Mag-log in
Everett’s POV
Kabado at halos hindi ako mapakali. Narito na ako sa hotel room kung saan hinihintay ang hindi ko kakilalang babae na makaka-sëx ko ngayong gabi. Ayoko talaga sa mga ganitong gawain. Ayokong nakikipag-sëx kung kani-kanino. Pero dahil kailangan ko ang mana ko, kailangan kong gawin ito. Kailangan ko ng anak at asawa sa lalong madaling panahon.
Sa totoo lang, malungkot pa rin ako sa pagkawala ni papa. Sa mga ganitong panahon pa talaga siya nawala. Kung kailan nag-e-enjoy palang ako sa pagiging binata, saka pa siya namatay. Kaya lang, wala, mukhang tadhana ang gustong mangyari ‘to. Gusto niyang maaga akong magkaroon ng asawa at anak. Hindi naman ako ‘yung klaseng lalaki na madalas manloloko ng babae. Ang totoo niyan, magalang ako sa mga babae, lalo na kapag mahal ko na.
Kung sino man itong nakita ni Garil na aanakan at papakasalan ko, bahala na. Sabi niya ay mabait at maganda naman ito, tapos single at virgin pa kaya hindi na masama. Ang gusto ko lang naman din ay mabait ang mapangasawa ko. Kahit hindi na maganda. Sa panahon ngayon, mas mainam na ‘yung may magandang kalooban ang makakasama mo sa habambuhay.
Pagsarado ko sa shower, saktong narinig kong sumarado ang pinto sa loob. Sa tingin ko ay narito na ang babaeng pinadala sa akin ni Garil. Lalong kumabog ang dibdib ko. Heto na, gagawin ko na ang plano ko.
Bahala na, ang mahalaga ay makuha ko na ang mana ko. Pero, kailan nga ba ‘yung huling beses na may maka-sëx ako? Siguro may ilang buwan na rin. Puro mga one night stand na kasi ang nangyayari sa akin simula nung lokohin ako ng huling naging girlfriend ko. Sa akin, kapag nagloko, ekis na agad. Kasi ako, loyal ako magmahal. Hindi ako manloloko kaya tinatak ko sa sarili na kapag nagloko ang babaeng mamahalin ko, ekis na agad.
Kinuha ko na ang towel na nakasabit at saka ko tinapis sa katawan ko. Hindi na ako nagdamit kasi magtatanggal din naman ako ng damit mamaya. Lumabas na ako sa banyo. Tumingin ako sa buong paligid. Hinanap ko kung nasaan siya. Wala ito sa sala, wala rin sa kusina kaya mukhang nasa loob na agad siya ng bedroom. Pagpunta ko roon, nagulat ako kasi madilim sa loob ng bedroom. Tanging kaunting liwanag lang na nanggaling sa labas bintana ang nagbibigay ilaw dito sa loob ng bedroom kaya natanaw kong may nakahiga na sa kama. Napangiti ako. Sa tingin ko ay mahiyain siya. Sabagay, single at virgin pa ito kaya hindi na ako magtataka.
“Game ka na ba?”
Para akong tanga kasi iyon pa talaga ang unang tinanong ko sa kaniya. Hindi siya sumagot. Inisip ko na baka nahihiya pa rin. Lumapit na lang ako sa kaniya. Hindi naman siguro siya aangal kasi nandito na siya. Pumunta siya rito kaya ginusto niya rin itong mangyayari sa amin.
Hinila ko na ang suot niyang pantalon. Sunod ay saka ko tinanggal ang polong suot niya sa itaas. Nang maging brạ at undërwear na lang ang suot niya ay naaninag ko na parang ang sexy ng katawan niya. Mukhang totoo nga ang sinabi ni Garil na maganda ang isang ‘to. Na-excite ako kaya tinanggal ko na rin ang suot niyang underweạr.
Kusa nang nalaglag ang tapis kong towel sa katawan. Umakyat na rin ako sa kama para patigạsin na ang pagkalạlạke ko. Habang nagpapatigạs ako, kinapa ko na ang hiwạ niya. Mainit iyon at mukhang bagong ahit siya, kasi walang buhok. Tila pinaghandaan niya ito kaya sinubukan ko nang ipasok muna ang mga daliri ko sa loob ng butas niya.
“Hmmm…”
Narinig ko ang mahina niyang pạg-ungol. Tila nakaramdam agad siya ng sarap sa ginawa ko. Basa na agad sa loob niya. Nung manigas na rin ng husto ang ạlaga ko, tinutok ko na ito sa kaniya at dahan-dahang pinasok sa loob.
“Putang-inạ,” mura niya kaya nagulat ako. Napakunot pa ang noo ko nun kasi pakiramdam ko ay parang nasaktan at nabigla siya sa ginawa ko.
“Sorry, did I hurt you?” tanong ko tuloy habang nakababad muna ang matigạs kong sandatạ sa loob ng kaselạnan niya. Hindi na naman siya sumagot. Pakiramdam ko ay nagulat na lang din siya sa nasabi niya.
Kaya naman nagdahan-dahan na lang muna ako. Nang gawin ko ‘yon, wala na siyang naging reklamo. Puro mahihinang ungöl na lang ang pinakawalan niya. Hanggang sa nasanay na siya kaya bumilis na ako nang bumilis sa pagbaruröt sa kaniya. Ang sarap ng masikip, mainit at madulas niyang pagkababạe. Talaga namang abot hanggang itlög ko ang kiliti na nararamdaman ko.
Hindi na rin nagtagal ay naabot ko na ang r***k ng kaligayahan. Hinayaan kong sumaboy lang nang sumaboy sa loob ng kaangkinạn niya ang mga katas na galing sa akin.
Maya maya ay bigla siyang nagsalita. “Tang-inạ, pinutok mo ba sa loob, Jake?”
Para akong sinabuyan ng malamig na tubig nang itanong niya ‘yon. Sino si Jake? Napahugot tuloy agad ako ng ạri ko sa butạs niya. Tumayo siya bigla at saka binuksan ang mga ilaw. Pagbukas ng ilaw, sabay kaming napamulat ng mga mata.
“Oh, shit! Ninong Everett?” sigaw niya kaya nagulat ako lalo.
Ninong? N-ninong niya ako? Teka, sino ito, bakit tinawag niya akong ninong?
Ahva POVKung akala ko na ang simbahan na ang pinaka-magandang bahagi ng kasal namin, nagkamali ako. Dahil pagdating namin sa reception venue, napahinto talaga ako sa paglalakad.“Eryx,” bulong ko. Siya kasi talaga ang nag-asikaso ng lahat. Pinaubaya ko talaga sa kaniya kasi mas may edad siya. Hindi ko naman na ganito niya kagrabeng pinaghandaan pati ang venue.Huminto rin siya sa tabi ko.“Bakit?”“Totoo ba ‘to? Ganito kabonggan ang venue?”Kalmado lang siya, parang normal lang ang lahat.“Yes, kailangan maging maayos ang lahat kasi minsan lang tayo ikakasal, Ahva.”Napailing ako habang nakatingin sa harap ko.Ang venue ay isang napakalaking glass pavilion sa loob ng private estate namin. Ang pathway papasok ay puro puting rosas at orchids. May fountain sa gitna na may ilaw sa ilalim ng tubig, kaya kumikislap ang tubig habang dumadaloy.“Grabe naman talaga oh,” bulong ni Dasuri sa likod ko. “Ahva, parang royal wedding na ‘to ah.”“Hindi parang,” sabi ni Hugo. “Royal wedding talaga.”
Ahva POVIto na ang araw na matagal kong pinangarap. Ang araw na akala ko noon ay mananatili lang sa mga pahina ng notebook ko noong high school, kung saan paulit-ulit kong sinusulat ang pangalan niya.Mrs. Ahva Blasco.Napangiti ako habang nakaupo sa harap ng malaking salamin sa bridal room ng simbahan. Nakasuot na ako ng wedding gown. Isang eleganteng puting gown na may mahabang train at may disenyong parang akong queen sa isang fairytale.Hindi ito sobrang engrande sa istilo, pero halatang-halata ang halaga. Ang tela kasi ay imported silk. Ang burda ay hand-stitched crystals. Ang veil ko ay halos sumasayad sa sahig habang dumadaloy pababa sa likod ko.“Grabe,” bulong ni Zaira habang nakatingin sa akin. “Para kang princess ngayon, Ahva.”Ito ‘yung gusto ko, pinupuri nila ang gown ko. Kasi kung ganoon sila magsalita, ibig sabihin ay nagagandahan talaga sila.“Correction,” sabi ni Dasuri, “para siyang queen.”Napatawa ako nang mahina kahit kinakabahan ang dibdib ko.Sa paligid ko, nar
Ahva POVIsang araw na lang at ikakasal na kami ni Eryx. Hindi ko alam kung dapat ba akong kabahan o tumalon sa sobrang saya. Siguro pareho. Ganito pala ang pakiramdam, para kang mababaliw sa kakaisip ng mga mangyayari. Okay naman na ang lahat, kasadong-kasado na, pero ‘yung kaba ko, aba, pasabog, ayaw mawala.Pagdating ko sa dining area, nakita ko na siyang nakaupo sa lamesa habang nagbabasa ng tablet. Nakasuot siya ng simpleng puting polo, medyo magulo pa ang buhok niya, pero kahit ganoon, napangiti agad ako.“Good morning, Bang,” bati ko agad sa kaniya.Tumingala siya at ngumiti.“Good morning, My future wife.”Kinilig naman agad ako. Kahit ilang beses ko nang naririnig ang salitang iyon mula sa kanya, iba pa rin ang tama sa puso ko. Umupo ako sa tapat niya habang inilalagay ng staff ang breakfast namin. May scrambled eggs, toast, fruits, at orange juice.“Hindi ka ba kinakabahan?” tanong niya.“Kabadong-kabago nga,” sagot ko agad. “Ikaw?”“Hindi naman masyado.”Napakunot ang noo k
Ahva POVKung may isang bagay na hindi ko inaasahan bago ang kasal ko, iyon ay ang ganitong klaseng gulo na ginawa ni Hugo.“WELCOME TO AHVA’S LAST NIGHT OF FREEDOM!”Halos mabingi ako sa sigaw ni Hugo nang bumukas ang pinto ng penthouse.Napatigil ako sa entrance.“Grabe…” bulong ko.Ang buong penthouse ay puno ng pink at gold decorations. May balloons, may neon sign na may nakasulat na BRIDE TO BE, may table ng cocktails, at may stage pa sa gitna na parang mini club.Sagot naman nila itong pag-rent sa penthouse kaya hindi na ako nag-inarte. Hindi ko nga lang alam kung anong mangyayari ngayong gabi.Lumapit si Hugo at hinawakan ang balikat ko. Nakasuot siya ng glittery blazer na akala mo ay siya ang bida ngayong gabi. Agaw-eksena, e.“Girl,” sabi niya, “ikakasal ka na. Hindi puwedeng tahimik lang ang bachelorette mo.”Napatawa si Zaira habang lumalapit. “Actually, medyo kinakabahan ako sa plano ni Hugo.”“Same,” sabi ni Dasuri.Pagpasok ko pa lang, nakita ko na sina Nyra, Penumbra, a
Ahva’s POVTanghali nang dumating sina Dasuri, Hugo at Zaira. Tanaw ko mula sa bintana ng mansion ang kotse nilang papasok sa driveway. Napangiti agad ako. Sa wakas, matapos ang ilang buwang hindi kami nagkita, heto at magkakaharap-harap na kami pagkatapos ng mga problemang pinagdaanan ko.Ilang buwan akong hindi nakapagparamdam ng maayos sa kanila dahil sa lintik na si Giapson.“Ma’am, dumating na po ang mga bisita ninyo,” sabi ng kasambahay namin ni Eryx.Tumango ako, pero hindi agad nakalakad. Parang biglang bumigat ang mga paa ko.Simula high school. Sila na ang kasama ko sa pinaka-magulong, pinaka-masayang parte ng buhay ko. Sila ang nakakaalam ng lahat—ng kabaliwan ko, ng pagiging hopeless romantic ko, lalo na pagdating kay Eryx.Pagbukas ng pinto, unang bumungad sa akin si Dasuri. Pareho kaming natigilan.“Ahva,” mahina niyang sabi. Hindi ko na napigilan. Biglang nanlabo ang paningin ko. Tumakbo ako papunta sa kanila at niyakap silang tatlo nang sabay-sabay.“Miss na miss ko ka
Eryx POVPaglapag pa lang ng eroplano sa Pilipinas, aligaga na parang excited na agad itong fiance ko.“Eryx, careful! May fragile diyan!” sigaw niya habang pinapanood akong magbuhat ng pang-apat na maletang uwi-uwi namin.At hindi pa kasama roon ang dalawang oversized luggage, tatlong hand-carry, at isang malaking kahon na puno raw ng very important gifts.Napapikit ako sandali. “Ahva, hindi ka ba napagod mamili?”Ngumiti siya na parang wala lang. Parang hindi kami nagbayad ng napakalaking halaga para sa excess baggage. Parang hindi ako halos mapasigaw sa counter nang sabihin ng staff kung magkano ang idadagdag namin.“Worth it naman ‘yan,” sabi niya. “Para sa mga mahal nating sa buhay.”Sa loob-loob ko, mahal ko siya. Pero sa sandaling iyon, gusto ko siyang buhatin at ilagay sa isang maleta. Pero ayos lang, alam ko namang ngayon lang niya magagawa ito. Ngayon lang kasi nakapag-travel na magkasama.Lahat ng kaibigan niya may pasalubong. Sina Amon, Kara, Nyra, Cael at Penumbra. Pati s







