ฉ่ำรักบรรณารักสาว บทที่ 3

“ซี๊ดดดด...ผอ.ขา...โอย...สะ...เสียว”

ท่านผอ.ย่อตัวลงเล็กน้อย ดันเจ้าท่อนเอ็นยักษ์เข้าไปในกลีบน้องสาวของน้องปิ๋มจนหมด แล้วเริ่มขย่มขึ้นลงอย่างช้า ๆ พร้อมทั้งครางไปด้วย

“ซี๊ดดด...กี่หนๆ หนูก็ยังฟิตสะใจผอ.เหลือเกิน หนูปิ๋มจ๋า...โอย...อาส์...อาส์”

“อ๊อย...ผอ.ขา...ของผอ.ก็ใหญ่สะใจหนูมากเลยค่ะ...ซี๊ดดดด...แฟนหนูยังสู้ของผอ.ไม่ได้เลย...อ๊า...อ๊าส์”

“ไม่มีเวลามากแล้วหนู...ฉันซอยล่ะนะ”

ผอ.เริ่มลงน้ำหนักตัวบนน้องสาวของน้องปิ๋ม ขย่มขึ้นลงในท่าซอยแบบถี่ยิบ ข้าวหอมมือไม้สั่น หล่อนไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้มาก่อน ท่อนเอ็นของผอ.ทั้งดุ้นที่ทั้งใหญ่ทั้งยาวถูกสาวเข้า ๆ ออก ๆ ในกลีบลำดวนของน้องปิ๋ม ส่วนเจ้าหล่อนก็ครางซี๊ดเหมือนรับได้บ่ยั่น

“อ๊าย...ซี๊ดดดด...โอย...โอย...ผอ. ขา...แรงอีกค่ะ...สะใจปิ๋มจริงๆ...อ๊อย...อ๊อย...”

“โอย...ซี๊ดดดด...หนูปิ๋ม...ฉันอยากเอาหนูมาตั้งนานแล้ว ไม่นึกไม่ฝันว่าจะมันส์อย่างนี้”

“ของผอ.ทั้งใหญ่ทั้งยาว สาวเร็ว ๆ เลยค่ะผอ.ขา...ซี๊ดดดด...โอ๊ย...ซี๊ดดดด”

หน้าตาผอ.ตอนนี้ดูไม่ได้เลย ข้าวหอมเองไม่เข้าใจว่าทำอย่างนั้นมันสนุกสุดเหวี่ยงที่ตรงไหนเพราะหล่อนเองไม่เคยกับเรื่องแบบนี้ แต่หล่อนก็เคยแอบคิดจินตนาการลึก ๆ ถึงผอ.เด่นชัยเหมือนกัน ก็ดูสิ...ผอ.ยังหุ่นฟิตล่ำ แถมเครื่องเคราอลังการก็ไม่ได้ต่างไปจากของหนุ่ม ๆ วัยเอ๊าะ

“อ๊า...ซี๊ดดดด...โอย...ผอ.ขา...หนูไม่ไหวแล้วค่ะ...”

“จะแตกแล้วเหรอหนู...ฉันก็ไม่ไหวเหมือนกัน...โอย...ซี๊ดดดด...โอย....โอย...”

ผอ.เขย่งเท้าแล้วดันท่อนสวรรค์เข้าไปในกลีบของน้องปิ๋ม ทำท่ายองย่อ ข้าวหอมเห็นท่อนขาที่ยังแข็งแกร่งของท่านผอ.แข็งเกร็ง ใบหน้าก็บูดเบี้ยวเหมือนกำลังเสียวสุดขีด

“โอย...ผอ.ขา...โอย...โอย...ซี๊ดดดดด...อ่าส์...ซี๊ดดดด”

“ฉันจะแตกแล้วหนูจ๋า...ฉันจะแตกแล้ว...โอย....โอย”

แล้วผอ.ก็รีบดึงเจ้าจ้อนขยาดยักษ์ออกมาก่อนจะรีบเอามันไปจ่อที่ปากของน้องปิ๋ม น้องปิ๋มอ้าปากรับน้ำขุ่นขาวที่พุ่งปรี๊ดออกมาจากปลายเจ้าจ้อนขนาดใหญ่ เลียมันเหมือนเป็นของเอร็ดอร่อยของหล่อนยังไงยังงั้น

“โอย...โอย...สะใจฉันจริง...โอย”

เสียงผอ.ยังครางไม่หยุดและเสียงน้องปิ๋มหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย แต่น้องปิ๋มก็ยังดึงเจ้าจ้อนยักษ์ของผอ.มาเลียที่ปลายเหมือนจะรีดเร้นให้หมดทุกหยด ข้าวหอมที่ยังยืนตัวแข็งอยู่หลังชั้นหนังสือนึกอะไรขึ้นมาได้ หล่อนรีบย่องเงียบกลับออกไปที่โต๊ะทำงานและหยิบกระเป๋าสะพายพร้อมทั้งดึงกุญแจออกมาไขประตูออกไปด้านนอกและทำท่าไขมันกลับเข้าไปใหม่ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ผอ.เด่นชัยและน้องปิ๋มเดินกลับออกมาพอดี

“อ้าว...หนูข้าวหอม...พึ่งมาถึงเหรอจ๊ะ?”

ท่านผอ.ถามเสียงแจ๋วเพราะคิดว่าบรรณารักษ์สาวพึ่งมาถึงที่ทำงาน ข้าวหอมมองชายวัยกลางคนที่ตอนนี้อยู่ในชุดสูทเรียบร้อยกับน้องปิ๋มซึ่งเป็นผู้ช่วยสาวสิบแปดก็แต่งตัวเรียบร้อยเช่นกัน ทั้งสองทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ข้าวหอมที่รู้เห็นเหตุการณ์โดยไม่ได้ตั้งใจก็พยายามทำตัวให้เป็นปกติทั้งที่หัวใจของหล่อนเต้นแรง หล่อนยกมือไหว้ผอ.เด่นชัยก่อนพูดว่า

“สวัสดีค่ะ...ท่านผอ. แหม...วันนี้มาเร็วจังนะคะ”

“ผมรีบมาเคลียร์งานที่ค้างไว้น่ะ มาตรวจสอบดูหนังสือใหม่ที่เข้ามา ผมก็เลยให้หนูปิ๋มมาช่วย”

ข้าวหอมเก็บอาการที่รู้เรื่องราวไว้ ท่านผอ.นี่ลื่นไหลไม่ใช่เล่น จริง ๆ แล้วไม่ใช่หน้าที่ของท่านโดยตรงเสียหน่อยเพราะเป็นหน้าที่ของหล่อนที่ต้องจัดการเรื่องนี้อยู่แล้ว แต่บรรณารักษ์สาวก็ยิ้มรับเหมือนเชื่อฟังคำพูดนั้น

“แหม...ผอ.นี่ขยันจังเลยนะคะ แบบนี้ต่อไปห้องสมุดของเราก็จะมีคนมาใช้มากขึ้น”

“อืม...ถ้าอย่างนั้นฉันไปล่ะนะ เอ้อ...หนูปิ๋ม...อย่าลืมงานที่ฉันสั่งให้เคลียร์ด้วยล่ะ ทำให้เสร็จเรียบร้อยแล้วฉันจะมาตรวจสอบอีกที”

“ค่ะ...ท่านผอ.”

หลังจากที่ผอ.เด่นชัยออกไปแล้วข้าวหอมก็นั่งลงที่โต๊ะทำงาน หล่อนมองเด็กสาวรุ่นน้องที่เริ่มทำงานของหล่อนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ข้าวหอมอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองน้องปิ๋ม เด็กสาววัยสิบแปดที่ซ่อนความอวบอิ่มไว้ข้างใน เรียกว่ามีดีแอบซ่อนไว้โดยที่ดูจากภายนอกแล้วไม่รู้เลย