#3:

Napaatras ang mga reporter at nagkatingin sa mga kasama.

“Hindi siya si Mr. Tuazon.”

Naalarma sila dahil ang iba ay tila namukhaan ang lalaki.

“Sorry, sir.” agad na hingi ng tawad ng mga reporter.

At habang humihingi ng tawad ang mga ito ay nanatiling nakasiksik ang mukha ni Isabella sa mga bisig ng lalaki para lamang hindi makita ng mga ito.

“Sorry, sir sa pagkaistorbo namin sa inyo ng iyong lover.”

“Sorry, sir.” paulit ulit nilang paghingi ng tawad.

“You and your wife continue.” sabi pa ng isang babaeng reporter.

Sa sinabi nito ay napayuko ang lalaki sa kanya at napangisi, itinago iyon sa harap ng mga reporter. Pumisil at may kasamang mga haplos sa braso ni Isabelle. At ng muling umangat ang mukha niya sa mga ito ay bumalik iyon sa pagka seryoso.

“Kung ayaw nyong mawalan ng trabaho, umalis na kayo.” ma awtoridad na pagpapaalis ng lalaki sa mga reporter.

“Yes, yes sir. Aalis na kami.” halos sabay sabay na sagot ng mga ito na sinabayan na ng pagtalikod sa kanila.

“Bakit parang pamilyar ang lalaki.” sabi pa ng isang reporter habang palayo.

“Oo nga, parang nakita ko na rin siya ngunit hindi ko lang matandaan kung saan ko siya nakita.”

Ilan lamang iyon sa mga narinig nila hanggang sa tuluyan ng makaalis ang mga ito.

Nang masiguro ni Isabella na nakaalis na ang mga reporter ay doon naman siya kumalas ng yakap sa lalaki. Napapasulyap pa siya mismo sa mukha nito.

“Ganito na ba ka advance ang mga male model ngayon?” hindi niya mapigilang humanga sa kakayahan ng lalaki sa harap niya na sa isang malalim at seryoso nitong tinig ay natakot na ang mga reporter dito. “Na ang isang tulad nito ay kayang magpanggap na mayaman.”

At habang naiisip niya iyon ay hindi niya namamalayan sa sarili na tumagal ang pagkaka titig niya sa lalaki.

“Why? Ganyan mo na ba ako hinahangaan ngayon?” pagbasag ng lalaki sa kanyang pag iisip. “Gusto mo na ba talagang maging asawa ko?”

Sa sinabi ng lalaki ay doon tuluyan siyang nagising at naitulak pa itong palayo. Umayos siya ng upo saka niya kinuha ang bag at naglabas doon ng isang bungkos ng malaking halaga.

“Natapos mo ang misyon mo ng maayos, ito.” sabay abot dito ng malaking halaga. “Here’s a tip for you.”

“Tsk.” nawala ang pagkaaliw sa mukha ng lalaki at muling sumeryoso ang mukha nito. “Sino ang makakapagsabi na ang perang iyan ay totoo o peke?” tanong nito sa kanya.

“Hmmp.” she snorted at ibinalik sa bag ang pera.

Kinuha niya ang kanyang cellphone.

“Open your payment code at sa bank account mo na ang ibibigay ang bayad ko sayo.” may pagkairitang sabi niya sa lalaki sabay bukas ng kanyang payment.

“Pasenya ka na ms. Isabella, wala akong bank account na pwedeng ilink sa cellphone ko. Hindi ko din iyan matatanggap.” muling pagsagot ng lalaki.

“You…” nagngalit pa ang ngipin ni Isabella dahil sa pagtanggi ng lalaki.

“How about add me as a friend, para doon mo na lang ako bayaran.” alok ng lalaki sabay labas ng cellphone nito at ipinakita ang QR code nito sa isang application.

Kunot ang noo ni Isabella na walang nagawa kundi ang i-scan na lang ang QR code ng lalaki. Doon na muling napaskil ang isang matagumpay na ngiti ng lalaki habang abala siya sa pagtingin sa account ng lalaki.

“Kung talagang gusto mong makahanap ng girlfirend o mapapangasawa, ang maipapayo ko sayo ay magpalit ka ng trabaho. Hindi malinis ang trabaho mo dahil walang matinong babae ang papatol sa lalaking nagtatrabaho sa club at nagbebenta ng aliw.”

Napatitig ang lalaki sa kanya at nawala ang ngiti nito sa mga lani. Kunot ang noo na hindi agad naitama ang mali niyang akala sa klase ng trabaho nito.

At bago pa man makasagot ang lalaki ay nabuksan na ni Isabella ang  pinto ng sasakyan at bumaba na.

“Huh!” napailing ang lalaki. “Tsk!” at habang nakatanaw ang tingin nito sa papalayong pigura ni Isabella ay muling napaskil ang ngiti sa mga labi nito.

….

Nakasandal si Marcus sa kanyang sasakyan habang nakatingin sa kanyang cellphone na hindi mapigilan ang mapangiti. Hindi niya namalayan ang paglapit sa kanya ng kaibigan.

“Tsk!” John snorted as he apporched him. “What are you looking at? Para kang baliw na nakangiti habang nakatingin sa cellphone mo.” tanong pa nito sa pagkausisa.

“Mayroon ka ba ng bagay na naibibigay ng asawa ko?” balik tanong ni Marcus sa kaibigan. “ Oh! Nakalimutan ko. Wala ka palang asawa.” at nilangkapan pa ng pambubuska dito.

“Tsk! Ang marangal na prinsipe ng pamilyang Green that being treated like a duck, and still being so shameless. Ngayon lang kitang nakita ng ganyan, Marcus.”

“Hmm, huwag kang mainggit, John. Hindi mo lang alam ang pakiramdam ng may asawa.” balewalang sagot niya fito.

“Hey! Alam mo ba?” napapailing na binago na lang ni John ang kanilang usapan. “Na may fiance na si Carlo? Tapos gumawa ka ngayon ng malaking balita. Alam mo naman na nandito siya para tulungan ang fiance niya. Kaya totoo ang mga naibabalita. Na mahal na mahal ng asawa mo ang Carlo na iyon.”

Sumeryoso si Marcus sa mga nasabi ng kanyang kaibigan. Ibinulsa ang cellphone at kinuha doon ang kanyang lighter. Pinasindi iyon ng paulit ulit.

“She can only be mine.” seryoso at diterminadong sabi niya kay John.

At sa ekspresyon ng kanyang mukha ngayon ay walang kahit na sinong makakaagaw kay Isabella sa kanya. Kahit na isang Carlos Tuazon pa ang fiance nito.

Nagpakawala ng malalim na paghinga si John na sinabayan ng pag iling.

“Ano ang balak mo ngayong gawin?” seryoso na rin nitong tanong na nakiki simpatya pa sa kanya.

Itinaas niya patapat sa kanyang mukha ang lighter at muli iyong sinindihan. Nakatingin siya sa asul na apoy. Naipilig ang ulo.

“Kung hindi siya makuha sa magndang usapan, kukunin ko siya sa dahas na paraan.” seryoso niyang sagot kasunod ng pag ihip niya ng apay ng lighter at pagtunog ng pagsara ng takip. Naikuyom ang palad na hawak ang lighter at ang mga mata at diretsong nakatingin sa malayo.

“Yow! Kaya mong gawin iyan sa ngalan ng pag ibig?” hindi makapaniwala na tanong ni John sa kanya. “Hahaha, how about me? Anong gusto mong gawin ko?”

“Just watch, dahil hindi nararapat si Carlo na maging karibal ko.”

…..

Habang naglalakad si Isabella ay kausap niya si manager Mateo.

“Manager Mateo, ang male model na binayaran mo para sa akin ay may problema sa ugali. Kaya umaasa ako na hindi na ito mangyayari sa susunod.” pagrereklamo niya. “Huwag ka ng makipag transaksyon sa ganung klaseng tao.” pagbibigay payo pa niya dito.

“Ms. Isabella, pasensya na. Ang male model na dapat makipagkita sayo ay hindi nakarating dahil naaksidente habang papunta sa hotel kanina. Kaya nasa ospital ito. Kaya hindi ko kilala kung sino ang lalaking naka trabaho mo kanina.” paliwanag naman ni Manager Mateo.

Sa narinig niya ay natigil ang paglalakad niya. Nailayo pa niya ang cellphone sa tainga at napatingin doon na para bang nakikita lang niya doon ang kausap.

“Ms. Isabella.” narinig niyang tawag nito sa kabilang linya kaya naibalik niya sa tainga ang cellphone.

Hindi siya agad nakasagot. At bumalik sa alaala niya ng una niyang masulyapan ang lalaki na kampanteng nakasandal ito sa magarang sasakyan.

At naalala pa niya ang hawak nitong lighter dahil hindi lamang iyon basta ordinaryong lighter kundi masasabi niyang isa iyong mamahalin sa ginto nitong kaha. At sa tindig at porma ng lalaking iyon ay hindi lamang pang male model. Kahit na siguro magbihis ang mga male model na nakikita niya ay hindi ganun kaganda ang tindig at kalakas ang aura.

“If I’m not mistaken, his car… that’s a limited edition Roll’s Royce, and there are only a few in the world.” sa isip niya ng mapagtanto niyang nagkamali siya ng taong nakasalamuha.

“Ugh! Never mind, saka ko na lang iyon iisipin. Ang mahalaga ay ang maalis sa hot search si Carlo.” sa loob loob niya at ipinagpatuloy ang pagsakay ng elevator paakyat ng kanyang condo unit.