LOGIN
Report
In the ruthless underworld of Los Angeles, an ancient feud between the Moretti and Volkov mafia families has simmered for decades. After a fragile truce is established, Alessia Moretti, a headstrong university student, believes she can escape the criminal life that has defined her family. But when her reckless brother, Lucas, accumulates a five-million-dollar debt with the infamous Nikolai Volkov, everything changes. To settle the debt, Nikolai demands Alessia’s hand in marriage. Forced into a union with the enemy, Alessia finds herself trapped in a dangerous game of power, deception, and forbidden desire. Nikolai has harbored an obsession for her since childhood, and now that she is his, he refuses to let her go. As secrets unravel and long-buried betrayals come to light, Alessia must decide where her loyalties lie. Will she fight for the family that raised her, or will she surrender to the man who has vowed to claim her as his own?
View MoreChapter 1
CHAPTER 1
”เราจะเอาตัวนางไปเป็นภาระทำไมกัน ให้นางนอนตายตรงนี้เสียยังดีกว่า“
”ใช่ข้าเห็นด้วย อาซือกับอาเหยียนเป็นบุรุษอย่างน้อยก็ควรเอาไปด้วย“ ”พวกเราจะแบกรับภาระบ้านรองไปทำไม รอดก็มีบุญ ตายก็ถือว่าหมดกรรม“ เสียงพูดคุยที่นางได้ยินทุกคำแต่คล้ายว่าขยับตัวไม่ได้ทำนางจำใจต้องหลับตาอยู่อย่างนั้น ก่อนจะมีภาพแทรกซ้อนเข้ามาในหัว เป็นภาพหญิงสาวที่อยู่ในจวนใหญ่โต แต่กลับถูกกดขี่หลังผู้เป็นบิดาออกไปราชการที่ชายแดนแล้วไม่กลับมาอีกเลย ไม่เคยได้ยินข่าวคราว จนทุกคนทำใจว่าบางทีถานต้าอู๋อาจไร้ชีวิตแล้วในภพนี้ นางมีน้องชายวัย2ขวบและพี่ชายกำลังรอการสอบเป็นบัณฑิต ตั้งแต่สูญเสียมารดาผู้ให้กำเนิด ภาระทั้งหมดตกอยู่บนบ่าของถานเตียนเถียนและเพราะเป็นบ้านรอง แม้มีผู้ใหญ่ในบ้านแต่ก็ไร้คนช่วยเหลือ “เตี้ยนเตี้ยนฟื้นเถอะ หากเป็นเจ้าต้องตายให้พี่ใหญ่ตายเสียยังดีกว่า” เสียงแหบเล็กๆข้างหูทำนางขมวดคิ้ว คล้ายกับว่ามีใครบางคนไม่ยอมให้นางลืมตา แต่อยากให้นางจำทุกอย่างเอาไว้ก่อน ”ทำไมถึงได้ยินภาษาแปลกๆ ทำไมถึงเห็นและรับรู้เรื่องราวพวกนี้!!“ ในสมองของนางประมวลทุกอย่างอย่างยากลำบาก คนที่ชื่อเดียวกันหน้าตาเหมือนกันนี่คืออะไร ไม่ใช่ว่า เธอเป็นถานเตียนเถียนที่ทำงานในองค์กรการกุศล แล้วถูกฆ่าชิงทรัพย์เมื่อคืนนี้เหรอ เหตุใดตอนนี้จึงไม่เจ็บเลยสักนิด แต่ที่หน้าแปลกคือแม้แต่ความคิดนางก็ยังใช้ภาษาโบราณได้อย่างคล่องปาก ระหว่างที่คิดทบทวน มีภาพมากมายผุดขึ้นมาในหัว เห็นว่าเด็กสาวที่ชื่อถานเตียนเถียนชื่อเดียวกับนาง ป่วยเซาะแซะมาหลายวัน แต่ฝืนร่างกายออกไปทำงานบ้าน จนเมื่อคืนนี้จู่ๆก็หยุดหายใจไปดื้อๆ ”ฝากที่ใหญ่กับน้องเล็กด้วย ข้าคงไม่มีวาสนา มีเพียงของที่ให้ไว้ช่วยเหลือเจ้า!!“ เสียงที่ผ่านลมมาทำนางผุดลุกขึ้นนั้ง พรึบ ”ทะลุมิติงั้นเหรอ!!“ สายตาหวานกวาดมองไปรอบด้าน ตอนนี้นางอยู่ในบ้านเก่าๆแต่ยังถือว่าดีกว่าในนิยายที่อ่านเจอว่านางเอกทะลุมิติมาในคอกหมู เป็นแบบนั้นสู้กัดลิ้นตายอีกรอบดีกว่า แต่กลิ่นเหม็นอับจนแทบขย้อนออกมานี่ก็ไม่ต่างกันนัก “ที่นี่ที่ไหน” จึกๆ นิ้วๆเล็กๆจิ้มลงมาบนแขนผอมแห้งจนนางต้องหันไปมอง “เจ้า…น้องสามงั้นหรือ” ดวงตาแป๋วแหว๋วที่ส่งมาทำนางน้ำตาปริ่มๆจะไหล “น้องรอง” เสียงแหบทุ้มของบุรุษทำนางกลั้นใจเงยหน้าขึ้นไปมองฝั่งตรงข้าม “พี่ใหญ่หรือ” แม้อยากกรี๊ดออกมาดังๆแค่ไหนก็ทำได้แค่ข่มใจ ใบหน้านวลเริ่มเบะออกมากวาดตามองไปรอบๆ ตายด้วยความทรมานในโลกเดิมไม่พอ ทะลุมิติมาแล้วยังรันทดกว่าเดิมอีก!! “ข้าดีใจที่เห็นเจ้าฟื้นขึ้นมาเสียที” คำพูดที่แฝงความดีใจแต่สายตากลับเศร้าสร้อยทำนางรู้ว่าเป็นเพราะอะไร “พวกเขา…หมายถึง…คนที่มาเมื่อครู่ จะทิ้งข้าไว้ที่นี่งั้นหรือ” นางพึ่งตะหนักได้ถึงลำคอที่แห้งผากเมื่อเอ่ยออกไปแล้ว “ดื่มน้ำเสียหน่อย” พี่ใหญ่อย่างถานปิงเหยียนรีบเทน้ำชาเย็นชืดให้น้องสาว แม้จะไม่อยากกินอะไรแต่ก็ต้องกลั้นใจยกขึ้นมาดื่ม “ท่านย่าและป้าสะใภ้จะพาพวกข้าย้ายไปที่เหิงเตียน พวกเขา…” สายตาคมหลบตาน้องสาววูบก่อนจะถอนหายใจ “พวกท่านคงมีแค่ท่านกับน้องสาม ท่านอยากไปหรือไม่” นางจำได้ดีถึงการฝากฝังของคนในความฝัน แต่จะทำอย่างไรหากบุรุษตรงหน้าอยากไป แล้วนางรั้งไว้ได้หรือ ทุกอย่างต้องถามความสมัครใจทั้งนั้น “ข้าไม่อยากไป แต่ว่า…เตี้ยนเตี้ยนตอนนี้สงครามกำลังรุนแรงขึ้น ไม่ช้าจะมีทหารเข้ามาเต็มพื้นที่ หากข้าไม่ไป…ความฝันที่จะได้เป็นบัญฑิตคงจบลง” นางกระพริบตาปริบปริบ “เช่นนั้นเอาน้องเล็กไว้กับข้า” เด็กที่นั้งตาแป๋วอยู่ข้างนางมีอายุเพียง2ขวบปีเห็นจะได้ นางจะปล่อยให้ไปลำบากลำบนได้อย่างไรกัน “เช่นนั้นเจ้าต้องพูดกับท่านย่าเอง เตี้ยนเตี้ยนที่พี่ยอมทิ้งเจ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่ตัว แต่หากพี่มีชีวิตที่มั่นคงกว่านี้ จะปกป้องเจ้ากับน้องเล็กได้ หากเราอยู่ด้วยกัน เราอาจจะตายระหว่างหนีจากภัยสงคราม” คนพูดดวงตาแดงก่ำ ไม่กล้าสบตานางตรงๆ “ข้า…เพราะว่าพ่อแม่ฝากฝังไว้ให้ดีกับท่านและน้องเล็กให้มาก ลองทบทวนอีกทีดีหรือไม่ ไปตอนนี้ก็ใช่ว่าจะได้สอบบัญฑิต สงครามเกิดเช่นนี้ไม่แน่ว่า…อาจจะต้องเลื่อนไปก่อน ท่านจะอยู่กับความกดดันของบ้านใหญ่ได้หรือ” ในฝันนางเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างตั้งแต่เมื่อก่อนจนปัจจุบัน นางรู้ดีว่าคนพวกนั้นต้องการถานปิงเหยียนไปเพราะเป็นบุรุษเอาไว้พึ่งพาได้เท่านั้น “ข้าจะขัดคำสั่งบ้านใหญ่ได้อย่างไร หากทำเช่นนั้นเจ้ากับน้องเล็กคงถูกทุบตี” นางพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะเงียบเสียงลงและใช้ความคิด “หากท่านป่วยใกล้ตายก็ไร้ประโยชน์มิใช่หรือ!!”Latest chapter
SHADOW OF VOW'S CHAPTER 116
Alessia Volkov Three months had passed since I returned to the manoir.Three months since I stood at the threshold of the room that had once felt like a mausoleum and breathed life back into it.Three months of mending what was broken between Nikolai and me thread by thread, breath by breath. It hadn’t been easy. There were silences too long, wounds too deep, shadows we tried to ignore. But somehow, against all odds, we held on. And in those months, something beautiful had taken root. Not just trust, but comfort. Laughter. Quiet moments that needed no explanation. The kind of peace neither of us thought we’d ever earn.The manoir no longer felt haunted.It felt like home.Nikolai had finished what he’d promised erasing every remaining trace of Viktor’s influence from his empire. Ruthlessly. Surgically. Piece by piece, he tore down the scaffolding of corruption that had once held his name in place. He was focused, precise, unrelenting in his pursuit of a cleaner legacy. And I watched
Last Updated : 2025-07-09SHADOW OF VOW'S CHAPTER 115
Nikolai Volkov The days no longer dragged. They tore through me like bullets, relentless and precise, punching holes through whatever semblance of control I still had. There were no gentle mornings. No slow stretches of time to collect myself. Only the blur of responsibilities, the noise of an empire that didn’t care if its king was breaking beneath the weight of an empty bed. If I slowed down, I’d feel it again. The void. The screaming silence of a house that used to echo with her laugh, her footsteps, her defiance. The way she used to slam doors and then kiss me like it was her favorite form of punctuation. The warmth of her body tucked into mine at night. The way she whispered my name in the dark, as if she wasn’t quite ready to believe she’d found someone to say it to. Alessia. My wife. My fury. My fire. My undoing. She still hadn’t called. No texts. No messages. No divorce papers. But no return either. And somehow, the not knowing was worse than anything else. Wo
Last Updated : 2025-07-08SHADOW OF VOW'S CHAPTER 114
Alessia Volkov One month had passed.Thirty long, excruciating days since I walked out of the manoir. Since I left behind a marriage built on passion, silence, and too many half-truths. A month since I looked into Nikolai’s eyes and told him I needed time. Space. Distance.A month without him.Without his presence looming in a room like a shadow. Without the feel of his hands on my skin, his voice brushing the edges of my anger and softening it. Without the chaos that only he could ignite in my veins and calm with a look.I hadn’t asked for a divorce. Not yet.I hadn’t called. Hadn’t texted. Hadn’t even looked at the envelope of letters he’d sent. Zayn had delivered them quietly, discreetly, with a look that said more than words ever could. He understood something had fractured.I kept the notes, though.Untouched, buried in the top drawer of my nightstand like they were weapons I wasn’t ready to wield. I wasn’t strong enough to read them yet. Because I knew Nikolai. He wouldn’t writ
Last Updated : 2025-07-07SHADOW OF VOW'S CHAPTER 113
Nikolai Volkov The days had blurred into each other like ink spreading across wet parchment messy, uncontrollable, permanent.Sunlight bled in through the tall windows every morning like a cruel joke, casting warm gold over cold marble floors she no longer walked on. The manoir, once a fortress of discipline and steel control, now felt too loud with emptiness. Every wall echoed with silence, a kind that rang louder than any scream. I used to find comfort in the solitude, in the stillness. Now, it mocked me.Every room screamed her name.Every hallway echoed with memories.Her laughter.Her footsteps.Her scent, still clinging to the air like a ghost refusing to leave.Since Alessia left, I hadn’t been the same. I wasn’t sure I ever would be.I haunted the corridors like a man condemned, dragging my feet like I could still feel the weight of her absence trying to suffocate me. I ate only when the gnawing in my stomach outmatched the ache in my chest. I slept only when my body collapse
Last Updated : 2025-07-06SHADOW OF VOW'S CHAPTER 112
Alessia Volkov The morning after Francesco De Luca’s visit, I sat in my father’s office no, my office now letting the silence wrap around me like a second skin. The chair in front of the desk remained empty, a quiet monument to the man who had once ruled from it like a king. The air still held the
Last Updated : 2026-04-05SHADOW OF VOW'S CHAPTER 105
Nikolai Volkov The car engine rumbled beneath us as I drove through the back roads leading to the location Viktor had so graciously provided. My hands gripped the steering wheel like a vice, knuckles pale with tension. My jaw ached from how tightly I was clenching it, and still, I didn’t relax. I
Last Updated : 2026-04-03SHADOW OF VOW'S CHAPTER 100
Nikolai Volkov The ringing in my ears from the gunshots had faded to a low, persistent buzz, but the weight in my chest hadn't eased. Every part of my body was tense, wired for war. Smoke still drifted in thin wisps through the air like phantoms refusing to leave. The coppery scent of blood mingl
Last Updated : 2026-04-02SHADOW OF VOW'S CHAPTER 99
Nikolai Volkov I took the steps two at a time, my lungs burning as the gravel crunched beneath my shoes. The manoir loomed in the distance, golden and regal beneath the afternoon sun, but the pit in my stomach had already begun to churn. Something was wrong. Something was off.The silence that gre
Last Updated : 2026-04-02
You may also like
Related Novels
New Release Novels
To Readers
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
reviews