LOGIN
Alas-onse na ng gabi nang makarating si Alessandra Reyes sa Vance Tower, ang pinakamataas at pinakamagarang gusali sa Maynila.
Basang-basa ang kanyang damit dahil sa ulan. Halos hindi na niya maramdaman ang pagod sa kanyang mga paa, pero wala siyang pakialam. Kailangan niyang makausap si Alexander Vance, ang pinakamayamang businessman sa bansa. Si Alexander lang ang natitirang pag-asa ng kanyang pamilya. “Miss, I'm sorry, pero hindi tumatanggap ng visitors si Mr. Vance nang walang appointment,” sabi ng receptionist. “Please, kailangan ko lang siyang makausap. Kahit limang minuto lang.” “I'm afraid that's impossible.” Napapikit si Alessandra. Ilang araw na siyang naghahanap ng paraan para makausap ang billionaire. Simula nang malubog sa utang ang kumpanya ng kanyang ama, unti-unting nawala ang lahat ng mayroon sila. Ang kanilang bahay ay malapit nang ma-foreclose, at ang kanyang ama ay nasa ospital dahil sa matinding stress. Wala na siyang ibang malapitan. “Sabihin mo sa kanya na tungkol ito sa Reyes Holdings,” pakiusap niya. Nag-alinlangan ang receptionist bago kinuha ang telepono. Ilang sandali pa, bumalik ito sa kanya. “You may go up to the penthouse.” Nagulat si Alessandra. Hindi niya inaasahang papayagan siyang makapasok nang ganoon kadali. Pagbukas ng elevator, tumambad sa kanya ang isang malawak na hallway na may mamahaling dekorasyon. Sa dulo nito ay may isang lalaking nakatayo sa harap ng floor-to-ceiling windows. Nakasuot ito ng itim na suit, at ang malamig nitong mga mata ay nakatuon sa lungsod sa ibaba. Alexander Vance. “Miss Reyes,” malamig nitong bati nang lumingon sa kanya. “You have five minutes.” Napahigpit ang hawak ni Alessandra sa kanyang bag. “Mr. Vance, I'm here to ask for your help. Kailangan ng kumpanya ng pamilya ko ng investor. I know our financial situation isn't good, but I promise we can recover if someone gives us a chance.” “Your company is practically bankrupt.” “I know, but—” “And you think I should waste my money saving it?” “Hindi po masasayang ang pera ninyo. May mga empleyado kaming umaasa sa kumpanyang iyon. My family has worked hard for years to build it.” Alexander stared at her for several seconds. “Everyone has a sad story, Miss Reyes. Mine is that I don't have time for people who can't manage their own businesses.” Nasaktan si Alessandra sa sinabi nito, pero pinilit niyang huwag ipakita iyon. “Then tell me what I have to do to convince you.” A faint smile appeared on Alexander's lips. “Are you willing to do anything?” “Anything that doesn't compromise my dignity.” Biglang nawala ang ngiti nito. “Interesting answer.” Kumuha si Alexander ng isang itim na folder mula sa mesa at iniabot iyon sa kanya. “Read it.” Dahan-dahang binuksan ni Alessandra ang folder. Sa unang pahina ay nakasulat ang pangalan niya. Sa sumunod na pahina, halos hindi siya makapaniwala sa kanyang nabasa. MARRIAGE AGREEMENT. Napatingin siya kay Alexander. “What is this?” “A proposal.” “Marriage? You want me to marry you?” “For one year.” Napailing siya, iniisip na baka nagbibiro ang lalaki. “Why would a man like you need a wife?” “Because my grandfather has made marriage a condition for transferring control of the Vance family trust. I need a wife who can follow the terms of a contract. Nothing more.” “And you chose me?” “I have my reasons.” “Then find someone else. I'm not for sale.” Tumalikod na sana si Alessandra, ngunit nagsalita muli si Alexander. “Your father's hospital bills will be covered. Your family's debts will be settled, and Reyes Holdings will receive the financial support it needs.” Natigilan siya. “Kapag pumayag akong pakasalan kayo?” “Yes. In exchange, you'll remain my wife for twelve months. You'll attend public events with me, live in my residence, and keep our agreement confidential.” “And after one year?” “You walk away with enough money to start a new life.” Tahimik na tinitigan ni Alessandra ang kontrata. Napakaraming bagay ang mawawala sa kanya kapag pumayag siya. Ang kalayaan niya. Ang privacy niya. At marahil, ang pagkakataong makahanap ng tunay na pag-ibig. Pero kung tatanggi siya, paano na ang kanyang pamilya? “Why me, Alexander?” tanong niya, unang beses na binanggit ang pangalan nito. Dahan-dahang lumapit ang billionaire. “Because your father made a promise to my family twenty years ago.” Nanlamig ang buong katawan ni Alessandra. “My father? What promise?” Sa halip na sumagot, inilabas ni Alexander ang isang lumang litrato. Ipinakita niya iyon sa kanya. Nandoon ang ama ni Alessandra, mas bata pa, kasama ang isang lalaking hindi niya kilala. Sa likod ng litrato ay may nakasulat na petsa at isang pangalan. REYES. “Your father knows exactly why I'm offering you this marriage,” Alexander said. “Ask him when he wakes up.” Hindi makapagsalita si Alessandra. “Sign the contract, and I'll save your family. Refuse, and by tomorrow morning, your company will belong to my competitors.” Tinitigan niya ang lalaking nasa harap niya. Wala itong awa sa mga mata, walang pag-aalinlangan sa boses. Parang sanay itong makuha ang lahat ng gusto nito. “What if I never learn to love you?” she whispered. Alexander leaned back, his expression unreadable. “I didn't ask for your love, Alessandra. I asked for your signature.” Kinuha niya ang panulat at muling tiningnan ang kontrata. Isang taon. Labindalawang buwan na pamumuhay kasama ang isang lalaking hindi niya kilala, isang lalaking kayang sirain ang kanyang mundo sa isang utos. Sa huli, nanginginig niyang pinirmahan ang dokumento. Alexander took the contract and examined her signature. “Good decision, Mrs. Vance.” “Don't call me that yet,” she replied bitterly. “I haven't married you.” He looked directly into her eyes. “Tomorrow, you'll understand why I can't afford to let you change your mind.” Bago pa siya makapagtanong, tumunog ang telepono ni Alexander. Sinagot niya iyon, at ilang segundo lamang ang lumipas ay nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha. “What do you mean she's awake?” Napatingin si Alessandra sa kanya. Alexander slowly turned toward her. “The woman who disappeared twenty years ago,” he said quietly. “Your mother.” Nanlaki ang mga mata ni Alessandra. Patay na ang kanyang ina—iyon ang buong akala niya mula pagkabata. At ngayon, sinasabi ng lalaking pakakasalan niya na maaaring buhay pa ito.Hindi gumalaw si Alessandra.Nasa mga kamay niya pa rin ang litrato na ibinigay ng babaeng bagong dating sa mansiyon. Sa larawan, nakangiti si Alexander Vance habang nakasuot ng itim na tuxedo. Katabi niya ang isang babaeng elegante sa puting wedding gown.Si Isabella Montenegro.Ang babaeng sinasabing unang asawa ng kaniyang asawa.“Darling,” ulit ni Isabella habang nakatingin kay Alexander. “Wala ka man lang bang sasabihin sa akin?”Nanatiling malamig ang mukha ni Alexander, ngunit napansin ni Alessandra ang bahagyang pag-igting ng kaniyang panga.“Why are you here, Isabella?”Napangiti ang babae.“Is that how you welcome your wife after three years?”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ni Alessandra.Your wife.Iyon ang mga salitang paulit-ulit na umalingawngaw sa kaniyang isip.Dahan-dahan niyang ibinaba ang litrato.“Alexander,” sabi niya, pilit na pinananatiling kalmado ang tinig. “Ipaliwanag mo sa akin kung ano ito.”Tumingin sa kaniya si Alexander.“Alessa
Hindi agad nakapagsalita si Alessandra matapos makita ang litrato sa loob ng lumang silid.Richard Vance.Ang lalaking nakatayo sa tabi ng kaniyang ina ay ang mismong lalaking sinasabing matagal nang namatay. Ang dating makapangyarihang pinuno ng Vance family, ang taong nagmamay-ari ng lumang mansiyon, at ang pangalang paulit-ulit na lumilitaw sa bawat dokumentong natutuklasan nila.Kung patay na siya, bakit may mga transaksiyong ginawa gamit ang kaniyang account noong nakaraang buwan?At kung buhay pa siya, bakit kailangan niyang magtago?“Alexander,” mahinang tawag ni Alessandra. “Kailangan nating malaman kung sino ang nagbabayad para mapanatili ang lugar na ito.”Hindi sumagot agad ang lalaki. Nakatingin pa rin siya sa litrato, tila pilit na binubuo ang mga alaalang matagal niyang inilibing.“May access si Sebastian sa mga lumang financial records ng pamilya,” sagot niya sa wakas. “Ipapahanap ko sa kaniya ang account na ginamit.”“Hindi sapat iyon.”Napalingon siya kay Alessandra.
Hindi ko alam kung ano ang mas matindi—ang takot na baka hindi ko na makita ang mama ko, o ang pag-asang baka ilang hakbang na lang ang pagitan namin.Magdamag kong hawak ang address na nakuha namin mula sa lumang medical records. Ilang beses ko iyong binasa, umaasang may iba akong makikita sa mga salitang nakasulat doon. Pero iisa lang ang sinasabi ng papel.Isang lumang property na pag-aari ng pamilya Vance.Ang parehong pamilyang pinakasalan ko.Ang parehong pamilyang maaaring may alam sa pagkawala ng mga magulang ko.At ang parehong pamilyang hindi ko na alam kung dapat kong pagkatiwalaan.Maaga pa lang ay nakahanda na ako. Nasa bag ko ang mga dokumentong nakuha namin sa St. Victoria Medical Center, pati ang litrato ng mama ko na nakahiga sa hospital bed.Nang bumaba ako sa sala, nadatnan ko si Alexander na nakatayo sa tabi ng malaking bintana. Naka-itim na polo siya at may hawak na cellphone. Nang makita niya ako, agad niyang ibinaba iyon.“Ready?”“Matagal na.”Tumingin siya sa
Hindi ako nakatulog nang gabing iyon.Nasa ibabaw ng mesa ang litrato ng babaeng nakaupo sa isang silid na may puting pader at bintanang may rehas. Ilang beses ko nang pinalaki ang larawan sa cellphone ko, umaasang may makikita akong palatandaang makapagsasabi kung saan siya naroroon.Pero wala.Walang pangalan ng lugar. Walang petsa. Walang kahit anong detalye na puwedeng gamitin para mahanap siya.Ang tanging malinaw ay ang kuwintas sa kaniyang leeg.Ang kuwintas na kapareha ng sa akin.Ang kuwintas na pag-aari ng mama ko.Elena Reyes.Buhay ang mama ko. Hindi na iyon basta hinala. May mga dokumento, litrato, at mensaheng nagpapatunay na may taong sadyang nagtatago ng katotohanan tungkol sa kaniya.Ang hindi ko lang maintindihan ay kung bakit.Bakit kailangang palitan ang kaniyang pangalan sa mga rekord ng ospital? Bakit may death certificate na nagsasabing patay na siya? At bakit tila takot na takot ang taong nagpapadala sa akin ng mga litrato na baka may makaalam sa kinaroroonan n
“Alam mo na buhay ang mama ko bago mo pa ako pakasalan.”Hindi iyon tanong.Isa iyong katotohanang matagal nang nakatago sa likod ng mga ngiti, kasunduan, at pangakong hindi ko na alam kung dapat ko pang paniwalaan.Nakatayo si Alexander sa harap ko, tahimik na nakatingin sa cellphone na hawak ko. Nandoon pa rin ang mensaheng natanggap ko ilang minuto ang nakalipas.ASK YOUR HUSBAND WHY HE KNEW YOUR MOTHER WAS ALIVE BEFORE HE MARRIED YOU.Hindi niya itinanggi.At mas masakit iyon kaysa sa anumang kasinungalingang maaari niyang sabihin.“Answer me, Alexander.”Huminga siya nang malalim bago inilagay ang cellphone niya sa bulsa.“Yes.”Isang salita.Iyon lang.Napatawa ako nang mapait.“Ganoon lang? Yes?”“Alessandra—”“Hindi. Huwag mo akong tawagin sa pangalan ko na para bang puwede mong pakalmahin ang lahat sa isang tingin mo. Alam mong buhay ang mama ko. Alam mong may posibilidad na buhay din ang tatay ko. At sa kabila ng lahat ng iyon, pinili mo pa ring pakasalan ako nang hindi sina
“Your mother was there that night.”Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang mga salitang iyon.Nakatayo ako sa harap ni Alexander, hawak ang litrato ng isang batang lalaki na nakatayo sa harap ng nasusunog na bahay. Sa tabi niya ay isang lalaking may suot na singsing na may simbolo ng pamilya Vance. Sa likuran nila, halos natatakpan ng usok ang mukha ng isang babaeng kahawig na kahawig ng aking ina.Hindi ko alam kung ano ang mas nakakatakot—ang posibilidad na may alam si Alexander tungkol sa pagkawala ng mga magulang ko, o ang katotohanang tila may bahagi ng nakaraan niya na pilit niyang ibinabaon.“Answer me,” mariin kong sabi. “Ano ang nangyari noong October 18, 2006?”Hindi siya agad sumagot.Sa halip, kinuha niya ang litrato mula sa aking kamay at matagal itong pinagmasdan. Para bang bumalik siya sa isang lugar na matagal na niyang pilit kinakalimutan.“Where did you get this picture?”“Hindi mo pa rin sinasagot ang tanong ko.”“Alessandra, I need to know who sent it to you.”“At ka

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





