinabukasan. Gustuhin pa man niyang matulog ay napilitan na rin siyang magmulat ng mga mata. "Zach, inaantok pa ako.." Mahinang usal niya nang mabungaran ang nakangiting asawa. Kumilos siya at tumagilid ng higa. "Hey!" pero mabilis siya nitong nahila. Iniyakap nito ang braso sa baywang niya habang masuyo nitong hinahaplos ang buhok niya. "Zach.." Parang biglang nawala ang antok niya sa pamamaraan ng pagtitig nito sa kanya. Ngumiti ito sa kanya. Bumaba ang mukha nito at inabot ng mga labi nito ang labi niya at isang masuyong halik ang ipinagkaloob sa kanya. "Good Morning.." Anito nang pakawalan nito ang labi niya. Natatawang tinampal niya ito sa braso. Mahina niya itong itinulak at bumangon sa pagkakahiga. Bumaba na rin ito sa kama. "Aalis ka?" tanong niya nang mapansing nakapang-alis ito. "Oo, pupuntahan ko lang si Zion sa hotel. May pag uusapan lang kami." Anito nang hindi man lang tumitingin sa kanya. "Hindi ba ako puwedeng
Chapter 9 "ZACH.." Mahinang tawag niya rito. Tahimik itong nakatayo habang nakasilip sa salaming bintana ng ICU kung saan naroon ang ama nito. Dalawang araw na mula nang magbalik siya sa maynila. Agad niya itong pinuntahan. Mismong si Anton pa ang naghatid sa kanya. Nagulat pa ito nang makita nitong kasama niya si Anton. Hindi na nito nagawang magtanong pa nang sugurin niya ito ng yakap. Ganoon nalang ang iyak niya nang makitang maayos ang asawa at ligtas ito. Samantalang ang ama nito ay nasa Coma. Sa daming balang tumama rito ay napaka-imposibleng mabuhay ito pero, nakikipaglaban parin ito sa kamatayan. Marahan niyang hinawakn ang kamay nito at pinisil upang iparating na naroon siya sa tabi nito. Malungkot itong sumulyap sa kanya. "Hindi niya kami iiwan, diba?" mahinang tanong nito sa kanya. Tumango siya rito at muling tumingin sa bintana. "Sabi nga ng mga Doktor, napaka-imposibleng makaligtas siya. Pero, lumalaban parin siya kasi, alam niyang naghihintay kayo!" tumango ito sa k












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.