Chapter 5

Living in the mansion of the Virelli means not seeing Draven’s shadow after my first day here. Wala naman akong pakielam sa kanya dahil hindi ko naman talaga siya gusto. Pa minsan minsang duma dalaw si Ysabel sa mansyon. 

Palaging mga kasambahay ang kasama ko rito kaya madalas akong na babagot pero wala naman akong karapatang mag reklamo. 

Bumangon ako sa kama ko at naligo, wala akong inaasahang bisita ngayong araw kaya habang pa labas ako ng kwarto ay iniisip ko kung anong pwede kong gawin sa araw na ito para hindi ako ma bagot pero nasa hagdan palang ako ay may na ririnig na akong mga nag uusap sa baba. 

Dahan dahang bumagal ang lakad ko nang ma kita ko si papa, Draven’s dad. Kasama ang kanyang asawa. Magaang ngiti ang binigay nila sa akin nang ma kita nila akong pababa. 

“Evelisse, hija,” naka ngiting bati sa akin ni mama. This is my first time seeing her here. Akala ko ay ako pa ang kailangang pumunta ng laguna para lang ma kita ko siya. 

“Good morning po, si Draven po ba?” sagot ko sa kanila pagka tapos kong halikan ang pisnge nila. 

Agad namang umiling ang mag asawa sa sinabi ko. 

“We are here for you hija, kamusta ka na?” si mama. 

“Ayos lang naman po ako mama, the doctor said hindi naman po ganoon ka selan ang pag bubuntis ko kaya wala naman pong masyadong dapat ipag alala,” 

“That’s good, that’s good. If may kailangan ka hija, do not hesitate to call us ha?” bilin ni mama sa akin. 

Agad akong ngumiti at tumango sa sinabi niya sa akin. Looking at these two old people in front of me, hindi ko ma iwasang hindi ma guilty dahil hindi naman talaga ako ang dapat na nandito kung hindi si Samara. 

“I heard that your company is bankrupt hija?” panimula ni papa sa akin. Bahagya akong tumango sa sinabi niya sa akin. 

“Yes pa, but kaya naman na po nila daddy siguro na ibangon ang kumpanya,” ngiting sagot ko sa kanya. 

“I know, but I think investing on your company would not hurt right?” 

Na galak ako sa sinabi niya pero hindi ako masyadong nagpa halata dahil sa sinabi niya sa akin. Ang dali kong na kuha ang goal ko sa pamilyang ito, pero hindi ko alam kung hanggang kailan gugustuhin ni daddy na isasagawa ko ang kasinungalingan ko rito. 

“If you think it’s a good investment plan, why not?” 

“That’s a good investment hija! Ang sabi ko nga sa asawa ko ay mag invest dahil magaling na negosyante ang iyong ama,” 

I felt my heart getting warm because of what she said to me. I felt proud. Isa rin sa dahilan kung bakit ayaw kong tuluyang ma bankrupt ang kumpanya dahil kasama si mommy sa nag hirap para mapa lago ang kumpanya. 

“Where’s Draven anyway?” 

Hindi ko alam ang isasagot sa tanong kaya tinikom ko nalang ang bibig ko. Hindi ko alam kung nasaan ang lalaking iyon at wala sa plano ko na alamin pa kung nasaan man siya. 

“Rebelling, I guess” kibit balikat na sagot ni papa. 

Giniya niya kami sa dining room para kumain na. 

“Rebelling? Sinabi na natin sa kanya na matagal na niyang hiwalayan si Samara dahil wala siyang mapapala sa babaeng iyon” 

“You spoiled him too much that’s why!” 

“Stop right there darling, you know that’s not true” 

Sa harapan ko pa yata mag aaway ang mag asawa dahil sa kinalakihang ugali ng kanilang anak. 

“You don’t like his ex fiance po?” nag simula na akong mag usisa dahil hindi ko kakayanin kung hindi ko ma sasatisfy ang curiosity ko. 

“Samara cheated on him a year ago” kibit balikat na sagot ni mama sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya at bahagyang mag isip. 

I remember her reaction the day we met. Nag mamakaawa siya sa akin na siya nalang ang magiging nanay ng anak ko. Maybe that explains why she was so ready to mother my child, she thinks that this is Draven’s way to get back to her. 

“Huwag mo nang isipin iyon hija, ang mahalaga ay magkaka anak na kayo ng anak ko,” 

“Yes mama, though hindi pa rin umuuwi si Draven. Ayos lang naman po as long as he is safe,” plastik na sagot ko sa kanyang mga magulang. 

Sabay na ngumiti ang dalawa sa harapan ko. Pagka tapos naming kumain ay nagpa alam na rin ang mag asawa na aalis na dahil may kailangan pa silang puntahan. 

“See you again soon, ma, pa” 

“See you soonest, Evelisse,” naka ngiting sagot ni mama sa akin at hinalikan niya ako sa pisnge. Kinawayan ko naman si papa. Nanatili akong naka tayo roon hanggang sa mawala sila sa paningin ko. 

“I see you got my parents’ approval already” anas ng boses ni Draven na kararating lang ata dahil na ririnig ko ang yabag niyang sumu sunod sa akin. 

“My child got it, not me” seryosong sagot ko sa kanya. 

Umupo ako sa sofa at hindi ko man lang siya tinapunan nang tingin. 

“Why are you here anyway?” ngiwing tanong ko sa kanya. Mas komportable akong hindi ko siya nakikita sa bahay. Kahit mag laro nalang siya sa mga babaeng nakaka salamuha niya ay ayos lang, basta hindi ko nakikita ang pag mumukha niya. 

“I am just visiting the mother of my child” 

Plastik akong tumawa sa tinuran niya ngunit hindi na ako sumagot. Wala naman siyang naging sagot sa ginawa ko. 

“Did you eat your breakfast already?” 

Pinag taasan ko ng kilay ang estrangherong lalaki na naka titig sa akin ngayon. Hindi ko alam kung sasagutin ko ba siya nang ma ayos o pa balang. 

“Done already, kasabay ko ang parents mo.” 

Tumango siya nang tipid sa akin. Pinanood ko naman ang bawat kilos niya dahil para siyang isang puzzle sa utak ko na kailangan kong i decipher. 

“Kumain ka na” naka ngiwing sagot ko sa kanya kahit na labag pa sa loob kong sabihin iyon. Tumango lang siya ng tipid sa akin at nag laho na sa harapan ko.