Sapphirean Series: PAWS

Wrong spelling and gramatically error ahead so kung sensitive sa mga words please wag naman pong masamain tao lang po nagkakamali

PLAGARISIM IS A CRIME.

All rights reserved. No part of this story may be reproduce,stored in a retrieval system, or transmitted, in any form, nang walang pahintulot ni Auhtor.

Any place, event and other things na napapaloob sa akdang ito ay mula sa malikot na imahinasyon ng Author. Ang mga panagalan na nasa librong ito ay maaaring mula sa malalpit sa aking buhay o sa mga nakakasalamuha ng inyong lingkod.

C MsIchigo

Prologue

Nagmamadali ang kilos ng lahat. Nasasabik at kinakabahan sa nagaganap ngayon sa pack house. Their Luna is giving birth to their future ruler and it is the most exciting yet terrifying hours of their lives. Even the beta and the third command have sweaty hands and keep looking at the Alpha who’s walking back and forth.

Napangiwi silang lahat ng marinig ang nahihirapang sigaw ng kanilang Luna, muntikan pang sumugod ang Alpha sa loob ng silid, buti na lamang at naging maagap ang dalawa at napigilan ito.

He growls “What’s taking them to long? Nahihirapan na sya”

Hindi naman maiwasang matawa ng beta. “Calm down man she’s giving birth, normal lang na masakit yun.”

The Alpha hissed.

Pare-pareho silang napatigil ng makarinig ng iyak sa loob ng silid. Maya-maya ay lumabas ang nakangiting mayordoma at iniumang ang nakabukas na pintuan. Mabilis na tumalima ang Alpha at pumasok sa loob ng silid.

Then they hear a howl.

Walang sisidlan ang kasiyahang kanilang nararamdaman ng marinig ang masayang alulung ng kanilang Alpha at Luna. Everyone in the pack stops and howls.

They howl in bliss.

Habang sa malayong kagubatan ng timog. Nagmamadali ang kilos ng isang anino. Hindi siya pweding magpahinay-hinay dahil mabilis siyang matutuntun ng humahabol sa kanila. Hindi na niya iniinda ang nadaramang sakit sa tagiliran na natamaan ng kanyang katungali kanina, nabawasan man niya ang humahabol, hindi pa rin siya nakakasigurado kung ilan pa ang pweding sumugod. Nararamdanman niya na ang panghihina buhat sa naganap na dwelo ngunit mahigpit pa rin ang pagkakayakap niya sa puting telang kanyang bitbit.

Nang makatawid na sila sa hangganan ng timog ay tumigil muna siya sa pagtakbo at sumandal sa malaking pinaka malapit na puno. Hinawi niya ang telang tumatabing sa mukha ng babaeng sanggol na kanyang bitbit.

Isang sanggol, isang napakagandang bagong silang na nilalang ang ngayo’y hawak niya.

“Don’t worry kiddo, everything will be alright.” Nakangiti nyang saad at tila naiinitindihan nito at humagikhik. Naging alerto siya ng makarinig ng alulung. Inilibot niya ang paningin. Mabilis niyang binalot muli ang sanggol sa tela at nagmamadaling tumakbo papasok sa kagubatan ng kanluran.