로그인CHAPTER 4
NATASHIA'S POV NAKA-HANDCUFF ako at wala na akong makita. Matapos kasi akong maligo at napipilitan na magpirma ng kontrata ay pinasuot ako ng piring ni Father Jacc. Dadalhin daw niya ako sa kaniyang private island. Gaano ba siya kayaman? At ngayon, hindi ko na alam kung nasaan kami. Ilang oras na rin kasi ang lumilipas. “We are finally here,” imporma niya. “So, pwede na bang kunin ang piring ko?” tanong kong naiinis at parang mabubulag pa. Agad niya iyong tinanggal. At nang makita ko ang kabuuan ng paligid ay namangha talaga ako. “A-Ang ganda,” sabi kong hindi na napigilan ang sarili. “It’s Red Club Island. Maganda talaga ito,” hambog na sagot ni Father Jacc. “And if you think that you can escape, hindi mo magagawa iyon. High-end ang sekyuridad ko dito.” “Hindi ako tatakas, Father Jacc. Wala naman na akong mapupuntahan. If this is your dirty game, then I will play. I will make sure na matatalo kita!” singhal ko sa kaniya. Habang naliligo ako sa banyo kanina, napaisip ako, wala naman na akong takas sa kaniya. Kahit pa nga siguro ay maglulumpasay ako. Even my life will turn upside down, I will fight to the best I can do. I will play this game. “Talaga ba? Saan naman nanggaling ang lakas ng loob mo? Kanina lang ay nagmamakaawa ka sa ‘kin,” panukso ang boses niya. Napasinghap ako. Tiningnan ko siya sa kaniyang mata. “Isa lang ang sigurado ako, hindi mo ako kilala ng lubusan,” matalim akong nakatingin sa kaniya ngunit hindi man lang siya lumihis ng tingin. Nagtitigan kaming dalawa ni Father Jacc. His hazel eyes are sharp and intense. Para akong nilalamon ng kaniyang titig. I can’t pretend anymore but be amazed by his eyes. He smirks at me. Bumuka ang kaniyang bibig. “And how you will you able to fight my manhood?” Napaatras ako nang sabihin niya iyon. “How come this priest is such a horny animal?” tanong ko sa aking sarili. Ngayon ko lang din na nasa isang yatch pala kaming dalawa. “Oh bakit ka umatras?” mapang-akit ang kaniyang tanong. Umatras pa ako. Pero naalala ko ang aking plano. I will not just give up. If this is what he wants, then I will give it to him. Pinilit ko ang aking sarili na ngumiti. Isang mapang-akit na ngiti. I can see his eyes amaze by my smirks. “Umatras lang ako kasi medyo nahihilo. But now, I can feel your rage, Father Jacc. You can have me right in this spot.” I try my best to be seductive. Ngumiti siya sa akin. He steps forward. Kitang-kita ko ang tigang sa kaniyang mga mata. Nang malapit na siya sa ‘kin ay hinaplos niya ang aking braso. It sent a chill down through my veins. “I’m impressed by your toughness this time, my little angel,” he says seductively. Pumunta sa aking leeg ang kaniyang daliri. Tinago ko ang aking kiliti. Yes, I can’t pretend the tingling he makes. “Then fuck me, Father Jacc. Give me all your holiness,” mapang-akit kong sabi na para bang ayos lang sa ‘kin ang lahat. Na para bang ang bilis na nawala ang mga naranasan ko ngayon araw. “So this is your game, my little angel?” mapang-akit din niyang sabi. But then, mabilis kong hinawakan ang kaniyang kuwelyo. Nagulat siya sa aking ginawa pero ngumisi lang ako. Hahawakan ko sana ang kaniyang pisngi ay mabilis niyang nakuha ang aking kamay at inalis iyon. “Let me play my game, Father Jacc. Cause why not? Sira naman na ang buhay ko. Kaya ang gagawin ko na lang ay ang laruin ang gusto mo. I am ready now,” mahina niyang sabi. Mas lalong lumapad ang kaniyang ngiti na parang nadedemonyo. “Hindi ko tatanggihan ang pagkukusa mo, my little angel.” Hawak pa rin niya ang aking kamay. Gayunpaman ay unti-unti niyang ibinibaba ang aking kamay papunta sa umbok ng kaniyang suot na pantalon. “Akala ko ba ready ka na? Bakit nanginginig ang kamay mo?” tanong ni Father Jacc sa mahinang boses pero namutawi doon ang pang-iinis. Ngunit nang naramdaman ko na ang kaniyang katigasan ay tumitig ulit siya sa akin. Naipikit ko ang aking mga mata dahil hindi ko naman talaga gustong gawin ito. But I have to prepare myself. Para na rin ito sa plano ko. Pilit akong ngumiti sa kaniya kapagkuwan. Hinawakan ko ang kaniyang umbog. “Let me do it,” hiling ko sa kaniya. Then he lets my hand go. “Aba, you are not a crybaby now.” Dahan-dahan kong hinimas ang kaniyang umbok. Nakita ko ang pagpikit ng kaniyang mga mata at umuwang ang kaniyang bibig. “Shit! Fuck my dick with your hand, little angel,” umuungol niyang sabi. I can’t pretend it. Nagugustuhan ko rin ang ginagawa ko sa kaniya. “This is a sin,” nasambit ko na lamang nang maihinto ko ang aking kamay sa paghimas. Bumuka ang kaniyang mga mata. “We are sinners, little angel. Lulubusin nating dalawa iyon.” Magsasalita pa sana ako ay bigla niyang binuka ang aking mga hita. Sinakbit niya ang mga ito sa kaniyang baywang. “Oh, God. Ano ang nangyari sa pari na ito?” Yet, I can’t deny the fact that he is so hot. He is making me forget what I’ve experienced. He is making me insane. And I want him to fuck me. I know this is crazy, but I can’t resist the sensation lurking in my body. “You are so fucking holy, little angel. Noon pa man ay maganda ka na talaga.” Pinasadahan niya ng daliri ang aking mga hita. It sent me chills. Hindi ko na napigilan ang aking ungol. “Oh, Father Jacc. Please forgive me for what I’ve sinned!” ungol kong pasigaw. Narinig ko ang kaniyang mahinang tawa. If he can’t believe me right now, iyon din ang naramdaman ko para sa ‘kin sarili. “I forgive your sin, little angel. We will enjoy this sinful moment,” mapang-akit niyang sabi. Nadala ako sa aking emosyon. It is because of this priest. He is such an intimidating person. Siguro ang dami na niyang babaeng naikama. I can’t forgive myself for such being a dirty woman. Ilang sandali pa ay unti-unti ko nang naramdaman ang kaniyang daliri na lumalapit sa aking entrada. I bite my lips. “I will fuck your clitoris, little angel,” mapang-akit niyang sambit. Ngunit pinigilan ko siya. “I can’t.”CHAPTER 60.1: Breaking The Rule AgainNatashia’s POVKung mas may ilalatag pa na lihim ang silid na iyon ng maraming sekreto, hindi ko pipigilan ang aking sarili. Ang dami ko pang gustong malaman tungkol kay Jacc. Kaya gagawin ko talaga ang lahat para lamang makuha ko ang mga bagay na nais ko. “Ang ginagawa mo?” tanong ni Jacc sa akin. Isang linggo na rin ang nakalipas simula noong parati na niya akong nilulutuan. Malay ko ba sa kaniya. Hindi ko na rin siya pinigilan kasi ang dami niyang rason. “’Wag mo na lang akong pansinin, Jacc,” kaswal lamang ang aking pagsasalita, na para bang sa tabi niya ay hindi ako manganganib. Sa katunayan, ang daming nagbago sa loob lamang ng isang linggo. Pati naroon ang pakikitungo ni Jacc sa akin. Ayaw ko pa naman sanang mapalapit agad sa kaniya kasi napapansin at nakikita niya ang mga galaw ko. Kapag kasi gano’n, hindi ko magagawa ng maayos ang mga balak kong pagtakas dito. “Ang lalim
CHAPTER 59: THE LETTER NATASHIA’S POV HINDI pa man ako natapos sa aking pagkain ay excited na akong basahin ang nasa letter. Nakapagtataka rin na maibibigay ito ni George sa akin. Alam kong marami siyang alam tungkol sa mga nangyayari dito sa islang ito. Itong binigay niyang papel. Kailangan kong ingatan ito. “Sana makatulong ito sa akin,” sambit ko sa aking sarili. Mabilis kong tinapos ang pagkain. Tatayo na sana ako para magsimula nang magbasa ay biglang may kumatok sa pintuan. Kinabahan ako bigla. “Sino ‘yan?” tanong ko. Pero walang sumagot kasi soundproof pala itong kuwarto ko at sinirado na ni George ang pintuan. Kaya tumayo na lamang ako at lumapit sa pintuan. At nang mabuksan ko na ay sumalubong sa aking mukha si Jacc. “A-Anong kailangan mo?” tanong ko agad. Hindi siya agad nakasagot sa akin.
CHAPTER 58: ONE WEEK NATASHIA’S POV ISANG linggo na akong hindi ginalaw ni Jacc at hindi nila ako kinausap. Talagang tumahimik ang buong buhay ko ng isang linggo. Nagtataka nga ako kung bakit tahimik din ang buong bahay. Walang nangingialam sa buhay ko ngayon. Hindi ako sanay sa ganito kasi chaos talaga ang buong bahay. Dahil wala naman akong magawa ay umalis na lang ako sa aking kuwarto. At nang nasa salas na ako ay walang ibang tao. “Anong mayro’n dito?” tanong ko sa aking sarili. Hindi ko talaga alam kung ano ang nangyari. Pumasok na lamang ako sa kusina para kumain. Ngunit napahinto ako nang may maamoy akong masarap na pagkain. Natigilan ako. “Baka tahimik lang ang buong bahay kasi ayaw ni Jacc ng may maingay,” sabi ko sa aking sarili. Ayaw ko na sanang magpatuloy pa sa pagpasok pero kumalam na talaga ang sikmura ko. Magluluto rin nama
CHAPTER 57: The Emotion NATASHIA’S POV MABUTI NAMAN talaga na naintindihan ako ni Jacc. Nag-iisa lang ako ngayon malapit sa dalampasigan. Walang nakikialam at tahimik lang ako. “Sana ganito na lang ang buhay ko parati, tahimik at walang gulo,” sambit ko sa aking sarili. Damang-dama ko na ngayon ang katahimikan. Tinitigan ko na lamang ang karagatan. Hindi ko rin alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng kalungkutan. “Ano ba ‘yan!” singhal ko sa aking sarili. I thought it was something that I could resist. Bigla na lang tumulo ang aking luha. Mabilis ko itong pinunasan. Sandali pa ay bigla kong naisip na puwede naman sigurong maligo ako. “Bahala na nga!” sambit ko pa. Hindi na ako nagdalawang-isip. Hindi na rin ako naghubad pa ng aking damit. Tumingin ako sa direksyon ng dalawa. Alam kong hindi sila makapaniwala sa aking
CHAPTER 56: The FoodsNATASHIA’S POVGUSTO kong bumuhakhak ng tawa dahil sa mga reaksyon ng dalawa, nagpipigil lang talaga ako. Masarap naman talaga ang niluto ni Jacc, gusto ko lang mabiro ang dalawang ito. “Is it true?” tanong ni Jacc. Halatang gusto niya talagang malaman kung nagsasabi ba ako ng totoo. Nakita ko rin na sinigurado ni Mother Celestine ang pagkain kung totoo ba talaga ang mga sinasabi ko. Napakagat na lamang din ako ng aking labi at nagpipigil ng aking tawa. “Masarap naman ang mga pagkain, Jacc,” pagsasalita ni Mother Celestine. Lumingon si Jacc kay Mother Celestine pero mas sa akin siya nakapukos. “Mas importante ba talaga sa inyo ang malaman iyon? Totoo naman kasi ang sinabi ko,” sambit ko pa. Wala silang ibang nagawa kundi ang tumango na lamang ng may pag-alinlangan. Natatawa na lang talaga ako sa reaksyon ni Jacc. Sumandok na lang din ako ng ibang pagkain. At kitang-kita ko kung pa
CHAPTER 55: Ang DalampasiganNATASHIA’S POVHindi pa rin mawala sa aking isipan kung ano talaga ang pinakapunto ni Jacc dito sa dalampasigan. He was not the person I used to right now. “Ang ganda ng dalampasigan na ito. Isa pa itong manmade?” hindi ko na maiwasan pa ang tanungin iyon. Tumingin si Mother Celestine sa akin na para bang ayaw niyang magtanong ako. Tinaasan ko lang siya ng kilay para sabihin sa kaniyang walang mali sa tanong ko na iyon. At mas malapit siya sa akin kaya maririnig ko agad ang sasabihin niya. “’Wag kang masiyadong madaldal,” babala niya. Mas lalo lang tumaas ang aking kilay. Bakit ba sa mga oras na ito ay hindi ko talaga gusto ang kaniyang awra? “Kung gusto niyong mamasyal sa kabuuan nitong lugar, gawin niyo na,” biglang pagsasalita ni Jacc. Agad kaming nakatingin sa kaniya. Nakatingin na pala siya sa akin kaya medyo napatayo ako ng maayos. “Kay ganda ng dalampasiga







