LOGINT/N: A world in which men can conceive children.Alpha- The leader. Can impregnate Male Omegas and Male Gammas. Alpha releases pheromones that can make them weak. A Dominant and Strongest.Beta- Second in command. Irregular, unlike Alphas or Omegas. Beta is for Beta.Delta- Third in command. Irregular, unlike Alphas or Omegas. Delta is for Delta.Male Omega- Lowest Rank. Can have an Alphas and Rogues child. Easily can get pregnant.Male/Female Gamma- When Alpha bites a human it becomes a Gamma. A Gamma is significantly stronger than a Beta but cannot defeat the Alpha due to their strong bond. Gamma is like Omega they can get pregnant by the Alpha. but unlike Omega, they're hard to get pregnant.Theta- is an extremely rare werewolf because their the first Werewolf To be bitten by an Alpha Werewolf. Thetas are the seconds in command to a pack of werewolves, thus they are the right hand to the pack's Alpha.Lota- Those who hold this position are loyal. A maid or a Dama that can be truste
ESCAPING THE KING'S CONFINEMENT:....."I reject you, Ysha."Katagang tuluyang lumabas sa bibig ni Zarim kasabay ng mariing pagpikit niya, pagkuyom ng kamao niya. Paglunok ng marahas.Pagkarinig ni Ysha sa mga salitang iyon ay tila may kung anong bagay na tumarak sa kanyang puso. Nanikip ang dibdib niya at hindi makahinga. Ang sakit ng pagtanggi dito ng hari."Ugh." Napaluhod ito sa sakit na naramdaman."Y-Ysha.""N-no. Ugh."Pagtanggi ni Ysha ng tangka siyang daluhan ng hari. Hinihingal na hawak ng mahigpit ang dibdib niya. Ang batok niya kung saan nandoon ang marka ng hari ay naramdaman niya na tila may umigting sa balat niya."Hah.. hmmm. Ughh.." napaluha siya sa sakit."I told you, It's painful." Si Zarim na ayaw makitang nahihirapan ito habang tinatanggap ng buong pagkatao nito ang pagtanggi niya dito."I- i accept.. ugh... your rejection, Zarim." Halos hindi niya maibigkas iyon dahil sa sakit na tila hinihiwa ang puso niya."Ahhhhhhhhhhh." Sigaw niya ng pagkalakas lakas matapos
TITTLE: ESCAPING THE KING’S CONFINEMENTFINALLY, YSHA ESCAPE FROM THE KING CONFINEMENT…."So please, your majesty. Reject me. I'm begging you, set me free, your majesty."Mga katagang paulit ulit nitong binibigkas sa harapan niya na patuloy sa pag agos ng mga luha nito.Nasasaktan siya habang nakikitang patuloy ito sa pagluluksa. Habang siya ay pilit na nilalabanan ang sarili para lamang hindi din ilugmok ang sarili sa kalungkutan.Sino ba ang hindi nasasaktan sa kanila ngayon? Ipinaglaban niya ang kanyang anak. Sadya lamang na hindi sila binigyan ng pagkakataong makasama ito.Alam niyang masakit dito ang pagkawala ng anak nila lalo't ito ang nagdala ng siyam na buwan. Pero ginawa naman niya ang lahat para lamang maisalba ang buhay ng kanilang anak.At ngayon... parang mas doble pa ang sakit na nararamdaman niya ngayong matapos ang sagot nito sa pagtatapat niya.Huli na ba para sa kanila? O talagang walang kahit na katiting na nararamdamang pagpapahalaga ito sa kanya?"Ysha."Tanging
"I said that. Yes.. kahit ano. Mapatawad mo lamang ako." Sagot nito na may pagdadalawang isip kong hahayaan ba siya nitong nakaluhod lamang sa harapan nito."Then please.. your majesty. Hayaan mo akong lumayo dito. Isa lamang iyon sa mga gusto ko.""Ysha, hindi iyan kasama sa mga kaya kong ibigay sayo. Hilingin mo lahat huwag lang ang pag alis dito sa palasyo.""A-ang sakit. D-dito." Sabay turo ng puso niya na hindi pinansin ang pagtanggi sa sinabi niya. "Paulit ulit ko mang sinasabi sa sarili na kaya ko.. pero hindi ko kayang makalimot sa sakit hanggat nandito ako sa palasyo. Sa mga bagay na kunektado sa pagkawala ng anak ko." Masaganang luha ang patuloy na dumadaloy sa kanyang mga mata."Ysha, please. Huwag lang ang bagay na iyon ang hilingin mo. Ibibigay ko ang lahat sa iyo huwag lang ang bagay na paglayo mo.""Sinungaling. Sabi mo.. lahat ng gusto ko, ibibigay mo. Sabi mo.. gusto mong makuha ang pagpapatawad ko..""Pero...Ysha.. hindi ang...""Enough." Sigaw niya dito. "Walang sil
"Patawarin mo ako, Ysha." Blankong tingin ang isinukli ni Ysha sa paghingi ng tawad sa kanya ng kapatid."Matagal na kitang napatawad. Kaya makakaalis ka na." Malamig na boses na tugon niya dito saka binawi ang tingin dito na muling tumingin sa malayo.Matapos ang kaguluhan sa buong kaharian ay kusang pinakawalan ang kakambal niya mula sa kulungan dahil iyon ang daw ang pangako ng hari na oras na bumalik siya sa palasyo ay papalayain ito ng hari.At pang tatlong beses na itong bumisita sa kanya at paulit ulit sa paghingi ng tawad sa hindi magandang ipinakita noon sa kanya."Ysha..""Umalis ka na Shantal, hindi ka ba nakakintindi?" Hindi na niya napigilan ang sigawan ito."Luna. May problema po ba?" Agad siyang dinaluhan ng kanyang lota at mga dama ng marinig ang pagsigaw niya."Ihatid niyo siya palabas ng silid. At hindi na muling papapasukin pa." Utos niya sa mga ito na agad namang sinunod ang utos niya.Sawa na siya sa paulit ulit ng katagang iyon.Pagpapatawad?Paano ba ang magpata
Tahimik lamang siya. Walang ganang kumain. Ayaw niyang makipag usap sa iba. Nagkulong sa silid na minsan naging bilangguan para sa kanya.Pero iba man ngayon ang trato sa kanya ng mga nasa loob ng palasyo dahil kinikilala na siyang Luna ng hari ay wala na iyong silbi para sa kanya.Para saan pa ang mabuhay? Kung sa simula pa lang ay ipinagkait na kanya ang katahimikang mabuhay ng payapa. Na sa una pa lang ay hindi na naging maganda ang simula? At ang dahilan niya na patuloy na lumalaban ay wala na sa kanya."Luna, kumain na kayo. Makakasama sa katawan niyo ang hindi niyo pagkain." Sabi ng isang lota kasama ang ilang dama para lamang pagsilbihan siya.Hindi siya sumagot. Hindi din niya tinapunan ng tingin ang mga ito. Na kahit na anong pakiusap ng mga ito ay wala na siyang pinakinggan sa mga iyon.Tahimik na iniwan ng lota ang pagkain niya na kukunin kahit hindi niya nagagalaw at papalitan din ng iba."Baby." Daing niya na muling tumulo ang kanyang luha. Hindi man lang niya nahawakan i
"Ugh!' napadaing si Marcus ng kagatin ni Isabella ang leeg nito.Kahit na nasaktan ay hindi naman nito itinulak si Isabella bagkus humigpit lang ang hawak nito baywang niya."Are you a dog, Isabella?" tanong ni Marcus ng pakawalan ni Isabella ang leeg niya."Oo, aso ako na nangangagat kapag galit,"
Lihim na napangiti si Isabella, dahil hindi na pala niya kailangan gawin sa sarili niya na ipahiya ang kanyang kinakapatid.Napatingin sa kanya si Cathy."Hindi ba marunong ang isang mamiminta na humawak ng paint brush? o sadyang hindi mo alam isa mga brush na nasa harap mo ang gagamitin mo, Ms. Ni
Seryoso at may talim ang tingin na sumulyap si Isabella sa pinto ng makitang pumasok na doon si Cathy, ang kanyang step sister na dala ang painting na iginuhit niya bilang pangregalo nga kay Mr. Green o mas tamang sabihin na kay Mrs. Green.Hindi ipinahalata ni Isabella ang pagkainis sa kinakapatid
"Tell me, Ms. Isabella.""Kuya Marcus..."-Carlo."Hindi kita kinikilalang pinsan kaya huwag mo akong tawaging kuya." pagputol ni Marcus sa pagtawag dito ni Carlo. "At tanggalin mo ang kamay mo sa regalo ni Ms. Isabella." seryoso at walang kangiti ngiti na sabi pa nito dito.Agad na umatras at napip







