เข้าสู่ระบบPagkaalis nila sa Nueva at pagpasok palang sa sasakyan, halatang galit pa rin si Diego.Naalala niya ang isang bagay kaya agad niyang tinanong si Mauren, "Uy, sino nga pala yung babaeng nakasuot ng business suit na nasa likod ni Monica kanina? Parang ang sama ng tingin niya sa’yo. Kilala mo ba siya?" anito."Ah, siya ba? Pinsan iyon ni Monica." malamig na sagot ni Mauren.Si Diego ay napailing na may halong inis: "Si Samuel, hindi lang si Monica ang pinapasok sa Nueva, pati pamilya nito kinukupkop pa? Sa ganyang asal niya, hindi na ako magugulat kung balang araw Nueva na mismo ang magpalit ng apelyido, maging Santiago." matigas niyang usal.Tahimik lang na nakinig si Mauren, pero sa isip niya, pareho lamang sila ng iniisip.Sumagot si Mauren, "Oo, mukhang ganon na nga." Sa tindi ba naman ng pagmamahal ni Samuel kay Monica, hindi na siya magugulat kahit ibigay pa nito ang buong Nueva sa babae.Ano pa nga ba ang malaking bagay kung pinapasok rin niya ang pamilya Flores sa Nueva? Ramda
Hindi lamang si Samuel ang mag-isang pumunta, kundi kasama niya sina Jeriko at Ralp.Nang makarating sila doon, kapwa nagulat ang dalawa nang makita nila si Mauren,, hindi nila inakalang naroon rin siya.Napatingin sila sa kanya nang may pagtataka.Si Mauren naman, walang gaanong ipinakitang emosyon. Sandali lang siyang tumingin sa kanila, pagkatapos ay inilingon na ang paningin.Lumapit si Samuel sa kanila at magalang na bumati, "Salamat sa inyong pagsisikap." aniya.Sabi naman ni Frank,, "Heneral Samuel, maaari na po ba tayong magsimula…" “Sandali lang,” sagot ni Samuel habang inaangat ang kamay upang tingnan ang relo. "May hinihintay pa tayong isa. Aakyat muna ako para silipin. Pakiusap, maghintay muna kayo sandali."Pagkakatapos niyang magsalita, agad din siyang umalis.Wala namang balak si Mauren na mag-isip pa tungkol dito.Pero alam niyang ang sinabing hinihintay nang lalaki ay walang iba kundi ang pinakamamahal niyang si Monica.Ibig sabihin, hindi pa sila puwedeng magsimula
Kinabukasan, pagsapit ng tanghali.Agad na nagmaneho si Mauren para puntahan ang villa ni Ismael upang sunduin ito.Pagkasakay ni Ismael sa sasakyan, maayos na nagtanong si Mauren, "Guro, saan po tayo pupunta?"Ibinigay lamang ni Ismael. ang isang address bilang sagot.Makalipas ang kalahating oras, nang makarating sila sa isang restawran ay agad silang inihatid ni Ismael sa isang pribadong silid-kainan.Pagbukas nila ng pinto, dalawang lalaki na nasa gitnang edad na ang naroon na, kapwa may matitinding presensya at karismang kapansin-pansin.Pagkakita palang sa kanilang pagpasok, agad tumayo ang dalawang lalaki. "Andito na sila." bulalas nito.Ipinakilala sila ni Ismael nang may malamig na tono, "Mr. Fredo Agudo, Mr. Richard Gamez Ang estudyante ko si Mauren Piñeda.." Ngunit kahit batid ni Mauren na ang isa ay may mataas na posisyon sa militar at ang isa naman ay kilalang personalidad sa mundo ng pulitika, nanatili pa rin ang magaan nilang pakikitungo sa kanya.Ngunit nang makita ni
Pagkababa ng telepono, bumalik si Mauren sa trabaho.Bandang alas-nwebe ng gabi, matapos mapuno ng kaalaman ang kanyang isipan, ay mas gumaan na rin ang kanyang pakiramdam.Sa mga oras na iyon, si Diego naman ang tumawag sa kanya."Nais mo bang lumabas at maglibang?" anyaya nito.Makalipas ang kalahating oras, dumating si Mauren sa isang bar.Sinalubong siya ni Diego sa pintuan at magiliw na nagtanong, "Iinom ka ba?"Saglit pang tumigil si Mauren, saka mahinahong tumugon, "Sige, inom tayo, pero kaunti lang." aniya.Yumuko nang bahagya si Diego at tiningnan siya: "Mukhang masama ang loob mo?""Mas maayos na ngayon," sagot ni Mauren.Hindi na siya tinanong pa ni Diego. Sa halip, nag-order ito para sa kanya ng isang asul na cocktail na may katamtaman at di-kalakasang alcohol content.Tahimik na nakaupo si Mauren, hawak ang kanyang baso habang marahang humihigop ng alak. Sa paligid niya, masaya ang kuwentuhan nina Diego at ng mga kaibigan nito, ngunit nanatili siyang tahimik, nakikinig la
Pagkapasok sa banyo, mahigpit na binigti ni Mauren ang kanyang mga kamao.Halos wala na siyang nararamdaman sa tuwing naririnig niya ang kabaitan ni Samuel kay Monica.Mas lalo pa nang marinig niyang sinusuyo ng lalaki ang ina ni Monica, hindi pa rin niya napigilan ang sarili sa pagkabigo.Nang mga sandaling 'yon, bigla nalang narinig niya mula sa labas ng pintuan ang boses ng isa sa mga tauhan sa sales office: "Magaling si Mr. Samuel pumili, ang ganda ng nobya niya." anito."Oo, elegante rin ang nanay ng nobya niya at maganda ang tindig. Ang mahalaga pa, hinahayaan siya ng asawa at biyenan niyang gawin ang gusto niya, lahat ay ayon sa kagustuhan niya, sobrang spoiled siya. Tignan mo sila, tapos ikumpara mo sa asawa at biyenan ko, nakakainis talaga!" sambit ng isa pa."Hindi ba? Ang suwerte talaga ng nobya ni Mr. Samuel. Hindi pa nga sila kasal, pero binilhan na niya ito ng villa na mahigit anim na daang milyon ang pamilya nito. Hay, pareho lang namang babae, pero ang nobya ni Mr. Sam
Pagkapasok sa loob ng bahay, maingat na ibinaba ni Jeriko si Mauren.Lumapit agad ang doktor na naghihintay sa gilid at sinuri ang kanyang paa. Mabuti na lang at bahagyang pagkadislocate lang ito. Agad niyang inayos ang bali ni Mauren at mabilis rin itong bumuti.Tinanong siya ni Jeriko, "Mag-iisking ka pa ba ulit?" aniya."Ayos lang ako, puwede pa akong magpatuloy," sagot ni Mauren.Dahil naroon na rin siya, ayaw niyang masira pa ang kasiyahan.Nang marinig ni Mauren mismo mula sa doktor na wala naman talagang seryosong pinsala sa kanyang binti, hindi na rin siya tumutol pa.Sa hindi kalayuan..."Ritha? Anong tinitingnan mo?" tanong ng kasamahan.Ritha, "Parang may nakita akong isang kakilala." aniya, may bahid ng pagtataka.Ang tagiliran ng mukha ng lalaking nasa unahan ay talagang kahawig ni Jeriko Cortez.Pero may kasama siyang bata at isang babae… imposible sigurong siya 'yon, diba? Bulong nito sa sariling isip.Nang balak na sana niyang lumapit ng kaunti para makita nang malinaw