Library
Maghanap
My Brother's Bestfriend, My Baby Daddy

My Brother's Bestfriend, My Baby Daddy

Romance
By:  Chloe LaurentIn-update ngayon lang
Language: Filipino
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
50Mga Kabanata
28views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

Synopsis

Age Gap

Pregnant

Lovers Reunion

Independent

Goodgirl

Drama

First-Person POV

Si Alaric Castillo ang lalaking hindi kailanman dapat minahal ni Revarie Montes. Best friend ito ng kuya niya. Walong taon ang tanda kay Revarie. At sa kabila ng lahat ng dahilan para layuan siya, isang gabing magkasama sila ang nagpabago sa lahat. Akala ni Revarie, sa wakas ay nakita rin siya ni Alaric bilang isang babae… hindi bilang nakababatang kapatid ng matalik niyang kaibigan. Pero kinabukasan, itinuring siya ni Alaric na isang pagkakamali. Wasak ang pusong iniwan ni Revarie ang lahat, dala ang isang lihim na hindi niya kailanman pinlanong ibahagi sa lalaki. Isang lihim na mag-uugnay sa kanila habambuhay. Pitong taon ang lumipas. Matagal nang natutong mabuhay si Revarie nang wala si Alaric, at ang anak nilang si Lavender ang naging sentro ng mundong maingat niyang binuo. Hanggang sa muli silang pinagtagpo ng tadhana. Nang malaman ni Alaric ang katotohanan, determinado siyang bumawi sa mga taong nawala sa kanya. Gusto niyang makilala ang anak niya. Gusto niyang maging bahagi ng buhay ni Revarie. At sa kabila ng lahat ng sakit na iniwan niya, gusto rin niyang magkaroon ng pangalawang pagkakataon sa babaeng hindi niya kailanman tuluyang nakalimutan. Pero hindi na ang dating si Revarie ang kaharap niya. Hindi na ito ang dalagang kayang sumugal sa puso nito nang walang ibang iniisip. Isa na itong ina, at ang anak ang una niyang poprotektahan… kahit ang ibig sabihin nito ay ilayo siya sa lalaking minsan nang dumurog sa kanya. Sa muling pagbubukas ng mga sugat ng nakaraan at pagsisimula ng laban para sa custody ng kanilang anak, kakayanin pa kaya ni Revarie na pagkatiwalaan ang lalaking minsan nang bumitaw sa kanya? O tuluyan nang mawawala kay Alaric ang pamilyang hindi niya alam na mayroon siya?

view more

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Mga Kaugnay na Nobela

Mga Bagong Release Novel

To Readers

Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista，nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang  manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.


Walang Komento
50 Kabanata
Chapter 1: Ang Lalaking Hindi Ko Dapat Gustuhin
Revarie's POV:Nineteen years old ako nang makita kong lumabas si Alaric Castillo sa banyo, tuwalya lang ang nakapulupot sa bewang niya. Tumutulo pa ang tubig mula sa dibdib niya habang binubulong niya ang pangalan ko, na para bang isa iyong sumpang hindi niya kayang takasan.I wasn't supposed to be there.Aakyat lang sana ako para kunin ang sketchbook ko sa kwarto nang marinig kong tumigil ang shower. Bahagyang nakabukas ang pinto ng banyo, at lumalabas ang shower steam papunta sa hallway. It was almost like an invitation, one I should've known better than to accept.Pero hindi ko iyon pinansin.Napatigil ako sa hallway, hindi makagalaw. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko, parang anytime ay lalabas na iyon sa dibdib ko. Hapon na noon. Nasa military base sina Papa at ang kuya kong si Janus para sa isang training exercise, kaya dapat ay ako lang ang tao sa bahay. Pero tumawag si Janus dalawang oras na ang nakalipas para sabihing pupunta si Alaric.Ipinaliwanag niyang nakakuha na ri
Magbasa pa
Chapter 2: Isang Gabing Kasama Siya
Revarie's POV:Hindi ako makagalaw. Nakatayo lang ako sa may pintuan ng kusina, nakatitig kay Alaric na para bang isa akong tuta na nasinagan ng headlights ng paparating na sasakyan.Lumapit siya sa akin, at unti-unting lumiit ang distansya sa pagitan namin. Naamoy ko ang sabon niya, malinis at panlalaki ang amoy. Ramdam ko rin ang init na nagmumula sa katawan niya.“Outside,” utos niya. “Now.”“I don't think that's a good idea,” sagot ko.“I don't care what you think.” Matigas ang boses niya. “Outside. Now.”Hinawakan niya ang siko ko. Matatag ang hawak niya pero hindi naman masakit, saka niya ako ginabayan papunta sa likod na pinto ng bahay. Pero kahit ganoon lang kasimple ang ginawa niya, pakiramdam ko ay nag-iinit ang balat ko sa mismong lugar kung saan niya ako hinawakan.Lumabas kami sa may back porch. Papalubog na ang araw. Mainit pa rin ang hangin, pero hindi ko mapigilang manginig. Isinara niya ang pinto sa likod namin bago humarap sa akin.Ilang sandali siyang hindi n
Magbasa pa
Chapter 3: Isang Gabing Hindi Ko Malilimutan
Revarie's POV:Hindi ako makatulog.Nakahiga ako sa kama habang nakatitig sa kisame, paulit-ulit na tinitingnan ang oras sa cellphone ko.11:15 PM.11:30 PM.11:45 PM.Every minute felt like an hour.Kahit pinakamaliit na tunog sa bahay ay ikinagugulat ko. Sa tuwing may langitngit akong naririnig mula sa sahig, bumibilis agad ang tibok ng puso ko.What if he doesn't come? What if he changes his mind? What if I just imagined everything between us?Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga tanong na iyon. Kahit anong pilit kong pakalmahin ang sarili ko, hindi ko magawa. Hindi ko alam kung talagang pupunta si Alaric sa kwarto ko o kung pagsisisihan niya ang pangakong binitiwan niya sa akin.Pagsapit ng 11:50 PM, bumangon ako para magpalit ng damit.Naka-hoodie at jogging pants pa ako, pero agad ko ring hinubad ang mga iyon. Pagkatapos, napatitig ako sa closet ko habang pinag-iisipan kung ano ang dapat kong isuot.What do you even wear when the man you've wanted for years is fi
Magbasa pa
Chapter 4: Isang Gabing Itinuring Niyang Pagkakamali
Revarie's POV:Nagising ako sa liwanag ng araw na pumapasok sa bintana ko. Pero nang dumilat ako at tumingin sa tabi ko, wala nang tao roon.Walang laman ang kama.Alaric was gone.Agad akong napabangon at hinila ang kumot para takpan ang katawan ko. Ramdam ko pa ang pananakit ng mga muscles ko, isang kakaibang kirot na nagpapaalala sa akin ng nangyari kagabi. Magulo ang mga kumot, may mga bahagyang marka sa balat ko, at masakit pa rin ang pagitan ng mga hita ko.Everything reminded me of last night.Pero wala na siya.Kinuha ko agad ang cellphone ko at tiningnan ang oras. 7:30 AM. Gising na siguro si Papa. Pati si Janus, malamang ay bumangon na rin.Did Alaric leave before anyone noticed?Mabilis akong nagbihis, nagsuot ng jeans at T-shirt. Nanginginig pa ang mga kamay ko habang itinatali ko ang buhok ko sa isang ponytail. Ano ba talaga ang ibig sabihin ng nangyari kagabi? At nasaan siya ngayon?Hindi ko alam kung bakit ganoon na lang ang kaba ko. Kagabi, nasa tabi ko siya.
Magbasa pa
Chapter 5: Seven Years Later
Revarie's POVSeven years later.“Mommy, I'm hungry.”Napatingin ako sa anak kong si Lavender. Itim ang buhok niya, katulad ng sa akin, pero ang mga mata niya ay galing sa tatay niya. Those same intense brown eyes that had haunted me for seven years.“Alam ko, sweetheart. We'll eat soon, okay? I promise.”Naglalakad kami pauwi mula sa school niya. Forty minutes ang kailangan naming lakarin dahil wala kaming sapat na pera para sa pamasahe sa bus ngayong buwan. Masakit na ang mga paa ko dahil sa luma kong sneakers. Masakit din ang likod ko dahil sa maghapong pagkuskos ng sahig sa trabaho ko kaninang umaga.Pero si Lavender, masayang naglalakad sa tabi ko habang kinukwento ang mga nangyari sa school niya. Six years old na siya at napakagandang bata. She was my entire world.At ang pinakamasakit sa lahat? Walang kaalam-alam ang tatay niya na nabubuhay siya.Noong nalaman kong buntis ako seven years ago, sobrang natakot ako. Ilang beses kong pinag-isipang sabihin ang lahat kina Papa
Magbasa pa
Chapter 6: Ang Anak na Hindi Niya Kilala
Revarie's POVNasa hallway pa ang cleaning cart ko. Iyon lang ang malinaw na naiisip ko habang nakatayo ako sa may pintuan ng Conference Room 3, hindi makagalaw at nakatitig sa lalaking nakaupo sa kabilang dulo ng mesa.Nandoon pa sa labas ang cart ko, kasama ang mop, mga spray bottle, at ang mga tuwalyang maayos kong naitupi at inayos. Dapat ay nasa fourth floor na ako sa loob ng apatnapung minuto, pero unti-unti nang nawawala sa isip ko ang lahat ng iyon.Because Alaric Castillo was here.Tatlong metro lang ang layo niya sa akin, suot ang isang mamahaling suit na mas mahal pa kaysa sa isang buwang renta ko. At nagbago na siya.Iyon ang una kong napansin, bago pa ako tuluyang mataranta o maramdaman ang panlalamig ng buong katawan ko.He was different.Matangkad pa rin siya, malakas pa rin ang dating, at taglay pa rin ang presensyang kayang magpaliit sa buong silid. Pero sa loob ng pitong taon, parang mas tumalim at tumigas ang mga features niya.Mas matalim na ang hugis ng muk
Magbasa pa
Chapter 7: Ang Mga Taong Nawala
Alaric's POVHindi pa rin isinusuot ni Revarie ang mga guwantes niya sa paglilinis.Nasa mesa lang ang mga iyon sa pagitan namin. Mapusyaw na gray ang kulay, at nakabaliktad pa rin ang mga ito kung paano niya hinubad kanina. For some reason, hindi ko maalis ang tingin ko roon.Si Revarie Montes, ang babaeng dating gumuguhit ng mga makukulay na pattern sa mga kurtina gamit ang art materials, ay nagtatrabaho na ngayon bilang a room attendant sa hotel. Suot niya ang unipormeng may logo ng hotel, hindi ang sarili niyang pangalan. Namumula ang mga daliri niya. At habang nakatingin siya sa akin, para bang ako ang pinakamasamang bagay na nangyari sa buong buhay niya.Maybe I was.Halatang pagod na pagod siya. May malalalim na eyebags sa ilalim ng mga mata niya. Hindi iyon basta pagod dahil sa isang gabing kulang sa tulog. Iyon ang klase ng pagod na naiipon sa loob ng maraming taon, ang pagod na hindi kayang mawala sa pamamagitan lang ng isang mahimbing na tulog.Nanginginig pa rin ang m
Magbasa pa
Chapter 8: Ang Katotohanang Hindi Niya Alam
Revarie's POVNakarating na ako sa elevator bago ako tuluyang nagbago ng isip at nagdesisyong bumalik.Hindi ko alam kung ano ang nagtulak sa akin na gawin iyon. May parte sa akin na ayaw umalis nang siya pa rin ang may huling salita. May parte rin sa akin na pitong taon nang naghihintay na masabi ang lahat ng bagay na hindi ko nagawang sabihin noon dahil masyado pa akong bata, wasak na wasak ang puso, at buntis para magawa ang ibang bagay maliban sa tumakas. Maybe I just needed him to hear what he'd done to me, even if it wouldn't change anything.Kaya bumalik ako sa conference room.Nandoon pa rin siya. Hindi man lang siya umalis sa upuan niya, na ikinagulat ko. Akala ko, nasa cellphone na siya at kinokontak ang mga taong may kapangyarihan para ayusin ang lahat ayon sa gusto niya. I could already imagine him making calls, giving instructions, and using his money to get whatever he wanted.Pero hindi.Naupo pa rin siya sa mismong lugar kung saan ko siya iniwan. Magkadikit ang mg
Magbasa pa
Chapter 9: Hindi Siya Aalis
Revarie's POVPakiramdam ko, biglang gumalaw ang sahig sa ilalim ng mga paa ko. Para bang bahagyang nag-iba ang anggulo ng buong silid, at kailangan kong ayusin ang pagkakatayo ko para hindi mawalan ng balanse. For a moment, I couldn't even trust my own body to keep me standing.Hindi talaga maiiwasan ang paghaharap na ito. Sa kaibuturan ng puso ko, sa bahaging pinaglalagyan ko ng mga katotohanang ayaw kong harapin, alam kong darating din ang araw na ito. Ang araw na mahahanap niya kami at malalaman niya ang totoo. I had spent years convincing myself that I was safe, that the life I'd built with Lavender was far beyond his reach.Hindi ko lang talaga hinayaang maniwala akong mahahanap niya kami.“No. You can't do that,” sabi ko.Ramdam ko nang mas mahirap panatilihing matatag ang boses ko. I wanted to sound firm, to make him understand that he couldn't just walk into our lives and decide what happened next. Pero sa kabila ng lahat ng pagsisikap ko, nararamdaman kong unti-unti nang
Magbasa pa
Chapter 10: Ang Mga Mata ni Alaric
Revarie's POVPitong kwarto ang nilinis ko nang hapong iyon, pero kahit isa sa mga iyon ay hindi ko na kayang ilarawan kung ano ang itsura.Kusang kumilos ang mga kamay ko. Hinubad ko ang mga ginamit na sapin sa kama at pinalitan ng malilinis. Maingat kong tiniklop ang mga sulok ng bedsheet gaya ng itinuro sa akin ni Mr. Gregorio noong training namin. Dapat pantay at mahigpit ang pagkakatupi, parang isang sobre.Nilinis ko ang mga ibabaw sa banyo. Kinuskos ko ang toilet bowl at bathtub. Pinakintab ko ang salamin hanggang sa makita ko ang sarili kong repleksyon. Maputla ang mukha ko, may maitim na eyebags sa ilalim ng mga mata, at suot ko ang unipormeng hindi naman talaga sa akin.Nag-vacuum din ako sa carpet, sinisiguradong tuwid ang mga linya ng dinaanan ko. Pinalitan ko ang maliliit na bote ng shampoo, conditioner, at lotion na minsan lang ginamit ng mga guest bago iniwan na halos kalahati pa ang laman. Ginawa ng mga kamay ko ang lahat ng kailangang gawin, pero ang isip ko, nasa
Magbasa pa
view more
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status