ห้องพักอาจารย์ร้อน

ห้องพักอาจารย์ร้อน

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-19
โดย:  Davideอัปเดตเมื่อครู่นี้
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 การให้คะแนน. 2 ความคิดเห็น
69บท
4.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

"ผู้ชายที่เธอขึ้นเตียงด้วยเมื่อคืน เช้านี้เขากลายมาเป็นอาจารย์ของเธอ" เธอเหงาจึงเข้าแอปหาคู่เพื่อปัดหาผู้ชายเพื่อไปเดตด้วย และบังเอิญไปแมชกับผู้ชายคนหนึ่ง เขานัดเธอไปดื่มที่ผับแห่งหนึ่ง จนทั้งสองเริ่มเมานิดหน่อย "คืนนี้ถ้าผมชวนคุณไปต่อ คุณจะไปไหม" "ไม่ผูกมัดนะคะ" "แน่นอนครับ" "ฉันค้างไม่ได้นะคะ" "ตามที่คุณต้องการครับ"

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

แนะนำเรื่อง

Intro…

ภาคภูมิ อาจารย์หนุ่มประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 35 ปี กับความสูง 185 เซนติเมตร

พิพิมพ์ นักศึกษาสาว ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 20 ปี

ทั้งสองเจอกันที่แอปหาคู่ยอดนิยม โดยเป้าหมายแค่หาเพื่อนแก้เหงาชั่วคราว 'กำลังมองหาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด' และโลกก็เหวี่ยงพวกเขามาเจอกัน

ทุกอย่างควรจะจบลงที่คืนนั้น แต่โลกมันช่างแคบสำหรับพวกเขาสองคน เช้าวันต่อมาในคลาสแรกของวัน เขากลายมาเป็นอาจารย์ของเธอ และจุดเริ่มต้นของสัมพันธ์ลับ ๆ ในห้องพักอาจารย์ก็ได้เริ่มขึ้น

"นักศึกษาที่ส่งรายงานไม่ทัน ไปพบผมที่ห้องด้วยครับ" คำสั่งเสียงเรียบของอาจารย์หนุ่ม เธอจำต้องไปพบเขาหลังเลิกคลาสอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ในใจก็คิดว่า 'เขาคงจะเรียกเธอไปดุนิด ๆ หน่อย ๆ เพียงแค่นั้น และคงมีเพื่อนในห้องอีกหลายคนที่ส่งรายงานไม่ทัน ส่วนตัวเธอเองก็ส่งรายงานช้าไปแค่ 40 วินาทีเอง เธอคงไม่โดนดุมากเท่าไหร่

ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป เธอต้องตกใจเพราะภายในห้องมีแค่เธอกับอาจารย์หนุ่ม ไม่มีนักศึกษาคนอื่นอยู่ในห้องเลย แทนที่จะโดนดุหรือโดนหักคะแนน แต่เธอกลับโดนอาจารย์หนุ่มจูบทำโทษหนัก ๆ และความสัมพันธ์ของเธอกับอาจารย์หนุ่มก็เริ่มถูกซุบซิบนินทาเมื่อเธอมาเรียนพร้อมกับเขา อาจารย์หนุ่มหล่อที่เป็นที่หมายตาของนักศึกษาสาวทั้งมหาวิทยาลัย ย่อมเป็นที่จับตามากเป็นพิเศษ แต่พิพิมพ์ก็ไม่ได้สนใจคำนินทาเหล่านั้น เธอเพียงใช้ความเงียบ สยบทุกคำนินทา แต่เรื่องดันไปถึงหูอธิการบดี แต่สุดท้ายภาคภูมิก็จัดการเรื่องนี้ และความสัมพันธ์ของพวกเขายังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ทั้งภายในมหาวิทยาลัย และภายนอกมหาวิทยาลัย

พิธา อาจารย์หนุ่มประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 35 ปี กับความสูง 184 เซนติเมตร เป็นเพื่อนสนิทของภาคภูมิ และสอนอยู่คณะเดียวกัน พิธานิสัยค่อนข้างเงียบ วางตัวเหมาะสมมาตลอด ไม่มีข่าวเสียหายกับนักศึกษาให้มีข่าวซุบซิบนินทา

รินดา นักศึกษาสาว ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 20 ปี เป็นเพื่อนสนิทของพิพิมพ์

รินดาเริ่มจีบพิธาในห้องเรียนต่อหน้านักศึกษาคนอื่น ๆ และเธอก็ได้รับการสนับสนุนจากเพื่อน ๆ ในคลาส ทุกคนเชียร์เธอให้จีบพิธาให้ติด

พิธาค่อนข้างรักษาระยะห่างของเขามาตลอด แต่ก็ต้องเริ่มแพ้ทางให้รินดา เธอมีวิธีใหม่ ๆ มาจีบเขาแทบทุกวัน ดั่งคำสุภาษิตที่ว่า 'น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน' แล้วใจคนจะเหลืออะไร เมื่อโดนนักศึกษาที่สาว และสวย แถวยังน่ารักสดใสตามวัยของเธออีกด้วย

จากตอนแรกที่ไม่สนใจ เริ่มมีคิดถึงบางเวลา และเริ่มหึงหวง จนทำตัวเป็นเจ้าของ และสุดท้ายก็เป็นฝ่ายยอมรับตรง ๆ ว่าชอบเธอ กำแพงที่เขาสร้างขึ้นมาได้พังทลายลง ไปกับคำหวานที่เด็กสาวหยอดลงทุกวัน

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Supacha Sukcharoen
Supacha Sukcharoen
รออัพเดตตอนใหม่ค่ะ
2026-07-16 13:31:14
0
0
Supacha Sukcharoen
Supacha Sukcharoen
รอติดตามตอนต่อไปอยู่นะคะ สนุกมาก
2026-07-16 02:25:01
0
0
69
แนะนำเรื่อง
Intro…ภาคภูมิ อาจารย์หนุ่มประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 35 ปี กับความสูง 185 เซนติเมตรพิพิมพ์ นักศึกษาสาว ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ อายุ 20 ปีทั้งสองเจอกันที่แอปหาคู่ยอดนิยม โดยเป้าหมายแค่หาเพื่อนแก้เหงาชั่วคราว 'กำลังมองหาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด' และโลกก็เหวี่ยงพวกเขามาเจอกันทุกอย่างควรจะจบลงที่คืนนั้น แต่โลกมันช่างแคบสำหรับพวกเขาสองคน เช้าวันต่อมาในคลาสแรกของวัน เขากลายมาเป็นอาจารย์ของเธอ และจุดเริ่มต้นของสัมพันธ์ลับ ๆ ในห้องพักอาจารย์ก็ได้เริ่มขึ้น"นักศึกษาที่ส่งรายงานไม่ทัน ไปพบผมที่ห้องด้วยครับ" คำสั่งเสียงเรียบของอาจารย์หนุ่ม เธอจำต้องไปพบเขาหลังเลิกคลาสอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ในใจก็คิดว่า 'เขาคงจะเรียกเธอไปดุนิด ๆ หน่อย ๆ เพียงแค่นั้น และคงมีเพื่อนในห้องอีกหลายคนที่ส่งรายงานไม่ทัน ส่วนตัวเธอเองก็ส่งรายงานช้าไปแค่ 40 วินาทีเอง เธอคงไม่โดนดุมากเท่าไหร่ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป เธอต้องตกใจเพราะภายในห้องมีแค่เธอกับอาจารย์หนุ่ม ไม่มีนักศึกษาคนอื่นอยู่ในห้องเลย แทนที่จะโดนดุหรือโดนหักคะแนน แต่เธอกลับโดนอาจารย์หนุ่มจูบทำโทษหนัก ๆ และความสัมพันธ์ของเธอกับอาจารย์หนุ่มก็เริ่มถูกซุบซิบนินทาเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่1 อยากเดทให้ปัดขวา
ตอนที่1 อยากเดทให้ปัดขวาแอปหาคู่หนุ่มอายุ 35 ปี กับความสูง 185 เซนติเมตร พร้อมคำโปรยสั้น ๆ ใต้โปรไฟล์ 'กำลังมองหาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด'โปรไฟล์ของเขาไม่มีอะไรโดดเด่นนัก ไม่มีรูปหน้าชัด ๆ แต่พอให้รู้ว่า ตัวสูง ไหล่กว้าง และดูดีทีเดียว แม้จะเห็นเพียงด้านข้างไม่มีคำโปรยยาวเหยียด มีแค่ข้อความเพียงไม่กี่คำที่สื่อสารชัดเจน "กำลังมองหาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด"เธอกดเข้าไปดูซ้ำอีกครั้ง ก่อนจะกดถูกใจ และไม่กี่วินาทีต่อมาMatch!!ปรากฏว่าเขากดถูกใจรูปของเธอก่อนแล้ว เลยกลายเป็นว่าทั้งคู่แมตช์กัน ไม่นานก็มีแจ้งเตือนข้อความติ๊ง!“สวัสดีครับ ผมภาคภูมิ” เรียบง่าย ตรงไปตรงมา“พิพิมพ์ค่ะ” เงียบไปไม่ถึงสิบวินาที“คืนนี้คุณว่างไหม” หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย ทั้งที่รู้ความต้องการของอีกฝ่ายอยู่แล้ว“ว่างค่ะ”“ผมอยู่ที่ผับ XXX ถ้าคุณไม่มั่นใจ มานั่งดื่มก่อนก็ได้” สายตาของเธอไล่อ่านข้อความนั้นช้า ๆ“ได้ค่ะ” ตอบสั้น ๆพิพิมพ์ลุกขึ้นจากเตียง ห้องเงียบสนิทเหมือนทุกวัน เธอใช้เวลาทั้งวันอยู่บนนี้ และทำรายงาน ความเหนื่อยล้า ความเบื่อหน่าย ทำให้เธอตัดสินใจลุกไปอาบน้ำแต่งตัวน้ำเย็นไหลผ่านผิวกาย เธออาบน้ำเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่2 ภาพตัดบนเตียง
ตอนที่2 ภาพตัดบนเตียง "ฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ" เธอตอบ แล้วเดินเข้าห้องน้ำปั้ง!ประตูปิดลง หลังบางพิงกับบานประตู หัวใจเต้นแรง มือเย็น แต่ร่างกายกลับร้อนวูบวาบ สายตาของเขาที่มองเธอยังติดอยู่ในหัว"สายตาโคตรอันตราย" พิพิมพ์พึมพำกับเงาของตัวเองในกระจก ถึงตอนนี้หัวใจเธอยังเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ดื่มและพูดคุยกับเขาเยอะพอสมควร"แค่สนุกเท่านั้นยัยพิมพ์ แกห้ามหลงเสน่ห์เขาเด็ดขาด" เธอเอ่ยเตือนตัวเองในกระจก ก่อนจะรีบอาบน้ำเพราะหายเข้ามานานหลายนาทีแล้วพรึบ!ใบหน้าคมเข้มหันขวับมองเธอ จ้องอยู่อย่างนั้นนานนับนาที จนเธอรู้สึกประหม่าดึงชายขนหนูที่พันรอบกาย โชว์เรียวขาสวย"ดื่มไวน์รอไปก่อน ผมไปอาบน้ำแป๊บหนึ่ง" แก้วไวน์ถูกยื่นมาให้ มือเล็กรับมันไว้ ก่อนจะยกขึ้นจิบ รสสัมผัสนุ่มลึกไหลผ่านลำคอ อุ่นและค่อย ๆ แผ่กระจายไปทั่วร่างกายแก้วแรกหมด เป็นแก้วที่สอง แล้วก็แก้วที่สาม เธอนั่งจิบไวน์แก้วแล้วแก้วเล่าชมวิวเมืองยามค่ำคืนไปด้วยจนเพลิน“คุณดื่มเก่งเหมือนกันนะ” ชายหนุ่มเดินมาโดยมีผ้าเช็ดตัวสีขาวพันรอบเอว ด้านบนเปลือยเปล่าโชว์ซิกแพก เอ่ยขึ้นเสียงเรียบ“นิดหน่อยค่ะ” เสียงเธอเริ่มเบาและจัง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่3 โลกแคบ
ตอนที่3 โลกแคบ"ทำไมคุณไม่ป้องกันคะ ถ้าฉันติดโรคจากคุณจะทำยังไง" เธอโวยวายลั่นห้อง จ้องหน้าเขาเขม็ง"หึ หึ" เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ขยับตัวขึ้นนั่งหลังตรง ผ้าห่มเลื่อนลงเล็กน้อยตามแรงขยับ"คุณหัวเราะอะไรคะ ทำไมคุณเป็นผู้ชายมักง่ายแบบนี้""ผมสะอาดพอ คุณมั่นใจได้ ผมไม่ได้สำส่อนขนาดนั้น คุณคือผู้หญิงที่ผมขึ้นเตียงด้วยในรอบสองปี และที่สำคัญ ผมตรวจสุภาพทุกปี ผลเลือดปกติ" เขาลงจากเตียง คว้าผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอว เดินเข้ามาใกล้ หยุดอยู่ตรงหน้าเธอ“ผมไม่ใส่ถุง…คุณก็รู้สึกดี…ไม่ใช่หรือไง” เขาก้มลงเล็กน้อย เสียงต่ำชิดหู"เสียงครางคุณเพราะมาก” เขายิ้มมุมปาก จับปลายผมยาวสลวยขึ้นมาสูดดม สายตาไล่มองเธอช้า ๆ ตั้งแต่ใบหน้า ลงมาถึงเนินอกอวบที่โผล่พ้นผ้าเช็ดตัว"อีตาบ้า ฉันไม่น่าเจอคุณเลย" เธอตะโกนใส่หน้าเขา แก้มขึ้นสีแดงจัด จนแทบควบคุมสีหน้าไม่ได้ แล้วหันหลังจะเดินหนี แต่ข้อมือถูกจับไว้“จะไปง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ” เสียงเรียบเอ่ยถาม ไอร้อนลมหายใจเป่ารดต้นคอ“ตื่นเช้ามา มอร์นิ่งคิสผมหรือยัง” เขากระซิบ ริมฝีปากหยักสัมผัสใบหูเนียนขาวเบา ๆ ทำเอาเธอขนลุกซู่ไปทั้งตัว ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา เธอไม่สามารถควบคุมตัว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่4 กับดักอาจารย์ร้อน
ตอนที่4 กับดักอาจารย์ร้อน“ไม่ทันแล้วยัยพิมพ์”“คนอะไรใจร้ายชะมัด” เธอบ่นทำปากอุบอิบ“อย่าบ่นว่าผมใจร้ายนะครับ ต้องรู้จักแบ่งเวลาให้เป็น อย่าใช้เวลาไปกับความสุขแค่ชั่วครั้งชั่วคราว จนลืมหน้าที่รับผิดชอบของตัวเอง” เขาพูดสวนขึ้น ราวกับอ่านปากเธอออก“ชิ อีตาบ้านี่ ก็เพราะตัวเองไม่ใช่หรือไง รายงานฉันเลยไม่เสร็จ” ทำหน้ามุ่ย บ่นอุบอิบคนเดียว“แกบ่นให้ใครยัยพิมพ์”“เปล่า ฉันก็บ่นให้ผีสาง ให้เจ้ากรรมนายเวรแถวนี้แหละ” ไฟล์รายงานเธอถูกอัปโหลดลงวันไดร์เรียบร้อยแล้ว ได้แต่ภาวนาว่าอาจารย์หนุ่มจะยอมรับงานของเธอ พูดจบก็ฟุบหน้าลงกับโต๊ะไม่สนใจสไลด์ที่เขากำลังสอนพิพิมพ์หลับตลอดสองชั่วโมง แต่เธอไม่ลืมตั้งไอแพดบันทึกวิดีโอไว้ดูภายหลัง“วันนี้พอแค่นี้ก่อนครับ สรุปรายงานส่งให้ผมก่อนเริ่มเรียนชั่วโมงต่อไปครับ” พูดจบเขาปิดสไลด์เก็บแล็ปท็อปและอุปกรณ์การสอน“นักศึกษาที่ส่งรายงานไม่ทัน ไปพบผมที่ห้องด้วยครับ”พิพิมพ์ตื่นขึ้นมาได้ยินประโยคนั้นพอดี เธอแอบโล่งใจ ที่อย่างน้อยเขายังให้โอกาสเธอได้ชี้แจงเหตุผล แต่เขาคงจะเรียกไปตักเตือนแค่นั้นแหละ เธอคิดในใจ“ยัยพิมพ์ แกได้ยินไหมที่อาจารย์ภาคภูมิบอกเมื่อกี้”“ได้ยิน ฉ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่5 ห้องเกือบลุกเป็นไฟ
ตอนที่5 ห้องเกือบลุกเป็นไฟ“นี่ห้องพักอาจารย์นะคะ ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้”“แล้วไง” คำตอบสั้น ๆ แต่ทำให้เธอนิ่ง วงแขนเขากระชับขึ้นนิดหนึ่ง“ถ้าไม่อยากให้ผมทำมากกว่านี้…ก็หยุดดิ้น” เธอนั่งนิ่งตามคำสั่ง สายตาโฟกัสไปที่หน้าจอ ทั้งที่สมาธิแทบไม่มี“ตรงนี้ต้องเพิ่มรายละเอียด” เขาพูดเหมือนปกติ แต่มือของเขายังวางอยู่ที่เอวคอด"เดี๋ยวหนูกลับไปแก้ไขค่ะ” เธอรีบพูดตัดบท เพราะต้องการหลุดไปจากพันธะการของเขาเร็ว ๆ“ฟังให้จบก่อน ผมยังพูดไม่จบ หรืออยากโดนหักคะแนน” เธอปิดปากเงียบ กัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ"เอะอะก็จะหักคะแนน ตกลงว่าถ้าหนูแก้แล้ว ยังจะให้คะแนนหนูอยู่ไหมคะ""หึ หึ" เขาหัวเราะเบา ๆ“ขึ้นอยู่กับว่าคุณตั้งใจแค่ไหน” คำว่า “ตั้งใจ” ฟังดูมีความหมายแฝง พิพิมพ์รู้ แต่ไม่กล้าพูด เธอพยายามลุกขึ้นจากตักแกร่ง แต่ดูเหมือนเขาตั้งใจรัดเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ“ชิ ไม่ให้ก็ไม่เอา ปล่อยหนูค่ะ” เธอพยายามแกะมือเขาออกอีกครั้ง“ปล่อยหนูค่ะ หนูจะไปกินข้าว” แต่ยิ่งดิ้น วงแขนเขากลับยิ่งกระชับแน่นขึ้น“พิพิมพ์…ผมบอกว่าอย่าดิ้น” เสียงทุ้มกดต่ำลอดไรฟัน ราวกับกำลังข่มอะไรบางอย่างเอาไว้“คุณก็ปล่อยหนูสิคะ”“ทีเมื่อคืน…ไม่เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่6 เกือบโดนจับได้
ตอนที่6 เกือบโดนจับได้ก๊อก ก๊อก ก๊อก!เสียงเคาะประตูดังขึ้นถี่และแรง“ไอ้ภูมิ! เปิดประตู มึงทำอะไรอยู่วะ”พิพิมพ์สะดุ้ง หัวใจแทบหลุดออกมานอกอก“เปิดประตูสิคะ!” เธอกระซิบเสียงแข็ง หันไปจ้องเขา แต่ภาคภูมิยังนั่งนิ่ง สายตามองเธอเรียบนิ่ง เหมือนกำลังสนุก“รีบอะไร”“คนข้างนอกเขาจะคิดยังไง”ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะดังขึ้นอีก“ไอ้ภูมิ! ได้ยินไหมวะ!”พิพิมพ์รีบเดินไปที่ประตู มือจับลูกบิด กึก! แต่เปิดไม่ได้ เธอหันกลับมามองค้อน“นี่คุณ เปิดเดี๋ยวนี้นะ”ภาคภูมิเอนหลังพิงเก้าอี้ ตวัดขาขึ้นไขว่ห้าง มองเธอสีหน้าไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย“มานี่ก่อน” น้ำเสียงเรียบออกคำสั่ง“ไม่ค่ะ” ยืนกรานเสียงแข็ง“งั้นก็ไม่ต้องออกไป”“คุณ!”ก๊อก ก๊อก ก๊อก!“ไอ้ภูมิ ตายห่าไปแล้วหรือไง” เสียงด้านนอกเริ่มหงุดหงิด พิพิมพ์กัดปากแน่น ก่อนจะเดินกลับมาหาเขาอย่างจำใจ“ต้องการอะไรอีกคะ”เขามองหน้าเธอ ก่อนจะโฟกัสที่ริมฝีปากบางอมชมพู ก่อนจะพูดขึ้น“จูบผม”"คะ!!" เธอชะงัก“ไม่ค่ะ”“งั้นก็ไม่ต้องออกไป”เขายักไหล่เล็กน้อย เหมือนไม่สนใจเลยว่าคนข้างนอกจะคิดยังไงก๊อก ก๊อก ก๊อก!เสียงเคาะประตูดังขึ้นกดดันเธออีกครั้ง พิพิมพ์หลับตาแน่น
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่7 โดนหลอก
ตอนที่7 โดนหลอกพิพิมพ์ขึ้นรถ ประตูปิดดังปั้ง รถเคลื่อนออกทันที เธอนั่งนิ่ง เข้าใจว่าเขาจะพาไปส่งคอนโด ไม่มีคำถาม ไม่มีบทสนทนาช่วงแรกเส้นทางยังคุ้นตา แต่ไม่นานรถก็เลี้ยวเข้าสู่ถนนเส้นหลัก คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ก่อนจะหันขวับไปถามชายหนุ่มที่ตั้งหน้าตั้งตาขับรถ“คุณจะพาหนูไปไหนคะ”“คอนโด”“แต่นี่ไม่ใช่ทางไปคอนโดหนู”“ใครบอกว่าจะไปคอนโดคุณ” ตอบกลับเสียงเรียบ สายตายังมองถนนข้างหน้า“ก็คุณ”“ไม่เคยพูดสักคำว่าจะไปคอนโดคุณ”พิพิมพ์เม้มปาก หันกลับไปมองกระจกหน้า เธอรู้ตัวว่าพลาดท่าให้เขาแล้ว ตอนนี้ทำได้แค่หาทางเอาตัวรอดเฉพาะหน้ารถยังวิ่งต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่นานรถก็เลี้ยวเข้าโครงการคอนโดหรู ติดแม่น้ำเจ้าพระยา ตัวอาคารสูง สงบ เป็นส่วนตัว แค่ดูก็รู้ว่าราคาไม่ต่ำกว่าห้าสิบล้านลานจอดรถเครื่องยนต์ดับ ชายหนุ่มเปิดประตูลงจากรถทันที แล้วเดินไปยังลิฟต์ ไม่แม้แต่หันมามองเธอว่าลงจากรถหรือยัง พิพิมพ์นั่งค้างอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเปิดประตูแล้วรีบวิ่งตามหลังเขาไป พอดีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ถ้าเธอช้ากว่านี้เพียงก้าวเดียวเธอคงโดนขังไว้ที่ลานจอดรถ"ไม่คิดจะรอหนูเลยหรือไง" เธอบ่นพึมพำ ไร้คำตอบกลับ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่8 รอดอย่างหวุดหวิด
ตอนที่8 รอดอย่างหวุดหวิดพิพิมพ์ยืนตัวแข็งทื่อ กลั้นหายใจไปชั่วขณะ“มะ…ไม่ค่ะ หนูขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ” ร่างบางรีบเบี่ยงตัวหลบ เดินเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว สายตาคมมองตามแผ่นหลังบาง ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ“หึ…เด็กอะไร หลอกง่ายชะมัด”ภาคภูมิเดินกลับเข้าห้องนอน นั่งเอนหลังพิงหัวเตียง หยิบแล็ปท็อปขึ้นมาเปิดทำงาน ไม่นานหญิงสาวก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ในชุดนอนตัวโคร่งที่เขาเตรียมไว้ให้คนตัวเล็กยืนจ้องเขานิ่งอยู่ข้างเตียง“ขึ้นมาสิ จะยืนจ้องหน้าผมอยู่ทำไม หรือผมหล่อจนอดมองไม่ได้”“ชิ หล่อตายล่ะ ไหนบอกว่าจะให้หนูแก้รายงานไงคะ” เธอเบ้ปากใส่ตามนิสัยที่ชอบทำ“ก็นี่ไง ขึ้นมาสิ อยู่ตรงนั้นจะแก้เสร็จไหม”“ทำไมไม่ไปนั่งทำดี ๆ ที่โซฟาคะ”“ทำตรงไหนก็ได้หมดแหละ จะโซฟา…หรือบนเตียง” เขายิ้มมุมปาก น้ำเสียงมีนัย“นี่คุณ หนูหมายถึงทำงานค่ะ”“ผมก็หมายถึงทำ…งาน” เขาตอบนิ่ง ๆ สายตาเขาไล่มองเธอช้า ๆ ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“คุณนี่ชอบคิดไปไกลนะ หรือในหัวคุณคิดแต่เรื่องนั้นตลอดเวลา”“ไม่ใช่สักหน่อย” เธอตอบกลับโดยเร็วนิ้วเรียวยาวเคาะที่ว่างข้างตัวเบา ๆ ก่อนเอ่ยเรียก“ขึ้นมา นั่งตรงนี้”ขาเรียวยาวก้าวขึ้นไปนั่งข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่9 มีพิรุธ
ตอนที่9 มีพิรุธคอนโดติ๊ด!ประตูปลดล็อก ยังไม่ทันได้เปิดประตูห้องแอ๊ด…ประตูห้องฝั่งตรงข้ามเปิดออก“อ้าว!” รินดาเปิดประตูออกมาพอดี“ไหนแกบอกว่าจะกลับไปนอนบ้านแม่คืนนี้ไง”กึก!พิพิมพ์ชะงัก จับมือบิดประตูแน่น“แล้วทำไมแกกลับมาล่ะ” รินดายังถามต่อ"ฉันรีบกลับมาแก้รายงานน่ะ"“แล้วนี่แกใส่ชุดของใครมา” สายตารินดาไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้า“เอ่อ…คือ…” พิพิมพ์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่“ชุดพี่ชายฉันน่ะ พอดีว่าแม่ฉันนัดไปเจอที่คอนโดพี่ชาย”“แล้วชุดนักศึกษาแกไปไหน” รินดายังคงมองแบบจับผิด“ปกติพี่เพทายไม่ชอบใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมแบบนี้นี่ ชุดที่แกใส่อยู่นี่ราคาน่าจะหลักแสน”“พี่เพทายทำงานหาเงินเองได้แล้ว น่าจะอยากใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมละมั้ง” ตอบกลับน้ำเสียงตะกุกตะกัก"แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่น่าเอาเสื้อผ้าพวกนี้มาให้แกยืมใส่นะ" รินดาจ้องหน้า“แกมีพิรุธ…ยัยพิมพ์”“เปล่า” พิพิมพ์รีบส่ายหัว“กลิ่นน้ำหอมที่ติดอยู่บนเสื้อ ฉันจำได้ว่าเป็นกลิ่นเดียวกันกับที่ติดอยู่บนตัวแกตอนเที่ยง แกกำลังปิดบังอะไรฉันอยู่ยัยพิมพ์ สารภาพมาซะดี ๆ แกกำลังมีแฟนใช่ไหม”“ฉันจะรีบแก้รายงาน ค่อยสอบสวนวันหลังนะ”ปั้ง!ประตูปิดลง ร่างบาง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-27
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status