Chapter 3: Amnesia

Chapter 3

NATASHIA'S POV

“Ano’ng sabi mo?” tanong ko nang marinig ang kaniyang tanong.

Why I runaways as his bride six years ago? Tama ba ang pagkarinig ko? Wala akong naalala na ikinasal ako noon. Wala akong maalala na may magiging asawa ako.

“Narinig mo na ako,” giit niya sa akin. Dahil nakatalikod na siya sa akin ay hindi ko alam kung ano ang kaniyang ekspresyon.

Pero nakaramdam ako ng galit. “Sabihin mo sa akin! Why you said that?!” Malakas ang aking sigaw na siyang umalingawngaw sa buong paligid.

Muli siyang lumingon sa akin na nakakunot ang noo. Wala pa rin siyang saplot kaya pilit kung tiniis ang hindi mapadako ang mga mata sa malaki niyang ari.

“’Wag mo akong sigawan na parang ang lakas mong babae!” galit niyang sita.

Natahimik ako dahil sobrang lakas ng kaniyang pagkasigaw at parang kakainin niya ako ng buhay. Sa minutong iyon, alam kong hindi na ako puwedeng magtapang-tapangan. Galit na galit na siya sa ‘kin.

“Sinasabi ko sa ‘yo, don’t ever make me angry. And if, you will be punished and you will not like it,” nakakalokong sabi ni Father Jacc.

“Ganiyan ba ang isang pari? I really can’t believe you, Father Jacc,” nadismaya kong sabi.

Narinig ko ang kaniyang nakakalokong tawa na para bang isang biro lang ang sinabi ko. Pero hindi na siya nagsalita. Tumalikod na ulit siya at nagbihis. Ako naman ay gulong-gulo na sa mga nangyayari. Hindi ko na alam kung tama bang wala akong ibang gagawin ngayon.

Magsasalita pa sana ako ay biglang kumulo ang aking tiyan. Tiningnan ko ang pagkain. Natakam ako. Lumapit na ako at kumain. Pero hindi pa man ako nakakalahati ay biglang lumapit sa akin si Father Jacc.

“Wala ka ba talagang naalala sa mga nangyari noon?” tanong niyang may hawak na isang folder.

Tumango ako. Ayaw ko munang magsalita.

“Say something!” giit niya sa malamig na boses.

“Ang naalala ko lang ay may lumapit na mga lalaki sa ‘kin habang nasa plaza ako. Tinakpan nila ng panyo ang aking bibig at nawalan ako ng malay. Nagising na lang din ako sa isang cage,” paliwanag ko sa kaniyang may galit na rin. Sariwang-sariwa pa kanina ang nangyari.

“I can’t believe that they did this to you,” mahinang sabi niya.

“What do you mean?” tanong ko ulit.

Uminom ako ng tubig.

“I can’t tell you.”

“I need to know it. Ano ba kasing kasalanan ko. Bakit ba nangyari sa akin ang lahat nang ito?” gusto kong maglumpasay. Hindi ko tanggap ang nangyayari sa akin.

“I said, I can’t tell you!” inis niyang sagot.

Napatingin na lamang ako sa aking kinain. Muli akong kumuha ng ulam.

“Ang takaw mo. Ayaw ko sa babaeng ang takaw kumain!” inis nitong sita.

“Eh gutom ako. Kasalanan ko ba kung gutom ako?” giit ko rin. “At bakit ba pinakialaman mo ako? Katawan ko naman ito!”

Nag-tsk siya at mas lalo lumapit sa akin. Inilahad niya sa aking harapan ang folder.

“Para saan naman iyan?” tumingin ako sa folder.

Ngunit naipikit ko ang aking mga mata nang muli na namang lumapit ang kaniyang mukha sa aking mukha.

“This is the contract that you need to sign,” malamig at malalim ang boses nitong bulong.

It sent shiver down through my being. Grabe, hindi talaga ako makapaniwala na may tinatago pa lang kademonyohan ang pari na ‘to. Every Sunday na pagma-mass nito, may tinatago pa lang maitim na sekreto.

“My angel, you have to sign this,” bulong pa niya. Bigla niyang dinilaan ang aking leeg. “Para naman mapanatag akong sumusunod ka sa aking patakaran.”

Napangisi ako. “Neknek mo! I will not sign that contract!”

Pero tumawa si Father Jacc malapit sa ‘king tainga. “If you not, wala na akong magagawa diyan. But one thing is for sure, you will knee in front of me.”

Nanlaki ang aking mga mata. Nabahala ako.

“K-Kapag pipirmahan ko ba ‘yan ay hindi mo ako sasaktan?” nauutal kong tanong.

Lumayo siya sa akin pero tumawa siya ng mahina. “Sino ba kasing nagsabi sa ‘yo sasaktan kita. All I wanted is your body.”

Ano bang iniisip ng pari na ‘to? “Bakit ako pa? Marami namang ibang babae diyan na willing makipag-sex sa ‘yo!”

Titig na titig siya sa akin.

“Because I want you to feel the pain you gave me six years ago,” saad nitong nakakatakot ang boses.

Diretso akong tumingin sa kaniya. “Anong pinagsasabi mo diyan, ha? Wala akong kasalanan sa ‘yo. Wala akong kasalan sa kung sino man mang tao!”

Ngunit umasim pa lalo ang mukha ni Father Jacc.

“Nagpapanggap ka lang ba o dahil iyan sa amnesia mo?” tanong nitong napagtulala sa ‘kin.

“Amnesia? Ako? Wala akong sakit! Waka akong amnesia. Ikaw may sakit!” galit kung saad.

Tumawa siya ng peke. Napaliling pa siya. “I can’t believe that you became this so useless. Karma nga siguro sa ‘yo ang lahat nang ito.”

“Ano ba’ng pinagsasabi mo diyan, ha? Kanina sinabi mong runaway bride ako at ngayon naman ay may amnesia ako. Pinaglalaruan mo ba ako?” Naiiyak na ako.

Kinagat ko ang aking labi para pigilan ang aking luha. Tinalikuran niya ako agad na para bang ayaw niyang makitang umiiyak ako.

“Totoo ang mga sinasabi ko,” mahinang sabi niya.

“Kung ganoon, bakit hindi mo na lang ako pakawalan?” giit ko. Nagbabasakali na magawan ko ‘to ng paraan.

“I will not do that,” pilit nitong sabi.

“Bakit ba? Gusto ko nang umuwi!” sigaw ko ng sobrang lakas.

Dahil din sa aking sinabi ay napatingin siya sa akin. Ang kaniyang mukha ay hindi mawari kung ano ang kaniyang tunay na naramdaman.

“Gusto mong umuwi? May mauuwian ka ba?” tanong niyang nagpatigil sa ‘kin.

I was sold by my parents. Na nagpagulo sa 'kin. Kung bakit nila ito nagawa sa 'kin. Ano ang kanilang motibo? Wala nga akong mauuwian. Namalayan ko na lamang ang aking mga luha na masaganang tumulo. Shit, may luha pa pala akong maitutulo.

“You are useless. Pinagtitiisan na lamang kita kahit sinaktan mo rin ako noon. Magpasalamat ka na lang at tanggapin ang katotohanan na maging sex slave kita,” sabi pa niya.

Pinunasan ko ang aking luha. Tumayo ako. Lumapit ako sa kaniya. Lumuhod ako sa kaniyang harapan. Nagulat siya sa aking ginawa.

“Father Jacc, alam kong mabuti ang puso mo. Please, pakawalan mo ako,” pagmamakaawa ko.

Pero umatras siya. Inilayo niya ang kaniyang sarili sa akin na parang bang nandidiri.

“Hindi ko gagawin iyan. I bought you for 1 billion dollar, sa tingin mo pakakawalan lang kita?” giit niya.

Napayuko na lamang ako. Umiyak ako nang umiyak. Wala na yata akong pag-asa.

“’Wag ka nang magdrama diyan. Tumayo ka na at magligo,” utos niya sa ‘kin.

Matagal ako bago tumayo. “Ano bang gagawin mo sa ‘kin? You will have sex with me?”

“Nope,” sagot niya agad. “Dadalhin kita sa private island ko.”