LOGINLumingon ang kaanak, at doon nakita ni Harmony ang mukha nitong halatang pinagdaanan na ng maraming hirap sa buhay, basang-basa ng luha.Para sa ibang tao, ang ilang daang piso ay katumbas lang ng isang kainan. Pero para sa iba, iyon na ang pwedeng magligtas ng buhay.Nang makita si Harmony, bahagyang gumalaw ang labi ng kaanak, pero walang lumabas na salita. Ngayon na kaharap na niya si Harmony, bigla siyang nawalan ng lakas ng loob na ulitin ang mga salitang sinabi niya kanina.Simula nang ma-admit sila, malinaw na malinaw sa kanya kung paano sila tinulungan ni Doctor Harmony. Alam niyang hirap ang pamilya nila sa pera, kaya kung ano ang pwedeng tipirin, tinipid na talaga nito. Nang sabihin ng pamilya na may low protein ang dugo ng pasyente, inirekomenda ni Doctor Harmony ang albumin para mas mabilis gumaling. Kahit masakit sa bulsa, nagdesisyon silang pumayag.Ilang araw na tinurukan, at totoo namang gumanda ang kondisyon. Pero syempre, pera pa rin ang problema, hindi naman pwed
“Doctor Harmony, hinahanap po kayo ng pasyente sa Bed 4.”Tumunog ang intercom sa opisina, boses ng nurse ang maririnig. Tumayo si Harmony at lumabas ng opisina.Pagbalik niya, sakto na sa oras ng kain.“Doctor Harmony, sabay na tayo sa canteen,” sabi ni Zenaida habang tumatayo mula sa puwesto niya.“Sige,” sagot ni Harmony.“Gusto mo ba ng milk tea? Bigla akong nag-crave, treat ko na.”“Hindi ba sabi mo last time magda-diet ka?”“Ay, last time ‘yon. This time, iba na,” tawa ni Zenaida.Magkatabi silang naglakad palabas. Ang iba pang nasa opisina ay paisa-isa na ring bumababa para kumain.Si Leign na lang ang naiwan.Dahil sa koneksyon ng pamilya niya, marami ang pilit na nakikipag-close sa kanya, pero walang talagang naglalakas-loob na makipagkaibigan nang totoo.Samantalang si Harmony, gusto siya ng mga doktor, gusto rin siya ng mga nurse. Madalas siyang yayain na mag-duty nang magkasama o sabay kumain.Mas nauna namang dumating si Leign sa department, mas matagal na rin
Hindi mapigilan ni Harmony na tumaas ang gilid ng labi niya, halatang napapangiti.Kamakailan, nahilig si Gerry sa pangingisda at balak na niyang bumili ng fishing gear. Ilang araw ding nag-research sina Darien at Harmony, kaya iyon ang napili nilang birthday gift para sa kanya.Pagdating pa lang sa bahay ng mga Legaspi, excited na agad si Daria at siya na mismo ang nag-doorbell.Gaya ng inaasahan, si Gerry ang nagbukas ng pinto.Paglabas pa lang niya, agad nang tumunog ang malinaw at masiglang boses ni Daria.“Happy birthday po, Grandpa! Sana laging healthy kayo, may good luck tapos matupad lahat ng wishes niyo, at laging masaya!”Sabay iniabot niya ang drawing na hawak niya, pati ang isang bouquet ng bulaklak.Sunod-sunod, parang sanay na sanay. Napatingin si Harmony na parang hindi makapaniwala.Saan ba natutunan ng batang ‘to ang script na ‘yan? Birthday song lang naman ang itinuro niya.Mula sa gilid, maririnig ang boses ni Darien na may halong biro. “Mukhang tataas na na
Pagdating ni Darien sa bahay, tahimik na tahimik ang loob. Bukas ang ilaw sa sala pero walang tao. Sa mesa may nakapatong na isang drawing. Sa totoo lang, tao lang ang halatang laman ng drawing, hindi mo talaga masasabing kung sino iyon. Pero alam agad ni Darien na si Daria ang gumawa noon, at para iyon sa lolo niya.Sa tabi ng drawing, may mga bulaklak na gawa sa clay. Hindi pulido ang hugis, halatang gawa ng bata, pero punong-puno ng inosenteng saya.Napangiti si Darien. Lumakad siya papunta sa kwarto at marahang binuksan ang pinto. Sa kama, magkatabi ang mag-ina, parehong nakapikit at mahimbing ang tulog.Dahan-dahan siyang nagbukas ng cabinet at kinuha ang pajama niya. Bago lumabas ng kwarto, iniwan niyang bahagyang nakasara ang pinto.Pagkatapos maligo, bumalik siya sa kwarto at sandaling tumayo sa gilid ng kama, pinagmamasdan ang mag-ina.Noon, halos lahat ng oras at lakas niya ay nasa pag-aaral at trabaho. Kontento na ang loob niya, kaya para sa kanya dati, ang pag-aasawa a
“Eh ano ang kakainin natin tonight?” tanong ni Harmony.“Ano bang gusto mong kainin, Daria?” balik niya.Nag-isip munang mabuti si Daria, seryoso ang mukha, tapos saka nagsalita. “Gusto ko ng fries saka hamburger.”Kinindatan siya ni Harmony. “Gusto mo ba may kasamang Coke?”Biglang sumigaw si Daria sa tuwa. “Yes! Mama is the best!”Pagkatapos magpa-takeout, umuwi na silang dalawa. Habang kumakain na sila sa bahay, biglang tumawag si Darien sa video call.“Papa!” sigaw ni Daria.Pagkasagot ni Harmony, agad na lumapit si Daria sa screen.Nasa opisina pa si Darien. May suot siyang salamin, at sa likod ng lente, malambot ang tingin niya sa mag-ina.“Kumain na ba si Daria?” tanong niya.“Kumakain na,” sagot ni Daria sabay abot ng hawak niyang burger papunta sa camera.Hindi yung tipo si Darien na pagbabawalan agad ang bata sa tinatawag na junk food. Para sa kanya, ayaw niyang pigilan ang pagiging bata ni Daria.“Burger pala. Masarap ba?” tanong niya.“Masarap!” sagot ni Daria.
Nang makita ni Doctor Alexis ang itsura ni Leign, mas lalo lang siyang nainis. Parang may naipong galit sa dibdib na hindi niya mailabas. Sa isip-isip niya, iniisip na lang niya kung paano ito idadaan sa department head, magpapakaawa, at tuluyang ipapasa sa iba ang problemang hindi niya pwedeng pagalitan o parusahan, isang mainit na patatas.“Sige na, sa susunod mag-ingat ka,” malamig niyang sabi. “Doktor tayo, hindi pwedeng pabaya. This is basic.”“Opo, salamat po, Doctor Alexis,” mahinang sagot ni Leign.Lumabas siya ng opisina. Tahimik na ang hallway, wala nang tao.Habang dumadaan siya sa treatment room, may narinig siyang mga boses sa loob.“Si Doctor Leign na naman, mali na naman ang medical order. Ngayon potassium chloride IV push pa. Hindi ba talaga siya nagbabasa?”“Nadaan ako kanina sa opisina, narinig ko pinapagalitan siya ni Doctor Alexis. Mukhang talagang sumabog na yung pasensya.”“Sa totoo lang, every time na ka-duty ko siya, kabado ako. Nagdo-double check talaga
Nagsimula nang mag-imagine si Harmony na nakasuot siya ng sexy na pajama habang nakatayo sa harap ni Darien na sobrang seryoso at maayos tingnan. Bigla siyang kinilabutan.Hindi puwede!Siguradong iisipin ni Professor Darien na hindi siya matinong babae, baka itapon pa siya sa lawa.Kaya pinag-is
Pagkasabi pa lang noon, tumingin si Darien kay Xander ng malamig na tingin.“Huwag mong kalimutan na ikaw din ay tatlumpung taong gulang na puno.”“Eh iba yun! May asawa ka na, ako wala pa. Wala akong pakialam kung may magka-crush sa akin.”“Sa madaling salita, tatlumpung taon ka na at wala pa ri
Pagkasabi noon, tumayo si Harmony. “Ngayong araw dadalhin ko lahat ng gamit ko. Simula ngayon, puwede niyo nang gawing storage ang kwarto ko.”Sumunod si Darien sa kanya papunta sa kwarto at napansin niyang maraming nakatambak na gamit doon, pero kakaunti lang ang tunay na pag-aari ni Harmony.Tah
Hay, ganito talaga ang buhay.Napailing si Tita Cherry, naglakad palayo mula sa compound.Samantala, sina Harmony at Darien nakarating na sa tapat ng pinto ng bahay. Nagkatitigan sila sandali. Hindi ginamit ni Harmony ang susi; kumatok na lang siya.Mabilis na bumukas ang pinto. Pagkakita sa kany







