Mag-log inNapakagat-labi siya at sa huli, kahit labag sa loob, sinabi niya, “Sorry.”Pagkasabi noon, para siyang manok na natalo sa sabong, yumuko ang ulo, wala na ang kaninang yabang.Lumipat ang tingin ni Harmony sa tiyuhin ni Leign. Hindi na niya kailangang magsalita, malinaw na malinaw ang ibig sabihin ng tingin niya.Namula ang mukha ng tiyuhin ni Leign, halatang pigil na pigil.Ibig sabihin ba, siya rin kailangan mag-sorry?Sabay-sabay na napatingin ang lahat sa kanya. Sa dami ng matang nakatutok, bahagya niyang ginalaw ang labi. “Pa… pasensya na.”Pagkatapos niyang magsalita, ramdam niyang parang nasusunog ang mukha niya sa hiya.Isang vice president ng ospital, humihingi ng paumanhin sa isang simpleng doktor. Kung kumalat ang balitang ’to, wala na, durog ang dignidad niya.Napatingin si Dean Lorenzo kay Gerry na parang humihingi ng tulong.“Bakit kayo tumitingin sa akin?” malamig na sagot ni Gerry. “Ang magsasabi kung okay na o hindi, anak ko ang bahala.”Muling bumalik ang lah
Pagkasabi niya ng salitang iyon, halos lahat ng nasa loob ng silid ay napatigil. Lalo na ang tiyuhin ni Leign.Sino ba naman ang hindi nakakakilala kay President Legaspi ng Auspicious Medical? Siya ang inaasahang mag-iinvest sa ospital, kaya personal siyang dumating para mag-inspection. Sobrang big deal nito, ang hospital president mismo ang sumalubong, kasama ang halos lahat ng matataas na opisyal.At ngayon sasabihin mong ang isang simpleng doktor na hindi pa regular ay anak ng President Legaspi?Biglang kumabog ang dibdib ng tiyuhin ni Leign. Ramdam niyang may masamang mangyayari. Pero sa kasamaang-palad, ang pamangkin niyang kulang sa situational awareness ay biglang nagsalita.“Who do you think you are?”Hindi talaga ito sineryoso ni Leign. Tatay ni Harmony? So what? Akala niya dahil nakaayos at mukhang may kaya ay big deal na?Pero pagkasabi niya noon, agad namula ang mukha ng tiyuhin niya na parang atay ng baboy sa galit. Malakas itong sumigaw, “Leign, shut up!”Hindi pa
Agad na tumango ang dean. “President Legaspi, please.”Naglakad ang grupo sa loob ng ospital na halatang may bigat ang dating. Isang tingin pa lang ng mga tao sa paligid, alam na nilang puro high-level management ang nandoon. Nasa unahan pa mismo ang hospital president. At doon sa lalaking naka-suit na napapalibutan ng mga tao, matikas ang tindig, kalmado pero may authority, kitang-kita na hindi siya ordinaryo. Kung personal siyang sinalubong at inasikaso ng top management ng ospital, malinaw na mataas ang estado niya.Silence… Isang kakaibang katahimikan ang bumalot sa opisina.Hawak ni Billy ang sentido niya, halatang sumasakit na ang ulo. Si Harmony naman ay maayos pa ring nakaupo sa tapat niya, parang naghihintay kung ano ang magiging desisyon niya.Matapos ang ilang sandali, nagsalita si Billy. “Harmony, alam mo naman na hindi ko kayang magdesisyon mag-isa sa bagay na ’to.”“Kung gano’n,” kalmadong sagot ni Harmony, “sabihin niyo na lang po sa taas exactly ang sinabi ko. S
Tinawag si Harmony sa opisina ng hepe noong hapon. Pagkapasok pa lang niya, tumayo agad si Billy at siya pa mismo ang humila ng upuan para sa kanya. “Harmony, upo ka muna, sit down.”Medyo nagtaka si Harmony sa sobrang asikaso niya. Umupo siya at diretsong nagtanong, “Sir, may kailangan po ba kayo sa akin?”Umupo si Billy sa tapat niya, paulit-ulit na hinihimas ang mga daliri na parang nag-iisip kung paano magsisimula. Hindi naman nagmamadali si Harmony, tahimik lang siyang naghihintay.“Harmony,” sabi ni Billy matapos ang sandali, “mahigit dalawang buwan ka na sa department natin, ’di ba?”Tumango si Harmony. “Opo.”“Bakit mo nga ba pinili ang cardio-thoracic surgery noon?”“Habang nag-i-intern ako abroad, nakakita ako ng isang heart transplant na ginawa ng mentor ko. Sobrang impactful. Doon ko naramdaman kung gaano kahalaga ang puso sa isang tao.”“Naiisip mo bang magpunta sa ibang department, bukod sa cardio?”Bahagyang nagulat si Harmony at tumingin diretso kay Billy. “Sir,
Hindi alam kung ano ang sinabi sa kabilang linya, pero bigla ni Leign pinunasan ang luha at napangiti. “Uncle, you're the best talaga.”Pagkababa ng tawag, mahigpit niyang hinawakan ang cellphone at ngumiti nang may halong tagumpay.“Harmony, kahit gaano ka pa kagaling, kapag nakaaway mo ako, huwag ka nang umasa na makakatagal ka pa sa ospital na ’to.”*Samantala, walang kaalam-alam si Harmony na kaya palang umabot sa ganitong kababawan si Leign. Matapos niyang asikasuhin ang mga pasyente at makita na halos oras na ng uwian, nagpunta na siya sa locker room para magpalit ng damit.May ilang kasamahan din doon. Mukhang may pinag-uusapan sila at nang makita siyang pumasok, bigla siyang tinanong ng isa, parang casual lang. “Ay, Doctor Harmony, kilala mo naman ang Auspicious Company, ’di ba?”Kumislap ang mata ni Harmony. Hindi pa siya nakakasagot nang may isa pang sumagot. “Hello, doctors tayo, impossible namang hindi natin alam ang Auspicious.”“Eh iniisip ko lang kasi, kakabalik
Nakaupo si Leign sa pwesto niya, parang walang nangyari habang tuloy-tuloy na nagta-type sa keyboard.Nakatutok sa kanya ang malamig na tingin ni Harmony.“Sinadya mo ‘yon,” diretso niyang sabi.“Ha? Ano?” pa-simpleng sagot ni Leign, parang walang bigat.“Hindi mo kailanman sinabi sa akin ang tungkol sa Bed 11.”Kunwari’y nag-isip sandali si Leign, tapos saka sumagot nang parang wala lang. “Ah, siguro nakalimutan ko.”Bago mag-opera si Harmony, halos isang oras silang magkasama sa iisang opisina. Sa loob ng isang oras na ‘yon, hindi niya man lang naalala?At sa tono pa lang ng sagot nito, halatang hindi niya talaga sineseryoso.“Leign, alam kong may sama ka ng loob sa akin,” malamig na sabi ni Harmony. “Pero hindi pwedeng gawing biro ang tungkol sa pasyente. May konsensya ka pa ba bilang doktor?”Kahit si Lyle, na mayabang at unang-una pa siyang hindi gusto, hindi kailanman gumamit ng dirty tricks sa trabaho. Dahil alam ng lahat na kapag sa trabaho ka naglaro, pasyente ang pin
Pagkatapos niyang magpahinga at kumalma kahit kaunti, alam ni Harmony na hindi na siya puwedeng magtagal. Tahimik siyang lumabas ulit ng kwarto.Napatingin si Darien sa kanya at napansin ang mapulang dulo ng tenga ni Harmony, pero nagdesisyon na hindi na babanggitin yung nangyari kanina. Rabbit bit
Huminga nang malalim si Harmony.Okay lang ‘to, kaya ko ‘to.Kahit gano’n kalaki ang kumpanya nila, tao pa rin sila, hindi naman sila tigre.Hinawakan niya ang kamay ni Darien, at hinila siya nito palabas ng kotse.Kahit medyo malayo pa, ramdam na ramdam ni Harmony ang mga mata ng lahat na nakat
Pagkalma ni Xander, dumiretso siya sa nurse station.Nakaupo sa harap ng computer ang nurse. Nang makita siya, ngumiti ito. “Dr. Cuervo, hindi ka pa pala umaalis?”“May itatanong lang ako. Yung nasa bed 18, anong pangalan nun? At yung babaeng nagaalaga sa kanya, anong relasyon nila?”Tiningnan ng
Pagbalik sa bahay, hindi makatulog si Ranna habang nakahiga sa kama.Si Jaime naman, na katabi niya, ramdam ang paggalaw niya at pumapasok na ang malamig na hangin sa pagitan ng kumot. Naiirita na itong nagsalita, “Kung ayaw mong matulog, lumipat ka na lang sa kwarto ni Harmony. Huwag mo akong isto







