Mag-log inIsabella's POV
Monday came faster than I expected.
Nakatayo ako sa harap ng salamin habang inaayos ang manggas ng nag-iisa kong formal blazer.
Hindi ito branded, at medyo luma na rin ang tela.
But it was clean.
At sa ngayon, sapat na iyon.
"You're beautiful, sweetheart."
Napalingon ako sa mommy ko.
Nakaupo siya sa gilid ng kama habang pinagmamasdan ako na may maliit na ngiti.
"Mom, it's just an interview."
"It's still an opportunity."
Ngumiti ako nang bahagya.
Tumayo siya at inayos ang collar ng blazer ko.
"Your father would be proud of you."
Nawala ang ngiti ko nang marinig ang pangalan niya.
"I wish he were here."
"So do I."
Hinawakan ng mommy ko ang dalawang kamay ko.
"Listen to me, Isabella. Whatever happens today, don't allow anyone to make you feel ashamed of your family."
Tumango ako.
Pero deep inside, nahihiya na ako.
Hindi dahil sa tatay ko.
Kundi dahil hindi ko kayang protektahan ang mga taong mahal ko.
Pagkatapos magpaalam sa mommy ko, dumiretso na ako sa Sterling Tower.
Napakalaki ng building.
Glass ang buong exterior nito, at kitang-kita ang repleksyon ng sikat ng araw sa bawat sulok.
Sa entrance pa lang, may mga luxury vehicles nang nakaparada.
Pagpasok ko, agad kong naramdaman kung gaano kalaki ang pagkakaiba ko sa mga taong naroon.
May mga babaeng naka-designer dresses.
May mga lalaking nakasuot ng mamahaling suits habang may kausap sa kanilang mga cellphone.
Everyone seemed to belong.
Except me.
"Good morning. How may I help you?"
Isang receptionist ang bumati sa akin.
"I'm here for an interview. Isabella Montgomery."
Biglang huminto ang mga daliri niya sa keyboard.
"Montgomery?"
Pinilit kong ngumiti.
"Yes."
Tinitigan niya muna ako bago kinuha ang telephone.
"Please wait here."
Umupo ako sa waiting area.
Ilang minuto ang lumipas bago may lumapit na babae sa akin.
"Ms. Montgomery?"
Agad akong tumayo.
"Yes."
"I'm Rachel Collins, the HR manager. Please follow me."
Pumasok kami sa elevator at umakyat sa thirty-second floor.
Tahimik at elegant ang hallway.
Sa dulo nito ay may isang conference room.
"Please wait inside. The CEO will conduct the final interview himself."
Napatingin ako sa kanya.
"The CEO?"
Tumango siya bago tuluyang umalis.
Naupo ako at inilagay ang résumé ko sa ibabaw ng table.
Five minutes passed.
Then ten.
Tiningnan ko ang cellphone ko.
May message ang mommy ko.
Good luck, sweetheart. I believe in you.
Napangiti ako.
Then the conference room door opened.
Isang lalaki ang pumasok.
Tall.
Broad-shouldered.
Wearing a perfectly tailored black suit.
His expression was unreadable.
"Miss Montgomery."
Malalim at kontrolado ang boses niya.
"Good morning, sir."
Binuksan niya ang folder na nasa harapan niya.
"Isabella Grace Montgomery. Daughter of Richard Montgomery, former chairman of Montgomery Holdings."
Napahigpit ang hawak ko sa pen.
"Yes, sir."
Bahagya niyang itinaas ang tingin niya.
"Interesting."
Hindi ko maintindihan kung ano ang ibig niyang sabihin.
Isinara niya ang folder.
"Let's see whether you're as qualified as your résumé claims."
Tumango ako.
"Of course, sir."
Sumandal siya sa kanyang upuan.
"Tell me, Miss Montgomery. Why should I hire someone whose family is currently involved in a major financial scandal?"
Iyon na.
Ang tanong na pinakakinatatakutan kong marinig.
"Because I'm not my father, sir."
Bahagyang tumaas ang kanyang kilay.
"That's convenient."
"I understand your concerns, but I applied for this position because I have the qualifications. I don't expect special treatment."
Tahimik niya akong pinagmasdan.
"And what makes you think I would trust you with confidential company information?"
Huminga muna ako nang malalim.
"Nothing, sir. Trust is something I would have to earn through my work."
For the first time, parang naging interesado siya sa sagot ko.
Tumayo siya at naglakad papunta sa malaking window.
"Leave your résumé."
Napakurap ako.
"Sir?"
"That's all for today."
Dahan-dahan kong kinuha ang mga gamit ko.
I had failed.
Alam ko iyon.
Pero bago ako tuluyang makalabas, muli siyang nagsalita.
"One more thing, Miss Montgomery."
Lumingon ako.
"Yes, sir?"
"Don't expect sympathy from this company."
Tumango ako.
"I didn't come here looking for sympathy."
Pagkatapos noon, tuluyan na akong lumabas.
Less than fifteen minutes.
Iyon lang ang itinagal ng interview ko.
Paglabas ko ng building, agad kong tiningnan ang cellphone ko.
May panibagong message mula sa landlord namin.
Ms. Montgomery, your payment is overdue. Please settle the remaining balance as soon as possible.
Pumikit ako.
Gusto kong umiyak.
Pero hindi ko kayang sayangin ang oras ko sa pag-iyak.
I needed another job.
I needed to keep going.
Nang gabing iyon, habang tinutulungan ko ang mommy ko sa paghahanda ng dinner, biglang tumunog ang cellphone ko.
Unknown number.
"Hello?"
"Good evening. Is this Ms. Isabella Montgomery?"
"Yes."
"This is Rachel Collins from Sterling Global Holdings."
Napahinto ako.
"Yes, ma'am?"
"Congratulations. You've been selected for the position of Executive Personal Assistant."
Halos mabitawan ko ang cellphone ko.
"Excuse me?"
"You heard me correctly. Your employment begins tomorrow morning."
Hindi ako makapaniwala.
"Thank you so much!"
"However, there's one condition."
Unti-unting nawala ang ngiti ko.
"What condition?"
Sandaling natahimik si Rachel.
"Mr. Sterling personally requested that you report directly to his office."
Napatingin ako sa dingding.
Why?
Bakit ako pipiliin ng isang lalaking halatang ayaw sa pamilya ko?
Wala akong ideya.
Pero malapit ko na itong malaman.
“Your mother was the one who helped me hide the truth.”Hindi ko alam kung paano tatanggapin ang sinabi ng father ko.My mother?The woman who raised me? The woman who stayed beside me when our entire world collapsed?“Dad, what do you mean?”Richard placed the leather notebook on the table.“Your mother discovered that Victor and Victoria were using our company accounts to transfer money into several private accounts. She found the original documents and helped me secure them.”“Then why was she photographed with Victor?”“Because she was pretending to cooperate with him.”Napahawak ako sa noo ko.“So Mom was involved in the investigation all along?”“Yes. But she didn't know that Victoria had discovered her plan.”Alexander stepped closer.“Richard, we need to move the original documents somewhere safe. If Victoria knows about the necklace, she'll come after it.”My father nodded.“Then it's time to finish what we started twelve years ago.”That evening, bumalik kami sa apartment.H
“You look exactly like your mother.”Nakatayo lang ako habang nakatingin sa babaeng nasa doorway.Eleganteng black coat, maayos na buhok, at isang ngiting hindi ko maintindihan kung friendly ba o may tinatagong masamang intensyon.Pero ang mas nakapagtataka ay ang reaksyon ng father ko.For the first time since I saw him again, nakita kong tunay siyang natakot.“Who are you?” tanong ko.Hindi agad siya sumagot. Sa halip, lumapit siya nang dahan-dahan habang nakatingin sa akin.“My name is Victoria Hale.”Napalingon ako kay Alexander.“Hale? Related ka kay Victor Hale?”“I'm his wife, sweetheart.”Biglang nagbago ang expression ni Alexander.“Victoria, what are you doing here?”She smiled.“Is that how you welcome an old family friend?”“Stay away from Isabella.”Napatawa siya nang mahina.“Oh, Alexander. You're still pretending to be her protector?”Hindi ko na napigilan ang sarili ko.“Enough! Can someone explain what's happening?”Tumingin sa akin si Victoria.“Your father and I hav
“Because I was the last person who saw your father alive.”Hindi ako agad nakapagsalita.Parang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid ko. Hawak ko pa rin ang cellphone ko, pero ang buong atensyon ko ay nasa lalaking nasa kabilang linya.Alexander Sterling.Ang lalaking gusto akong pakasalan sa loob ng isang taon.Ang lalaking nangakong tutulungan akong hanapin ang nawawala kong ama.At ngayon, siya rin pala ang huling taong nakakita sa kanya.“Say something, Isabella.”Napatawa ako nang mahina, pero walang saya sa tunog nito.“What do you expect me to say? Thank you for keeping that from me?”“Isabella, listen—”“No! Ikaw ang makinig sa akin, Alexander. For years, I thought my father abandoned us. I thought he ran away because he couldn't face the consequences of his actions. And now you're telling me that you saw him on the night he disappeared?”“I can explain.”“Then explain!”Muli siyang natahimik.Ilang segundo ang lumipas bago siya nagsalita.“I'll send a car. We need to
“Your father wasn't the man who betrayed him.”Paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko ang mga salitang iyon habang sinusundan ko si Alexander papunta sa private elevator ng Sterling Tower.For years, iyon lang ang alam ko. My father was accused of financial fraud, our family lost everything, and he disappeared without even saying goodbye.Pero ngayon, sinasabi ni Alexander na maaaring hindi pala siya ang may kasalanan.“Then who betrayed your father?” tanong ko.Pinindot ni Alexander ang elevator button.“That's the question I've been trying to answer for twelve years.”“Twelve years?”Tumingin siya sa akin.“My father died twelve years ago, Isabella. And before he died, he left a letter.”“Bakit hindi mo sinabi sa akin noon pa?”“Because I didn't know whether I could trust you.”Napailing ako. “You keep saying that. Maybe ikaw ang hindi dapat pagkatiwalaan.”Bumukas ang elevator.“Believe whatever you want,” sagot niya. “But once you read that letter, there's no going back.”Pumasok ako
Hindi ko alam kung ilang beses kong binasa ang anonymous message na natanggap ko.“Huwag kang pipirma. Alam ni Alexander kung ano ang nangyari sa father mo.”Paulit-ulit kong tinitingnan ang screen ng cellphone ko, umaasang may bagong detalye na magpapaliwanag kung sino ang nagpadala nito. Pero wala. Isang unknown number lang ang nakalagay.“Miss Montgomery?”Napatingin ako kay Alexander.Nasa kabilang side siya ng malaking conference table, nakasandal sa upuan habang hinihintay ang sagot ko. Sa harap niya ay nakalatag ang mga dokumentong may kinalaman sa proposed contract marriage namin.“Are you listening?”“Yes,” sagot ko, kahit halatang hindi.“Then tell me your decision.”Tiningnan ko ang contract sa harap ko. Isang taon. Isang legal marriage. Isang kasunduang maaaring magbago sa buong buhay ko.“Before I answer, I have questions.”Bahagyang tumaas ang kilay niya. “Go ahead.”“Bakit ako? Maraming babae ang gustong mapangasawa ang isang billionaire CEO. Why choose me?”Hindi agad
Isabella's POVI couldn't breathe.Ilang segundo akong nakatitig kay Alexander."My father?"Tumango siya."That's what the message says.""That's impossible.""Why?""Because no one knows where he is!"Inilapag ni Alexander ang cellphone niya sa desk."Apparently, someone does."Umiling ako."No. You don't understand. My father wouldn't suddenly contact you after everything that happened.""Then perhaps you should ask him yourself."Napatingin ako sa kanya."You're saying he's alive?"Hindi siya sumagot.At sa hindi ko malamang dahilan, mas natakot ako sa katahimikan niya kaysa sa anumang sinabi niya.Within an hour, nasa isang private conference room na kami.Pumasok ang isang lalaking nakasuot ng gray suit.Nagpakilala siyang si Mr. Bennett, ang legal representative."Mr. Sterling. Ms. Montgomery."Inilagay niya ang isang envelope sa ibabaw ng table."This was delivered to my office yesterday."Binuksan iyon ni Alexander.Sa loob ay may isang letter.Agad kong nakilala ang handwrit







