LOGINDWAYNE'S P.O.V "Ano ba, Dwayne! Nasa tapat ka ng Diyos, tapos kung saan-saan naman gumagapang yang kamay mo. Makinig ka nga kay Father!" iritableng sabi niya habang masama ang tingin sa akin. Hindi ko maiwasang matawa dahil kung anong ekspresyon niya noong nagsisimula pa lang kami, 'yun pa rin ang ekspresyon niya hanggang ngayon. "Are you fighting again? At sa simbahan pa? Seriously, Mom and Dad!" walang emosyong sabi ng panganay ko na kakabalik lang galing sa banyo. May binata na ako. Ang bilis nilang lumaki. "Iyang tatay mo ang pagalitan mo. Ang kulit-kulit!" nakabusangot na sabi ni Allison. "Behave si Daddy, anak," kunwari'y pakiusap ko, inaasahan kong kakampihan niya ako, pero dumistansya pa siya sa akin. "Alam ko ang ugali mo, Dad. Nasa loob ka nga ng simbahan, nagsisinungaling ka pa," seryosong sabi ng anak ko. Aba't lokong batang 'to! Lumaki lang nang konti, marunong nang mangatwiran. Hindi na lang ako umimik at napapakamot na ibinalik ang atensyon sa pakikinig sa sermon
ALLISON P.O.V. 2 YEARS LATER..... As I watch my family laughing together in the living room, I can’t help but shed tears. After everything we’ve been through, we’ve finally found peace in each other’s hearts. "Drake, tawagin mo nga si Mommy. Maglalaro tayo," masayang sabi ni Dwayne sa panganay namin, na ngayon ay kaya nang magsalita ng tuwid, tumayo at maglakad ng mag-isa. Ang bilis din ng araw, buwan at taon. Parang kailan lang ay baby pa siya, ngayon ay tatlo na sila—kasama ang tatay na isip na bata. Karga-karga niya si Allayne, na mukhang nag-eenjoy sa ginagawa nila. “Mommy! Daddy wants you to come play with us,”nakangiting sabi ni Drake habang naglalaro ng kanyang mga kotse at dinosaur. Itong batang ito ay parang matanda kung mag-isip. Ayaw niya ng nakakalat na laruan sa kanyang mga gamit, at ayaw din niyang maistorbo kapag seryoso siya o nagbababasa ng libro. Sobrang talino—hindi namin alam kung saan niya nakuha. Kung tutuusin, parehas kaming bobo ni Dwayne sa ibang bagay, p
The next chapter will be the Epilogue. Sana'y nag-enjoy kayo sa story ni Allison at Dwayne. Maraming-maraming salamat sa lahat ng sumuporta sa story na ito mula sa simula hanggang sa katapusan. Sa lahat nang nag-iiwan ng comments, likes and gems, lalo na sa mga silent readers, kayo ang dahilan kung bakit natapos ko ang kwento na ito. Sana'y manatili pa rin kayo sa akin. Ito ang unang isnulat ko na story dito sa Goodnovel at hindi ito ang magiging huli. Marami pa akong pending at ilalabas na bagong kwento. Sana'y subaybayan niyo rin ang mga susunod ko pang obra. Hindi ako perkpektong manunulat kaya pagpasensyahan niyo na kung maraming errror. Nakakatamad kasi minsan mag-edit. Pero kahit isa sa inyo ay walang pumuna sa akin, inintindi niyo ang kwento. Sobrang Thank you sa inyong lahat🥹 Hanggang sa muli, paalam! - Goku🤣
DWAYNE'S P.O.V "Welcome to the outside world, Baby Allayne!" Malakas ang naging sigawan nang mga tao ng makauwi kami sa bahay nila Allison. Nandoon ang lahat na para bang sabik na sabik na makita ang anak namin. "So, ako lang talaga ang walang alam sa pangalan ng ating anak?" nakangusong tanong ko. Tinawanan niya lang ako at tumango. "Pwede ko na bang mahawakan ang apo ko?" tanong ni Tita Rose. Tumango naman si Allison at maingat na ibinigay si Baby Allayne sa kanyang lola. Ang saya-saya ng mga matatanda. Tuwang-tuwa sila sa mga bata, pero kapag lumaki na, isa na silang kunsomisyon kagaya ko. Pero syempre, biro lang. Palalakihin namin ng maayos ang anak namin. "Kumusta, Mom? Ang mga bisita kahapon, nabusog naman ba sila kahit wala kami?" natatawang sabi ko. "Naiintindihan naman nila kung bakit wala kayo, anak," nakangiting sabi ni Mom. "Congrats, may dalawa ka nang tagapagmana," dagdag pa ni Mom. Ngumiti na lamang ako bilang pagsang-ayon. Hindi ko talaga akalain na darating
ALLISON P.O.V. Mabilis nila akong isinugod sa pinakamalapit na ospital – ang St. Clare’s Medical Hospital. Gusto ko nang sakalin si Dwayne dahil sobrang sakit na nang nararamdaman ko. Isabay mo pa ang suot kong wedding dress, at kahit ang sandals na suot ko kanina ay hindi ko na alam kung saan tumilapon. Mabilis nila akong tinulungan na makapaglit ng damit. "Matagal pa ba, Dok? L-lalabas na ang anak ko!" Ang pawis sa aking noo ay unti-unting nagsipatakan sa mukha ko nang makahiga ako sa malambot na hospital bed. Sobrang sakit na talaga; hindi ko na kaya. "Saglit lang, Mrs. I-IE muna kita," sabi ng doktor. Gusto kong magsungit, gusto kong magalit, pero mas minabuti ko na lamang na tumahimik. Hindi ko na rin naramdaman ang daliri niya na ipinasok sa private part ko. "10 cm na, Mrs. Kapag sinabi kong umiri ka, saka ka lang iiri. Sa tiyan ang tingin kapag iiri – huwag kung saan-saan," sabi pa ng doktor, na agad ko namang tinanguan. Mayroon siyang dalawang kasamang nurse na umaalala
DWAYNE'S P.O.V Ang daan patungo sa altar ay puno ng mga bulaklak at kandila na kumikislap sa liwanag ng umaga. Ang mga bisita ay tumatayo na at nakatingin sa prinsesang naglalakad sa gitna. Ang mga mukha nila ay puno ng kaligayahan at pagkamangha. Nakita ko sina Mary at Monica na nakatayo sa gilid ng altar, kasama si Greg na nakaayos din ang damit. Ang kanilang mga mata ay puno ng luha ng kagalakan habang nakatingin kay Allison. Pagkatapos ng napakagandang musika, nasa harapan ko na siya. Sobrang ganda niya sa suot niyang damit. Kahit sabihin pang kabadingan para sa iba, para sa akin ay ito ay kagalakan at punong-puno ng pagmamahal. Hindi ko maiwasang maiyak. Inabot ni Tita Rose at Tita Alyana ang kanyang kamay sa akin, at agad ko namang kinuha at hinalikan. Ramdam ko ang init ng kanyang kamay habang hawak ko ito, at naramdaman kong muli ang nagbabadyang luha sa aking mga mata. Hindi ko maaninag ang mukha niya dahil natatakpan ito ng belo, ngunit alam kong umiiyak siya sa loob ni
DWAYNE P.O.VHalos apat na oras ang naging byahe namin simula Pampanga patungong Calatagan sa Batangas. May tagong rest house kasi ako na pinagawa dito, walang masiyadong tao at malapit lang din sa dagat. Pagdating namin ay sinalubong kami ni Mang Ramon, ang mapagkakatiwalaan kong taga-bantay ng re
DWAYNE P.O.V"Chill out first, Dwayne! You're acting like an idiot!" Sinamaan ko ng tingin si Greg. Prente siyang nakaupo sa swivel Chair habang abala sa pagpipindot sa kanyang cellphone. Paano ako kakalma, ni hindi ko naman alam kung bakit galit na galit ng sobra sa akin si Allison, isama mo yung d
WARNING⚠️⚠️Mature Content R-18!ALLISON P.O.V Running away was even more fun, especially since we were together. But I couldn't help feeling sad for Ate Cassandra, and I was very scared that she might reveal our child to Dwayne. At some point, I found myself thinking about telling him the truth –
ALLISON P.O.VKanina pa ako pabalik-balik sa cr, hindi dahil nagtatae ako kundi hindi ako mapakali. Ayokong pumunta sa party."Okay ka lang, ate?" Tinapik ako sa likod ni Angelo, nakabihis na ito at talaga namang pormang-porma. "A-ah O-oo..." Nauutal pang sagot ko habang nakaharap sa salamin, ni wa







