Chapter 4: Free Service

Amara's POV

Nagising ako nang may malalakas na braso ang bumuhat sa akin papunta sa kung saan.

I'm too tired to open my eyes, saka lang ako dumilat nang maramdaman ko ang maaligamgam na tubig na bumalot sa buong katawan ko.

I groaned.

“Stay still,” ani ng baritonong boses niya. “I'll bathe you.”

Nandito kami ngayon sa bathroom at idiniskarga niya ako sa loob ng bathtub.

Inumpisahan niya na akong paliguan pero hinawi ko ang mga kamay niya.

“I didn't pay you to do this.”

At saka ko naalala ang kontrata na inihanda ko sana kanina.

“You haven't even paid me anything yet,” he chuckled. “Let me do it and you can pay me for the rest later.”

Napasinghap naman ako, “Oh my goodness. Do you need the money right now?”

Mukhang kailangan niya siguro talaga ng pera kasi sumasideline pa siyang paliguan ako.

Hindi siya nagsalita.

“Is that why you're late?” nag-aalalang tanong ko. “May hospital bill or rent ka bang babayaran agad-agad?”

Hindi ko na siya hinintay na sumagot. Baka nahihiya lang siya.

“No worries, bibigyan kita ng malaking tip para sa good performance mo.”

I gave him a reassuring smile hoping to comfort him.

Bigla naman siyang nanigas at may kung anong inisip. Maya-maya ay tumayo na siya at naglakad na palabas.

Isinara niya na rin ang pinto, leaving me dumbfounded.

“Ano'ng nangyari do'n?” tanong ko sa sarili.

Tinuloy ko na lang ang pagligo at nang matapos ay nagsuot ng puting roba. May tuwalya rin na nakapulupot sa buhok ko.

Gano'n pa ang ayos ko nang lumabas sa bathroom at dumiretso sa night stand ng kwarto ko.

Kinuha ko mula roon ang kontratang inihanda ko kaninang umaga at hinanap ko na si—

Teka nga.

I can't believe I didn't bother to know his name.

Una kong pinuntahan ay ang playroom pero walang tao roon. I was only met with a clean and tidy room.

Siya ba ang naglinis rito?

Grabi, ganoon na ba katindi ang pangangailangan niya ng pera at pati ang playroom ko ay nilinis niya na rin?

Buti nga at ako ang nakabili sa kaniya. I mean, bibili. Babayaran ko pa lang siya ngayon.

I went downstairs to look for him and found him on the kitchen.

Tingnan mo nga naman.

He's also cooking for me.

Lalakihan ko talaga ang bayad ko sa kaniya.

This poor little gorgeous puppy.

I put the contract aside at lumapit na sa kaniya.

“Ang bango niyan ah,” masiglang puri ko sa niluluto niya. “What's that?”

“Chicken noodle soup,” tugon niya naman. “Taste it.”

Magiliw naman akong kumuha ng kutsara and took a scoop from the pan.

“Mm, masarap,” puna ko at nag-thumbs up sa kaniya.

“For real?” hindi makapaniwalang aniya.

“Oo nga. Kanino ka ba natutong magluto?” ungkat ko.

“From my nanny,” he answered right away while stirring the soup.

“Nanny?” gulantang na tanong ko na nagpatigil sa kaniya. “May yaya ka?”

Tama ba ang narinig ko?

Paanong may yaya siya?

“Nan... nanay. Nanay, that's it,” he corrected.

My mouth literally formed an 'o'.

“Oh right. Nanay,” ulit ko sa sinabi niya. “Sorry, I misheard it.”

Pagkatapos namin kumain, maghuhugas pa talaga sana siya ng pinggan but I insisted na ako na.

Nandito kasi kami sa bahay na iniregalo sa 'kin ng parents ko no'ng debut ko. Ang mga katulong ay pumupunta lang dito tuwing umaga para maglinis at magluto ng breakfast at saka lunch.

On the evening, mag-isa na ako dahil ayaw kong may makarinig sa akin sa playroom. Tuwing gabi kasi umiiral ang init ko sa katawan.

Hindi rin ako komportableng magsolo kapag alam kong may ibang tao sa paligid. Kaya talagang hanggang umaga lang sila rito.

Buti na nga lang rin at medyo secluded ang location ng bahay na 'to e. It became my favourite place.

“Bihis lang ako,” paalam ko sa kaniya pagkatapos kong hugasan ang pinagkainan namin.

“No need,” saad niya naman ng may pilyong ngiti sa labi. “You don't have to wear anything around me here.”

I felt my cheeks burned. Hindi na kasi ako horny kaya tinatamaan na ako sa mga sinasabi niya. Pero hindi ko iyon pinapahalata sa kaniya.

“Dream on, Morgan.”

I saw his expression darkened.

“My name's not Morgan,” malamig ang boses na pagtatama niya sa akin.

“Yeah,” I shrugged. “But you're my pet so it's just right for me to name you.”

Hindi ko na siya hinintay na makapagsalita pa ulit. Umakyat na ako ng hagdan at nagtungo sa kwarto para magbihis. Bumaba na rin naman na ako kaagad.

“Here's the contract,” inilapag ko ang papel sa glass table dito sa sala. “Read it and sign it.”

Inilapag ko na rin do'n ang isang sign pen.

Nagulat ako nan g binuklat niya lang iyon sa huling pahina. Inilagay niya ang information niya at pumirma na kaagad.

“Wait,” gulat na ani ko. “Hindi mo man lang ba babasahin?”

“You can just correct me whenever I violate something,” walang emosyong aniya. “I pick up information better that way.”

Hmm, interesting.

“Alright then.”

Kinuha ko na iyong kontrata at hinanap ang bank details niya. Pero wala siyang isinulat roon.

“Don’t you have any cards?”

“No,” tipid na sagot niya. “I only accept cash payments.”

He's so mysterious.

Miski ang pangalan niya rito ay Morgan lang din ang isinulat niya.

“Ohh right. You can get it first thing in the morning tomorrow. Magwi-withdraw pa ako.”

Tumango lang siya.

“Since it's almost midnight, dito ka na magpalipas ng gabi. You'll be staying on one of the the guest rooms.”

“I ain't sleeping unless it's on your bed.”

“Nope, that's off-limits. You only belong in my playroom.”

“Let's see about that.”

Oras na ng pagtulog kaya nandito na ako sa kwarto ko.

I turned the lights dim already nang biglang bumukas ang pinto kaya napabalikwas ako ng bangon.

“Ano'ng ginagawa mo dito?”

Sigurado akong ini-lock ko iyon. Paano ba niya nabuksan iyon?

Hindi niya ako sinagot at isinara niya lang ang pinto. Tahimik lang rin siyang naglakad palapit sa akin at pabagsak na humiga sa tabi ko.

I sighed.

Nandito na lang rin siya, might as well, hayaan na lang.

Humiga na ako ulit at tumalikod sa kaniya.

Ilang minuto rin kaming gano'n. Walang gumagalaw at walang umiimik na para bang wala kaming ginawang milagro kanina sa kabilang kwarto.

I tried shrugging the thought off at ipinikit na ang mga mata, sinusubukang matulog sa gabing iyon.

Pero mas lalo akong hindi nakatulog nang maramdaman ko ang kamay niya sa hita ko.

Hinarap ko naman siya.

“Magkano ba talaga ang kailangan mo, Morgan?” nagtatakang tanong ko sa kaniya. “You cleaned the playroom, you cooked for me and now this, you want another round? And for how much?”

“I want another round? Yes,” pag-amin niya. “But you don't have to pay for it. Just a little fun before we sleep. How's that for a free service?”

Matagal ko siyang tinitigan bago nagsalita.

“Look,” I trailed off. “Even if it's for free, I can't. I'm too sore, Morgan.”

Kinubabawan niya ako at dumukwang para halik-halikan ang leeg ko.

Wala bang kapaguran ang lalaking ito?

“One last time, I promise.”