LOGIN"Anong nangyari?" nag-aalalang tanong ni Amanda. "Naka-confine sa hospital si Mama, kaya kailangan ko nang pumunta roon para makita siya."Pagkarinig na pagkarinig noon ay nagising si Jonathan. "I'll go with you."Nang mag-alinlangan si Amanda, sinabi niya agad, "Sige na."Agad siyang nag-ayos, nag-toothbrush, nagpalit ng damit, at sumama sa binata paalis.Pagdating na pagdating ng kotse sa hospital, mabilis siyang bumaba. Pero laking gulat niya nang makitang sumunod din sa pagbaba si Jonathan."You..." gulat na sabi niya.Seryosong tumingin ang binata. "Do you want me to come inside with you?"Umiling agad si Amanda. "Naku, wag na!"Sa klase ng relasyon na meron sila ngayon, paano niya ito ihaharap sa pamilya niya? Kung magkataong makita pa sila ng mga kapamilya niya rito, anong palulusutin niyang dahilan? Hinding-hindi niya masasabing boss niya ito dahil walang boss na ganito ka-hands-on sa personal na buhay ng empleyado.Kitang-kita ang pagkadismaya sa mukha ni Jonathan.P
Habang kumakain sila, halo-halo ang emosyon na nararamdaman ni Amanda.Dalawa lang ang pagpipilian ko ngayon: ang sabihin ang totoo kay Jonathan na matagal na kaming hiwalay ni Warren, o kaya ay tapusin na ang relasyon namin para wala nang gulo.Dahil kung aabot ng isang buwan at mangialam ito, masisira ang lahat."Let's go," sabi ni Jonathan nang matapos silang kumain.Tumayo na rin siya, pero bigla siyang napatigil. "Teka, hindi pa pala tayo nagbabayad."Akala niya ay libre ang lahat, pero naalala niyang siya ang nag-insist na siya ang manlilibre ngayong gabi. Kahit masakit sa bulsa, handa na sana siyang i-swipe ang credit card niya."I already settled the bill," kalmadong sabi ng binata.Nagulat si Amanda. "What? Kailan mo binayaran?""Noong nag-reserve ako ng table dito, bayad na ang lahat."Natahimik siya. Bakit hindi niya sinabi agad? Pinag-isip niya pa akong mamroblema sa aabutin ng bayarin!"You're impossible!" inis na reklamo niya.Natawa si Jonathan. "If you really
Mariing tinitigan ni Jonathan ang mga mata nito. "I mean... I want you to be my girlfriend."Hindi na ito ang unang beses na binanggit niya ang tungkol dito. Gusto niyang i-level up ang relasyon nila, hindi lang basta puro physical intimacy.Napakunot ang noo ni Amanda. "Pero hindi ba't nagkasundo na tayo noong una pa lang? We are only satisfying each other's physical needs, wala nang iba."Bahagyang lumungkot ang ekspresyon ng binata. May halong pagkadismaya sa boses nito nang magsalita ulit, "You've slept with me this many times, pero wala ka man lang bang nararamdaman na kahit konti para sa akin?"Sabi nga nila, ang mga babae ay nagkakaroon ng emosyon pagkatapos ng sekswal na ugnayan. Bakit sa kanya ay parang wala lang?"Wala!" mabilis na tanggi ni Amanda.Ang totoo, hindi sa wala siyang nararamdaman—sadyang natatakot lang siyang umasa. Pinapaalala niya sa sarili na hinding-hindi sila magiging seryoso sa huli. Isang matinding kirot ang naramdaman ni Jonathan sa dibdib niya. Wa
"Nahihirapan ka bang pumili? Do you want me to order for you?" tanong ni Jonathan nang mapansing parang estatwa siyang nakatingin sa menu."H-hindi na, ako na ang bahala," alanganing sagot niya.Pero bago pa siya makapili ng kahit ano, tinawag na agad ng binata ang waiter at pinag-order siya ng mga pinakasikat at pinakamahal na specialty dish ng restaurant. Habang pinapanood niya itong umorder, pakiramdam ni Amanda ay unti-unti nang nauubos ang laman ng bank account niya.Hindi nagtagal, inihain na ang mga pagkain.Kahit na napakasarap ng hitsura ng mga ito—mga imported steak at mamahaling wine—wala siyang ganang kumain dahil iniisip niya ang posibleng presyo nito."You're not eating much. May problema ba?" pansin ni Jonathan habang hiniwa ang sarili nitong steak.Tumitig si Amanda sa kanya at nagbabakasakali na magtanong, "Teka... you hate owing people favors, diba?"Natigilan ang binata at tinignan siya. "Why do you ask?""Wala lang, kasi... I'm just wondering kung bakit ganu
"What are you thinking about?" tanong ni Jonathan habang mas hinigpitan ang pagkakayakap sa kanya. Ramdam na ramdam niya kasing may gumugulo sa isip ng dalaga."Thinking about you," hindi sinasadyang nasabi ni Amanda.Nagningning ang mga mata ng binata sa labis na tuwa. "I didn't expect na ganoon mo na ako ka-miss."Hinalikan niya ito nang mariin sa labi bago pa man maka-rehistro sa isip ni Amanda ang mga sinabi niya. Dahil sa biglaang halik, natauhan si Amanda sa kanyang sinabi. Bakit ko naman nasabi 'yun nang hayagan? No wonder nag-e-enjoy siya ng sobra!"Tama na, stop kissing me!" iritableng pag-aangkin niya habang tinutulak ito palayo para makahinga.Ngumiti nang nakakaloko si Jonathan. "Since you missed me so much, I'll let you kiss me all you want."Namula nang husto ang mukha ni Amanda. Binigyan niya ito ng masamang tingin. Sino bang nagsabing gusto ko siyang halikan ng paulit-ulit? Ang kapal talaga ng mukha!Maya-maya pa, huminto ang sasakyan.Akala ni Amanda ay diretso
Walang emosyong sumagot si Amanda. "Sorry, I can't do that."Hindi makapaniwala si Easter sa narinig. "What did you just say?""Sabi ko, hindi ko magagawa ang gusto mo," diretsong ulit niya.Boss niya si Jonathan, at magkasama sila sa isang kumpanya. Paano niya ito iiwasan? Ang hiling nito ay isang malaking kahangalan."Hanggang kailan mo ba binabalak landiin si Jonathan?!" bulyaw ni Easter.Tumawa ng mapait si Amanda. "Bakit parang baligtad ang sinasabi mo? Bakit hindi mo tanungin si Jonathan kung bakit siya ang lumalapit sa akin?"Natahimik si Easter dahil alam niyang may punto ito. Kung ayaw talaga ng lalaki, walang babaeng makakalapit dito ng ganoon lang kadali."Kung gusto mo talaga siya, eh di ikaw ang lumapit sa kanya at subukang mag-apply bilang babae niya. Kung pumayag siya, eh di walang problema sa akin!" hamon niya.Namumula sa galit ang mukha ni Easter. Akala ba nito ay hindi niya sinubukan? Kung kaya lang niyang gawin iyon, matagal na sana niyang ginawa."Don't ge
“Hubarin mo… then lie down!”Kasabay ng isang mababa at malamig na boses ng lalaki. Biglang kumabog ang dibdib ni Amanda sa narinig.. Hindi niya alam kung kailan siya nagkaroon ng ganitong klaseng sakit, something she couldn’t even explain, a kind of shameful condition. Kapag umaatake ito… she just
NAKAKUNOT ang noo ni Amanda. He actually promoted her to executive assistant?Hindi kaya pinapahamak lang siya nito?“Sir… I’ve never worked as an assistant before. Baka hindi ko kayanin…” agad niyang sagot dito bilang pagtanggi sa promotion nito. Sa totoo lang, ang laman ng isip niya…was something
MAHIGPIT siyang tinitigan ni Manager Reyes.“Ano bang kasalanan ang ginawa mo?” tanong pa nito sa kanya.Bigla siyang tinawag ng Big Boss, hindi lang si Amanda ang nagulat, pati ang manager niyang si Reyes.Kumindat si Amanda ng inosente. “I… I don’t know either…”Pinagpapawisan ang palad niya. Ang
HALATANG hindi inaasahan ni Dr. Jonathan Ramirez ang sitwasyon. Pero pareho naman silang adults, some needs don’t need to be said. At alam din niyang may kondisyon si Amanda.“Sir…” ani niyang pabulong. Nanigas si Amanda. Parang nag-hang ang utak niya nang narinig ang boses ng lalaki sa kabilang lin







