MasukBaka may umangal dyan na nakipag seggs sa ibang lalaki si Grapes haha p0kp0k ngani ang trabaho! haha
GRAPESONE YEAR LATER… Habang tumatagal mas lalo kong naiintindihan ang propesyong pinasok ko. Hindi madali pero nandito ang sentro ng pera kaya tuluyan akong kumapit sa patalim. Naging sobrang dilim at masalimuot ng trabaho ko. Nalawayan ng iba’t-ibang lalaki ngunit hindi ko pa rin maalala kung sino ang lalaking naka-una sa akin at kung paano ako napunta sa ganitong klaseng trabaho. “Ughh… ahhh… yes! fuck! You're so good baby!” usal ni Adriano habang nagtatalik kami. Siya ang pamangkin ng may-ari ng Mariposa Strip Club. Isa siya sa mga parokyano dito at regular customer ko pero hindi ko maintindihan…. ang alam ko ay may asawa or ka-live in partner siya at dito niya rin nakilala ang babaeng iyon. Ang sabi nila ay Peach Alvarez daw ang pangalan. Bakit ba puro prutas ang pangalan ng mga bayarang babae sa Night club na ‘to? hindi ko rin alam ang sagot basta ang alam ko lang ay matatamis at masasarap ang bawat katas namin at talagang nakakahalina sa mga parokyano. “Like that?...” tan
GRAPESNagising ako sa ospital nang walang naaalalang kahit ano. Hindi ko alam kung sino ako. Ang tanging alam ko lang ay matindi ang hirap na pinagdaanan ko dahil sa mga sugat na natamo ko. Wala akong maalala. Iyon ang problema. Ngunit pag gising ko, isang kaibigan ang hindi ko inaasahang meron ako. Kaagad niya akong niyakap at nagpakilala siyang siya si Orange. At ang pangalan ko naman daw ay Grapes. Muntik na akong matawa. Anong klaseng pangalan iyon? kung hindi lang siya umiyak sa harapan ko, iisipin kong jino-joke time niya lang ako eh. Mukhang sinsero siya dahil ramdam na ramdam ko ang yakap niya. Parang isa nga siya sa mga malalapit na tao sa buhay ko. Pero… wala siyang alam sa nangyari sa akin. Pilit ko siyang tinatanong tungkol sa akin pero ang tanging sagot niya lang ay ulilang lubos na ako at nagtatrabaho daw kaming dalawa sa night club. Hindi ko akalain na isa pala akong pokpok or sa madaling sabi– “bayaran” Tinignan ko ang katawan ko. Ganitong klase ng katawan ba t
NEIL “Ano?! bakit niyo pinalaya?!” “Eh, may nagpiyansa po sa kanya, sir.” “Piyansa?! murder ang kaso!” “Hindi po namin sila kilala, basta may nagpiyansa lang po.” “Kalokohan! bakit niyo hinayaan?! Wala na ba talagang kwenta ang tamang proseso dito sa Pinas?! eh mga bayarang pulis pala kayo eh!” galit na galit na sigaw ko at sinipa ang isa sa mga upuan na nakita ko doon. “Sir, huminahon ho kayo. Wag po kayo mag-amok dito sa presinto.” sabi pa ng isang pulis. “Mga pulis kayo, hindi niyo dapat hinayaan! tinatawagan ko ang phone ni Grapes, walang sumasagot! mga walang kwenta!” singhal ko sabay alis sa presinto. Pagbalik ko sa kotse ko ay tumawag si William. “Boss, heto po ang CCTV footage na nirequest niyo, positive po. Mukhang pinagplanuhan ang pagkidnap kay Ms. Grapes,” saad ni William na sinend sa akin ang CCTV footage na hindi kalayuan sa presinto. Nanginig ako sa nakita ko. Posible kayang si Conrad ang may pakana nito? Hindi niya ba alam na anak niya si Grapes?! Dam
NEILHabang paalis ako ng morgue ay nakita ko rin na lumabas si Conrad. Nahagip siya ng mata ko na pasakay rin sa kotse niya. Mukhang may pupuntahan kaya sinundan ko siya. Pasimple akong sumunod sa sasakyan niya. Tinawagan ko si William.“Hello? William?” “Boss?”“Nasaan ka?”“Nandito po Boss sa Mansyon.” “May ipapagawa ako sayo. Pa-background check si Conrad Paloma at ang buong pamilya niya.” “Pero Boss? tama ba ang narinig ko? ipapabackground check niyo ang father-in-law niyo?”“Oo. Basta gawin mo na lang ang inuutos ko. Ginagawa ko ‘to para kay Lianna.” Habang nagmamaneho, nakita kong huminto si Conrad sa isang sulok. Doon ay may kinita siyang dalawang lalaking naninigarilyo. Pasimple akong kumuha ng litrato. Inabutan niya ito ng makapal na puting envelope. Sinuring mabuti ng dalawang lalaki at pagkatapos ay tumango-tango. Malamang ay pera ang laman non. Bakit siya nagbabayad sa mga iyon? sino bang ipapa-trabaho niya? posible kayang ako? galit na galit siya sa akin kanina.
GRAPESPagkagising ko ay masakit na masakit ang ulo ko. Nagulat pa ako dahil nakita ko ang kamay ko na may hawak na isang kutsilyo. Mabilis kong binitawan iyon at nagpanic dahil nakita ko si Lianna. Patay na siya. Isang malamig na bangkay ang ngayon ay nakikita ko sa harapan ko. Hinipo ko ang ulo ko dahil sobrang sakit at pagtingin ko sa kamay ko ay puro dugo. Dumudugo ang ulo ko. Anong nangyayari? tanong ko sa sarili ko. Halos mapikit-pikit ako sa sakit ng ulo ko at nagbu-blurred pa rin ang paningin ko. Maya-maya ay may narinig akong ambulansiya sa labas ngunit biglang iniluwa ng pinto ng restroom ang mga pulis. Ang isa ay kaagad akong pinosasan. “Teka, wala akong alam! wala akong alam, maniwala kayo sa akin! bakit niyo ako pinoposasan?!”“Ms. Grapes Paloma, inaaresto ka namin sa salang pagpatay kay Ms. Lianna!” “Hindi ako mamatay-tao! hindi ako mamayay-tao! bitiwan niyo ako! hindi ko pinatay si Lianna! nagkakamali kayo!” pagpupumilit ko sa mga pulis ngunit itinayo na nila ako
GRAPES Nang makarating kami doon ni William ay napaka-enggrande ng lugar. Ginanap ang banquet sa Mansyon ng mga Alcantara. Ibig sabihin, dito nakatira si Neil. Napakaganda at napakalaking mansyon. Ngayon lang ako nakapunta dito pero sa gilid-gilid lang ako, sinusubukang walang makabanggang kahit sino o kahit anong bagay dahil nahihiya ako. Kahit pa maganda at marangyang damit ang suot ko ngayong gabi, hindi ako maglalakas ng loob na makihalubilo at isa pa… nandito si Lianna. Hindi ko dapat siya makasalubong o kaya ay makita. Maya-maya lang ay nagsimula na ang program. “Ladies and gentleman, the new CEO of Alcantara Group of Companies, Mr. Neil Patrick Alcantara!” nagkaroon ng masigabong palakpakan pagkatapos magsalita ng emcee. Nakipalakpak din ako kahit na nasa likod lang ako at natatakpanbng napakaraming tao. Sa likuran ko ay ang malawak na hardin ng mga Alcantara. Siguro naman ay wala ng makakakita sa akin dito pero… ang kulay ng damit ko ay matingkad na silk na pula at k







