LOGINSonraki birkaç gün içinde Güzin yine vakit yaratarak iki üç değişim etkinliğine daha katıldı.Bu süre zarfında Lale'yle de iki kez karşılaştı.Ancak bu iki seferde de Sefer onunla birlikte gelmemişti.Mart ayıyla birlikte yağmurlar çoğalmaya başlamıştı.Güzin etkinlik bittikten sonra dışarı çıktığında yağmur yağmaya başlamıştı.Şemsiyesi vardı ama arabada bırakmış, yanına almamıştı.Ana kapıya doğru yürüyerek yağmurun biraz dinmesini beklemeyi düşündü.Daha kapıya varamadan Lale'yi gördü.Lale biriyle konuşuyordu; Güzin'i görünce gülümsemesi hafifledi.Tam o sırada Sefer'in şemsiye tutan silüeti Güzin'in görüş alanına girdi.Anlaşılan Lale'yi almaya özel olarak gelmişti.Üzerindeki paltosunu çıkarıp Lale'nin omuzlarına örttü.Çevrede yağmurun dinmesini bekleyenler bu manzara karşısında hayranlıkla bakakalırken, bazıları da dayanamayıp hayretle "Vay be!" diye seslendiler.Bu sırada Sefer de Güzin'i fark etti ve bir an duraksadı.Güzin'in yüzünde hiçbir ifade yoktu.Sefer bakışlarını ger
Güzin ile Emre'nin etrafında epey insan birikmişti.Akademisyen Haluk ve Profesör Engin'in yaklaştığını gören çevredekiler tam selam vermeye yeltenmişlerdi ki, Haluk Bey gülümseyerek başını iki yana salladı ve onlara sessiz olmalarını işaret etti.Ardından Akademisyen Haluk ve yanındakiler halkanın en dış kısmında durarak Emre ile Güzin'in soruları yanıtlamasını dinlemeye koyuldular.Etkinliğe katılanların çoğu prestijli üniversitelerden mezun olmuş insanlardı.Aralarında yetkin ve bilgili kişilerin sayısı az değildi.Güzin ile Emre, başkalarının sorularını yanıtlamanın yanı sıra zaman zaman kendileriyle bir süre fikir alışverişinde bulunabilecek kişilerle de karşılaşıyorlardı.Aralarındaki karşılıklı diyaloglar sürerken, bilgi birikimi geniş olup onların hızına yetişebilenler sohbeti keyifle dinliyor; bilgi seviyesi yetersiz kalanlar ise ham madde üretimi gibi derin konulara girildiği için sanki uzay bilimleri dersi dinliyormuş hissine kapılıyorlardı.Profesör Engin ile Akademisyen Ha
Başkent Bilim ve Teknoloji Derneği ile diğer kurumların ortaklaşa düzenlediği Bilim ve Teknoloji Akademik Değişim Toplantısı iki gün önce resmi olarak başlamıştı.Bu akademik değişim toplantısı tam bir ay sürecek ve toplamda iki yüze yakın oturuma yer verecekti.Bilim ve sanayi dünyasından pek çok akademisyen ile uzman bu etkinliklerde yer alıyordu.Mürekkep Grup da davetliler arasındaydı.Bu öğleden sonra tam da Güzin ile Emre'nin yakından ilgilendiği "İleri Malzemeler" alanının ana oturumu vardı. Güzin hastaneden döndükten sonra, öğleden sonra Emre ve Mürekkep Grup'tan birkaç teknik personelle birlikte toplantının düzenlendiği salona gitti.Mürekkep Grup'u temsilen katılan Emre için ön sırada özel bir yer ayrılmıştı.Güzin ise Mürekkep Grup'un diğer çalışanlarıyla birlikte, görevlilerin yönlendirmesi doğrultusunda arka sıralara geçti.Oldukça erken gelmişlerdi; oturduktan kısa bir süre sonra Güzin, Sefer, Lale ve Kutay üçlüsünü gördü.Onlar da Güzin'i fark etmişlerdi.Lale ve Kutay o
Güzin tam konuşmak üzereydi.O sırada Sefer'in telefonu yeniden çaldı.Muhtemelen arayan Lale'ydi. Sefer kapıdan dışarı çıkarken telefonu açtı ve yumuşak bir sesle, "Durumu pek ağır değil, fazla endişelenmene gerek yok..." dedi.Sefer dışarıda telefonla konuşup geri döndüğünde Ece uyanmıştı.İkisini karşısında görünce mahmur bir sesle, "Baba, anne..." diye seslendi.Güzin ile Sefer aynı anda yanıt verdiler: "Efendim."Başı çok döndüğü için yatakta yatan Ece, bir Sefer'e bir Güzin'e baktı. Uyandıktan kısa bir süre sonra o narin kaşlarını huzursuzca çatarak yeniden uykuya daldı.Ece'nin dinlenmesini bozmamak için Sefer ile Güzin bir süre sessiz kaldılar. Ece derin bir uykuya daldıktan sonra Sefer, Güzin'e baktı: "Kalacak mısın?"Güzin sesini çıkarmadı ama oturduğu yerden kıpırdamaması niyetini yeterince açık ediyordu.Sefer de başka bir şey söylemedi.Ancak oradan ayrılmadı da; karşı taraftaki kanepeye geçip oturdu.Güzin sandalyesinde oturmuş, yatağın kenarına dayanmıştı. Epey bir süre
Öğleden sonra Güzin toplantıdayken Ece'den bir telefon daha geldi.Güzin ekrandaki ismi görünce hiç düşünmeden aramayı anında reddetti.Aramayı sonlandırır sonlandırmaz Ece tekrar aradı.Güzin kaşlarını çattı ama yine de telefonu açmadı.Bu sefer Ece bir daha aramadı.Güzin toplantıya devam etti.Birkaç dakika sonra telefonu yeniden çaldı.Bu kez arayan Sefer'di.Güzin dudaklarını sıkıca birbirine bastırdı ve telefonu doğrudan kapattı.Ancak bir saat sonra, toplantı bittiğinde telefonunu yeniden açtı.Telefonu açar açmaz Sefer'den gelen bir mesaj gördü:"Ece okulun merdivenlerinden düşüp hastaneye kaldırıldı."Güzin kalakaldı; bir anda zihni tamamen boşaldı.Telefonunu ve çantasını alıp telaşla şirketten çıktı ve hastaneye gitti.Hastaneye vardığında hemen Sefer'i arayarak hangi odada olduklarını sordu.Sefer aramayı hemen açıp ona kaldıkları odanın numarasını söyledi.Özel bakım katına ulaşan Güzin, kapıyı hemen itip içeri girdi.İçeri girer girmez odada oturan Sefer ile hasta yatağın
Hikmet Bey gerçekten çok öfkeliydi.Sefer'e aldırmadan Güzin'e baktı ve "Hadi Güzin kızım, dedenle dışarıda yemeğe çıkalım," dedi.Güzin çay bardağını bırakıp ayağa kalktı: "Tamam."Bu sözlerin ardından Hikmet Bey, Sefer'e dönüp bir kez bile bakmadan Güzin ile birlikte kapıdan çıktı.Sefer ise sakin bir edayla kanepede oturup çayını içmeyi sürdürdü; ne peşlerinden gitti ne de gitmelerine engel oldu.Lale, Güzin ile Hikmet Bey'in ardından baktı: "Şey..."Sefer, "Sıkıntı yok, zamanla düzelir," dedi.Yani zaman geçtikçe Hikmet Bey gerçeği kabul edecek ve onu da yavaş yavaş kabullenmeye mi başlayacaktı?……Güzin ile Sefer'in evliliklerinin ilk iki üç yılındaki hâline Hikmet Bey bizzat şahit olmuştu.Sefer en başından beri Güzin'i sevmiyordu.Şimdi ise gönlünü kaptırdığı başka biri vardı.Sefer'in Emine Nine, Hikmet Bey ve diğer büyüklerle arası gayet iyiydi.Ancak o, hiçbir zaman büyüklerinin kararlarıyla yönlendirilebilecek biri olmamıştı.Bu yüzden gerek Emine Nine gerekse Hikmet Bey, Se







