جميع فصول : الفصل -الفصل 10

“Hubarin mo… then lie down!”Kasabay ng isang mababa at malamig na boses ng lalaki. Biglang kumabog ang dibdib ni Amanda sa narinig.. Hindi niya alam kung kailan siya nagkaroon ng ganitong klaseng sakit, something she couldn’t even explain, a kind of shameful condition. Kapag umaatake ito… she just wants it at hindi niya kayang pigilan ang sarili. Hindi na ito namimili ng oras o lugar, her work and daily life were already seriously affected.Hindi na kinaya ni Amanda. She gathered her courage and booked an appointment sa isang private hospital na ito. Pinili niya ito dahil sa mataas na confidentiality though the consultation fee was several times higher than ordinary hospitals. Pero ang in-expect niya ay isang female OB-GYN na nasa 40s…So why…bakit ang kaharap niya ngayon ay isang batang, matangkad na male doctor?“Ka— kailangan ko ba talagang… maghubad?” Tanong niyang sobrang kinakabahan. Napapangiwi siya..To take off her pants in front of a stranger, even if he’s a doctor she still

NAPATIGIL si Amanda dahil sa narinig niya. Napansin ni Warren ang bahagyang lungkot na dumaan sa kanyang mga mata. Ngunit nanatiling malamig ang boses nito na tila ba walang pakialam.“Sorry. Ilang beses ko ng sinabi sa’yo na may obsessive compulsive disorder ako,” wika ni Warren kay Amanda..“Pero hon… ako…” Mabilis na sabi ni Amanda. May pangangailangan siya..Hindi na niya kaya pang paghintay at umunawa ng paulit-ulit at intindihin ito.“Please, just help me hon… I feel so uncomfortable,” dagdag niya.Kinagat niya ang labi, habang ang mga mata niya ay puno ng luha at pagsusumamo. Her breathing turned uneven. She really wanted it. Her mind was filled with nothing else.Hindi niya na mapigilan.Napakunot ang noo ni Warren. Naiinis sa itsura niyang tila laging naghahanap ng ganun sa harap niya.“Kung ganyan ka na ka-desperate, find your own way to deal with it,” inis na wika sa kanya ni Warren na lalo niyang ikinagulat.Natigilan si Amanda sa sinabi ng asawa. Hindi niya mapig

MAHIGPIT siyang tinitigan ni Manager Reyes.“Ano bang kasalanan ang ginawa mo?” tanong pa nito sa kanya.Bigla siyang tinawag ng Big Boss, hindi lang si Amanda ang nagulat, pati ang manager niyang si Reyes.Kumindat si Amanda ng inosente. “I… I don’t know either…”Pinagpapawisan ang palad niya. Ang puso niya ay parang nakabitin sa ere. Habang mas gusto niyang umiwas lalo naman siyang hinahabol ng sitwasyon.Mahigpit siyang binantaan ng manager niya.. “Kung may ginawa kang mali, ikaw ang mananagot! Don’t drag me down with you, understand?”Tauhan ito ng stepmother ni Amanda at sa loob ng dalawang taon maraming beses siyang pinahirapan nito. Ngayon na tinawag siya ng Big Boss ay sigurado na agad ito na may nagawa siyang mali.Sa totoo lang ay matagal ng gustong ipahamak ni Reyes si Amanda pero dahil maingat si Amanda wala itong mahanap na pagkakamali. At ngayon—sa wakas, may pagkakataon na siya.“Understood, Manager…” mahinang sagot ni Amanda.Paalis na siya pero bigla siyang hinila nito

HALATANG hindi inaasahan ni Dr. Jonathan Ramirez ang sitwasyon. Pero pareho naman silang adults, some needs don’t need to be said. At alam din niyang may kondisyon si Amanda.“Sir…” ani niyang pabulong. Nanigas si Amanda. Parang nag-hang ang utak niya nang narinig ang boses ng lalaki sa kabilang linya… Saglit siyang natauhan pero agad na nalunod sa nararamdaman niya.Samantala sa kabilang linya ay dumilim ang mukha ni Dr. Jonathan Ramirez.“You’re not at work and you’re doing that at home?”Namula si Amanda. Gusto na niyang maglaho sa hiya. Hindi niya inakalang sa mismong sandaling iyon ay nasagot pa niya ang tawag ng Boss niya. At narinig pa siya nito na parang may ginagawa sa kabilang linya. Pero hindi niya na talaga napigilan kapag umaatake ang kondisyon niya, wala siyang control.“I… I already resigned,” mahina niyang sagot.Napakunot ang noo ni Jonathan. “Resigned? How come I don’t know? Hindi mo ba alam na kailangan ng one-month notice. Otherwise, breach of contract—kailangan mo

NAKATAGILID ang ulo niya, hingal na hingal. The unsatisfied desire, halos itulak siya sa hangganan ng pagkawala ng control. Nagsisi si Amanda. Dapat pala dinala niya ang gamit niya. Hindi niya akalaing kagagaling lang niya kaninang umaga ay uulit agad at dito pa mismo. Sa rest area ng CEO. Pero ang mas hindi niya inaasahan ay pumasok si Dr. Jonathan Ramirez. Narinig niya ang pagbukas ng pinto, parang tumigil ang mundo niya.Oh no… Kung makita siya nito, sa ganitong estado…Sunod-sunod na emosyon ang sumabog sa kanya.Takot.Hiya.Panic.Sinubukan niyang tumayo kahit pa natataranta pero hindi niya kaya. Nanghihina ang mga paa niy. Nawawalan siya ng lakas..At sa sandaling iyon ay bumukas ang pinto ng bathroom. At lumitaw ang bulto ni Jonathan. Nanigas si Amanda. Parang tinamaan siya ng kidlat. Nawala ang laman ng utak niya. Nagkatinginan silang dalawa. Gusto niyang maglaho na lamang.“S-sir?”Tinitigan siya nito mula ulo hanggang paa. Walang emosyon ang mukha. Pero ang titig ay parang hi