Masuk“Kung hindi ako aalis ngayon, I might not be able to leave her tonight. Titila rin ito mamaya.”Lumingon si Rigo sa labas. “Sa tingin mo titila pa ‘yan? Ang tigas ng ulo mo.”“Could you drive me home, then?” she asked shamelessly. Kahit anong gawin niya, hindi rin naman siya mananalo. Hindi siya pwedeng magtagal.“And then?”“Uhm… what then?”“Kung ihahatid kita ngayon, and then streets were flooded, do you think I can go back home?”Agad na realize ni Chloe na napakaselfish ng suggestion niya. “I’m sorry. Hindi ko naisip ‘yon.”Lalong lumakas ang ulan at hindi na nagpatinag pa. He took a deep breath, as his Adam's apple bobbed. “Let’s go upstairs. Change your clothes first.”“No need, thank you,” agad niyang sagot. The thought of being with him made her uncomfortable so she declined politely. Mas pipiliin pa niyang mangatog sa ginaw at hayaang matuyo ang damit kaysa makasama si Rigo sa iisang silid. “Bakit ka ba nagmamatigas?” iritableng tanong ni Rigo. “Natatakot ka bang kainin ul
Namumutla ang mukha ni Sierra nang sampalin siya ng katotohanan ni Chloe. She clenched her fist, and glared fiercely at Chloe. Planado ni Sierra na papuntahin si Chloe para ipahiya, ngunit parang napaso siya sa sarili niyang mantika.Just then, footsteps came from the outside. Agad na tinakbo ni Sierra ‘yon, habang ibinalik ni Chloe ang mga documents sa loob ng briefcase niya. Hindi naman nakasara ang pinto na parang sinasadya.“Rigo, you’re off to work na? Gumawa ako ng soup and saved it for you.” Narinig ni Chloe ang boses ni Rigo mula sa labas. “No need.”“It would be a waste if I throw it away. It took me a while to make that soup. Come in,” aya nito na parang wala lang.Wala ng nagawa si Chloe. Lagi siyang nagtatago, nagbabakasakali na magkikita sila ni Rigo, pero ginagawan talaga ng paraan ni Sierra na magkita sila. Tumayo siya para umalis. Napatingin siya sa basura ng food take out sa trash bin. Samantala, hinila naman ni Sierra si Rigo sa loob, at wala na itong nagawa. The m
The next day, Chloe just finished her work at the law firm she works at when she decided to inform Belle about her wedding.“Bey, it’s me Chloe. Kumusta ka? How are things between you and Bryan?” Halos maalimpungatan pa si Belle dahil kakagaling lang niya sa pahinga. “We already talked it over. So, our wedding will go ahead as planned.” Pumikit si Belle bago magpatuloy. “Don’t tell me you changed your mind again.”“I’m sorry, Bey. May case trial ako niyan. And also may business trip din ang company next month. I wouldn’t be able to be your bridesmaid,” pagsisinungaling ni Chloe. Belle hummed in conclusion. “Both you and Rigo wouldn’t come. Did you plan this together?” “Hindi rin siya pupunta?” Nagulat si Chloe sa narinig. “He wouldn’t dare. Nandoon si Sierra and magta-trantrums ‘yon kapag hindi sila magkasama.”“He said he couldn’t come because he has something to deal with.”Baka ayaw niya rin akong makita.Matapos ang mahabang panahon, matatauhan na rin si Rigo na kalimutan kung
“Hindi ko alam na pupunta ka dito.” Agad na nagpaliwanag si Chloe at humakbang paatras. “Hindi ko inakala na susunduin mo si Bryan.”Dumilim ang mukha ni Rigo at umalis papunta sa trash can. He stubbed out his cigarette, and threw it in. Napansin niyang hindi umalis si Chloe.“Not leaving?”Agad na pumasok si Chloe sa elevator at pumuwesto sa pinakadulo. Ang nakikita lamang niya ang likod ni Rigo. His broad shoulders and robust muscular build. Dati, lagi niya itong niyayakap sa likod habang nagluluto. Para sa kan’ya, napakasarap ng pakiramdam na ‘yon. “Paano ako makakapagluto nito?” Hawak ni Rigo ang sandok, habang hindi pa rin siya binibitawan ni Chloe. “I miss you, honey. Magluto ka lang diyan. Hindi ako sagabal, promise,” she pouted.“Hindi tayo matapos-tapos nito. I could feel your chest, and it’s f*cking hard to resist now.”Tinawanan lamang siya ni Chloe kaya minabuti niyang patayin ang kalan. Binuhat niya si Chloe sa island counter at pinaupo roon. Dahil sa summer dress na s
Dumating si Chloe sa hospital kagaya ng napag-usapan. Binayaran niya lahat ng expenses at umalis agad ng ospital. Subalit, bigla siyang hinila ni Carlo at hindi pinalagpas ang pagkakataon. “Napag-isipan mo na ba ang alok ko noong isang araw?” “You’re sick!” Binawi ni Chloe ang kamay niya at tinitigan siya nang masama.Nagdilim ang mukha ni Carlo dahil sa galit. He gritted his teeth. “Chloe, once you marry me, kakalimutan ko na lahat ng utang ng pamilya mo sa pamilya ko. Kaya ko rin kumuha ng loan as your mother’s request. Tapos makakalaya na ang Papa mo.”Hindi na siya pinansin ni Chloe. Naiirita siya kapag kausap niya ito. Iniwan niya ito, pero naabutan na naman siya at hinila na naman ang braso niya. “Sumang-ayon na ang Mama mo. Ano ba ang gusto mo—?”“Then marry her!” sigaw ni Chloe. Carlo’s lips twitched with anger. Sinunggaban niya si Chloe mula sa likod at hinila ang buhok. “Dapat magpasalamat ka pa at nagkakagusto ako sa ‘yo. My patience is wearing thin, Chloe.”She glared
Naiwan si Chloe sa stairwell na humahagulgol. Parang dinurog ang kan’yang puso sa mga salitang binitawan ni Rigo kanina. The pain was so intense that she hardly breathed.Only she knows. Sa dami ng pinagdaanan niya noong naghiwalay sila, wala lang ang mga sakit na dadanasin niya ngayon sa kamay nina Rigo at Sierra. Sa mundo niya, kailanman hindi nawala si Rigo. Pinunasan niya ang kanyang pisngi dahil sa luha na patuloy na dumadaloy. Nakayuko siya at nakatitig lamang sa sahig. Kinuha niya ang phone at nag-send ng message kay Belle.“Bey, mauuna na ako. Sobrang pagod na ako,” pagsisinungaling niya. Kung magtatagal pa siya, hindi niya alam kung aabot pa siya ng umaga na hindi sumuko kay Rigo. “Babe, well done. Nakita ko ang nangyari kanina. Masaya ako sa naging desisyon mo. Hindi tayo pumapatol sa may girlfriend na.”Malalim na ang gabi nang natapos ang party. Konti na lamang ang mga sasakyan sa kalsada. Sumilaw ang malamlam na ilaw sa mukha ni Rigo at kitang-kita ang sugat sa labi ni







