CHAPTER 2 - THE WOMAN WHO NEVER DIED

“Anong sinabi mo?”

Hindi makapaniwalang tanong ni Alessandra habang nakatitig kay Alexander Vance.

“The woman who disappeared twenty years ago,” ulit nito. “Your mother.”

Napailing siya. “Impossible. Patay na ang nanay ko.”

“Are you sure about that?”

“Of course, I'm sure! Bata pa ako nang sabihin sa akin ni Papa na namatay siya. Bakit mo sasabihin sa akin na buhay pa siya?”

Hindi agad sumagot si Alexander. Ibinulsa nito ang telepono at kinuha ang itim na folder sa mesa.

“Your father lied to you.”

“Stop it!” sigaw ni Alessandra. “Hindi mo kilala ang pamilya ko. Wala kang karapatang magsalita tungkol sa kanila!”

Sa halip na magalit, nanatiling kalmado ang billionaire.

“Then explain why your father signed an agreement with my grandfather twenty years ago.”

“What agreement?”

“That's something you should ask him.”

Napahawak si Alessandra sa kanyang ulo. Masyadong maraming impormasyon ang biglang ibinato sa kanya. Ang kasal na kontrata. Ang utang ng pamilya niya. At ngayon, ang posibilidad na buhay pa ang kanyang ina.

Hindi niya alam kung alin ang dapat niyang paniwalaan.

“Where is she?” mahina niyang tanong.

“I don't know yet.”

“Pero sinabi mong nagising na siya!”

“I said someone reported that she was awake. I haven't confirmed her identity.”

Napatingin siya rito. “Then why tell me?”

“Because I want you to understand that this marriage isn't as simple as you think.”

Napatawa si Alessandra nang mapait.

“Wala namang simple sa mundo mo, Mr. Vance. Lahat may presyo. Lahat may kapalit.”

For the first time that night, Alexander looked genuinely interested.

“Perhaps you're beginning to understand me.”

“Hindi. Ang naiintindihan ko lang ay ginagamit mo ang problema ng pamilya ko para makuha ang gusto mo.”

“That's how business works.”

“I'm not a business, Alexander.”

Tumahimik ang lalaki.

For a moment, their eyes met. Walang sinuman ang gustong unang umiwas.

Then Alexander walked toward the door and opened it.

“Your driver is waiting downstairs. He'll take you home.”

“Hindi ko kailangan ng driver mo.”

“It's not a request.”

“Hindi mo ako pag-aari!”

“Not yet, Mrs. Vance.”

“Stop calling me that!”

A faint smile crossed his face.

“Get some rest, Alessandra. Tomorrow will be a long day.”

Lumabas siya ng penthouse na puno ng galit at pagkalito.

Hindi niya alam na habang papalayo siya, may isang lalaking nakatayo sa madilim na bahagi ng hallway, tahimik na pinagmamasdan ang bawat galaw niya.

At nang makapasok si Alessandra sa elevator, inilabas ng estranghero ang kanyang telepono.

“She signed the contract,” he whispered.

A pause followed.

Then he added, “Just as you predicted.”

Kinabukasan, maagang nagising si Alessandra dahil sa sunod-sunod na katok sa kanyang p***o.

“Miss Alessandra? May bisita po kayo.”

Napakunot ang noo niya. Halos hindi siya nakatulog dahil sa mga nangyari kagabi.

Pagbukas niya ng p***o, nakita niya ang isang lalaking naka-formal suit na may dalang maliit na kahon.

“Good morning, Miss Reyes. I'm Sebastian Cole, Mr. Vance's executive assistant.”

“Anong kailangan niya ngayon?”

“Mr. Vance requests your presence at the Vance residence at ten this morning.”

“Tell him I'm not interested.”

Sebastian smiled politely.

“I believe you'll want to hear this first.”

Iniabot niya ang maliit na kahon.

Dahan-dahan iyong binuksan ni Alessandra. Sa loob ay isang lumang kuwintas na may maliit na palamuting hugis buwan.

Napatakip siya sa kanyang bibig.

Kilala niya ang kuwintas na iyon.

Suot iyon ng kanyang ina sa lahat ng litrato nila noong bata pa siya. Ayon sa kanyang ama, nawala iyon sa araw na namatay ang kanyang ina.

“Where did you get this?” nanginginig niyang tanong.

“Mr. Vance found it among the belongings of a woman currently staying at a private medical facility.”

“Is she...?”

“Mr. Vance wants you to come with him before making any conclusions.”

Mahigpit na hinawakan ni Alessandra ang kuwintas.

Hindi na niya kailangang pag-isipan pa.

“Fine. I'll go.”

Eksaktong alas-diyes nang makarating siya sa Vance Grand Estate.

Napakaganda ng mansion—malalawak na hardin, matataas na haligi, at mga bintanang tila gawa sa kristal. Ngunit sa kabila ng karangyaan, may kakaibang lamig ang lugar.

Parang maraming lihim ang nakatago sa bawat sulok.

Naghihintay si Alexander sa sala.

Nang makita siya nito, tumayo ito at inayos ang cuff ng kanyang suit.

“You came.”

“Don't flatter yourself. I came because of the necklace.”

Alexander nodded toward a chair.

“Sit down.”

“Gusto kong makita ang babae.”

“You will. But first, there's something you need to know.”

“No more secrets, Alexander. Sawa na akong pinagpapasahan ninyo ng impormasyon na parang wala akong karapatang malaman ang totoo.”

Sandaling pinagmasdan siya ng lalaki bago naglabas ng isang dokumento.

“This is the original agreement between your father and my grandfather.”

Binasa ni Alessandra ang unang pahina.

Nandoon ang pangalan ng kanyang ama. Nandoon din ang pangalan ng lolo ni Alexander.

Ngunit ang sumunod na bahagi ang nagpahinto sa kanyang paghinga.

May nakasulat tungkol sa isang babaeng nagngangalang Isabella Vance—ang unang asawa ng ama ni Alexander.

At sa ilalim ng pangalan nito ay may pahayag na hindi niya maintindihan.

“Bakit nakalagay rito ang pangalan ng nanay ko?” tanong niya.

“Because your mother was connected to the Vance family long before you were born.”

“Paano?”

Alexander's jaw tightened.

“That's what I'm trying to find out.”

“Akala ko alam mo ang lahat.”

“I'm not God, Alessandra.”

“Pero kumikilos kang parang ikaw ang may-ari ng mundo.”

For a brief moment, something almost resembling amusement appeared in his eyes.

“Careful. You might make me think you enjoy arguing with me.”

“Mas gugustuhin ko pang makipagtalo sa pader.”

“Good. At least the wall might listen.”

Napatingin siya rito, hindi makapaniwala sa sagot nito.

Bago pa siya makasagot, pumasok si Sebastian sa sala.

“Sir, the medical facility has confirmed the patient's identity.”

Tumayo agad si Alexander.

“And?”

Sebastian glanced at Alessandra before answering.

“Her name is Elena Reyes.”

Nang marinig ang pangalan ng kanyang ina, nanghina ang mga tuhod ni Alessandra.

“She's alive?”

“Yes, Miss Reyes.”

Napahawak siya sa kuwintas.

“Take me to her. Please.”

Alexander picked up his car keys.

“Let's go.”

Makalipas ang tatlumpung minuto, nakatayo na si Alessandra sa labas ng isang pribadong silid sa medical facility.

Nanginginig ang kanyang mga kamay habang nakahawak sa door handle.

Twenty years.

Dalawampung taon niyang inakalang wala na ang kanyang ina.

Dalawampung taon niyang hinintay na kahit sa panaginip ay makita man lang niya itong muli.

At ngayon, ilang hakbang na lamang ang layo niya rito.

Dahan-dahan niyang binuksan ang p***o.

May isang babaeng nakahiga sa kama, maputla at payat, ngunit may mga matang pamilyar na pamilyar sa kanya.

“Ma...” bulong niya.

Unti-unting iminulat ng babae ang kanyang mga mata.

Nang makita si Alessandra, bigla itong napahawak sa kumot.

“Alessandra?”

Napahagulgol si Alessandra at lumapit sa kama.

“Ma! Totoo ba ito? Ikaw ba talaga?”

Nanginginig na iniabot ng babae ang kanyang kamay.

“My little girl...”

Niyakap siya ni Alessandra habang umiiyak. Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, naramdaman niyang may bahagi ng kanyang buhay na muling nabuo.

Ngunit ang sandaling iyon ay hindi nagtagal.

Biglang kumapit nang mahigpit ang kanyang ina sa kanyang braso.

“Listen to me, Alessandra,” bulong nito. “You have to leave that man.”

Natigilan siya.

“Who? Alexander?”

Nagsimulang mangilid ang luha sa mga mata ng kanyang ina.

“Don't marry him.”

“But, Ma, I already signed the contract.”

Biglang namutla ang babae.

“No... No, you don't understand.”

“What don't I understand?”

Tumingin ang kanyang ina sa pintuan, kung saan nakatayo si Alexander at tahimik na nakikinig.

Pagkatapos ay muling tumingin kay Alessandra.

“Alexander Vance is not the man you think he is.”

Nanigas ang mukha ni Alexander.

“Mrs. Reyes,” malamig niyang sabi, “you should be careful with your words.”

Hindi siya pinansin ng babae.

Sa halip, hinawakan nito ang kamay ng anak at bumulong ng isang pangungusap na tuluyang nagpabago sa lahat.

“Alessandra, that man was the reason your father disappeared.”