MasukKinagat ko ang ibabang labi ko at saglit na tiningnan siya at muling ibinalik ang tingin kay Jaxon at Pantaleon. Ang matandang ito ay nakangisi lamang habang pinagmamasdan ako."Huwag kayong makialam dito, Hyacinth. I should've done this a long time ago! Bago pa man lumala at lumaki ang gulo na ito! Matagal na dapat! Kapag hinayaan ko na naman sila, para ko na rin silang binigyan ng isa pang pagkakataon para patayin ako at ang sarili kong pamilya!" Puno ng hinanakita na sinabi ko sa kaniya.Huminto ito sa gilid ko malayo sa 'kin kaya umiling ako. Nanatili ang tingin ko kay Jaxon na ngayo'y matalim na ang tingin sa 'kin."You know what? Looking at you like this disgusts me. Na kung hindi lang dahil sa kagustuhan kong patayin ka ngayon ay hinding-hindi kita titingnan dahil nak
Matapos ang tagpong iyon ay tumulak na ako patungo sa presinto. Napag-alaman kong wala pa ang mga pulis na may dala kay Pantaleon kaya bumalik muna ako sa kotse ko. Bigla kong naalala ang baril na binigay sa akin ni Hyacinth nang hindi alam ni Sebastian kaya mabilis kong kinuha iyon sa pinaglagyan ko nito. Napatitig ako roon. Nang iangat ko ang tingin ko ay saktong tumambad sa harap ko ang sasakyang may lulan sa mga taong sumira ng buhay at pamilya ko. Ramdam ko ang pagpuyos ng galit ko nang makita ko si Pantaleon.Mabilis kong tinago iyon sa likod ko at bumaba na. I was about to take a step forward when a gunshots filled the whole area. Halos humiwalay ang kaluluwa ko sa katawan ko nang makita kong isa-isang bumagsak ang mga pulis at duguan na ang mga ito.Inaatake ang buong lugar ng mga tauhan ni Jaxon! Sigurado ako roon.
Padarag akong tumayo para sana puntahan siya ngunit natigilan ako nang kumalabog ang pintong iyon at iniluwa nito si Celestine. Nakita ko ang mabilis na pagbaling ni Sebastian ng tingin sa bata nang mabilis itong tumakbo patungo sa kaniya."Daddy! I missed you so much..." Celestine softly said to her dad na ngayon ay hindi na malaman ang gagawin, tila litung-lito ito lalo na nang yakapin siya ni Celestine nang umakyat na ito sa kama.Mabilis akong lumapit sa kanilang dalawa at saglit na sinulyapan si Irene. Bakas ang galit sa mga mata niya."Family time," I whispered to her at pasimpleng tinulak siya palayo.Nang ibaling ko ang tingin ko kay Sebastian ay nakita ko agad na nahihirapan at tila nasasaktan ito sa paraan
Patuloy ang pagmamasid ko sa kanilang dalawa habang ramdam ko ang pagkati ng puso ko sa maraming piraso. Gusto ko nang umalis dahil hindi ko na kaya ang mga nasasaksihan ko ngunit hindi magawang humakbang ng mga paa ko dahil sa panghihina.Pakiramdam ko ay tinotorture ako sa mga nasasaksihan ko. Lalo na nang makita ko kung paano pumulupot ang kamay ni Sebastian sa baywang ni Irene at pinaupo ito sa tabi niya. Sobrang lapit nila sa isa't isa at tila ini-enjoy iyon ni Irene kahit alam niya ang totoong sitwasyon.Anong gusto niyang palabasin ngayon?"Mas gusto mo bang tinotorture ang sarili mo kaysa umalis ka muna rito?" Tanong sa akin ni Hyacinth nang maupo siya sa tabi ko. Pabagsak niyang inilagay ang mga dala niyang pagkain sa mesa kaya naagaw namin ang atensyon ng dalawa na
Hindi ko alam kung matutuwa ba ako na ganito siya ngayon o hindi. Ipinagpapasalamat ko na nagising pa siya ngunit bakit kailangang ganito? Damn it, Sebastian.Nang sumapit ang gabi ay umuwi na ang apat. Nakatitig lang ako sa kaniya habang natutulog. Iniisip kung hanggang kailan siya ganito. Iniisip kung kailan magbabalik ang alaala niya dahil kahit masaya akong nagising na siya, alam ko sa sarili kong nahihirapan ako sa sitwasyon ngayon.Lalo na kay Celestine.Hindi ko pa muli ito nakikita mula nang magising si Sebastian. Hindi pa niya alam ang kasalukuyang nangyayari. But I was thinking if I could bring her here dahil baka makatulong kay Sebastian na makaalala. Kinuha ko ang cellphone ko nang maisip ang bagay na 'yon. Agad na dinial ko ang number ni Emerald. Nakailang ring pa iyon bago niya tuluyang sagutin. "Em, can you bring Celestine here tomorrow? Ipapasundo ko kayo riyan," sambit ko agad sa kaniya nang sagutin niya ang tawag ko. "Is that mommy? Can I talk to her?" Dinig kong
Hindi ito sumagot. Maya-maya pa, dahan-dahan itong nagmulat ng mga mata kaya sinalubong ko agad ang tingin niyang iyon. Ilang segundo kaming nagkatitigan hanggang sa naging minuto bago kumunot ang noo nito at iniwas ang tingin sa 'kin. "W-where am I..." He mumbled and looked around him before looking at me again. "W-who are you?"And there, I know it in myself and proved it that my heart is completely damaged at that point.I barely live the life I promised to cherish. I had argued with myself tonight and it took advantage of all the hopes I miscarried. The void I never desired to shelter had triggered my longing for happiness. It seeks tranquility. It searches for freedom; I ask for silence.I'm clueless about the healing process I'm taking— unaware of the purpose of all the disturbances, grieving, and disappearance; the sudden weak hours, vulnerability, and longing for existence.This emptiness grows more soundly than my daily progress. I can't illustrate what more mistakes and lon

![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





