LOGINMisha’s POV
Umuwi ako sa bahay na lugmok na lugmok si papa habang nakaupo sa sala. Ang saya-saya ko pa naman kasi kakatapos ko lang makipag-bonding sa mga kaibigan ko.
Napatingin tuloy ako kay mama para magtanong kung anong nangyari sa kaniya. Sinabi niya na niloko si papa ng mga supplier sa mga farm namin. Halos milyon-milyon ang nalugi sa amin kaya naman ngayong araw lang din, lima sa mga malalaking farm namin ay nakasanla na. Hindi na raw alam ni papa ang gagawin para mabawi ang lahat ng ‘yon. Daig pa nito ang natalo sa sugal. Masyado siyang nagtiwala sa mga taong ‘yon na mga scammer pala.
Lumapit ako sa kaniya. Ngayon ko lang kasi nakitang ganitong si papa. Siya kasi, madalas masaya lang, palangiti at maingay kapag masaya siya. Ngayon, tulala at parang sinukluban ng langit at lupa.
“Papa, huwag ka nang malungkot diyan. Makakaisip din tayo ng paraan para mabawi ang mga nawala sa atin,” sabi ko sa kaniya nang tabihan ko siya sa sofa.
Tumingin siya sa akin at saka ngumiti. “Mayroon na nga akong naisip, anak,” sagot niya sa akin. Tama nga ako ng hinila, mabilis lang itong malulusutan ni papa kasi matalino at madiskarte rin siya sa buhay.
“Matalino ka talaga papa. Pero, anong solusyon po ba ‘yang naisip niyo?” tanong ko sa kaniya kasi naintriga na rin ako.
“Namatay na ‘yung may-ari ng pinaka malaking company ng luxury car sa Pilipinas. Kaibigan ko ‘yon. Nakakalungkot nga nang mabalitaan ko iyon kahapon. At alam mo ba na ang papalit sa kaniya ay ang nag-iisa niyang anak na si Everett Tani. Siya ‘yung ninong mo na sinasabi ko sa ‘yo. Ang gusto kong mangyari, paglapitin kayong dalawa. Dapat kayo ang magkatuluyan, anak.”
Napatayo ako bigla nang sabihin niya ‘yon. “Papa, seryoso po ba kayo diyan?” napataas tuloy ang boses ko. Hindi ako makapaniwalang ganoon ang solusyon na sasabihin niya sa akin.
Tumayo rin siya at saka hinawakan ang magkabila kong balikat. “Anak, iyon na lang ang tanging paraan na naiisip ko. Seryoso ako rito. Tiba-tiba ka rito kapag si Everett Tani ang napangasawa mo. Napakayamang pamilya ng mga Tani. Hindi ba’t mahilig ka sa mga magagarang kotse. Kapag siya ang naging asawa mo, lahat ng klase ng mga luxury car, puwedeng-puwedeng mapunta sa iyo.”
“Pero ninong ko kamo siya! Mayroon bang ganoon? Nagkatuluyan ang inaanak at ang ninong? Yuck! Hindi ko kayang gawin ‘yan, papa. Kung ‘yan lang din pala ang naiisip mo para mabawi ang mga nakasanla natin mga farm, tumigil na po kayo kasi hindi ako papayag!”
Magsasalita pa sana siya, pero patabog na akong lumayas sa tabi niya. Umakyat ako sa kuwarto ko para kunin ang bag, mga card, alahas at mga perang naitabi ko. Alam kong hindi titigil si papa sa kakaudyok sa akin sa kagustuhan niyang iyon kaya lalayasan ko muna sila.
“Saan ka pupunta?” tanong niya nung makitang aalis na ako sa bahay namin.
“Kay Jake, sa boyfriend ko po. Magtatanan na kami,” prangkang sagot ko sa kaniya. Iyon naman talaga ang plano ko. Mainam na rin na alam nila para matigil na siya sa kahibangan niya.
“Anak, please, makinig ka sa papa mo. Huwag kang umalis,” pigil din sa akin ni mama pero kahit sino sa kanila ay wala akong pinakinggan. Umalis pa rin ako sa bahay namin.
Tinawagan ko agad si Jake para sabihing magtatanan na kami. Pumayag naman ito pero sa isang kundisyon. Gusto niya munang matikman ako sa kama, pagkatapos ay saka na raw niya ako ibabahay. Bahala na, tapos na ako sa era ng pagiging mabait at pabebe ko. Oras na rin siguro para magpaka-bitch. Gusto ko na ring maranasang makipag-sëx. Gusto ko nang maranasang umungol ng todo sa kama. Kaytagal kong nagtimpi sa mga ganiyang eksena na kinasasabikan ko talaga noon pa man. Wala kasi akong ibang ginawa kundi ang sumunod kay mama at papa na dapat, sa tamang lalaki at tamang tao ko ibibigay ang pagkabirhen ko.
Isang taon mahigit palang kami ni Jake, madalas na niya akong ayaing mag-sëx, pero ako ang umaayaw. Palagi kong sinasabi sa kaniya na maghintay siya sa tamang panahon. Hindi ko pa kasi masabi na si Jake na ‘yung tamang lalaki para sa akin. Lasinggero, walang matinong trabaho at palaaway kasi ito. Pero, mahal ko siya. Gusto ko siya. At ang tanging paraan na lang para matigil si papa sa kagustuhan niyang ireto ako sa ninong ko ay ang pagsama ko kay Jake. Magsasama na kami, desidido na ako sa desisyon kong ito. Bahala na sa mangyayari sa amin. Gusto ko na rin ng thrill sa buhay. Matanda naman na ako. Dapat na rin akong magdesisyon para sa sarili ko. Biruin mo, thirty-years-old na ako, pero hanggang ngayon virgin pa rin ako. Ganoong katagal nanuyo ang pukë ko sa mga udyok ng mga magulang ko na dapat sa tamang lalaki ko ibigay ang perlas ng silanganan ko.
Ngayong gabi, madidiligan na ang halaman na matagal ng uhaw na uhaw. Mararanasan ko na kung paano umungol sa kama. Hindi na tuloy ako makapaghintay. Excited na ako.
Lumi POVDahan-dahan akong nagkaroon ng malay-tao. Sa una ay malabo ang lahat. Parang may manipis na kurtinang nakatakip sa mga mata ko. Napakurap ako nang ilang beses. At saka ko unti-unting nakilala ang kisame sa itaas ko. Napakunot-noo ako. Nasa mansion na ako, pero ang natatandaan ko ay nasa garden kami kanina?Dahan-dahan kong ibinaling ang ulo ko sa gilid. Doon ko nakita si Sorin, nakatayo malapit sa sofa habang nakatingin sa akin. May hawak siyang isang baso ng tubig. Nung tignan niya ako ay seryoso ang mukha niya. Hindi iyong normal na kalmadong seryoso, kundi ‘yung tipong may ikinababahala.Napaisip ulit ako. Tama, oo, nasa garden nga pala kami kanina ay nagwo-walking.At may pa-challenge siyang ten thousand steps at ang unang mananalo ay may libreng ticket sa Japan.Tapos doon na ako nahilo at nahimatay.Nanlaki ang mga mata ko. Napabangon ako agad. Biglang umikot ang paningin ko. Napahawak ako sa ulo ko.“Easy.” Agad akong inalalayan ni Sorin sa balikat. “Don’t stand up too
Lumi POVPaglabas namin ni Sorin sa garden ng mansion, agad kong napagtanto na napakalaki pala talaga nito. Ilang beses ko na itong nakita, pero hindi ko naman kasi madalas nililibot.Ngayong naglalakad kami sa malawak na pathway na paikot sa iba’t ibang bahagi ng hardin, mas lalo kong nakita kung gaano ito kalawak.May mga fountain. May mga puno. May mga flower beds. May mga gazebo. May mga stone pathways.At higit sa lahat, may napakahabang ruta para sa walking. Mukhang pinag-isipan talaga ito ni Sorin. Mukhang matagal na niyang pinaplano ang kalokohang challenge na ito. Kapag nasa bahay lang siya, naku, ang dami niya rin talagang naiisip na kalokohan.Nang magsimula ang timer sa relo namin, sabay kaming naglakad. Hindi nga lang ordinaryong lakad.Pabilisan. Mahaba ang hakbang ni Sorin. Mahaba rin ang mga paa niya.Napakagat ako ng labi. Unfair. Napaka-unfair.Parang isang hakbang niya ay dalawang hakbang ko. Pero hindi ako nagpatalo. Binilisan ko rin ang lakad ko. Kahit pakiramdam
Lumi POVPagod ngunit masaya akong bumaba mula sa sasakyan pagdating ko sa mansion. Sulit ang buong maghapon dahil natapos na namin ni Imelda Collarga ang final design para sa main branch ng Sorin Spa.Pahikat-hikat pa ako ng katawan kasi parang inaantok ako at gusto kong magpahinga.Habang naglalakad ako papasok ng mansion, iniisip ko pa rin ang mga renderings na ipinakita ni Imelda.Excited na talaga akong makita ang actual renovation. Pakiramdam ko ay magiging napakaganda ng kalalabasan nito.Pagpasok ko sa loob ng mansion ay agad kong napansin ang isang pamilyar na tao sa living area.Nakatayo si Sorin malapit sa sofa habang may hawak na tablet.Nang makita niya ako ay agad siyang tumingin sa direksyon ko.“Lumi.”Nagulat pa ako. Hindi ko inaasahang tatawagin niya agad ako.“Yes?”“Come here.”Agad akong lumapit. Akala ko kung anong emergency. Baka may problema sa ibang spa o baka may bagong business meeting.Pero nang makalapit ako ay agad akong napahinto at napanganga.“Ano ‘to?
Lumi POVNapangiti ako habang pinagmamasdan si Imelda Collarga na maayos na nilalagdaan ang kontrata sa ibabaw ng lamesa sa opisina ko.Sa wakas. Isa ito sa pinakamahalagang bahagi ng project para sa Sorin Spa. Kapag natapos ang renovation ng main branch, malaking pagbabago ang mangyayari sa negosyo namin. At kung may taong pinagkakatiwalaan akong humawak sa kabuuang disenyo nito, si Imelda iyon. Dahil gusto kong maging maganda ang magiging commercial shoot nitong Sorin Spa.Matapos niyang pirmahan ang huling pahina, inilapag niya ang ballpen at ngumiti sa akin.“Congratulations, Miss Lumi.”Napangiti rin ako. “Congratulations din sa atin.”Bakas na bakas din ang tuwa sa mukha ni Imelda. “I’m honestly excited to start working on this project.”Mas lalo akong natuwa sa narinig ko. Kitang-kita ko sa kilos niya na hindi lang ito basta trabaho para sa kanya. Mukhang interesado talaga siya sa direksyon na gusto kong tahakin para sa Sorin Spa.“Mabuti po,” sagot ko. “Because I’m excited too
Lumi POVPagdating ko sa bahay nang gabing iyon, diretso agad ako sa opisina sa second floor. Bitbit ko pa rin ang folder na naglalaman ng mga plano para sa renovation ng main branch ng Sorin Spa.Pakiramdam ko ay napakarami ko pang kailangang asikasuhin. Inspection pa lang kanina kasama si Imelda Collarga, pero pakiramdam ko ay nagsisimula pa lang talaga ang totoong trabaho.At isa sa pinakamahalagang bagay na kailangan kong ihanda ay ang kontrata. Hindi puwedeng basta usapan lang. Kailangan maayos ang lahat.Legal. Organized. Professional.Kaya naman pagkabukas ko pa lang ng pinto ng opisina, agad ko nang nakita ang taong makakatulong sa akin.Ay ito ay si Sorin. Nakaupo siya sa harap ng laptop habang may binabasang dokumento.“Perfect.”Napatingin siya sa akin.“Bakit?”Lumapit ako habang nakangiti. “May kailangan akong tulong sa iyo ulit.”Agad siyang napasandal sa upuan. “Kapag ganiyan ang ngiti mo, pakiramdam ko may malalang istorbo na naman ‘yan.”Napatawa ako. “Meron nga.”“Sa
Lumi POVHapon na nang makarating ako sa main branch ng Sorin Spa. Pagkatapos kasi kong makipag-meeting kay Imelda Collarga ay dumaan ako sa mall para doon na mag-lunch at bumili na rin ng mga bagong damit. Wala lang, feeling ko lang ay gusto kong mamili ng bagong damit kaya sinulit ko na ang pagdaan sa mall.Pagdating ko sa Sorin Spa main branch ay napatitig ako sa buong paligid. Matagal ko nang iniisip ang renovation na ito. Natagalan lang ang aksyon dahil nagkasugat ang paa ko at ang tagal kong nanahimik sa bahay.Ngayon, mukhang mangyayari na talaga iyon. Kailangan ko nang magmadali at ipakita kay Sorin na kaya kong paasensuhin ng bongga ang Spa niya na pinagkatiwala sa akin. Nang sa ganoon, tuluyan na rin niyang tuparin ang napag-usapan namin.Huminga ako nang malalim bago pumasok sa loob.Sa loob, busy Sina Bidang, Cheche, Rirang, Nikay, Binus, Menda at iba pang mga staff ko rito sa main branch.Lahat sila ay nakatayo nang maayos habang tila kinakabahan. Napangiti ako.“Mukhang
Misha’s POVNoong linggong iyon, isang hindi inaasahang bisita ang nagpunta sa aming tahanan. Si Cassian Monteverde. Nung isang araw ay magkausap kami, biniro pa niya ako na isang araw, gugulatin na lang daw niya ako sa bahay namin. Hindi ko inaasahang gagawin niya talaga. Hindi ko mapigilang mapangi
Everett’s POVNakahinga ako nang maluwag nang marinig ko mula sa doktor na ligtas na si Misha. Pero kahit alam kong daplis lang ang tama niya, may bahagi sa akin na hindi mapakali. Tahimik akong naupo sa tabi ng kama niya habang natutulog siya, hawak ang malamig niyang kamay. Hindi ko maiwasang magba
Misha’s POVNagising akong may matinding kirot sa ulo. Parang hinahati ito ng isang mabigat na bagay. Pagmulat ng mata ko, napagtanto kong nasa isang malawak na kuwarto ako, napalilibutan ng puting mga dingding, may amoy ng antiseptiko. Nakakabit ang kamay ko sa isang dextrose at halos hindi ko magal
Everett’s POVNakapako ang tingin ko sa monitor ng laptop ko, pero wala talaga akong makuhang tamang focus. Imbes na mga datos at reports ang makuha kong basahin, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang larawan nilang dalawa—si Misha at ang lalaking iyon. Akala ko pa naman matino at talagang mabait a







