CHAPTER FIVE

MAHIGPIT siyang tinitigan ni Manager Reyes.

“Ano bang kasalanan ang ginawa mo?” tanong pa nito sa kanya.

Bigla siyang tinawag ng Big Boss, hindi lang si Amanda ang nagulat, pati ang manager niyang si Reyes.

Kumindat si Amanda ng inosente. “I… I don’t know either…”

Pinagpapawisan ang palad niya. Ang puso niya ay parang nakabitin sa ere. Habang mas gusto niyang umiwas lalo naman siyang hinahabol ng sitwasyon.

Mahigpit siyang binantaan ng manager niya.. “Kung may ginawa kang mali, ikaw ang mananagot! Don’t drag me down with you, understand?”

Tauhan ito ng stepmother ni Amanda at sa loob ng dalawang taon maraming beses siyang pinahirapan nito. Ngayon na tinawag siya ng Big Boss ay sigurado na agad ito na may nagawa siyang mali.

Sa totoo lang ay matagal ng gustong ipahamak ni Reyes si Amanda pero dahil maingat si Amanda wala itong mahanap na pagkakamali. At ngayon—sa wakas, may pagkakataon na siya.

“Understood, Manager…” mahinang sagot ni Amanda.

Paalis na siya pero bigla siyang hinila nito at bumulong sa kanya. “Kapag nagsalita ka ng kung anu-ano sa harap ng Boss natin ay hindi ka na makakatagal sa ilalim ko. Naiintindihan mo ba?”

Napangiti si Amanda ng mapanlait. Parang may mabuti bang nangyari sa kanya sa ilalim nito? Pinahirapan siya. Binully siya. At ngayon, natatakot ito na baka magsumbong siya pero wala siyang balak. May mas importante siyang dapat alalahanin.

Umiikot ang mata niya dahil sa sinabi nito at inalis ang kamay nito sa kanyang braso at dumiretso sa elevator Nakarating siya sa top floor.

CEO’s territory. Sa dalawang taon niya sa kumpanya, hindi pa siya nakaakyat dito. Dinala siya ng secretary sa office.

Dahan-dahan siyang kumatok..Knock knock

“Come in.”

Malamig na boses ang narinig ni Amanda.. Huminga siya ng malalim at pumasok. Black and white ang office. Cold. Elegant. Unapproachable. At doon nakita niya ang lalaki. Si Dr. Jonathan Ramirez. Nakatungo at nagbabasa ng documents.

Hindi siya pinansin ng lalaki. Biglang pumasok sa isip niya ang eksena sa clinic. “Stop it…” saway niya sa sarili…

Pero bigla may titig na tumama sa kanya. Pagtingin niya ay nakatingin na ito sa kanya. Diretso ang titig at malalim. At sa isang tingin lang ay nakaramdam siya ng pressure. Bumilis ang tibok ng puso niya.

“You look surprised to see me,” wika nito sa kanya..May ngiti ito sa labi pero malamig ang mga mata.

Kinabahan si Amanda. “S-sorry, Sir… I was just amazed by your presence…”

Tumaas ang kilay nito. “So… you’re attracted to me?”

“N-no! I’m just your employee… I wouldn’t dare think that way,” agad niyang sagot.

Nakakatakot ang aura ng lalaki.. Powerful. Dominating.

Tinitigan siya ni Jonathan na parang sinusuri. Maya-maya ay nagsalita ito. “How’s your condition?”

Nanigas siya sa tanong nito.. Ibig sabihin, siya nga iyon. Ang doctor na tumingin sa kanya.

“I-it’s better…” Namula siya.

“Your condition isn’t easy to cure if you need anything, you can come to me anytime.”

Nanginginig ang katawan niya. Anong ibig sabihin non? If she needs he’ll help her?

Hindi mapigilan ni Amanda ang sarili na na mula nang magkita sila ay nag-react na ang katawan niya. At ngayon mas lumalala.

Oh no… Her condition again.

“T-thank you, Sir… I’ll go back to work,” ani Amanda..Pinilit niyang kumalma. Kailangan niya munang umalis.

“Did I say you can leave?” tanong sa kanya ni Jonathan.

Tumigil siya at tumingin sa lalaki.

“Sir… Do you still need something?”

Tumayo si Dr. Jonathan Ramirez. At lumapit sa kanya. Matangkad ito. Perfect build. Irresistible. Hindi pweden hindi ka mapatingin dito.

Napalunok si Amanda.

“You’re thinking something,” sabi ni Jonathan, habang dahan-dahan itong lumalapit sa kanya.

Bigla itong yumuko at bumulong malapit sa tainga niya.

“Ano ang iniisip mo?” tanong sa kanya ng lalaki.

Napatigil si Amanda.

“I was thinking of—…”

Muntik na niyang masabi ang totoo pero agad siyang nagbago ng sagot.

“Working harder. Learning from you, Sir...”

Pagtingin niya ay nasa harap na pala niya si Jonathan. Sobrang lapit nito sa kanya. Ang presensya nito ay nagpapatigil sa kanya. Nahihilo siya. Pakiramdam niya ay inaakit siya ng lalaki. Mas lalo siyang naghahangad.

Magulo ang isip niya. Halos masabi niya ang totoo na kailangan niya ito. Tinitigan siya ni Jonathan mula ulo hanggang paa. Hindi niya alam kung galit ba ito. Kinabahan siya pero imbes na pagalitan ay nagsalita ito.

“I need an assistant. Starting tomorrow, you’ll be my temporary executive assistant,” wika sa kanya nito.

Nanigas si Amanda. Her world just changed.