MasukEverett’s POV
Napamura ako nang sabihin ni Garil na hindi pala natuloy ‘yung babaeng ipapadala niya sa akin. Late ko na nalaman, kasi late na rin niya sinabi. Tapos na akong makipag-sëx dun sa babaeng tinawag ako na ninong. Sino ba siya at bakit tinawag niya akong ninong? Inaanak ko ba talaga siya?
The next day, my uncles and aunts said they would handle the company for now while I still haven’t fulfilled my father’s wishes. They told me that I could only take control of the company once I got married and had a child.
Naisip ko tuloy agad ‘yung babaeng naka-sëx ko kagabi. Sa dami ng sëmilya na naiputok ko sa kaniya, imposibleng hindi ko siya mabuntis. Kung bakit naman kasi tumakbo pa siya. Hindi manlang siya nagpakilala sa akin. Pero alam kong magkikita pa rin kami. Sa akin pa rin ang takbo niya kapag may nabuo na sa tiyan niya.
“Sorry talaga, bro. Hindi ko naman inaasahang ibang babae ang makaka-sëx mo sa hotel na ‘yon. Late ko na nasabi sa ‘yo na hindi makakapunta ang babaeng nakausap ko, kasi nag-away kami ng girlfriend ko,” paliwanag ni Garil habang nandito kami sa yate, umiinom ng wine. Dito kami madalas tumambay kapag boring. Umiikot at nag-stay lang kami sa gitna ng dagat habang hinihintay ang sunset.
“Hanapin mo na lang ang babaeng naka-sëx ko. Alamin mo ang lahat sa kaniya para makilala ko siya. Siguro naman may kakayahan kang kunin ang CCTV sa hotel na ‘yon. Bilang pagbawi mo sa kapalpakan mo, dapat mong alamin kung sino ang babaeng ‘yon. Kailangan ko siyang makilala,” utos ko sa kaniya saka ko nilagok ang wine sa wine glass na hawak ko.
I know Garil will find a way to handle this. When it comes to investigation, he’s very skilled. That’s why I’m counting on him to find the woman I was with that night. The woman who seemed like I was her first. When she left, I noticed there was blood on the bed.
Makalipas lang ang dalawang araw, binalikan na ako ni Garil. Dala-dala na niya ang mga impormasyon ng babaeng naka-sëx ko. Tama nga ako, magaling siyang mag-imbestiga. Sa dami ng kakilala at connection niya, madali niya lang nagagawa ang mga gusto niyang malaman tungkol sa isang tao.
Napag-alaman ko na siya pala si Misha Merdz. Tatlong taon lang ang tanda ko sa kaniya. Ang ama niya ay bestfriend pala ni papa. Kaya gets ko na kung bakit tinawag niya akong ninong nung gabing ‘yon. Si Misha pala ‘yung batang babae na inaanak ko sa binyag noong tatlong taong gulang palang ako. Naalala ko, may kinuwento sa akin noon si papa na sa edad ko nga raw na tatlong taon ay nag-ninong na agad ako sa isang binyag. Katuwaan lang naman daw ‘yon sabi ni papa sa akin. Kaya lang ang nakakatawa sa nangyari, kinikilala na ata ako ni Misha na kaniyang ninong. Napapailing ako nang maisip ko na ang kaniyang ninong ang nakạ-virgin sa kaniya. Ngayon, gets ko na kung bakit tumakbo at lumayas siya nung gabing ‘yon. Siguro ay hindi siya makapaniwala sa nangyari sa aming dalawa. Sarap na sarap pa naman ako nung gabing ‘yon. Pero ang hindi mawala sa isip ko, parang napakagat-labi ata siya habang nakatingin sa húbu’t hubạd kong katawan. Ang tagal niya ring tinitigan ang kargadạ ko nun na para bang sa isip-isip ko ay natakam siya sa akin.
Gusto ko siyang makausap tungkol sa nangyari sa amin kaya tumuloy agad ako sa ama niya. Ito ang kinausap ko, kasi hindi nagre-reply si Misha sa mga message ko sa social media niya. Hindi ko alam kung bakit, pero parang tuwang-tuwa ang ama ni Misha na ako pa ang gustong makipag-usap sa anak niya. Sigurado ako na hindi pa niya sinasabi sa ama niya ang nangyari sa amin. Kung ako man ‘yon, bakit ko pa nga sasabihin sa ama ko e, nakakahiya kaya ‘yon.
Ang sabi sa akin ng papa ni Misha, pumayag na raw makipagkita si Misha sa akin. Bukas daw ng hapon, sa isang coffee shop kami mag-uusap. Me-message na lang daw niya sa akin ang address na iyon kaya paghahandaan ko ‘to.
Ahva POVAla una ng hapon. Nakatambay ako sa may manggahan, naglalakad kasi pinayo na ng doctor ko na maglakad-lakad kasi kabuwanan ko na.Mainit ang sikat ng araw sa labas, pero malamig ang hangin dito sa ilalim ng mangga kung saan kami nakaupo ni Eryx.Hawak ko ang isang baso ng fresh mango juice habang nakasandal sa lounge chair.Malaki na ang tiyan ko. Halos siyam na buwan na.“Ayaw mo bang pumasok sa loob?” tanong ni Eryx habang nagbabasa ng ilang documents sa tablet niya.“Presko ang hangin dito, saka sinisipag pa akong maglakad-lakad,” sagot ko.Sa totoo lang, gusto ko lang ma-enjoy ang katahimikan.Naka-ready na ang lahat. May doctor, may nurses, at kumpleto sa kagamitan kasi alam namin ni Eryx na anytime ay lalabas na ang baby boy namin.Sabi niya ayaw niyang ipagsapalaran na kailangan pa kaming bumiyahe kapag dumating ang araw.Humigop ako ng juice. Tapos, tumingin lang sa kaniya. Alam niya kasing nalulungkot ako. Paano kasi, nang-iinggit sina Cael, Penumbra, Nyra, Kara at R
Ahva POVKung may isang lugar sa Pilipinas na hindi nawawala sa listahan ng mga gustong magbakasyon, iyon ang Boracay.At ngayon, nandito kami. Honeymoon na namin ni Eryx kahit hindi naman talaga puwedeng mag-ano dahil buntis ako. Pero, naku, kakaiba itong asawa ko. Hindi pa rin nakakaligtas ang bibig ko. Mairaos lang ay ilalaban talaga.Hindi na kami lumipad ng sobrang layo sa ibang bansa. Kahit kaya naming gawin iyon anumang oras, mas gusto ni Eryx na manatili muna sa malapit.“Miss ko na ang dagat,” sabi niya ilang araw bago ang kasal namin.Kaya ito ang naisip ko. Dito na lang kami pumunta sa Boracay.Pagdating namin sa resort, aba, isang buong bahay ang pinili ni Eryx. Ayaw daw niya ‘yung mga hotel at may katabi. Gusto niyang ma-relax, kaya pumayag na rin ako.Pero ang pinaka-nakakatuwa ay ang reaction ni Eryx. Habang naglalakad kami sa buhangin ng White Beach, napansin kong hindi halos nawawala ang tingin niya sa dagat.Parang bata na nakakita ng paborito niyang playground. Pali
Ahva POVKung akala ko na ang simbahan na ang pinaka-magandang bahagi ng kasal namin, nagkamali ako. Dahil pagdating namin sa reception venue, napahinto talaga ako sa paglalakad.“Eryx,” bulong ko. Siya kasi talaga ang nag-asikaso ng lahat. Pinaubaya ko talaga sa kaniya kasi mas may edad siya. Hindi ko naman na ganito niya kagrabeng pinaghandaan pati ang venue.Huminto rin siya sa tabi ko.“Bakit?”“Totoo ba ‘to? Ganito kabonggan ang venue?”Kalmado lang siya, parang normal lang ang lahat.“Yes, kailangan maging maayos ang lahat kasi minsan lang tayo ikakasal, Ahva.”Napailing ako habang nakatingin sa harap ko.Ang venue ay isang napakalaking glass pavilion sa loob ng private estate namin. Ang pathway papasok ay puro puting rosas at orchids. May fountain sa gitna na may ilaw sa ilalim ng tubig, kaya kumikislap ang tubig habang dumadaloy.“Grabe naman talaga oh,” bulong ni Dasuri sa likod ko. “Ahva, parang royal wedding na ‘to ah.”“Hindi parang,” sabi ni Hugo. “Royal wedding talaga.”
Ahva POVIto na ang araw na matagal kong pinangarap. Ang araw na akala ko noon ay mananatili lang sa mga pahina ng notebook ko noong high school, kung saan paulit-ulit kong sinusulat ang pangalan niya.Mrs. Ahva Blasco.Napangiti ako habang nakaupo sa harap ng malaking salamin sa bridal room ng simbahan. Nakasuot na ako ng wedding gown. Isang eleganteng puting gown na may mahabang train at may disenyong parang akong queen sa isang fairytale.Hindi ito sobrang engrande sa istilo, pero halatang-halata ang halaga. Ang tela kasi ay imported silk. Ang burda ay hand-stitched crystals. Ang veil ko ay halos sumasayad sa sahig habang dumadaloy pababa sa likod ko.“Grabe,” bulong ni Zaira habang nakatingin sa akin. “Para kang princess ngayon, Ahva.”Ito ‘yung gusto ko, pinupuri nila ang gown ko. Kasi kung ganoon sila magsalita, ibig sabihin ay nagagandahan talaga sila.“Correction,” sabi ni Dasuri, “para siyang queen.”Napatawa ako nang mahina kahit kinakabahan ang dibdib ko.Sa paligid ko, nar
Ahva POVIsang araw na lang at ikakasal na kami ni Eryx. Hindi ko alam kung dapat ba akong kabahan o tumalon sa sobrang saya. Siguro pareho. Ganito pala ang pakiramdam, para kang mababaliw sa kakaisip ng mga mangyayari. Okay naman na ang lahat, kasadong-kasado na, pero ‘yung kaba ko, aba, pasabog, ayaw mawala.Pagdating ko sa dining area, nakita ko na siyang nakaupo sa lamesa habang nagbabasa ng tablet. Nakasuot siya ng simpleng puting polo, medyo magulo pa ang buhok niya, pero kahit ganoon, napangiti agad ako.“Good morning, Bang,” bati ko agad sa kaniya.Tumingala siya at ngumiti.“Good morning, My future wife.”Kinilig naman agad ako. Kahit ilang beses ko nang naririnig ang salitang iyon mula sa kanya, iba pa rin ang tama sa puso ko. Umupo ako sa tapat niya habang inilalagay ng staff ang breakfast namin. May scrambled eggs, toast, fruits, at orange juice.“Hindi ka ba kinakabahan?” tanong niya.“Kabadong-kabago nga,” sagot ko agad. “Ikaw?”“Hindi naman masyado.”Napakunot ang noo k
Ahva POVKung may isang bagay na hindi ko inaasahan bago ang kasal ko, iyon ay ang ganitong klaseng gulo na ginawa ni Hugo.“WELCOME TO AHVA’S LAST NIGHT OF FREEDOM!”Halos mabingi ako sa sigaw ni Hugo nang bumukas ang pinto ng penthouse.Napatigil ako sa entrance.“Grabe…” bulong ko.Ang buong penthouse ay puno ng pink at gold decorations. May balloons, may neon sign na may nakasulat na BRIDE TO BE, may table ng cocktails, at may stage pa sa gitna na parang mini club.Sagot naman nila itong pag-rent sa penthouse kaya hindi na ako nag-inarte. Hindi ko nga lang alam kung anong mangyayari ngayong gabi.Lumapit si Hugo at hinawakan ang balikat ko. Nakasuot siya ng glittery blazer na akala mo ay siya ang bida ngayong gabi. Agaw-eksena, e.“Girl,” sabi niya, “ikakasal ka na. Hindi puwedeng tahimik lang ang bachelorette mo.”Napatawa si Zaira habang lumalapit. “Actually, medyo kinakabahan ako sa plano ni Hugo.”“Same,” sabi ni Dasuri.Pagpasok ko pa lang, nakita ko na sina Nyra, Penumbra, a







