LOGINNo!! Natapos silang magsalita at lumapit sila sa mga taong andito. Nang malapit na silang makalapit sa akin ay agad kong tinitigan ng seryoso si Vienna.Nagsinungaling siya, tapos malalaman ko na ikakasal na siya sa kaibigan niya, na first love niya noon? The fvck she is!“Thank you for coming,” ngiting wika nito sa akin pero seryoso lamang ako.I looked at the man with her. I really want to punch him and won't stop. They're really getting on my nerves. Tiningnan ako ni Vienna na parang hindi talaga ako kilala.“You don't know me?” I asked.“I'm sorry, Mr., but I just met you now, so I don't know you. So who are you?” she asked, na ikinangisi ko.So she's playing with me? Okay, I'm going to play with her too. Laro pala ang gusto niya. Hinapit ko ang bewang ni Charlotte na ikinagulat nito.I know Vienna; she's quick to get jealous, so this is the way I want to find out if it's really her. Mamaya ko na sasabihin kay Charlotte ang lahat.“She's my wife. We just got married, and I'm happy
“Who were you talking to, my babies?” I asked them.They looked at each other, seemingly hesitant to speak. I looked at them with questioning eyes, and Dashel was the one who answered.“It was just our teacher, Dad. She guarded us until you arrived,” wika nito.“Are you sure?”“Yes po, Daddy, we're not lying po,” saad naman ni Raisa na ikinango ko na lang.“Well, thanks to her. Let's go; hinihintay na tayo ng kapatid ninyo,” saad ko.They got into the car first, greeting Charlotte before fully entering. I also told Charlotte to head home for now because we had somewhere to go later, as there's a party tonight and I wanted her to join us.“Daddy, Ate Charlotte and you have something na po?” tanong ni Raisa nang makapasok ako sa loob ng kotse.Nagulat ako sa tanong nito kaya agad ko siyang tiningnan. Dashel looked at me seriously, clearly not wanting me to love again, saying I should love just their mom. But it made me think of teasing them.Hmm…“Yes, I'm courting her now,” I teased th
Many months have passed, but the pain left by Vienna remains fresh. We left the Philippines to live in Thailand because of the many memories I left behind in our house.To be honest, I didn't want to leave our house, but it was necessary because I had to oversee a company that Daddy entrusted to me.I thought it would be quick at first, and initially, I came here alone until my three children followed. Namimiss ko rin ang mansion ko sa Pilipinas, but I can't go home kasi.The company I'm handling now is still something I'm taking care of, and my kids are also studying here. Kaya hindi na ako makaalis pa at umuwi ng Pilipinas.And Draven can already walk, and his first word was “Mommy,” which made me so happy. Somehow, my kids manage to make me happy.“Mr. Montague, I've finished the task you assigned, and your colleagues are waiting for you in the meeting room,” my secretary walked into my office and said those words.She's an American with half-Chinese heritage, and Daddy hired her a
“Hey, stop. Nakikiliti ako, ano ba.”“What if I don't want to stop? Is there anything else you can do?”“Paano ba naman kasi, tinatali mo ako. Pakawalan mo nga ako.”“Ayoko nga. Baka suntukin mo ako, mawala pa kaguwapuhan ko.”“Kaya bumabagyo na dahil sa kakapalan ng mukha mo.”“Ay wow, hindi na gwapo ang boyfriend mo? Don't you feel proud? You want to look for someone else?”“Luh? Someone else agad? Sige na kasi, pakawalan mo muna ako. Masakit na ang kamay ko.”“No, I won't hangga't hindi mo ako pinapayagan.”“Eh kasi kanina ka pa. 'Di ka ba nagsasawa?”“Never akong magsasawa. Sige na kasi, ang damot-damot mo. Kiss lang naman, 'di naman kita gagalawin.”“As if naman papagalaw ako sa'yo.”“Edi huwag.”“HAHAHAHA, napipikon agad eh. Sige na, tabi na tayo. Halikan mo ako kung kailan mo gusto. Dali na.”“Ayoko na.”“Grasya na nga, tinatanggihan mo pa? Alam ko namang gusto mo. Halika na, sabi.”--I suddenly remembered how we used to play around together when we first became a couple. I wa
Nang makapasok ako sa loob, ang tanging nakita ko ay ang mukha ng asawa ko. She was lying down, looking like she was just sleeping, but I couldn't feel any breath left in her.“That's her. Look at my sister, the one you killed. Kasalanan mo lahat kung bakit andiyan siya ngayon. Wala kang kwentang asawa.”Gusto niya akong saktan pero pinipigilan niya lamang ang sarili niya. Yes, I know it's all my fault. I looked at Vienna's body, and I noticed everyone else leaving.Nanginginig akong lumapit sa kanya at hinawakan ang kamay nitong malamig na. I started crying, and all my grief poured out. I kept kissing her hand over and over.“Forgive me. I didn't know it was you, baby. I didn't know it was you. Why did you do those things? I told you I'd take care of everything.”I'm blaming myself. Yes, it was all my fault. Iniisip ko ang kapakanan ng lahat kaysa sa kaligtasan ng asawa ko. I swear, I didn't know her. Hindi ko man lang nakilala ang sarili kong asawa.“I promised to come back to you,
Two days had passed, but I still haven't seen my wife. I'm not allowed to enter their house, and I'm getting annoyed with Roughn.Noong nakaraang araw, pumunta ako pero he still did not allow me to enter their house. Gusto ko lang naman sanang makita ang asawa ko at malaman ang kalagayan nito.Like this morning, I noticed something strange at their house because there were so many people, but even if I wanted to enter, I couldn't.Seeing Roughn's face is really getting on my nerves. I'm just curious kasi napakaraming tao, talaga. Nais ko lang malaman, pero hindi naman ako makapasok.“Daddy, I miss Mommy and Kuya. I want to see them now. When can I see them po? I really miss them.” wika ng anak ko.Napaawang ang labi ko. Me too, child. If only you knew how much I want to see your mom, but I don't know what to do.Your uncle doesn't allow me, and even if I beg, I'm still not allowed to enter. Kahit anong gawin ko ay ayaw niya pa rin. Nababanas na ako sa kanya.“Don't worry, child, becaus
Ngumiti na lang ako at pagkatapos, matagal pa siyang pumasok dahil may kinausap siya sa phone niya. Pagkatapos ay pumasok na rin siya. Inayos niya ang seatbelt niya bago pinaandar ang kotse. Hawak niya ang kamay ko habang nagda-drive siya at may kausap sa phone niya, kaso naka-airpads siya.“Yeah,
Hinahanap ng dalawang mata ko si Blue. Kanina pa ako tanong nang tanong sa mga kasamahan niya, pero wala rin silang alam kung nasaan ang boss nila. Kinakabahan ako sa di-mawaring dahilan. Ayokong intindihin ang lalaking ’yon, kaso ’di mawala sa isip ko.“Dalhin niyo agad sa hospital.” Rinig kong s
Napangiwi ako kasabay noon ang pagputok ng baril na ikinasigaw ko at ikinalaglag ng baso sa kamay ko. Nagulat lang ako, mabuti na lang at nakaalis agad ako sa pinto at mabilis na napatakbo.Dumiretso ako sa hagdan at mabilis na tumungo sa kwarto. Alam kong hinahanap na nila kung sino iyon at nakaka
Napaka-advance ko talagang mag-isip. Ngumisi siya sa akin kaya bumuntong-hininga ako. Bakit kaya andito ako? Hindi pa naman kami okay.“Akala mo ba may nangyari sa atin?” he asked.“Hindi ah, bakit ko naman iisipin ‘yon?” tanggi ko.Nakakahiya ‘yon kasi feeling ko noong dinamdam ko kung may kakaiba
![Escaping from the OBSESSED MAFIA SON [MADRIGAL SERIES 2]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






