ANMELDENLumi POVDahan-dahan akong nagkaroon ng malay-tao. Sa una ay malabo ang lahat. Parang may manipis na kurtinang nakatakip sa mga mata ko. Napakurap ako nang ilang beses. At saka ko unti-unting nakilala ang kisame sa itaas ko. Napakunot-noo ako. Nasa mansion na ako, pero ang natatandaan ko ay nasa garden kami kanina?Dahan-dahan kong ibinaling ang ulo ko sa gilid. Doon ko nakita si Sorin, nakatayo malapit sa sofa habang nakatingin sa akin. May hawak siyang isang baso ng tubig. Nung tignan niya ako ay seryoso ang mukha niya. Hindi iyong normal na kalmadong seryoso, kundi ‘yung tipong may ikinababahala.Napaisip ulit ako. Tama, oo, nasa garden nga pala kami kanina ay nagwo-walking.At may pa-challenge siyang ten thousand steps at ang unang mananalo ay may libreng ticket sa Japan.Tapos doon na ako nahilo at nahimatay.Nanlaki ang mga mata ko. Napabangon ako agad. Biglang umikot ang paningin ko. Napahawak ako sa ulo ko.“Easy.” Agad akong inalalayan ni Sorin sa balikat. “Don’t stand up too
Lumi POVPaglabas namin ni Sorin sa garden ng mansion, agad kong napagtanto na napakalaki pala talaga nito. Ilang beses ko na itong nakita, pero hindi ko naman kasi madalas nililibot.Ngayong naglalakad kami sa malawak na pathway na paikot sa iba’t ibang bahagi ng hardin, mas lalo kong nakita kung gaano ito kalawak.May mga fountain. May mga puno. May mga flower beds. May mga gazebo. May mga stone pathways.At higit sa lahat, may napakahabang ruta para sa walking. Mukhang pinag-isipan talaga ito ni Sorin. Mukhang matagal na niyang pinaplano ang kalokohang challenge na ito. Kapag nasa bahay lang siya, naku, ang dami niya rin talagang naiisip na kalokohan.Nang magsimula ang timer sa relo namin, sabay kaming naglakad. Hindi nga lang ordinaryong lakad.Pabilisan. Mahaba ang hakbang ni Sorin. Mahaba rin ang mga paa niya.Napakagat ako ng labi. Unfair. Napaka-unfair.Parang isang hakbang niya ay dalawang hakbang ko. Pero hindi ako nagpatalo. Binilisan ko rin ang lakad ko. Kahit pakiramdam
Lumi POVPagod ngunit masaya akong bumaba mula sa sasakyan pagdating ko sa mansion. Sulit ang buong maghapon dahil natapos na namin ni Imelda Collarga ang final design para sa main branch ng Sorin Spa.Pahikat-hikat pa ako ng katawan kasi parang inaantok ako at gusto kong magpahinga.Habang naglalakad ako papasok ng mansion, iniisip ko pa rin ang mga renderings na ipinakita ni Imelda.Excited na talaga akong makita ang actual renovation. Pakiramdam ko ay magiging napakaganda ng kalalabasan nito.Pagpasok ko sa loob ng mansion ay agad kong napansin ang isang pamilyar na tao sa living area.Nakatayo si Sorin malapit sa sofa habang may hawak na tablet.Nang makita niya ako ay agad siyang tumingin sa direksyon ko.“Lumi.”Nagulat pa ako. Hindi ko inaasahang tatawagin niya agad ako.“Yes?”“Come here.”Agad akong lumapit. Akala ko kung anong emergency. Baka may problema sa ibang spa o baka may bagong business meeting.Pero nang makalapit ako ay agad akong napahinto at napanganga.“Ano ‘to?
Lumi POVNapangiti ako habang pinagmamasdan si Imelda Collarga na maayos na nilalagdaan ang kontrata sa ibabaw ng lamesa sa opisina ko.Sa wakas. Isa ito sa pinakamahalagang bahagi ng project para sa Sorin Spa. Kapag natapos ang renovation ng main branch, malaking pagbabago ang mangyayari sa negosyo namin. At kung may taong pinagkakatiwalaan akong humawak sa kabuuang disenyo nito, si Imelda iyon. Dahil gusto kong maging maganda ang magiging commercial shoot nitong Sorin Spa.Matapos niyang pirmahan ang huling pahina, inilapag niya ang ballpen at ngumiti sa akin.“Congratulations, Miss Lumi.”Napangiti rin ako. “Congratulations din sa atin.”Bakas na bakas din ang tuwa sa mukha ni Imelda. “I’m honestly excited to start working on this project.”Mas lalo akong natuwa sa narinig ko. Kitang-kita ko sa kilos niya na hindi lang ito basta trabaho para sa kanya. Mukhang interesado talaga siya sa direksyon na gusto kong tahakin para sa Sorin Spa.“Mabuti po,” sagot ko. “Because I’m excited too
Lumi POVPagdating ko sa bahay nang gabing iyon, diretso agad ako sa opisina sa second floor. Bitbit ko pa rin ang folder na naglalaman ng mga plano para sa renovation ng main branch ng Sorin Spa.Pakiramdam ko ay napakarami ko pang kailangang asikasuhin. Inspection pa lang kanina kasama si Imelda Collarga, pero pakiramdam ko ay nagsisimula pa lang talaga ang totoong trabaho.At isa sa pinakamahalagang bagay na kailangan kong ihanda ay ang kontrata. Hindi puwedeng basta usapan lang. Kailangan maayos ang lahat.Legal. Organized. Professional.Kaya naman pagkabukas ko pa lang ng pinto ng opisina, agad ko nang nakita ang taong makakatulong sa akin.Ay ito ay si Sorin. Nakaupo siya sa harap ng laptop habang may binabasang dokumento.“Perfect.”Napatingin siya sa akin.“Bakit?”Lumapit ako habang nakangiti. “May kailangan akong tulong sa iyo ulit.”Agad siyang napasandal sa upuan. “Kapag ganiyan ang ngiti mo, pakiramdam ko may malalang istorbo na naman ‘yan.”Napatawa ako. “Meron nga.”“Sa
Lumi POVHapon na nang makarating ako sa main branch ng Sorin Spa. Pagkatapos kasi kong makipag-meeting kay Imelda Collarga ay dumaan ako sa mall para doon na mag-lunch at bumili na rin ng mga bagong damit. Wala lang, feeling ko lang ay gusto kong mamili ng bagong damit kaya sinulit ko na ang pagdaan sa mall.Pagdating ko sa Sorin Spa main branch ay napatitig ako sa buong paligid. Matagal ko nang iniisip ang renovation na ito. Natagalan lang ang aksyon dahil nagkasugat ang paa ko at ang tagal kong nanahimik sa bahay.Ngayon, mukhang mangyayari na talaga iyon. Kailangan ko nang magmadali at ipakita kay Sorin na kaya kong paasensuhin ng bongga ang Spa niya na pinagkatiwala sa akin. Nang sa ganoon, tuluyan na rin niyang tuparin ang napag-usapan namin.Huminga ako nang malalim bago pumasok sa loob.Sa loob, busy Sina Bidang, Cheche, Rirang, Nikay, Binus, Menda at iba pang mga staff ko rito sa main branch.Lahat sila ay nakatayo nang maayos habang tila kinakabahan. Napangiti ako.“Mukhang
Misha’s POVPagkauwi ko sa mansiyon namin ni Everett, halos hindi ko na maramdaman ang mga binti ko sa sobrang pagod. Gabi na at ang dilim ng paligid ay parang bumabalot din sa pakiramdam ko—mabigat, walang sigla at puno ng panghihinayang. Hindi ko inakala na magiging ganito kalaki ang pinsalang dulo
Everett’s POVNapuno ng kaba ang dibdib ko nang malaman ko na dumating na si Eff. Matagal na namin siyang hinahanap, umaasa na ang mga sagot niya ay magbibigay-linaw sa kung saan nagtatago ang mga kapatid niyang demonyo. Hindi ko mapigilang mag-isip ng kung anu-ano habang hinihintay ko siya sa sala.
Misha’s POVPagkatapos ng swimming, dumiretso kami sa restaurant ng hotel para mag-dinner. Dapat relax na sana, pero si Everisha, hyper pa rin. Nag-order siya ng spaghetti na halos kalahati ng noodles ay napunta sa table, at ang sauce, sa mukha niya. Si Everett naman, hindi mapigilang magtawa habang
Misha’s POV“Are you happy, Misha?” tanong ni Everett habang hinahawakan ang kamay ko.“More than happy,” sagot ko habang ramdam ko ang saya sa puso ko. “Lahat ng ito... it’s more than I could ever dream of.”Hinaplos niya ang tiyan ko at ngumiti. “And soon, it will be the three of us. I can’t wait to


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



