ログインParang biglang nagising si Harmony mula sa panaginip. Umalis siya sa yakap ni Darien at kumurap-kurap habang nakatingin dito.“Ano ulit yung sinabi mo kanina?”Hinawakan ni Darien ang kamay niya at marahang hinalikan ang likod ng kamay nito. Seryoso siyang tumingin sa kanya.“Harmony, gusto mo bang magkaroon tayo ng wedding ceremony?”Mabilis na umiling si Harmony at agad nagpaliwanag.“Yung mga sinabi ko kanina tungkol sa kasal, shinare ko lang naman yun. Hindi ko sinasabi para magpa-wedding ka para sa akin.”“Alam ko,” sagot ni Darien na may ngiti sa labi.Sandaling nagulo ang emosyon sa mata ni Harmony. Tumahimik siya sandali bago muling yumakap kay Darien.“Okay na talaga ako sa ganito, Darien. Wala naman akong obsession sa wedding. Basta nandito ka at si Daria, sobrang satisfied na ako. Totoo, masaya na ako. Sobrang saya ko na.”Habang nagsasalita siya, hindi niya alam kung bakit parang naiiyak siya.Medyo nagmamadali ang tono niya, parang gusto niyang ipaintindi kay Dar
Nakasandal si Daria sa mesa sa loob ng isang clothing store habang nakasapo ang baba niya sa kamay. Sa kabilang banda, si Darien naman ay abala sa pagpili at pagtingin sa mga damit na nakasabit sa rack.Pagkalipas ng ilang minuto, hindi na nakatiis si Daria at nagtanong.“Papa, hanggang kailan ba magsho-shopping si Mama?”Makalipas ang ilang araw, iimbitahan si Harmony sa kasal ng isa sa mga katrabaho niya. First time niyang a-attend ng wedding ng ibang tao, kaya medyo wala siyang experience kung ano ang dapat isuot. Naisip niya na mas mabuting maging formal, kaya noong day off niya ay hinila niya si Darien at si Daria papunta sa mall.Matagal na rin siyang hindi nakakapag-shopping kaya halos bawat tindahang madaanan nila ay gusto niyang pasukin at tingnan.Mukhang sobrang enjoy siya.Pero medyo kawawa ang dalawang sumunod sa kanya.Ngayon lang talaga naintindihan ni Darien kung bakit ilang taon na ang nakalipas ay ayaw ng ama niya na samahan ang asawa nito sa shopping. Wala nam
“Ano ba ginagawa mo!” nagulat si Zenaida at agad hinawakan ang braso ni Xander.Hindi mapigilan ni Xander ang sobrang excitement. Mahigpit niya itong niyakap at pinaikot-ikot sa sala.“Zey! Pumayag ka nang pakasalan ako! Magpapakasal na tayo!”Medyo nahilo si Zenaida sa kakapaikot niya, pero may ngiti pa rin sa mukha niya kahit may halong helpless ang boses.“Ibaba mo muna ako.”“Hindi! Gusto kitang yakapin nang ganito,” masayang sabi ni Xander.Umikot pa siya ng ilang beses, pero maya-maya siya naman ang nahilo. Nadulas ang hakbang niya.Pareho silang bumagsak sa sofa.Napunta si Zenaida sa ibabaw niya, habang mahigpit na nakahawak ang kamay ni Xander sa baywang niya.Nagkatinginan sila.Sa sandaling iyon, parang tumahimik ang buong paligid. Tanging paghinga lang nila ang maririnig.Tinitigan siya ni Xander na parang gusto niyang silipin hanggang sa kaibuturan ng kaluluwa niya.“Wife,” mahina niyang sabi, mababa ang boses at puno ng excitement na hindi niya maitago.“Hoy,
COUGH! COUGH! COUGH! Pagkarinig ng tanong na iyon, halos mabulunan si Xander sa sarili niyang laway. Napaupo siya nang tuwid habang sunod-sunod ang ubo niya, at agad namula ang mukha niya sa hiya.“Mom, bakit ganyan? First time niyo pa lang magkita tapos ganyan agad ang tanong niyo,” reklamo ni Zenaida.Mukhang walang pakialam ang nanay niya at natural lang ang tono.“Ano naman? Hindi na kayo bata. Kung okay naman kayo sa isa’t isa, mas mabuti pang magpakasal na kayo nang maaga at magkaanak.”“Mom, kakasimula pa lang namin mag-date. Ang bilis niyo naman,” sabi ni Zenaida habang nakataas ang kilay. “Relax ka naman.”“Ano bang masama doon? Noong panahon namin ng tatay mo, pangalawang beses pa lang kaming nagkita, nagpakasal na kami.”“Hindi na pareho ang panahon ngayon.”“Eh marami pa ring ganyan ngayon. May mga nagfa-flash marriage pa nga,” sagot ng nanay niya. “At saka matagal na rin naman kayong magkakilala ni Xander, di ba?”Simula noong huling beses na nakausap ni Xander a
“Sige na nga, sige. Hawakan mo na,” sabi ni Zenaida habang hinayaan niyang kumapit si Xander sa braso niya.Sa totoo lang, ayaw din naman ni Xander na maging ganito ka-clingy. Pero sanay si Zenaida na maging independent. Marami siyang bagay na kaya niyang gawin mag-isa nang hindi umaasa sa iba.Kaya minsan pakiramdam ni Xander kailangan niyang ipaalala palagi ang presensya niya sa harap nito. Parang gusto niyang siguraduhin na hindi siya makakalimutan ni Zenaida.Sa loob-loob niya, gusto na talaga niyang pakasalan si Zenaida.Pakiramdam niya kung mag-asawa na sila, mas magkakaroon siya ng sense of security.Pero hindi niya magawang banggitin iyon. Kahit matagal na silang magkakilala, ilang buwan pa lang naman silang magkasintahan. Natatakot siyang baka matakot si Zenaida at lumayo.Habang nakahawak si Zenaida sa braso niya at may bahagyang ngiti sa labi, hindi napigilan ni Xander na yumuko at subukang halikan siya.Bahagyang tinulak siya ni Zenaida habang kinakapa ang loob ng ba
Uminom ng isang lagok ng tsaa si Darien bago sumagot.“Wala kaming balak magka-second baby.”“Bakit naman?” tanong ni Xander. “Ang cute kaya ni Daria. Sigurado akong magiging cute din ang pangalawa niyo. Mas masaya rin kapag mas marami ang bata sa bahay.”Kalmadong sumagot si Darien. “Sapat na sa amin si Daria.”“Ganoon din ba ang iniisip ni sister-in-law?”“Oo. Pareho naming napagdesisyunan.”Napailing si Xander habang napapa-“tsk”.“Sayang naman ang good looks at talino niyong dalawa.”Napangiti lang si Darien.“Hindi naman sa dami ng anak nasusukat ang pagpapalaki. Isang anak lang, sapat na. May oras kaming tutukan siya, at may oras din kami para sa sarili namin. Mas balanced ang buhay.”Sandali siyang tumingin sa direksyon ni Daria bago nagpatuloy.“Sinabi rin ni Harmony na ayaw na niyang magkaroon ng isa pang anak na hahati sa pagmamahal namin para kay Daria. Para sa amin, unique siya. Dinala namin siya sa mundo para maging masaya.”Tumango si Xander.“Mukhang pinag-i
Alam ni Harmony na sa kalagayan niya noong panahong 'yon, imposibleng panatilihin ang bata. Wala siyang kakampi, kailangan pa niyang tapusin ang pag-aaral.Nung gabi na nagpasya siyang magpakasal, nakahiga siya sa kama, hindi makatulog. Napatingin siya sa tiyan niya. Yung desisyong ginawa niya, hin
Sa mga sumunod na araw, bumalik si Harmony sa dati niyang routine, uma-attend ng klase sa umaga, tumatambay sa library kapag walang klase, at nagtatrabaho sa milk tea shop sa gabi. Tuwing alas-diyes ng gabi, sinusundo siya ni Darien. Maliban sa pagiging sobrang maingat na huwag mabuking, masaya nama
Gustong-gusto na lang sanang lumubog sa lupa ni Harmony sa sobrang kahihiyan. “Professor Darien, kasalanan ko po talaga…”Medyo tumapang ang boses ni Darien, “Sabihin mo nga, anong dahilan at hindi ka nakinig?”Namula pati leeg ni Harmony. Gusto sana niyang magimbento ng palusot, kahit ano lang pa
Ang itim na Benz ay tahimik na nakaparada sa kanto. Nang makita siyang paparating, bumaba si Darien mula sa sasakyan. Sa ilalim ng ilaw, ang matangkad at matikas niyang katawan ay parang nabalot ng malambot na liwanag. Ang gilid ng mukha niya ay malinaw na may matitigas na anggulo.Nabilis ang tibo







