LOGINSözlerini tamamlamadan hemen sonra, "Yoksa Güzin'in geçmişinden hiç haberleri yok mu?" diye ekledi.Daha önceleri pek çok kişi Güzin ile Emre'yi bir çift sanıyordu.Güzin'in de Profesör İrfan'ın öğrencisi olduğunu öğrendikten sonra Baran, Güzin ile Emre'yi gözlemlemiş ve aralarında kesinlikle hiçbir duygusal bağ olmadığını fark etmişti.Baran, Demir Hanım'ın bu sözleri Güzin'in gerçekten Emre'yle birlikte olmasını istediği için mi yoksa başka bir nedenden ötürü mü söylediğini bilmiyordu.Ancak nedeni ne olursa olsun, Güzin bugünkü başarılarıyla, daha önce evlenip çocuk sahibi olmuş olsa bile herkesin eş olarak tercih edebileceği kadar değerli bir kadındı.Baran, "Bence biliyorlardır," diye yanıtladı.Kutay gözlerini fal taşı gibi açtı: "O zaman neden hâlâ..."Cümlesini bitiremeden durdu. Sanki birden aklına bir şey gelmiş gibi, "Yani Güzin gerçekten Emre'ye âşık oldu ve artık Sefer'i sevmiyor mu?" diye sordu.Baran'ın konuşmasına izin vermeden yine kendisi mantık yürüterek devam etti:
Emre: "..."O daha tek kelime edemeden Ece yeniden ona bakıp, "Demir amcanın sesini de sanki daha önce bir yerden duymuş gibiyim..." dedi.Yılbaşı tatilinde Güzin hoparlörü açıp Emre'yle saatlerce iş hakkında konuşmuştu.O sırada Ece de oradaydı.Bu ses ona nasıl tanıdık gelmesin ki?Ancak Emre bunu dile getirmeyip sadece gülümsedi: "Öyle mi?"Ece başını salladı: "Evet."Emre: "O zaman belki de amcanın sesi pek ayırt edici değildir."Sefer bunu duyunca burnuna dokunup hafifçe gülümsedi.Emre: "..."Ne gülüyorsun?Çok mu komik?Konuklar birer birer gelmeye devam ederken Demirhan ailesi fertlerinin diğer misafirlerle de ilgilenmesi gerekiyordu; Emre ve yanındakiler de yeri gelince anlayış gösterip Demirhan ailesiyle uzun uzun sohbet etmeyi bıraktılar.Çevrelerinde uzun süredir Sefer'in evli ve çocuklu olduğuna dair söylentiler dolaşıp duruyordu.Ancak bu dedikoduların aslı astarı pek kimse tarafından bilinmiyordu.Gelen misafirlerin sayısı arttıkça, ortalıkta dolaşan, Sefer'e tıpatıp ben
Emine Nine'nin doğum günü çabucak gelip çatmıştı.Sefer'in hatırlatması sayesinde Ece, Emine Nine için hediyesini önceden hazırlamıştı.Sabah kahvaltı için aşağı indiğinde ilk işi hediyesini Emine Nine'ye vermek oldu.Emine Nine'nin gözlerinin içi güldü: "Teşekkür ederim Ece."Sefer de elindeki hediyeyi Emine Nine'ye uzatarak, "Bu, Güzin'le ikimizin size hazırladığı hediye, doğum gününüz kutlu olsun," dedi.Emine Nine bu sözleri duyunca ona şöyle bir baktı.Daha ağzını açamadan, malikânenin kâhyası dışarıdan iki hediye kutusuyla içeri girdi ve Emine Nine'ye hitaben, "Hanımefendi, bunlar Handan Anneanne ile Güzin'in size gönderdiği hediyeler. Doğum gününüz için hazırlamışlar," dedi.Emine Nine paketleri aldıktan sonra yeniden Sefer'e baktı.Sefer'in sırf kendisini mutlu etmek için hediyeyi ikisinin adına sunduğunu biliyordu ama artık ikisinin ilişkisi konusunda eskisi gibi ısrar etmiyordu.Hafifçe homurdanarak, "Bizim Güzin bana zaten kendi hediyesini hazırlamış. Senin böyle bir şey yap
O gün Güzin, Hikmet Yalısı'nda kalarak Hikmet Bey'le çay içti ve satranç oynadı.Ece akşam Güzin'le birlikte Soysal ailesinin yanına dönmeyi çok istediğini belli edince, Güzin öğleden sonra fırsat bulup Sefer'e bir mesaj gönderdi ve akşam Ece'yi geri götürmesini istedi.Gönderdiği mesaja Sefer'den herhangi bir yanıt gelmedi.O, Sefer'in mesajı görmediğini zannetmişti.Akşam yemeği yendikten sonra Sefer'in kendisi ortalıkta görünmese de Ece'yi almaya gelen araba vaktinde Hikmet Yalısı'na varmıştı.Ece arabaya binip uzaklaştıktan sonra Güzin de arabasına binerek Hikmet Yalısı'ndan ayrıldı.Önümüzdeki hafta Emine Nine'nin doğum günü vardı.Güzin o gün katılmamaya çoktan karar vermişti.Handan Anneanne de biraz düşündükten sonra onların katılmamasının daha doğru olacağı kanaatine varmıştı.Kararı aldıktan sonra aynı günün akşamı Güzin ile Handan Anneanne, Emine Nine'yi telefonla aradılar.Emine Nine, Güzin'in aradığı sırada henüz akşam yemeğini bitirmemişti.Bacakları büyük ölçüde iyileşmi
Güzin hâlâ Mürekkep Grup'taydı. Baran'ın aradığını görünce telefonu açtı: "Baran Bey?"Baran onun sesini duyduğunda bakışları yumuşadı ve, "Damla bir süredir seni görmedi. Bu hafta sonu vaktin var mı? Bir gün belirleyip birlikte biraz dolaşalım mı?" diye sordu.Güzin bilgisayar ekranında son günlerde düzenlediği verilere göz atarak, "Bu iki günüm tamamen dolu, gelecek hafta olur mu?" dedi.Müsait olmadığını duyunca Baran gözlerini yere indirdi ve, "Sorun değil, o hâlde gelecek hafta," dedi."Pekâlâ."Aklı bilgisayardaki veri modelinde olan Güzin, sözünü bitirir bitirmez, "O hâlde şimdilik bu kadar olsun mu?" dedi.Baran: "...Pekâlâ."Güzin hemen ardından telefonu kapattı.Akşam saat onu geçene kadar çalıştıktan sonra Mürekkep Grup'tan ayrıldı.Ertesi sabah erken saatlerde Hikmet Yalısı'na gitti.Hikmet Bey yıllar önce tedavi için yurt dışına gittiğinde Ece henüz iki yaşından biraz fazlaydı.O dönemde Ece son derece sevimli bir çocuktu ve Hikmet Bey'e de oldukça düşkündü.Hikmet Bey onu
Sefer ile Rüzgar'ın neler konuştuğunu Güzin bilmiyordu.Emre'yle yemek yedikten sonra Güzin şirkete dönüp çalışmalarına kaldığı yerden devam etti.Çarşamba günü Hikmet Bey'den bir telefon aldı; hafta sonu kendisine yemeğe gelmesini isteyen Hikmet Bey, "Ece de gelecek," diye ekledi.Güzin bu sözü duyunca bir an duraksadı ve, "Pekâlâ," dedi.Cuma öğleden sonra Güzin tam toplantı halindeyken telefonu çaldı.O sırada tam aramayı yanıtlayacakken karşı taraf çoktan telefonu kapatmıştı.Toplantıda olan Güzin, arayan numaranın yabancı olduğunu görünce üstünde durmadı.Arayan aslında Sade'ydi.Çarşamba gününden beri Koç Grup'ta resmi olarak işe başlamıştı.Güzin'i az önce aramasının sebebi, Koç Grup'ta çalışmaya başladığını ve bundan böyle başkente yerleşeceğini ona haber vermekti.Ancak aramayı yapar yapmaz aklına Sevgi'nin daha önce söylediği sözler gelmişti; Sefer'in Baran gibi arkadaşları Güzin'den hiç haz etmiyor, Güzin ne kadar kendini sevdirmeye çalışırsa çalışsın onlar oralı bile olmuyo