WHEN THE UNWANTED NANNY DISCOVERED THE HEIR'S SECRET

“AYOKO NA! MAG-RESIGN NA AKO!”Napahinto ang mga katulong sa mansion nang marinig ang malakas na sigaw mula sa ikalawang palapag.Hindi iyon ang unang pagkakataong may yaya na nagwala sa loob ng bahay ng mga Valtieri. Sa katunayan, halos naging pang-araw-araw na palabas na iyon sa tuwing may bagong empleyadong sumusubok alagaan ang nag-iisang tagapagmana ng pamilya.May mga tumatagal nang isang araw. May iba namang hindi man lang umaabot ng tanghalian. Ang ilan ay umaalis na umiiyak, ang iba nama’y nagmumura habang bitbit ang kanilang mga gamit. Pero lahat sila ay may iisang dahilan: si Alex Valtieri.“IBALIK MO ANG TSINELAS KO!”Tahol ng aso ang sumagot.“Shadow! Bitiwan mo nga!”Mula sa hagdan, nakita ng ilang katulong ang isang malaking aso na tumatakbo habang may nakasabit na tsinelas sa bibig nito. Sa likod niya, habol nang habol ng bagong yaya na halos maiyak na sa inis. Nakataas ang laylayan ng kanyang uniporme, magulo ang buhok, at halatang pinagsisisihan na niya ang pag-a-a

Hindi pa man ako nakakapag-ikot nang maayos sa mansion, pakiramdam ko ay may malaking kalokohang naghihintay sa akin.At hindi ako nagkamali.Habang naglalakad ako sa pasilyo, may narinig akong dalawang babaeng nag-uusap malapit sa kusina.“Magkano tayaan natin?” tanong ng isa.“Isang araw lang. Sigurado akong hindi aabot ng bukas ’yan,” sagot ng kasama niya.Napahinto ako.Ako ba ang pinag-uusapan nila?“Dalawang araw ang ibibigay ko. Mukhang matapang siya, pero hindi pa niya nakikilala nang husto si Young Master Alex.”“Ang dali mong magtiwala. Labindalawang yaya na ang umalis. Ano sa tingin mo ang ikinatatangi niya?”“Wala. Gusto ko lang manalo.”Napailing ako. Hindi man nila sabihin ang pangalan ko, malinaw kung sino ang tinutukoy nila.Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis.“May pustahan pala rito?” biglang tanong ni Gustavo mula sa likuran nila.Halos mapatalon ang dalawang babae.“G-Ginoong Gustavo! Wala po kaming ginagawa!”“Talaga? Akala ko ba may pustahan kayo kung ga

“Ikaw na naman?!”Napatingin ako sa aquarium nang marinig ko ang tila pamilyar na boses na kanina ko pa naririnig sa isip ko.Napailing ako.Pagod lang ako. Gutom. At malamang, sobra na ang stress ko sa unang araw ko sa mansiyong ito.Kaya sa halip na patulan ang sarili kong imahinasyon, kumuha ako ng pagkain para sa isda at naglagay ng dalawang takal sa aquarium.“Ayan. Dalawang takal. Sana naman tumahimik na ang lahat dito.”Napahinto ako.Bakit ko ba sinabi iyon? Isda lang naman ang kausap ko.Tiningnan ko si Bubbles. Abala na ito sa pagkain at wala nang anumang tunog na nagmumula sa kaniya.Sinubukan kong maghintay. Baka may marinig na naman ako.Wala.“Hay, salamat,” bulong ko sa sarili ko.Baka nga guni-guni lang ang lahat. Baka sa sobrang pagod ko, pati mga hayop sa mansiyong ito ay naiisip kong nagsasalita.Kung ganoon, kailangan ko talagang matulog nang maayos.Napatingin ako kay Alex. Nakaupo pa rin siya sa kama, tahimik na pinagmamasdan ang paligid. Nang mapansin niyang nak