分享

#TBIWKab6

作者: freyjaerendis
last update publish date: 2026-09-13 13:13:25

Amoy rosemary at browned butter pa rin sa kusina. Kapit na kapit pa rin ang init ng stove sa hangin kahit kanina ko pa pinatay 'yung apoy. Nakatayo ako sa tapat ng dining table habang hawak ang isang serving spoon na nalimutan ko nang bitawan. Titig na titig ako sa dalawang pinggan na inayos ko nang may sobrang precision—na ngayon ay parang nakakahiya sa pakiramdam.

Dalawang pwesto. Dalawang baso na sumasalo sa amber na liwanag ng chandelier. Dalawang napkin na maingat na tinalupan sa tabi n
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節

最新章節

  • THE BILLIONAIRE’S IMPOSTER WIFE   #TBIWKab13

    EROS WILDEShe was holding her fork wrong. Hindi naman sa masagwa siyang kumain—it was clean, proper. Ang problema lang, hindi 'yon si Arabella. Ang kilala kong Arabella, parang laging nakikipag-race sa mundo. Mabilis bawat subo, na parang ang breakfast ay isa lang sa mga boring obligations sa checklist niya na kailangang tapusin para masabing naging productive 'yong araw. But the woman across from me... she was actually savoring it. Dahan-dahan. Parang may sapat na ganda 'yong umaga para hintayin niya. Bulong ko sa sarili ko, baka kulang lang ako sa gising. I hadn’t had my coffee yet. Coffee first, paranoia later—mantra ko 'yan noong mga panahong marunong pa akong mag-appreciate ng mga simpleng bagay bago ako tuluyang lamunin ng ingay ng lungsod. But when Bebang came in with the hot pot, doon ko na tuluyang nakalimutan 'yong pagkain. Bata pa lang ako, si Nanay Bebang na 'yong takbuhan ko tuwing napapagalitan ako dahil sa putik na nadadala ko sa dining room na 'to. More than twent

  • THE BILLIONAIRE’S IMPOSTER WIFE   #TBIWKab12

    Nang marinig ko ang pagsasara ng pinto sa labas, doon ko lang tuluyang napabagsak ang mga balikat ko. Nanatili akong nakatayo sa gitna ng study room, nakikinig sa paalis niyang sasakyan hanggang sa tuluyan nang mawala ang ingay ng makina sa malayo. Itinatwa ko ang bigat ng katawan ko sa pamamagitan ng pagtukod ng dalawang palad sa malamig na lamesa niya. Huminga ako nang malalim, pinipilit na pabalikin sa normal ang mabilis kong tibok ng puso. Dumalaw lang siya para sa mga papel, bulong ko sa sarili ko. Aalis din siya agad. Maliit na bagay lang 'to. Pero kahit anong pilit ko, bumabalik pa rin sa utak ko kung paano niya ako tiningnan bago siya lumabas—yung tahimik at malalim na titig na lumampas ng ilang segundo, na hindi naman dapat ginagawa ng isang taong nagmamadali. Pero wala akong luhong mag-overthink ngayon. Kailangan kong hulaan kung anong klaseng kasal ang pinasukan ko, lalo na't ang nag-iisang taong pwedeng sumagot sa mga tanong ko ay tumakas na at iniwan sa akin ang magulon

  • THE BILLIONAIRE’S IMPOSTER WIFE   #TBIWKab11

    Isang hakbang. Dalawa. Pinilit kong maglakad pababa habang nagpapanggap na matapang. Kunwari, hindi ako takot sa kung ano ang pwedeng mangyari sa akin ngayon. Act normal, bulong ng utak ko. Sobrang lamig ng marble floor sa nakayapak kong mga paa. I was so panicked kanina sa taas na hindi ko na man lang naisipang mag-slippers. But in a way, the freezing cold helped. Bawat hakbang ay parang sampal na nagpabalik sa akin sa reyalidad. Sapat na 'yon para pigilan akong tumalikod, bumalik sa kwarto, at mag-lock ng pinto. Curving slowly into a wide arc, the grand staircase looked beautiful. Pang-grand entrance ang design—pero sa pagkakataong ito, pakiramdam ko ay naglalakad ako patungo sa sarili kong bitayan.Nagliliwanag ang foyer sa gintong ilaw ng chandelier, sapat para kumislap ang mga dyamanteng basta ko na lang dinampot sa jewelry drawer ni Arabella. Habang pababa ako, nahuli ng makintab na banister ang repleksyon ko—isang babaeng may labi ng kapatid ko, pero taliwas doon, nanginginig

  • THE BILLIONAIRE’S IMPOSTER WIFE   #TBIWKab10

    Umupo ako sa vanity table at nagsimulang magbukas ng mga drawer—mga lipstick, blush compacts, mga bote ng pabango na hindi ko pamilyar, at isang maliit na velvet box. Pagkabukas ko roon ay bumadya ang isang pares ng diamond earrings na agad ko ring isinara. Another drawer held old invitations and handwritten notes. Ang isa naman ay naglalaman ng mga larawan—Arabella at parties, Arabella beside families whose names I’d only ever seen in newspapers, at mga litrato ni Arabella na mag-isa sa isang yacht o sa lobby ng kung anong hotel. She always had the same flawless posture, the same practiced smile, never once caught looking merely ordinary.Tapos, sa ilalim ng isang patong ng mga invitation card, may nakita akong isang larawan na naiiba. Mas luma ito, at printed, hindi digital. I pulled it free, at parang may bumara sa paghinga ko sa likod ng mga tadyang ko.Si Arabella, nakatayo sa tabi ni Eros.I had seen him before, of course—nakikita naman siya ng lahat kahit paano, sa mga litrat

  • THE BILLIONAIRE’S IMPOSTER WIFE   #TBIWKab9

    Binuksan ko ang mga messages niya. At first, it all seemed almost mundane—mga dinner invitation, requests for confirmation, at mga note mula sa mga assistant na hindi ko naman kilala tungkol sa mga taong hindi ko pa narinig kailanman. May mga address din na hindi ko mahanap sa kahit anong mapang pamilyar sa akin. I scrolled slowly, at habang ginagawa ko 'yon, napansin ko ang totoong pattern sa ilalim ng lahat: Arabella never explained herself to anyone. Kung ayaw niyang pumunta sa isang event, hindi lang siya sisipot. Kung may nakaoffend sa kanya, hindi siya nakikipagtalo—she would just cut them off entirely, mid-sentence, mid-relationship, nang walang kaabog-abog. May isang babaeng nag-text sa kanya nang tatlong beses para itanong kung tuloy ba siya sa dinner. Arabella’s entire reply had been three words. Find someone else. “That’s rude,” sabi ko sa bakanteng kwarto, sabay lingon sa paligid na tila ba nakikinig siya mula sa kung saan man siya tumakbo. “Very rude.” And yet, nun

  • THE BILLIONAIRE’S IMPOSTER WIFE   #TBIWKab8

    Nang mai-lock ko ang pinto ng kwarto, agad akong sumandal doon. I listened to the soft click of the bolt sliding into place, at pakiramdam ko, mas kinulong ko ang sarili ko sa isang libingan kaysa sa isang silid. For several seconds, hindi muna ako gumalaw. Nanatili lang akong nakatayo habang nakalapat ang mga palad ko sa malamig na kahoy, waiting for my eyes to adjust to a space na halatang pagmamay-ari ng ibang tao.Napakalaki ng kwarto—it was far too large for one person. Pero imbis na makahinga ako nang maluwag, pakiramdam ko ay mas sumasakal sa akin ang katahimikan nito. Everything in it was Arabella’s.Ang kama sa tapat ng malalaking bintana ay may mga sapin na sobrang putla, mukhang walang kabuhay-buyhay sa ilalim ng ilaw. The cream-colored chaise was angled just so near the cold, unlit fireplace. 'Yung crystal lamp na umiilaw sa tabi ng vanity mirror ay mukhang masyadong mahal para lang gamitin sa araw-araw. Even the air had her fingerprints on it—isang pabango na matapang, m

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status